เจอบอนสีขึ้นอีกแล้ว !! ณ กระถางเดิม
วันก่อนเดินเล่นรอบๆบ้าน มองไปมองมาก็เจอ !! บอนสี ณ ที่กระถางเดิมที่ผมเคยเจอเมื่อครั้งก่อนนั่นแหละ ผ่านไปเดือนกว่าๆมีต้นใหม่ชูก้านใบโด่เด่ มองผ่านยังไงก็ยังเจอ อ่านตอนเก่าได้ที่ พักงาน เดินเล่นรอบบ้านเจอบอนสี..! มาตอนนี้ก็จะทำแบบเดิมครับ คือขุดไปปลูก ณ จุดที่ผมดูแลได้สะดวกอันที่จริงแล้ว ผมก็ควรจะปล่อยให้มันอยู่ตรงนั้นแล้วสังเกตุการณ์น่ะแหละนะ แต่ว่ามันอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องขุดมันขึ้นมาดูว่าไอ้ต้นที่สามารถชูก้านได้สูงกว่า 1 ฟุตและมีใบที่สีสดสวยงามเพียงใบเดียวแบบนี้ จะมีรากและหัวใหญ่ขนาดไหน ใบแรกใบเดียวที่โตเต็มที่ครับ อย่างน้อยก็ทำให้ผมได้รู้ว่า บอนสีที่มีหัวใหญ่สามารถสร้างใบที่สมบูรณ์ได้ แม้จะเป็นใบแรกที่แทงออกมา แต่ถ้าไม่ใช่ใบแรกผมก็ผิดพลาดล่ะนะ จริงๆก็เห็นอยู่ใบเดียวและไม่มีร่องรอยของใบอื่นๆเลยก็เลยคิดว่านี่แหละใบแรกๆ และอย่างมากก็คงเป็นใบที่สอง สถานที่ที่มันเกิดคือกระถางของต้นอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน สภาพดินเป็นดินแข็งๆเหมือนว่าเป็นดินเหนียวจริงๆ แต่พอรดน้ำก็สามารถขุดขึ้นมาได้ไม่ยากนัก ดูตรงโคนต้นก็เห็นมีรากแทงออกมาเหนือผิวดินบ้าง ผมกำลังคิดว่าถ้ายอดใบของมันสูงขนาดนี้ก้านมันจะต้องมีขนาดเท่าไหร่ถึงจะรับน้ำหนักไหว ก็พบว่าก้านของมันก็หนาและใหญ่ทีเดียวครับ งานนี้หวังแน่นอนว่าเจอบอนสีหัวใหญ่เข้าแล้ว สุดท้ายก็ขุดมาเทียบดูครับ มีสองต้นครับรอบนี้ต้นเล็กนี่หัวเล็กกว่าประมาณ 1/4 ของหัวใหญ่ พลังในการส่งใบให้สูงๆและยิ่งใหญ่คงไม่เท่าหัวที่ใหญ่กว่าแน่นอน ลองดูขนาดและความยาวของมัน ซึ่งผิดกับบอนสีซึ่งปลูกตามกระถางบ้านๆพอสมควร จริงๆแล้วความสูงก็ถือเป็นจุดเด่นที่ดีทีเดียว แต่ถ้าหากว่ามันสูงเพราะต้องการหาแสงสว่างมาสร้างอาหาร เพียงเท่านั้นคงจะไม่ดีแน่ ผมอยากได้แบบที่มันสูงถาวรๆหน่อย หรืออะไรก็ได้ที่สามารถคงรูปแบบเดิมได้นาน ซึ่งผมคิดว่าจะลองไปจัดใส่กระถางดินเผาไปวางในมุมต่างๆของบ้านดู มันจะเป็นต้นไม้ประดับที่ดูแลไม่ยากและมีสีสันสวยงามประดับบ้านได้ดีทีเดียว สวัสดี
พักงาน เดินเล่นรอบบ้านเจอบอนสี..!
