ชาชัก
เรื่องราวของหลายวันก่อน จากงานชมรมไม้ประดับ ที่ ม. เกษตร ระหว่างที่ผมกำลังเดินกลับไปที่รถเพื่อจะเดินทางไปที่ตึกคณะ ก็เดินผ่านร้านชาชักร้านหนึ่งและบังเอิญว่าหิวน้ำพอดี ก็เลยเดินไปสั่งชาชักหนึ่งแก้ว ผมเองไม่เคยกินชาชักเลยครับ ไม่รู้ว่ามันแตกต่างกับชาเย็นบ้านๆยังไงกัน ซึ่งหลายคนก็บอกว่ารสชาดมันแตกต่าง แต่สำหรับผมแล้วมองๆดูมันก็น่าจะเหมือนกันนะ พอไปสั่งชา น้องคนขายก็จะชักชาโชว์ให้เห็น เทบนไปล่าง หมุนตัวเหมือนเป็นรูปแบบตายตัวที่เรามักจะได้เห็นกันในกระบวนการขายของร้านชาชัก ซื้อชาหนึ่งแก้วเหมือนได้ซื้อโชว์ให้ดูด้วย แต่ของแบบนี้ดูไม่กี่ทีก็คงจะชินกันแล้ว ถ้าให้ลองทำเองก็น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ สำหรับรสชาด ผมว่ามันก็คล้ายๆกับปกตินะ จะบอกให้น้องเขาใส่น้ำตาลเพิ่มหน่อยก็กลัวจะลำบาก ปกติผมจะกินหวานมากๆครับ แต่ชาชักที่ซื้อไม่ค่อยหวาน แต่ที่สัมผัสได้น่าจะเป็นเรื่องของฟองอากาศ ที่ปนอยู่ในแก้วครับ ไว้ว่างๆจะลองทำที่บ้านมั่ง เผื่อจะได้สูตรโชว์ใหม่ๆกับเขาบ้าง เห็นเขาทำก็สนุกครับ แต่ถ้าได้ทำเองต้องสนุกกว่าแน่นอน สวัสดี
โหลชา Teapot
โหลชา Teapot เป็นอุปกรณ์ที่ได้ใช้ทุกวัน เพราะเดี๋ยวนี้ผมเริ่มจะชินกับการดื่มชาตอนเช้าๆเสียแล้ว.. หลังจากดื่มชามาได้สักพัก ผมเริ่มลองชายี่ห้อต่างๆไปเรื่อยๆ ตามอารมณ์และความว่าง และบางทีก็นำชาชนิดต่างๆที่มีมากินผสมกัน…เช่น… ชาเขียวใบหม่อนนี่ผมจะดื่มไม่ค่อยคล่องคอ เหมือนมีอะไรฝืดๆขัดๆให้คอและหลอดลมตีบลงเวลาดื่ม ไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นเขาเป็นกันหรือเปล่า ด้วยความเสียดายจึงต้องผสมไปกับชามะลิสุดโปรด ซึ่งช่วยกลบความประหลาดชาเขียวใบหม่อนที่เกิดกับผม ได้มากทีเดียว จริงๆแล้วดื่มชามะลิอย่างเดียวก็กลิ่นและรส ดีกว่านะ แต่ก็อย่างว่า ซื้อมาแล้วไม่ได้ืใช้งานเลยมันก็แอบเสียดายนะนี่ สวัสดี
ปัญหาชา+น้ำผึ้ง เมื่อมดบุก
หลังจากได้น้ำผึ้งมาผสมๆปนๆวนๆกับชาที่ดื่มประจำอยู่แล้วนั้น ก็ได้อีกสิ่งหนึ่ง…หรือมากกว่าหนึ่งตามมาด้วยนั่นคือ…มด นานมากๆแล้วที่ผมไม่ได้เอาของกินเข้าห้อง จะกินอะไรก็ไปกินที่โต๊ะกินข้าวอย่างคนปกติเขา ปัญหามดมาตามก็เลยไม่ค่อยมีสักเท่าไหร่ แต่มาวันนี้ได้น้ำผึ้งมาตอนแรกก็ไม่มีอะไรผ่านไปเกือบสัปดาห์หลังจากมดคงได้กลิ่นหรืออะไรสักอย่าง มันตามเพื่อนมากันเยอะแยะและรุมล้อม ถ้วย?