คู่หูหนอนแก้ว
กลับมาอีกครั้งกับเรื่องราวระหว่างหนอนแก้ว กับบอนสีของผม หายกันไปนาน เพราะไม่ค่อยได้สนใจเท่าไหร่ครับ อยากจะกินก็กินกันให้อิ่มเต็มที่ไปเลย ช่วงหลังๆผมก็ไม่ค่อยได้ไปยุ่งกับหนอนแก้วสักเท่าไหร่ครับ ก็ปล่อยให้มันกินใบบอนสีไป เดี๋ยวใบก็งอกใหม่ครับ ยิ่งกินยิ่งงอก ไม่กินก็งอก ยังไงใบบอนสีก็งอกออกมาอยู่ดีแหละนะ มาเห็นภาพนี้แล้วอดไม่ได้ครับ ต้องหยิบกล้องมาถ่ายรูปไว้ นี่คือรูปหนอนแก้วสองตัวที่กำลังกินยอดใบบอนสีที่เหลืออยู่นิดหน่อย ทำไมมันถึงต้องแย่งกันขนาดนี้ด้วย? ก็เพราะว่ามันเหลือใบสุดท้ายแล้วยังไงละครับ ใบที่เห็นคือใบสุดท้ายที่ยังมีเนื้อใบติดอยู่นิดหน่อย หนอนแก้วจะไม่กินก้านบอนสีครับถ้าไม่จำเป็น แต่ถึงเหลือแต่ก้านบอนสี ก็ดูจะไม่มีประโยชน์กับต้นบอนสีอยู่ดี เพราะก้านใบนั้นสังเคราะห์แสงไม่ได้ จริงๆแล้วหนอนแ้ก้วจะกินทั้งทีก็น่าจะกินให้กุดๆให้หมดเลยนะ จากรูปที่เห็นนี่ก็เป็นสองตัวที่โตไม่เท่ากันครับ อาจจะเริ่มเกิดก่อนกันถึง 2-3 วัน หลังจากวันที่ผมถ่่ายภาพนี้ วันต่อมันผมก็ไม่เห็นมันแล้วครับ ไม่รู้ว่าไปหาต้นอื่นกินหรืออย่างไร หรือจะโดนนกคาบไปกินแล้วก็เป็นได้ เพราะบ้านผมนกพิราบเยอะครับ มันมาคอยกินอาหารแมว เดี๋ยวนี้ให้อาหารแมวไม่เป็นเวลาทำให้นกหิวไปด้วย สุดท้ายก็อาจจะกินเจ้าหนอนสองตัวนี้ไปด้วยก็ได้.. สวัสดี
ลาก่อนหนอนแก้ว
หลังจากคิดอยู่นานว่าจะทำยังไงกับหนอนแก้วที่มาบุกดงบอนสีที่บ้านของผม จนไม่รู้จะทำอย่างไรดีและหนอนแก้วก็มีมากขึ้นทุกที วันนี้เลยตัดสินใจ… ลาก่อนหนอนแก้ว…ผมจับหนอนแก้วออกจากปัจจุบันที่ควรจะเป็นของมัน นั่นคือกินใบบอนสีจนกุดหมด ตอนนี้ผมจับมันย้ายไปอีกฝั่งของบ้านและหวังว่ามันจะสุขสบายกับอนาคตใหม่ของมัน บ้านผมมีต้นไม้เยอะมากและคิดว่าหนอนแก้วคงจะไม่อดอาหาร เพราะผมเอามันไปวางอีกฝั่งของบ้านที่มีต้นไม้ ที่มีลักษณะใบอวบน้ำคล้ายๆกับบอนสี อย่างน้อยๆต้นไม้เหล่านั้นก็มีใบมากกว่าร้อยใบ มากพอที่จะเป็นอาหารของหนอนแก้ว แม้ว่ามันอาจจะไม่อร่อยเท่าใบบอนสี ผมคิดว่าธรรมชาติคงไม่ได้สร้างหนอนแก้วมาคู่กับใบบอนสีอย่างเดียว อย่างแน่นอนเพราะอย่างนั้นเลยตัดสินใจ ลาก่อนหนอนแก้ว และจับมันไปไว้บนต้นไม้ต้นอื่น หลังจากนี้ชีวิตหนอนแก้วจึงอาจจะหากินลำบากขึ้นเพราะหมดโควต้าในการกินใบบอนสีนั่นเอง แต่ผมยังเหลือต้นบอนสีหน้าบ้านไปสำหรับหนอนแก้วที่โชคดีเสมอ แต่ถ้ามาหลังบ้านก็อาจจะถูกจับไปวางไว้ที่อื่นแทน เพราะพื้นที่หลังบ้านคือที่เพาะปลูกบอนสีที่ผมใส่ใจเป็นพิเศษ หรือนั่นหมายถึงมันมีแค่อย่างละต้นเท่านั้นเอง ลาก่อนหนอนแก้ว สวัสดี
