| QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review | © blog.monkiezgrove.com |
วันหยุดยาวที่ผ่านมา หลายคนก็คงจะได้ไปเที่ยวกันครับ และวันหยุดยาวรอบนี้ก็เป็นรอบที่ผมได้ไปเที่ยวด้วยเหมือนกัน ผมไปเที่ยวตราดมาสี่วันสามคืน โดยเป็นตัวแถมในทริปของพี่สาวครับ ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าจะไปดีหรือไม่ไปดี เพราะงานที่มีนั้นคั่งค้างมากเหลือเกิน ถ้าไม่ทำก็คงจะได้ทำเดือนหน้าเลย เพราะหลังจากกลับมาก็เป็นช่วงสอบปลายภาคแล้ว… สรุปก็เลือกไปเที่ยวนั่นแหละนะครับ แล้วงานที่วางแผนไว้ บล็อกที่อยากเขียน หรืออะไรที่อยากทำ อาจจะต้องยกไปวางหลังสอบแทน เพราะนานๆจะได้เที่ยวกับเขาสักที เรื่องราวเกี่ยวกับการไปเที่ยวจังหวัดตราดของผม เดี๋ยวจะยกไปเล่าในบทความหน้านะครับ ต้องใช้เวลาเรียบเรียงซะก่อน เพราะสี่วันสามคืน นี่มันมีเรื่องเล่าเยอะจริงๆครับ สวัสดี
วันนี้เย็นๆตื่นขึ้นมาหลังจากนอนพักสายตาอยู่นาน ตื่นมาเหมือนจะอยากทำอะไรสักอย่าง สักอย่างหนึ่ง… ในวันที่รู้สึกว่างานหนึ่งๆนั้นกำลังจะัจบไป เป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะตั้งสมาธิทำงานใหม่ในวันนั้น เพราะหลังจากที่ทำงานอย่างต่อเนื่องมาหลายวัน ร่างกายและจิตใจต้องการ การผ่อนคลายสักระยะก่อนจะไปลุยงานใหม่อีกครั้ง วิธีง่ายๆสำหรับผมก็คือนอนให้เต็มที่และไปปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็เดินชมสวน การนอนให้่เต็มที่สำหรับผมนั้นบางที มันก็ดูจะเกินพอดีไปสักหน่อย แต่ก็อาจจะพอเหมาะกับร่างกายในช่วงนั้นก็เป็นได้เพราะช่วงที่ทำงานการนอนของผมแทบไม่เป็นเวลาเลยครับ ไม่ใช่เพราะงานอย่างเดียว คงเพราะหลับไม่เป็นเวลาด้วย เพราะช่วงที่มีงานสมองจะทำงานมากกว่าปกติเป็นพิเศษ อธิบายง่ายๆคือผมจะคิดอะไรตลอดเวลา ทั้งเรื่องงานและไม่ใช่เรื่องงานข้อดีมีมากมาย แต่ข้อเสียคือนอนไม่หลับตามที่ตั้งใจไว้ ทำให้นอนไม่ค่อยพอในเวลาที่ควรจะนอนให้พอเหมาะนั่นเอง วันนี้หลังจากนอนพักช่วงกลางวันแล้วก็ตื่นมาเย็นๆ ผมมองนาฬิกามันก็บอกว่าเป็นเวลา 17.30 ซึ่งก็คือ 5 โมงครึ่ง ถ้าเป็น 5 โมงเย็นของหน้าหนาวมันก็มืดไปแล้ว แต่นี้ฟ้าสว่างดีครับ ผมเลยเดินลงมาพร้อมความรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่าง และสักอย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับต้นไม้ที่จะทำให้ผ่อนกาย สบายตาได้อย่างดีแน่นอน ผมเริ่มจากการจัดการพื้นที่บอนสีหลังบ้าน ขยายขยับให้มันได้พื้นที่มากขึ้น เอาที่วางกระถางบางส่วนออกไป เปิดให้มีพื้นที่โล่งให้สมองได้คิดว่าจะเอาอะไรไปใส่แทนดี หลังจากที่ย้ายนั่นย้ายนี่ออกจนเป็นที่ว่าง แน่นอนว่าวันนี้ผมปล่อยไว้ว่างๆตามอย่างใจที่คิดยังไม่ออก