น้ำผึ้งกันใหญ่ มีมดบางตัวยอมลงไปในน้ำผึ้งเพื่อเสพสุขและตายอย่างหวานๆ ไปทั้งอย่างนั้น มดหลายๆตัวช่วยกันขนน้ำผึ้งที่ติดตัวไปเล็กน้อยกลับรังของมัน ผมไม่รุ้ว่ารังของมันอยู่ตรงไหน วิธีเก่าๆที่เคยทำคือโรยผงกำจัดมด ซึ่งผลของมันนั้นรุนแรงเกินคาดเดาจริงๆ นั่นหมายถึงมดหายไปหมดเลย และคิดว่าคงหายไปหมดรังด้วย วิธีนี้ดูจะโหดร้ายกับเพื่อนร่วมโลกไปหน่อย แต่ถ้าเป้าหมายของมันมีแค่น้ำผึ้ง ผมก็พอจะทนได้ ผมเอาน้ำผึ้งที่ใส่ไว้ในถ้วยน้ำจิ้มเล็กๆ ไปไว้บนที่รองแก้วเซรามิคที่สามารถรองน้ำได้ และระดับน้ำนั้นเพียงพอกับความลำบากในการข้ามผ่านของมดทั่วๆไปอย่างแน่นอน แต่มดก็ไม่ลดความพยายาม มันมาวนๆรอตลอดเวลาและ ไมู่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่ที่น้ำลดไปถึงระดับที่มันเดินเข้ามาได้ และตอนนั้นเอง มันก็พาพวกมาบุกอีกครั้ง ผมกำลังคิดว่าถ้ามดทุกตัวพยายามเดินไปแตะน้ำทีละนิดแล้วเดินออกมา คือทำให้มวลของน้ำถูกแยกออกทีละนิดๆ ไม่นานน้ำคงหมดแน่ๆ แต่มดมันก็คงไม่ได้ทำอย่างนั้นหรอก มันดูเป็นแบบแผนเกินไปหน่อย สิ่งที่ทำให้น้ำแห้งคืออากาศที่ร้อนและความชื้นที่น้อยจริงๆ ตอนนี้ผมล้างถ้วยอีกครั้งหลังจากโดนมดบุกและเติมน้ำให้ถึงระดับที่ผมคิดว่า “ยาก” สำหรับมด ผมนั่งชงชาและเติมน้ำผึ้งลงไปใหม่และเริ่มดื่มชาน้ำผึ้งอีกครั้ง หลังจากนั้นไม่นาน หลังจากที่ผมเผลอไปจากถ้วย หลังจากที่ผมคิดว่าผมป้องกันได้ดีแล้ว มดกลับเข้ามาในถ้วยน้ำผึ้งที่มีน้ำสูงมากกว่า 3 มิลลิเมตรล้อมรอบทุกทิศ ผมนับมันได้สามตัว ไม่แน่ใจว่ามันอยู่แถวนั้นแต่แรก หรือมันว่ายน้ำข้ามมา ผมเคยเห็นมดว่ายน้ำบ่อยๆ แต่ถ้ามันว่ายเข้ามาแล้วว่ายกลับ น้ำหวานก็คงจะไม่ได้กลับไปรังของมันแน่ๆ สำหรับเรื่องมดนี้คงจะวุ่นๆอยู่อีกนาน ถึงผมจะไม่อยากฆ่ามันเท่าไหร่นัก แต่เวลาผมทำงาน มันก็มักจะปีนขึ้นมาจากทางไหนไม่รู้มากัดทักทายเป็นประจำเสมอๆ ก็จะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานเ่ท่าที่ยังมีน้ำผึ้งเหลืออยู่ สวัสดี
ชงวน ปนผสม ชาน้ำผึ้ง
ช่วงปีใหม่ที่บ้านผมจะมีของขวัญค่อนข้างเยอะครับ ส่วนใหญ่หรือแทบจะทั้งหมดคือของแม่ผมเอง ซึ่งคราวนี้ก็มีน้ำผึ้งมาด้วย… ถ้าปกติปล่อยไว้น้ำผึ้งขวดนั้นก็จะเป็นน้ำผึ้งค้างปี หรือไม่ก็น้ำผึ้งสิบปีถ้าผมไม่เอามาทำอะไรสักอย่างกิน ซึ่งก็เคยมีหลายๆอย่างในตู้เย็นเป็นอย่างนั้น วันนี้ลองเอาน้ำผึ้งขวดที่ว่ามาลองกินกับชาที่กินอยู่ประจำดูครับ เผื่อจะได้อารมณ์ใหม่ๆขึ้นมาบ้าง พอลองกินทีนี้รสหวานของน้ำผึ้งกลบชาไปเยอะพอสมควร รวมถึงกลิ่นของน้ำผึ้งก็ยังกลบชาอีกต่างหาก อาจจะเพราะผมใส่เยอะเกินไป ปกติกินแบบไม่มีน้ำผึ้งก็เฉยๆไม่ได้คิดอะไร แต่พอใส่นิดเดียวแล้วมันไม่ออกรสก็เลยต้องใส่อีก ให้มันได้รู้สึกเหมือนใส่จริงๆนั่นแหละ จางเกินไปรู้สึกไม่ดี ผมมีปัญหากับชาเขียวใบหม่อนยี่ห้อหนึ่งซื้อมา 