วงจรหนอนแก้วกับบอนสี
หลังจากที่มีหนอนแก้วเข้ามาบุกกินใบบอนสีของผมเป็นระยะๆ จนบัดนี้เริ่มจะเป็นวงจรเรียบร้อยเสียแล้ว แล้วผมจะทำอย่างไรกับปัญหานี้ดี? รูปหนอนแก้วที่กำลังกินใบอย่างเอร็ดอร่อย … จริงๆผมก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันอร่อยรึเปล่า แต่นี่คือตัวอย่างของการกินเพื่ออยู่จริงๆ ถ้ามันไม่กินมันก็ตาย ทางเลือกมีสองทางอย่างชัดเจน ไม่มีแบบว่ากินอย่างมีมารยาทหรือกินอย่างประหยัด มีแต่กินกับอด.. หนอนแก้วมาที่บ้านผมมากขึ้นทุกที เพิ่มเริ่มเจอมันบ่อยขึ้นจนเริ่มเบื่อหน้ามัน เจอมันแค่สองสี เขียวกับแดง อยากเจอสีส้ม สีชมพู หรือไม่ก็สีดำบ้างจะได้มีความแตกต่างบ้าง แต่หนอนแก้วก็คือหนอนแก้วละนะ ยังไงก็ยังกินใบไม้เหมือนเดิม หนอนสีอะไรก็กินใบไม้เหมือนเดิม และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปอย่างไร หนอนแก้วก็ยังมากินใบบอนสีของผมเหมือนเดิม ตอนแรกต้นที่วางไว้หน้าบ้านก็เริ่มฟื้่นจากการโดนหนอนแก้วกินจนโกร๋นแล้ว เริ่มมีใบออกมาสวยงามให้ชื่นใจ แต่ไม่นานนักหนอนแก้วตัวใหม่ก็มาต่อคิวรอกินใบต่อกันเรื่อยๆ ผมมองว่าอย่างนี้บอนสีก็คงจะไม่มีวันได้โตอย่างแน่นอน และหนอนแก้วก็ไม่เคยเป็นผีเสื้อให้ผมเห็นก็ได้ จริงๆมันอาจจะเป็นผีเสื้อกลางคืนก็เลยไม่เห็นก็เป็นได้ แต่พอไม่เห็นแล้วก็ไม่ค่อยรู้สึกถึงผลที่หนอนแก้วทำไว้ คือถ้ากินใบบอนสีแล้วเป็นผีเสื้อบินสวยงามมันก็คงน่าชื่นใจนะ แต่นี่ก็ไม่เห็นอะัไรเลย มีครั้งหนึ่งผมเดินอยู่หน้าบ้านมองไปเห็นซากของหนอนแก้ววัยรุ่นที่ตัวขนาดกลางๆ แต่สีม่วงๆพร้อมฝูงมด หนอนแก้วยังขยับตัวอยู่ พร้อมมีของเหลวสีเหลืองไหลออกจากทางก้น ผมคิดว่าคงโดนมดรุมกัดและมดกำลังพยายามลากหนอนแก้วไปที่รังเป็นแน่ และนี่คือตัวอย่างหนึ่งของหนอนแก้วที่ไม่สามารถเติบโตไปเป็นผีเสื้อต่อได้ ชีวิตหนอนแก้วช่างลำบากยิ่งนัก… แถมท้ายด้วยภาพหนอนแก้วตีลังกามากินใบบอนสี กับลีลาหน้าบ้านที่เห็นได้เป็นประจำ กับหนอนแก้ว และใบบอนสี สวัสดี
ลวดลายใบบอนสี
ก่อนหน้านี้ มีบอนสีต้นหนึ่งซึ่งเคยพักตัว พักหัวไปในช่วงหน้าหนาวที่ผ่านมา จนมาถึงตอนนี้ มันได้แสดงใบที่ยิ่งใหญ่ให้ผมได้เห็นถึงธรรมชาติของมันแล้ว เป็นรูปถ่ายหน้าตรงของใบบอนสีพันธุ์หนึ่ง ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นพันธุ์อะไร ก็คงต้องยกเอาทั้งกระถางไปลองถามร้านบอนสีกันเผื่อจะรู้… สิ่งที่อยู่ในภาพนี้คือโทนสีรวมๆที่ผมชอบในใบบอนสี ซึ่งมีสีสันที่ชอบอยู่ครบถ้วน คือ ขาว เหลือง ชมพู