ตัวใหญ่ แมวด่าง
ตอนนี้ผมเหลือแมวอยู่ตัวเดียวแล้วครับ นั่นคือตัวใหญ่ ตัวใหญ่คืือชื่อแมวนะ เดี๋ยวจะมาเล่าอีกทีว่าทำไมถึงชื่อตัวใหญ่ วันนี้จะมาให้ดูภาพเกี่ยวกับตัวใหญ่ แมวด่าง ขาวดำตัวนี้ แมวในประเทศไทยของเรานั้นมีมากมายหลายพันธุ์หลายสี หลายแบบ ซึ่งแบบด่าง ขาว ดำ นั้น สามารถพบเห็นได้ทั่วไป… ตัวใหญ่นั้นจะนิสัยต่างจากจุ๊บค่อนข้างมาก จุ๊บมักจะอยู่รอบๆบ้าน เดินหาไม่นานก็จะเจอ แต่ตัวใหญ่มักจะออกไปนอกบ้านทีละหลายๆวัน และกลับมานานๆครั้ง หลังจากจุ๊บหายไป ตัวใหญ่ก็ยังมีนิสัยเหมือนเดิม จะมานอนที่บ้านก็นานๆที ถ้าเข้าไปใกล้ๆ แมวก็มักจะรู้ตัวก่อนเราเข้าไปถึงเสมอๆ แต่ก็ไม่ใช่ทุกกรณี ยกตัวอย่างเช่นจุ๊บถ้านอนนอกบ้าน เดินไปใกล้แค่สองเมตรมันก็ตื่นแล้ว แต่ถ้าจุ๊บมานอนในบ้านเดินเข้าไปลูบก็ยังไม่ตื่น (เข้าใจว่ามันหลับอย่างไม่มีกังวลเลยหลับลึก) ตัวใหญ่ จะดูเป็นแมวตัวผู้มากกว่าจุ๊บ แต่ก่อนนี้มันไม่ได้เป็นแบบนี้ แต่ตั้งแต่มันติดสัดครั้งแรกจนโดนทำหมัน ตัวใหญ่ก็เปลี่ยนไป เหมือนจะเข้มแข็งขึ้นนะ ตาของตัวใหญ่เหมือนจะเป็นฝ้า ไม่รู้ว่าโดนอะไรมา แต่ดูมันยังใช้ชีวิตได้อย่างปกติอยู่อย่างสบายๆ ขนของตัวใหญ่ แมวด่างสีขาวดำ ตัวใหญ่มีแค่สองสีเหมือนจุ๊บ จุ๊บจะมีสีขาวน้ำตาล ซึ่งตอนนี้คงจะได้แต่ดูรูปกันไป เพราะจุ๊บนั้นหายไปนานกว่าครึ่งปีแล้ว และคิดว่าคงไม่ได้กลับมาอีกแล้ว… สวัสดี
หนูอยู่ในแมวอยู่นอก
เรื่องในตอนนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับหนูที่จับได้ในบ้าน และดูเหมือนว่าที่อันตรายที่สุดของหนูนั้นคือนอกบ้านไม่ใช่ในบ้าน… ผมไม่รู้เหมือนกันว่ามีหนูมาอยู่ในบ้าน ตอนไหน เมื่อไหร่ และเท่าไหร่ เท่าที่จับมาจนตอนนี้ก็สามตัวแล้ว ทั้งสามตัวถูกล่อด้วยกล้วย เพราะอาหารอย่างเดียวที่มีวางอยู่นอกตู้เย็นคือกล้วย… หนูทั้งสามตัวที่ถูกจับได้ ตัวใหญ่ทั้งนั้น ผมค่อนข้างงง ว่ามันมาจากไหน เพราะที่บ้านไม่ค่อยได้เก็บอาหารและไม่มีอาหารแห้งเก็บไว้มากนัก มีก็แต่ที่อยู่ในตู้เย็น ซึ่งหนูคงจะเปิดตู้เย็นไม่ได้แน่ๆ และอีกที่ของอาหารน่าจะเป็นถังขยะ แต่ที่บ้านผมเป็นถังขยะแบบกดโดยใช้เท้า ซึ่งหนูก็คงจะไม่สามารถกดเปิดได้ เพราะต้องใช้สองตัวร่วมมือกัน ตัวหนึ่งกด ตัวนึงคุ้ย แต่ถ้าหนูมันทำอย่างนั้นได้ คนก็คงจะไม่รอดแน่ๆ เมื่อจับหนูได้ก็เอามา ไว้นอกบ้านจะได้ไม่เลอะในบ้าน วางได้สักพักก็ได้ยินเสียงตัวใหญ่ มาเล่นหนูที่อยู่ในกระ ทำให้หนูกลัวและตกใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวใหญ่จะกินหรือเปล่า ซึ่งแต่ก่อนก็มีแมวที่บ้านกินหนูอยู่เหมือนกัน แต่หนูที่จับได้ผมคิดว่ามันขนาดใหญ่ไปหน่อย ก็เลยเอาไว้ในบ้านเพื่อหลบตัวใหญ่อีกทีหนึ่ง (ปกติตัวใหญ่จะกินอาหารเม็ดอยู่แล้ว) หนูอยู่ในแมวอยู่นอก จริงแล้วที่หนูมันอยู่ในบ้านเพราะอาจจะหนีแมวที่อยู่นอกบ้านก็ได้ เพราะผมเลี้ยงแมวไว้นอกบ้าน พอหนูเห็นว่าข้างนอกไม่ปลอดภัยก็ในบ้านนี่แหละ แต่จริงๆก็เคยเอาจุ๊บมานอนในบ้านบ่อยๆ ก็ไม่เห็นจะจับได้ในบ้านนะครับ แต่จุ๊บก็เคยจับหนูมาให้สองตัวนะ แต่เล็กกว่าที่อยู่ในกรงนี้มาก แต่ตอนนี้จุ๊บไม่อยู่แล้ว หนูเลยมาอยู่ในบ้านแทน… ในรูปนี้เป็นหนูตัวที่สอง ต่อมาก็มีหนูตัวที่สามที่จับไปแล้ว และปัจจุบันก็ยังมีหนูตัวที่สี่อีก ยังไม่ได้จับ แต่มันมาแสดงตัวโดยการมากินกล้วยที่วางไว้ครึ่งลูก โจทย์ของผมตอนนี้คือหาว่ามันมาจากไหนยังไง เพราะลำพังของที่บ้านคงไม่พอเลี้ยงหนูให้อ้วนได้ถึงสี่ตัวแน่ๆ แค่ผมคนแค่ผมคนเดียวก็ยังลำบากเลย… สวัสดี
จุ๊บกับ 2 เดือนกว่าที่หายไป
ดูเหมือนว่าจะไม่มีท่าที หรือมีสัญญาณใดๆเกี่ยวกับจุ๊บเลยในสองเดือนที่ผ่านมา ผมได้แต่มองไปเรื่อยๆ ตามถนนเวลาที่ขับรถผ่านซอยอื่นๆเผื่อว่าจะเจอมัน อย่างที่รู้ๆกันว่าแมวชอบออกไปเที่ยวและหายไปเป็นเดือนๆ หรือเป็นปีๆ แต่แน่นอนว่านั่นหมายถึงมันกลับมาเราถึงจะบอกได้ว่ามันชอบออกไปเที่ยวและหายไป แต่ถ้ามันไม่กลับมาเราก็บอกไม่ได้ว่ามันเป็นหรือตาย ข้อมูลล่าสุดไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น และก็ไม่มีอะไรผิดปกติกับจุ๊บก่อนที่มันจะหายไปแม้แต่นิดเดียว จุ๊บไปหายก่อนปีใหม่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ และไม่มีวี่แววอีกเลย มีเพียงตัวใหญ่ที่วนกลับมากินข้าวตอนเย็นๆบ้างในบางครั้ง ตัวใหญ่เคยหายไปเที่ยวประมาณ ครึ่งปี และผมพบมันอยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งคาดว่าน่าจะมีบ้านหลังอื่นคอยให้อาหารมันอยู่ ซึ่งผมหวังว่าจุ๊บจะเป็นเช่นนั้นบ้าง สวัสดี
นกพิราบกับอาหารแมว
หลังจากที่จุ๊บหายไปเกือบจะสองเดือนแล้ว ตอนนี้อาหารแมวที่มีก็ยังคงจะเต็มถุงเหมือนเดิม เพราะตัวใหญ่ก็ไม่ได้แวะกลับมาบ้านทุกวันจะมานานๆที แต่ขาประจำที่มารอกินอาหารแมวก็ยังไม่หายไปไหน นั่นคือ นกพิราบนั่นเอง มันเกาะสายไฟรอตั้งแต่เช้า แต่ช่วงนี้ก็อดๆอยากๆหน่อยเพราะพอไม่มีแมวก็ไม่ได้เทอาหารทิ้งไว้ นกพิราบก็เลยอดไปด้วย