และเดินเล่นไปรอบๆบ้าน ขณะที่เดินอยู่สังเกตุเห็นบางอย่าง แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ผมเจอบ่อยๆจากการเดินรอบๆบ้านฝั่งที่เป็นมุมต้นไม้ของแม่ ครั้งนี้ผมเจอบอนสีอีกแล้วครับ เป็นฮกหลง พันธุ์ฮกหลงอีกแล้ว ผมเจอฮกหลงมาเกือบ 7 ต้นแล้วจากกระถางต้นไม้อื่นๆรอบๆบ้านซึ่งมันก็ไม่ใช่ต้นบอนสีแต่อย่างใด เป็นต้นอะไรก็ไม่รู้ครับแม่ปลูกไว้สวยดี แต่มีบอนสีขึ้นสูงทีเดียว และมีใบเดียวโดดๆด้วย คาดว่าอาจจะได้แสงกับน้ำหรือดินที่ไม่เพียงพอ จนกลายเป็นบอนสีใบเดี่ยว ก้านใบนี่สูงประมาณ 30 [...]
To do list คือการจดบันทึกย้ำเตือนสิ่งที่ต้องทำ ควรจะทำ หรือน่าจะทำ… การจดนั้นสามารถป้องกันการลืมได้อย่างดี โดยเฉพาะคนลืมง่ายแบบผม โดยปกติแล้วก็จะจดสิ่งที่ต้องทำประจำวันไปในกระดาษแผ่นเล็กๆเสมอๆ เพื่อป้องกันการลืม เพราะการออกจากบ้านแต่ละครั้งมันมีเหตุการณ์ชวนให้หลงลืมจุดประสงค์ที่ตั้งใจไว้จริง หรือแม้แต่การทำงานในบ้าน หรืองานที่ต้องทำในช่วงนั้นๆ ผมก็จะทำ to do list ไว้เสมอ นี่เป็น to do list สำหรับงานที่ต้องทำตลอดครึ่งปีแรกของปี 2553 นี้จริงๆอยากเขียนให้หมดทั้งปี แต่แบ่งเป็นสองช่วงไว้ก่อนดีกว่าเผื่ออะไรจะเปลี่ยนแปลงไปได้ สำหรับแผนในครึ่งปีแรกนี้ส่วนใหญ่ก็จะเป็นการทำเวปไซด์ใหม่ และวาดโปสการ์ดใหม่ๆซึ่งดูแล้วก็เหมือนกับปีก่อนๆ แต่ในส่วนของเวปไซด์นั้น ผมมุ่งเน้นไปทางเวปเครือข่าย เพื่อจะได้ปั้นเวปไซด์ที่สามารถสร้างรายได้ในเวลาต่อๆไป ซึ่งจะนำพารายได้รายเดือนแบบต่อเนื่องมาสู่ผมนั่นเอง(คิดไปว่าอย่างนั้น) จริงๆแล้วสำหรับแผนการเวปไซด์ของผมนั้นไม่มีอะไรการันตีว่ามันจะสร้างรายได้ให้รุ่งเรืองได้เลย เพราะมันเหมือนเป็นกาีรเสี่ยงล้วนๆ แถมเป็นการลงทุนด้วยเวลาที่ให้ผลตอบแทนช้ามากๆ ยกเว้นแต่ผมจะมีความสามารถในการสร้างเม็ดเงินจริงๆ จริงๆแล้วผมกำลังลองเสี่ยงดูกับความสามารถที่ผมมีอีกครั้งครับ ผมเองไม่แน่ใจนักว่าผมเก่งหรือเชี่ยวชาญด้านไหนกันแน่ เพราะลองไปจับอะไรแล้วมันก็ดูสนุกและน่าเรียนรู้ไปซะหมด ผมเองไม่เลือกที่จะเรียนรู้อย่างใดอย่างหนึ่งให้เก่ง และแน่นอนความคิดของผมแบบนั้นมันไม่ดีเอาซะเลย เพราะว่าการไม่เก่งด้านใดด้านหนึ่งจะทำให้การหางานลำบากนิดหน่อย และดูอนาคตจะลำบากมากตามไปด้วย แต่อย่างไรก็ตามผมคิดว่า ผมน่าจะมีเวลาอย่างน้อย 4 – 5 ปีก่อนที่ผมจะต้องเลือกเส้นทางหลักของชีวิตอีกครั้ง ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ก่อนที่ผมจะต้องเริ่มแบกรับภาระในชีวิตด้วยตัวเองทั้งหมด ผมควรจะเสี่ยงเรียนรู้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ นี่คือก้อนความคิดของผมที่เป็นแนวทางในการเรียนรู้ในปีที่ผ่านๆมาและปี 2553 นี้นี่เอง [...]
