จุ๊บที่กลัวฝน
การที่แมวกลัวฝนหรือกลัวน้ำก็ดูเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ซึ่งจะสังเกตุได้ว่าเวลาฝนตกนั้น เราจะสามารถเจอจุ๊บได้รอบๆบ้าน… วันนี้จุ๊บมาพร้อมเสียงเปิดประตูเข้าบ้านของแม่ วันนี้แม่กลับบ้านมาเร็วอาจเพราะพายุฝนก็เป็นได้ จุ๊บเป็นแมวที่เวลาได้ยินเสียงเปิดประตูบ้านก็จะวิ่งเข้าบ้าน เหมือนรู้ว่ามีเจ้าของมาให้อาหารแล้ว ถ้าไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้าบ้านก็จะไปเดินเล่นอยู่บ้านอื่นๆ… หลังจากมันมาอ้อนแม่ แม่ก็เทอาหารให้มัน เพราะอาหารแมวมักจะหมดไปกับนกพิราบที่มาคอยกินอาหารแมวที่เททิ้งไว้ให้จุ๊บในช่วงสายๆ – บ่าย ถ้าหลังจากพระอาทิตย์ตกแล้วเทอาหารก็จะไม่มีใครมาแย่งจุ๊บกิน มันก็เลยกินอย่างสบายๆ ถ่ายรูปดูจะเป็นการขัดจังหวะและขัดใจในการกินอาหารของแมวอยู่ไม่น้อย เพราะมันก็คงคิดว่ามาเล่นอะไรตอนกินกันเนี่ย กินไปได้สักพักก็เดินไปแอบอิงขอบประตูบ้าน ดูหน้าตรงกันชัดๆ จะเห็นได้ชัดว่าหูแหว่งไปข้างหนึ่ง เพราะไปทะเลาะกับใครหรืออะไรก็ไม่ทราบได้ จำได้แต่ตอนนั้นแผลมันเน่าหนองขึ้นก็เลย หยอดไฮโดรเจนเพอร์ออกไซ์ ที่ใช้กับแผลเน่าได้ แต่ผลคือทำลายเนื้อเยื่อไปบางส่วนด้วย เลยกลายเป็นแมวอิมบาล๊านขึ้นมาทันที แต่ก็ดูมันมีความสุขดี บางครั้งนั่งมองมันก็แอบอิจฉาความไม่ทุกข์ที่มันไม่เหมือนเรา มันไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัวมากเหมือนเรา สำหรับเวลาที่เครียดๆก็อิจฉาแมวอยู่ไม่น้อย วิ่งฝ่าฝนเข้าบ้านมาหลังเลยเปียกนิดหน่อย ดูแล้วฟูๆดี ตอนนี้จุ๊บผอมลงนิดหน่อย เพราะพุงย้วยๆไม่เต่งตึงเหมือนเดิม ตอนนี้เหมือนจะมีหนูอยู่ในบ้านตัวหนึ่ง ผมพยายามให้จุ๊บเข้ามาในบ้านเพื่อหาสารอาหารกินด้วยตัวมันเอง หวังว่ามันคงจับหนูในบ้านได้ในเร็ววัน หรือที่หนูมาอยู่ในบ้านนั้น คงเป็นเพราะแมวมันอยูนอกบ้านนั่นเอง สวัสดี
จุ๊บ ขณะ ข้ามถนน
เดี๋ยวนี้แมวผมเริ่มขยายพื้่นที่ได้อีกแล้ว เพราะหมาเหงาบ้านตรงข้ามไปไหนแล้วไม่รู้ … วันนี้ผมเห็นจุ๊บไปนั่งอยู่ในบ้านเขาซึ่งเคยเลี้ยงหมา ซึ่งตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าหมาไปไหนแล้ว แต่แมวผมไปนั่งเล่นในบ้านเขาเหมือนสถานที่ตากอากาศส่วนตัวยังไงอย่างนั้น และในระหว่างที่หยิบกล้องขึ้นมาจะ่ถ่ายไว้เป็นหลักฐานมันก็เดินกลับเข้ามาทางบ้านซะอย่างนั้นเหมือนว่าจะรู้เลย ผมอยู่ชั้นบนซึ่งก็ต้องถ่ายลงมา ทำให้่รูปที่ออกมาเป็นแบบนี้… ดูมันเดินๆก็อุ้ยอ้ายจริงๆ เป็นแมวก็ไม่ต้องรีบ มันก็ดีอย่างนี้แหละ ภาพนี้คือจุดขายของตอนนี้ นั่นคือดูแล้วเห็นรูปทรงของมันได้ชัดเจน มันไม่เหมือนแมวทั่วๆไปจริงๆ แมวปกติจะผอมๆเพรียวๆ แต่ตัวนี้มันป่องกลาง แถมหัวเล็กอีกต่างหาก ดูแล้วนึกตลกในใจ จริงๆมันก็อาจจะเป็นผลมาจากการทำหมันตั้งแต่ยังไม่เข้าวัยรุ่นก็เป็นได้ ทำให้มันอ้วนๆบวมๆแปลกๆ แบบนี้่ก็ได้ ถ้าเคยเห็นพวกแมวหง่าว แมวหนุ่ม ทั่วไปก็จะเห็นว่ามันจะหัวโต และหน้าใหญ่มากๆ แต่จุ๊บนี่ก็อาุยุ 8- 9 ปีได้แล้ว ทุกอย่างยังปกติเหมือนเดิมยกเว้นพุง… ปล.