ตอนนี้ไม่ได้มีแค่นกพิราบแต่มีนกกระจอกมาด้วย ผมสังเกตุหลายครั้งแล้ว ดูเหมือนมันจะคุยกันรู้เรื่อง มาด้วยกันตลอดเลย นกพิราบนกกระจอกกับอาหารแมวที่ไม่ค่อยได้เท นกพิราบยังจำตำแหน่งอาหารได้แม่นยำแม้ว่าจะไม่ได้เทมาหลายวันแล้วก็ตามที ทุกวันๆผมจะเห็นมันมานั่งรอตามสายไฟ ในจุดที่ตรงข้ามกับบ้านผมพอดี และเป็นจุดที่มองเห็นจานอาหารแมวได้ชัดเจนพอดิบพอดี… สวัสดี
มองย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา (2553)
เมื่อกี้ผมลองค้นดูรูปเก่าๆเมื่อถ่ายเมื่อปีที่ผ่านมา พบว่าหลายๆเหตุการณ์ดูเหมือนเพิ่งจะเกิดไปเมื่อไม่นาน แต่พอดูวันที่แล้วมันผ่านไปเมื่อปีที่แล้วทั้งนั้น เขาว่าคนเราเมื่อมีความสุขเวลาจะผ่านไปเร็ว จริงรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่รู้แน่ๆคือเวลาที่เรามองย้อนกลับไปข้างหลัง มันดูเหมือนจะใกล้กว่าที่คิด ทั้งๆที่มันห่างไปตั้งหนึ่งปี ความทรงจำต่างๆที่เก็บรวบรวมมาไว้ในหนึ่งปีนั้น ถ้าไม่ได้รูปถ่ายช่วยจำไว้ ชีวิตผมก็คงต้องหลงลืมอะไรหลายๆอย่างไปตามทางที่มันควรจะเป็น การจำหรือระลึกอะไรได้เยอะๆมันก็ดีอย่างตรงได้ทบทวนว่าได้ทำอะไรลงไปบ้างในเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา บางอย่างก็มีความสุข บางช่วงก็ทุกข์บ้าง แต่ไม่มีช่วงไหนเลยที่ไม่ดี เพราะทุกเหตุการณ์นั้นสอนผมอยู่เสมอว่าได้ทำอะไรลงไปแล้วได้ผลอะไรกลับมา มีอย่างหนึ่งที่มองไปแล้วคิดถึงมากๆ นั่นคือจุ๊บ ผมไล่ดูรูปจุ๊บในปีที่ผ่านๆมา ผมถ่ายรูปมันไว้เยอะมากๆ เพราะมันน่ารัก และเป็นแมวตัวโปรด มันมีนิสัยที่เป็นตัวของตัวเองสูงมาก เดาใจยากสุดๆแต่ก็มีรูปแบบให้พอจะจับทางได้บ้าง และที่สำคัญมันนุ่มมาก ตอนนี้มันหายไปจากบ้านเกือบสองอาทิตย์แล้ว ผมอยากรู้ว่ามันไปไหน อยู่หรือตายไปแล้ว มันอาจจะถูกรถชนก็เป็นได้ ถ้ามันจะไปติดสาวบ้านอื่นก็คงจะยากเพราะมันโดนทำหมันตั้งแต่เด็ก อาการกระหายประจำปีของแมวหนุ่มจึงไม่เคยเกิดขึ้นกับมัน จุ๊บเป็นแมวที่แทบจะไม่ส่งเสียงร้องเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนวิลลี่แม่ของมัน ผมชอบแมวแบบนี้ เงียบๆ ไม่สงเสียง นอน เดิน ตามใจของมัน แมวที่มายุ่งวุ่นวายมากๆกับร้องมากๆ นั้นส่วนใหญ่ผมจะไม่ค่อยได้ให้ความสนใจกับมันสักเท่าไรนัก จริงๆคงจะเป็นผมเองก็ได้ที่แปลก จึงอยู่กับแมวแปลก หรือไม่ก็แมวได้ซึมซับสิ่งแปลกๆจากผมมาก็เป็นได้ จนถึงตอนนี้จุ๊บก็ยังไม่กลับบ้าน ได้แต่หวังว่าวันหนึ่งมันจะกลับมา… สวัสดี