วันนี้เย็นๆตื่นขึ้นมาหลังจากนอนพักสายตาอยู่นาน ตื่นมาเหมือนจะอยากทำอะไรสักอย่าง สักอย่างหนึ่ง… ในวันที่รู้สึกว่างานหนึ่งๆนั้นกำลังจะัจบไป เป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะตั้งสมาธิทำงานใหม่ในวันนั้น เพราะหลังจากที่ทำงานอย่างต่อเนื่องมาหลายวัน ร่างกายและจิตใจต้องการ การผ่อนคลายสักระยะก่อนจะไปลุยงานใหม่อีกครั้ง วิธีง่ายๆสำหรับผมก็คือนอนให้เต็มที่และไปปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็เดินชมสวน การนอนให้่เต็มที่สำหรับผมนั้นบางที มันก็ดูจะเกินพอดีไปสักหน่อย แต่ก็อาจจะพอเหมาะกับร่างกายในช่วงนั้นก็เป็นได้เพราะช่วงที่ทำงานการนอนของผมแทบไม่เป็นเวลาเลยครับ ไม่ใช่เพราะงานอย่างเดียว คงเพราะหลับไม่เป็นเวลาด้วย เพราะช่วงที่มีงานสมองจะทำงานมากกว่าปกติเป็นพิเศษ อธิบายง่ายๆคือผมจะคิดอะไรตลอดเวลา ทั้งเรื่องงานและไม่ใช่เรื่องงานข้อดีมีมากมาย แต่ข้อเสียคือนอนไม่หลับตามที่ตั้งใจไว้ ทำให้นอนไม่ค่อยพอในเวลาที่ควรจะนอนให้พอเหมาะนั่นเอง วันนี้หลังจากนอนพักช่วงกลางวันแล้วก็ตื่นมาเย็นๆ ผมมองนาฬิกามันก็บอกว่าเป็นเวลา 17.30 ซึ่งก็คือ 5 โมงครึ่ง ถ้าเป็น 5 โมงเย็นของหน้าหนาวมันก็มืดไปแล้ว แต่นี้ฟ้าสว่างดีครับ ผมเลยเดินลงมาพร้อมความรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่าง และสักอย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับต้นไม้ที่จะทำให้ผ่อนกาย สบายตาได้อย่างดีแน่นอน ผมเริ่มจากการจัดการพื้นที่บอนสีหลังบ้าน ขยายขยับให้มันได้พื้นที่มากขึ้น เอาที่วางกระถางบางส่วนออกไป เปิดให้มีพื้นที่โล่งให้สมองได้คิดว่าจะเอาอะไรไปใส่แทนดี หลังจากที่ย้ายนั่นย้ายนี่ออกจนเป็นที่ว่าง แน่นอนว่าวันนี้ผมปล่อยไว้ว่างๆตามอย่างใจที่คิดยังไม่ออก และเดินเล่นไปรอบๆบ้าน ขณะที่เดินอยู่สังเกตุเห็นบางอย่าง แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ผมเจอบ่อยๆจากการเดินรอบๆบ้านฝั่งที่เป็นมุมต้นไม้ของแม่ ครั้งนี้ผมเจอบอนสีอีกแล้วครับ เป็นฮกหลง พันธุ์ฮกหลงอีกแล้ว ผมเจอฮกหลงมาเกือบ 7 ต้นแล้วจากกระถางต้นไม้อื่นๆรอบๆบ้านซึ่งมันก็ไม่ใช่ต้นบอนสีแต่อย่างใด เป็นต้นอะไรก็ไม่รู้ครับแม่ปลูกไว้สวยดี แต่มีบอนสีขึ้นสูงทีเดียว และมีใบเดียวโดดๆด้วย คาดว่าอาจจะได้แสงกับน้ำหรือดินที่ไม่เพียงพอ จนกลายเป็นบอนสีใบเดี่ยว ก้านใบนี่สูงประมาณ 30 [...]