จุ๊บเป็นแมวตัวผู้ สวัสดี
ที่นอนใหม่ของจุ๊บ ตู้กับข้าวเก่าหลังบ้าน
ช่วงหลังๆนี่ หรือเดือนกว่าๆที่ผ่านมาผมไม่ค่อยเห็นจุ๊บเวลามันนอนเลยครับ อาจเพราะว่าผมไม่ค่อยได้ลงมาเดินเล่นในเวลาสายๆเหมือนเคย หรืออาจเพราะว่าจุ๊บหนีไปนอนที่อื่นก็อาจจะเป็นไปได้ทั้งนั้น วันนี้ลงมาเดินเล่นดูครับ ดูบอนสีผ่านไปผ่านมากำลังจะเข้าบ้านแล้ว หันมองผ่านไปรอบๆ เห็นอะไรสะดุดตาแว่บๆ … ครับก้อนอะไรที่ดูเหมือนจะคุ้นเคยนอนอยู่ในตู้กับข้าวเก่าหลังบ้านครับ ตู้กับข้าวอันนี้ไม่ได้ใช้แล้ว และเก่าจนใกล้จะพังทลายลงมาแล้ว แต่ดูๆไปมันก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ เข้าไปใกล้อีกนิดจะเห็นว่าก้อนน้ำตาลๆขาวๆจะมีขนปุยๆด้วยครับ เข้าไปใกล้อีกนิดจะเห็นว่านั่นคือจุ๊บที่นอนหลับสบายหายห่วงจริงๆ เพราะจากมุมนี้ ในตู้นั้นคือห้องส่วนตัวของมันจริงๆครับ กันหนาวได้ กันร้อนได้ แต่ไม่กันยุงครับ ตู้ไม้ด้านหลังผุหมดแล้วครับ มันเลยมีทางให้จุ๊บเข้าไปจากด้านหลังที่ผุๆ ตู้นี้มีตำนานอยู่อย่างหนึ่งครับ มันเคยเกือบคร่าชีวิตผมไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ไม่รู้จะมีครั้งที่สองรึเปล่านะ …. ตอนผมเด็กๆประมาณประถม-มัธยมได้ ตอนนั้นตัวเล็กกว่าตู้นี้เยอะครับครั้งนั้นตู้นี้เคยอยู่บ้านเก่าที่ลาดพร้าว 110 ในห้องครัวซึ่งเป็นห้องครัวที่ไม่ใหญ่มาก มันตั้งอยู่ติดผนังมุมหนึ่งของครัว และวันนั้นเป็นวันที่ผมอยู่คนเดียวอย่างเป็นปกติ ที่ว่าปกตินั่นคือเวลาเย็นๆครับ ทุกคนยังไม่กลับบ้าน ผมเดินเข้าครัวไปหาอะไรกินเหมือนเดิมทุกๆวัน ซึ่งในจังหวะที่ผมเดินไปนั้นขาตู้ซึ่งเป็นไม้มันแตกและตู้ค่อยโค่นลงมาครับ แน่นอนว่าของในตู้นั้นมีทั้งจานชาม สารพัดเครื่องครัวที่แสนจะหนัก รวมทั้งกะทะ หม้อที่อยู่บนหลังตู้นั้นด้วย ซึ่งแน่นอนมันสูงกว่าหัวผม ในจังหวะที่มันค่อยเอนลงมานั้น ผมหลบไม่พ้นแล้วครับจึงเอาตัวยันไว้ก่อน เพราะถ้าปล่อยตกของข้างในคงแตกหมดแน่ๆ โชคดีที่บานกระจกยังปิดแน่นอยู่แก้วเลยไม่หล่นลงมา แต่กะทะกับหม้อหล่นเรียบร้อยแล้วครับ ผมรักษาระดับความเอียงไว้ที่ประมาณ 80 องศา โชคยังดีทีขาหักข้างเดียว ( ตู้มีสี่ขา ) ผมจึงเอื้อมเท้าที่ยังว่างอยู่ไปหยิบกะทะใบขนาดกลางจากตู้อีกฝั่งหนึ่ง ( [...]
