ปลีดอกบอนสี
หลังจากพักตัวมานานร่วมสองเดือน บัดนี้บอนสีรุ่นเก่าที่เอาลงกระถางใหญ่ซึ่งเคยพักตัวไปได้เผยดอกงอกเงยออกมาแล้ว ผ่านหน้าหนาวมาได้สักพักใหญ่ๆจนผ่านร้อนเจอฝนมาถึงตอนนี้ก็กลางฝนพอดู บอนสีต้นที่เคยพักตัวครั้งเมื่อลมหนาวผ่านมานั้นก็ค่อยๆแทงปลีเล็กปลีน้อยออกมาให้เห็นใบที่ยังดูแข็งแรงส่งสัญญาณการเติบโตที่ดีให้ผู้ปลูกเลี้ยงได้ชมชื่นใจ ตามตำราเขาว่าไว้ว่าเมื่อหลังจากบอนสีพักตัวแล้วนั้น เมื่อโตขึ้นมาอีกครั้งดอกก็จะออกหลังจากใบที่สองคลี่ออก ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ผมเห็นจริงๆ ใบที่หนึ่งก็ว่าชื่นใจแล้วที่มันไม่ตาย ใบที่สองเน้นย้ำความแข็งแรงของมัน และลำดับสามก็ไม่ใช่ใบ กลับเป็นปลีดอกที่งอกขึ้นมาให้ผมได้ลองดู ดอกนี้เป็นดอกแรกถ้านับจากที่ผมปลูกเลี้ยงมาด้วยตัวเอง ต้นนี้เป็นต้นที่ซื้อมาเพราะใบเขียวสดมากทีเดียว และยังมีลายขาวพร่าพาดผ่านประปรายให้ดูแตกต่างจากบอนทั่วๆไปอยู่บ้าง หลังจากที่เคยซื้อต้นที่มันมีดอกติดมาแต่ยังไม่บานก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากเพราะไม่มีความรู้เกี่ยวกับการผสมเกษรเลย ครั้งนี้เป็นสัญญาณที่ดีในการให้ผมลองผิดลองถูกอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งครั้งนี้ก็จะมีดอกจากต้นอื่นตามมาให้ลองกันเป็นระยะอย่างแน่นอน เพราะต้นที่พักตัวตอนหน้าหนาวที่ผ่านมาก็มีเยอะอยู่ ประมาณ 8- 12 กระถางเลยทีเดียว แต่หลังจากพักตัวผมก็จำไม่ได้หรอกว่ามันเป็นต้นไหนพันธุ์อะไรเลยต้องปล่อยๆมันไป ให้มันขึ้นก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที สวัสดี
พักงาน เดินเล่นรอบบ้านเจอบอนสี..!
วันนี้เย็นๆตื่นขึ้นมาหลังจากนอนพักสายตาอยู่นาน ตื่นมาเหมือนจะอยากทำอะไรสักอย่าง สักอย่างหนึ่ง… ในวันที่รู้สึกว่างานหนึ่งๆนั้นกำลังจะัจบไป เป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะตั้งสมาธิทำงานใหม่ในวันนั้น เพราะหลังจากที่ทำงานอย่างต่อเนื่องมาหลายวัน ร่างกายและจิตใจต้องการ การผ่อนคลายสักระยะก่อนจะไปลุยงานใหม่อีกครั้ง วิธีง่ายๆสำหรับผมก็คือนอนให้เต็มที่และไปปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็เดินชมสวน การนอนให้่เต็มที่สำหรับผมนั้นบางที มันก็ดูจะเกินพอดีไปสักหน่อย แต่ก็อาจจะพอเหมาะกับร่างกายในช่วงนั้นก็เป็นได้เพราะช่วงที่ทำงานการนอนของผมแทบไม่เป็นเวลาเลยครับ ไม่ใช่เพราะงานอย่างเดียว คงเพราะหลับไม่เป็นเวลาด้วย เพราะช่วงที่มีงานสมองจะทำงานมากกว่าปกติเป็นพิเศษ อธิบายง่ายๆคือผมจะคิดอะไรตลอดเวลา ทั้งเรื่องงานและไม่ใช่เรื่องงานข้อดีมีมากมาย แต่ข้อเสียคือนอนไม่หลับตามที่ตั้งใจไว้ ทำให้นอนไม่ค่อยพอในเวลาที่ควรจะนอนให้พอเหมาะนั่นเอง วันนี้หลังจากนอนพักช่วงกลางวันแล้วก็ตื่นมาเย็นๆ ผมมองนาฬิกามันก็บอกว่าเป็นเวลา 17.30 ซึ่งก็คือ 5 โมงครึ่ง ถ้าเป็น 5 โมงเย็นของหน้าหนาวมันก็มืดไปแล้ว แต่นี้ฟ้าสว่างดีครับ ผมเลยเดินลงมาพร้อมความรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่าง และสักอย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับต้นไม้ที่จะทำให้ผ่อนกาย สบายตาได้อย่างดีแน่นอน ผมเริ่มจากการจัดการพื้นที่บอนสีหลังบ้าน ขยายขยับให้มันได้พื้นที่มากขึ้น เอาที่วางกระถางบางส่วนออกไป เปิดให้มีพื้นที่โล่งให้สมองได้คิดว่าจะเอาอะไรไปใส่แทนดี หลังจากที่ย้ายนั่นย้ายนี่ออกจนเป็นที่ว่าง แน่นอนว่าวันนี้ผมปล่อยไว้ว่างๆตามอย่างใจที่คิดยังไม่ออก และเดินเล่นไปรอบๆบ้าน ขณะที่เดินอยู่สังเกตุเห็นบางอย่าง แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ผมเจอบ่อยๆจากการเดินรอบๆบ้านฝั่งที่เป็นมุมต้นไม้ของแม่ ครั้งนี้ผมเจอบอนสีอีกแล้วครับ เป็นฮกหลง พันธุ์ฮกหลงอีกแล้ว ผมเจอฮกหลงมาเกือบ 7 ต้นแล้วจากกระถางต้นไม้อื่นๆรอบๆบ้านซึ่งมันก็ไม่ใช่ต้นบอนสีแต่อย่างใด เป็นต้นอะไรก็ไม่รู้ครับแม่ปลูกไว้สวยดี แต่มีบอนสีขึ้นสูงทีเดียว และมีใบเดียวโดดๆด้วย คาดว่าอาจจะได้แสงกับน้ำหรือดินที่ไม่เพียงพอ จนกลายเป็นบอนสีใบเดี่ยว ก้านใบนี่สูงประมาณ 30 [...]
หนาวนี้..
หน้าหนาวปีนี้เป็นหนาวที่แปลกประหลาด จะมาก็มา จะไปก็ไป เป็นพักๆ ช่วงอาทิตย์ก่อนหน้านี้ร้อนมาก แต่พอเข้าอาทิตย์นี้ หนาวจนปากแห้่งตอนตื่นกันเลยทีเดียว แน่นอนว่าตอนเช้าของหน้าหนาวมันก็ต้องทรมาณจิตใจมากกว่าหน้าร้อนอย่างแน่นอน เพราะการจะลุกจากเตียงแต่ละครั้ง ต้องใช้พลังใจมากมายทีเดียว ซึ่งโจทย์นี้มันก็คือความขี้เกียจของเรานั่นเอง หากว่าเป็นหน้าร้อน มันคงไม่น่านอนต่อเท่าไรนัก เพราะนอนไปมันก็ไม่สบายเท่าหน้าหนาว ซึ่งตอนนี้เราจะมีเขียนถึงการตื่นนอนในหน้าหนาวในมุมมองของผมกัน โดยทั่วไปแล้วหากว่าไม่มีงานเข้ามาหรือเคลียงานได้ก่อนตารางที่วางไว้นั้น