99 บาทตอนนี้ชงดื่มไป 20 บาทเท่านั้นเอง เพราะตอนดื่มแล้วรู้สึกเหมือนคอตีบๆหายใจไม่ค่อยคล่อง ไม่ลื่นเหมือนชาที่กินอยู่คือชาอูหลงผสมมะลิ ตอนนี้ผมลองซื้อชาอูหลงแบบไม่ผสมมะลิมาเติมดูครับ ที่ซื้อเพราะมันไม่มีแบบผสมมะลิของยี่ห้อที่ซื้ออยู่ประจำในชั้นวาง ก็เลยต้องซื้อมาเพราะของเก่ามันจะหมดแล้ว ดื่มครั้งแรกแล้วรู้สึกเหมือนชาเขียวใบหม่อนนิดๆ ไม่แน่ใจว่าอาการนี้คืออะไร แต่เป็นอาการเหมือนดื่มไม่ค่อยลื่นคอสักเท่าไหร่ ซึ่งขนาดของใบก็ต่างจากชาผสมมะลิมากๆ ชาผสมมะลิมันจะเล็กๆป่นๆ ส่วนชาอูหลงที่ซื้อมาใหม่นี่ใบเป็นก้อนๆขดๆ ใหญ่กว่าแบบเดิมเยอะครับ อาจเพราะผมเลือกชาไม่เป็นหรือเลือกชาถูกไปหรือตัวผมเองไม่ถูกกับชาก็เป็นได้ สงสัยวันหลังต้องลองชาตราม้าซะแล้วเห็นมันมานานในชั้นวาง ราคาถูกสุดๆแล้วสำหรับชา ไม่แน่นะมันอาจจะดีก็ได้ แล้วก็อยากดื่มชาแบบอื่นเหมือนกันครับแต่เห็นราคาแล้วไม่ค่อยน่าหยิบเท่าไหร่ ยังไม่มั่นใจว่าไอ้ที่แพงกว่ามันจะถูกคอเรารึเปล่า แค่นั้นเอง.. สวัสดี
Tea break เวลาว่างๆกับชาซักถ้วย สองถ้วย
Tea break เวลาว่างๆกับชาซักถ้วย สองถ้วย จะดีแค่ไหนถ้าได้กลิ่นหอมๆของชายามเช้าในทุกๆวัน สำหรับการเริ่มต้นการทำงานด้วยช่วงเวลาที่สดใส… …ทุกวันนี้ถ้าเป็นไปได้ ผมจะชงชากินไปเรื่อยๆครับ ชงมันตั้งแต่ตื่นนอนกันเลย เพราะกลิ่นที่มันค่อนข้างหอมอ่อนๆของชานี่ทำให้รู้สึกดีได้เหมือนกัน จริงๆจะเป็นกาแฟก็ได้ กาแฟก็หอมเหมือนกัน แต่ผมไม่ชอบกาแฟครับ มันกินมากๆไม่ได้เลย ใจมันจะสั่นมากเกินความจำเป็น ชานี่แหละ พอดีๆ อยากกินแบบจืดๆก็ไม่ต้องเปลี่ยนใบชาบ่อยๆ …ทุกวันนี้ผมจะดื่มชาที่ชงจากใบชาแห้งครับ จริงๆผมไม่ค่อยคิดจะชงดื่มในรูปแบบนี้หรอก เพราะเคยชินกับการหย่อนซองชาลงไปแกว่งๆแล้วก็กิน ซื้อมาเป็นใบๆนี่ไม่เคยลอง แต่ด้วยเหตุที่ว่าเคยไปเห็นร้านกาแฟโบราณมีลูกค้ามาสั่งชาร้อน เขาก็เอาใบชาใส่แล้วก็ใส่น้ำร้อนลงไป เสร็จแล้วครับ ภาพนั้นเลยติดตามผมมาเรื่อย ซึ่งรู้สึกว่ามันช่างคลาสสิกยิ่งนัก พอได้โอกาสเลยไปซื้อมาเองซะเลย …ทุกวันนี้เวลาผมจะชงชาก็จะมีลูกกลมๆสแตนเลสเอาไว้ใส่ใบชาแล้วชงครับ เวลาชาหมดรสก็จะเอาไปทิ้งได้ง่ายๆ ตอนแรกใช้แบบใส่ใบชาลงไปในแก้วเลย มันก็ดูเท่ดีครับ แต่บางทีก็เจอใบๆลอยมาเหมือนกันดื่มแล้วขัดใจ ตอนเก็บทิ้งก็แสนจะยาก เลยต้องหาตัวช่วยกัน มาดูโหลใส่ชากันดีกว่า อันหนึ่งเป็นชาเขียวใบหม่อน อันหนึ่งเป็นชาอู่หลงครับ ผมชอบแบบหลังมากกว่า อาจจะเพราะชอบกลื่น มันหอมจางๆ ชาเขียวนี่มันก็เขียวจริงๆ ได้กลิ่นหอมเขียวมาแต่ไกล สำหรับคนที่เชี่ยวชาญเรื่องชามาอ่านแล้วแนะนำกันได้นะครับ สวัสดี