จุ๊บเช้านี้
จุ๊บเช้านี้ เป็นอีกวันที่มันจะชอบมานอนรอหน้าประตูบ้าน และเมื่อเปิดประตูไป บานประตูก็จะไปถูไถกับพุงอ้วนๆ ที่มีขนฟูๆของมัน วันนี้จุ๊บรออยู่หน้าประตูเหมือนเดิม ผมเปิดประตูไปครึ่งหนึ่ง แล้วหยุดอยู่ที่กลางตัวมัน หวังว่ามันจะลุกออกไปเอง แต่วันไม่เป็นอย่างที่หวังไว้ มันก็ยังนั่งอยู่อย่างนั้น อยู่อย่างที่ประตูพาดผ่านหลังแมวหมู ดูแล้วนึกขำในใจ เราจะมาดูอาการของมันกัน หลังจากมันถอยมาแล้วผมก็ไปเก็บของที่รถ และมองดูอาการของมันไปด้วยในเวลาเดียวกับ ภาพที่ปรากฏคือแมวที่เพิ่งตื่นสามารถหิวได้ทันที มันลุกขึ้นมาพร้อมเลียปาก แสดงอาการเตรียมพร้อมที่จะกินอย่างเต็มที่ทีเดียว สุดท้ายพอเก็บของเสร็จก็ไปเท อาหารเช้าให้แมวที่หิวโหยเป็นพิเศษได้กินกัน สวัสดี
จุ๊บ ออน โซฟา
ช่วงเหมือนวิตกจริต กลับบ้านดึกๆทุกครั้งต้องเดินมาเปิดไฟ ดูที่ห้องรับแขกว่ามีสิ่งที่ใจอยากให้เป็นอย่างนั้นคือไม่ สิ่งนั่นก็คือมีจุ๊บนอนอยู่… หลังจากกลับมาจากทำธุระนอกบ้านทุกครั้งซึ่งส่วนใหญ่จะดึกที่บ้านก็จะมืดและเงียบ เพราะนอนกันหมดแล้ว ผมเปิดประตูเดินเข้าไปในบ้าน และเดินเข้าไปดูที่ห้องรับแขก ดูว่าจุ๊บอยู่รึเปล่า และเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่กลับดึก ผมถามตัวเองว่าทำไม อาจจะเพราะความอุ่นใจก็เป็นได้ ที่เห็นมันนอนหลับอย่างสบายทุกครั้งที่นอนโซฟา ที่นุ่มและปลอดภัย แต่วันนี้จุ๊บไม่หลับครับ เปิดไฟไปดูก็นอนตาแป๋ว ไม่นานก็ลุกขึ้นมาให้เปิดประตูบ้านให้ จุดประสงค์น่าจะเป็นอยากกินปลาทู แต่ตอนนี้มีแต่อาหารเม็ดก็เลยเทให้มัน ความหิวแลกมาด้วยนอนข้างนอก สำหรับจุ๊บมันคงไม่ได้คิดขนาดนั้น มันหิวก็เลยขอ ง่วงก็นอนที่ไหนก็คงจะไม่สำคัญเท่าไรนัก แต่ที่แน่ๆ มันชอบนอนบนโซฟา… สวัสดี