สวัสดีครับ สำหรับตอนนี้ ก็จะเป็นเรื่องของโปสการ์ดใบหนึ่งอีกครั้ง เป็นโปสการ์ดที่สเก็ต หรือร่างแรกของชุด Valentine และเป็นรูปแรกของชุดที่วาดเสร็จออกมาด้วย ผมชอบโปสการ์ดใบนี้ถึงขนาดเอาไปขึ้นปก อาจเพราะชอบอะไรหลายๆอย่างในนั้น อาจเป็นสี อาจเป็นเกาะ หรืออาจเป็นลิง หรืออาจจะเป็นเรื่องราวที่อยู่ในภาพก็เป็นได้…. การตกปลามีทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่ในภาพนี้ผมจะหยิบยกข้อดีของมันที่ผม รู้สึกได้มา นั่นคือการ ” รอคอย ” ถ้าการตกปลาหมายถึงการรอคอยแล้วปลารูปร่างเป็นหัวใจก็คงถูกแทนที่ง่ายด้วยคำว่า ” ความรัก ” ไข่ลิงกำลังตกปลารูปหัวใจ ที่กำลังแหวกว่ายอย่างมีความสุข ไปกับสายน้ำอันเป้นบ้านของพวกมัน เอะเจ้าไข่ลิงจะเอาปลารูปหัวใจพวกนี้ไปให้ใครกันนะ Kailing is fishing that the fish’s shape like a heart happily. Who will got it ? คำบรรยายโดยผิง ซึ่งเป็นอีกมุมมองที่บรรยายภาพนี้ได้อย่างดี และถ้าสรุปๆก็คือการรอคอยความรักของใครสักคนหนึ่งนั่นเอง และอาจจะเป็นเหตุผลนี้ก็ได้ที่ผมชอบมัน แล้วคุณล่ะคิดยังไง… สวัสดี
สวัสดีครับ ~ ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่ บลอคมังกีซ์โกรฟนะครับ สำหรับบลอค แห่งนี้ก็จะเป็นแหล่งรวมบทความบทความของมังกีซ์โกรฟ เรื่องเล่าต่างๆ ข่าวอีกนิดหน่อย และเร็วๆนี้ก็อาจจะเขียนการ์ตูนช่องมาให้อ่านกันด้วย โดยจะโพสนี่แรกก็บลอคนี้ แหละ แล้วค่อยทยอยไปใส่หน้าหลักของเวป นั่นก็หมายความว่า คุณผู้ชมจะได้รับอัพเดทข่าวสารล่าสุดจากที่นี่นั่นเอง สำหรับบลอคที่อื่นผมคงไม่ได้อัพเดทเท่ากับที่นี่ ก็ถ้าสงสัยหรืออยากติดตามก็ bookmark Monkiezgove’s blog นี้ไว้กันได้เลย ขอบคุณครับ ยินดีที่ได้รู้จัก และฝากตัวด้วย