และเขียวอ่อน ปนกระจายอยู่ทั่วไป ดูๆไปแล้วก็เหมือนจานสีที่ใช้ผสมสีวาดรูปทำงานศิลปะ แต่ในภาพนี้คือสีและลวดลายที่ธรรมชาติสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์ ไม่มีการเติมแต่งใดๆจากมนุษย์ทั้งสิ้น ทุกอย่างเกิดขึ้นมาได้เองแม้จะผ่านการผสมเกษรอย่างหลากหลาย แต่สุดท้าย พืชก็จะเลือกได้เองว่าจะอยู่ในโลกนี้หรือไม่ ต้นที่แข็งแรงก็จะอยู่แสดงลวดลายต่อไป ต้นที่อ่อนแอ ก็จะแคระแกรนละล้มตายหายไปในที่สุด ผมสนใจและอยากให้มีการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับบอนสีแต่ละพันธุ์อย่างละเอียดมากๆ เพราะทุกวันนี้ก็ได้ศึกษาจากการดูหนังสือและเวปไซด์ขายบอนสี และการบอกต่อเท่านั้นเอง สวัสดี
หนอนแก้ว กับ ใบบอนสี
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเอาบอนสีต้นที่โตๆ ใหญ่ๆ ที่ใส่กระถางดินเผา ไปวางไว้หน้าบ้าน ไม่นานนักก็มีแขกมาเยี่ยมเยียน.. ตอนแรกเริ่มสังเกตุจากทำไมใบมันค่อยๆหายไป จะว่าโดนน้ำฝนจะขาดก็ไม่ใช่เพราะใบไม่ได้ขาดรุ่งริ่ง แต่ขาดแล้วหายไปเลย ก็เลยลองไปพลิกดูใต้ใบ ตามตำราเขาว่าไว้ถ้าเจอใบขาดๆให้พลิกดูจะเจอของดี นั่นคือหนอนแก้วตัวเขียวกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย หนอนแก้วตัวมันเขียวหยุ่นๆเหมือนลูกอมเจลลี่ ที่เรากินนั่นละนะ ดูๆไปแล้วมันก็ตัวไม่ใหญ่ช้าก็ช้า แต่ก็ค่อยๆกินไปเรื่อยๆตามประสาหนอน นี่เป็นสิ่งที่ไม่ได้เจอนานแล้ว และไม่น่าจะเจอในกรุงเทพฯ มากสักเท่าไหร่นัก เพราะเดี๋ยวสักพักมันจะกลายเป็นผีเสื้อ จะว่าไปแล้วสมัยนี้ก็นานๆทีจะเจอผีเสื้อแบบเมื่อก่อน แมลงปอแบบเมื่อก่อน ตอนนี้เหลือแต่ยุงนี่แหละที่เจอกันทุกวัน หนอนแก้วจะกินใบบอนสี ไปสักพักจนมันกลายเป็นดักแด้และเป็นผีเสื้อต่อไป ถ้าใครเจอหนอนแก้วกินใบบอนสีก็ให้จับมันไปกินต้นที่ใบดกๆแล้วไม่ค่อยได้สนใจแทนแล้วกันครับ ไม่อยากไปทำอะไรมันมาก ต้นที่มันกินอยู่นี่ผมเห็นว่าใบเยอะมากเลยให้มันกินไปเรื่อยๆ ถ้ามีหนอนแก้วสัก 15 ตัวก็คงกินหมดทั้งกระถาง แต่ตอนนี้มีแค่สองตัวครับ คงไม่เท่าไหร่ อยากรุ้เหมือนกันว่าบอนสีถ้าโดนกินใบหมดจะปรับตัวยังไง ธรรมชาติมักมีทางรอดของมันเอง ซึ่งนี่ก็เป็นสิ่งที่น่าสนใจเหมือนกัน ผมเคยเขียนการ์ตูนหมูหมีสี่ช่อง ในตอนที่เกี่ยวกับบอนสีและหนอนแก้ว นั่นก็คือตอน หนอนผีเสื้อ ซึ่งก็เป็นเรื่องราวคล้ายๆแบบนี้นั่นแหละนะ วันนี้ก็คงต้องจบเรื่องหนอนแก้วกับบอนสีไว้เท่านี้ จริงๆยังมีเรื่องไส้เดือนกับบอนสี และยุงกับบอนสี อื่นๆอีกมากมาย เดี๋ยววันไหนว่างๆจะมาเขียนอีกทีครับ สวัสดี