ผมก็จะตื่นประมาณ 9 โมงครับ ซึ่งเป็นเวลาที่สายมากๆทีเดียวสำหรับพนักงานทั่วไป แต่ก่อนสมัยที่ผมยังทำงานบริษัทอยู่นั้น ก็ตื่น 8.30 ซึ่งไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่มาหน้าหนาวนี้จาก 9 โมงก็จะเลื่อนออกไปเป็น 9 โมงครึ่ง 10 โมง 10.05 , 10.10 ,10.30 หรือยาวไป 11.00 หรือห้าโมงเช้าเลยก็ว่าได้ ซึ่งการที่ผมมาเขียนบลอคนี้เหมือนเป็นการบันทึกทบทวนและตอกย้ำตัวเองว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นและจะแก้ไขอย่างไร ปัญหาคือความขี้เกียจ นั่นเองครับ แต่วิธีแก้ปัญหาคืออะไร มาดูกัน 1.ตั้งนาฬิกาปลุกให้ปลุกเช้าขึ้น และถี่ขึ้น วิธีนี้เคยใช้ได้ผลอยู่ช่วงหนึ่งครับ เป็นช่วงแรกๆที่ตัวผมยังไม่เคยชินกับการปลุกหลายๆครั้ง จนต้องลุกในท้ายที่สุด แต่ตอนนี้วิธีนี้ยังแำ้พ้ความขี้เกียจในหน้าหนาวอยู่ครับ 2. ตื่นมาซิทอัพ วิดพื้น ในทันที อันนี้เป็นเพียงจินตนาการเบื้องลึกของผมครับ แต่ถ้าทำได้พุงที่มีก็จะลดลงไปด้วย [...]
ร้อนไอฝน อ้าวอบแดด ไร้ลมหนาว
สภาวะอากาศช่วงนี้ เปลี่ยนแปลงบ่อย และเกินคาดเดา ผมขอเรียกมันว่าหน้าหนาวแสนร้อนแอบปนฝน… นานแล้วที่ชาวกรุงเทพฯ ไม่ได้สัมผัสความหนาวหรือความเย็นที่จะมาดับความร้อนอย่างธรรมชาติ ซึ่งกว่าจะหนาวทีก็ต้องรอกันเป็นปีๆไม่ก็ต้องเดินทางกันไกลๆเพื่อไปรับความหนาวเย็นที่ยากจะหาได้ในกรุงเทพฯ คงจะมีก็แต่ในห้างฯ ที่เปิดแอร์ตลอดคอยบริการให้เราต้องเสียตังเดินทางออกไปรับอากาศเย็นๆ อย่างที่รู้กันว่าผมนั้นไม่ชอบแอร์สักเท่าไร ผมมักจะยอมทนร้อนโดยไม่เปิดแอร์เลยก็ได้ ( เวลาอยู่บ้าน ) เพราะความเย็นจากแอร์มันไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลย ไม่ว่าจะแอร์ยี่ห้อไหนก็ทำให้ผมรู้สึกอย่างนั้นเสมอ ผมรอเพียงแค่ว่าจะได้ทำงานไป เปิดกระจกไปรับลมหนาวที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างเล็กๆ เข้ามายังห้องผมบ้าง… อาจเพราะภาวะโลกร้อนทำให้มันแปรปรวนขนาดนี้ แปรปรวนถึงขนาดที่ว่าช่วงนี้ฝนตก และอากาศร้อนอบอ้าวกันเลยทีเดียว ตอนนี้ผมเองก็พยายามจะมีส่วนช่วยลดโลกร้อนด้วยการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตบางอย่าง ที่พอจะช่วยให้สิ่งแวดล้่อมรอบๆตัวผมดีขึ้นบ้าง และต่อไปมันก็คงจะช่วยให้โลกร้อนช้าลงได้บ้าง (0.0000000000001 วินาที อะไรแบบนี้ ) แต่อากาศทุกวันนี้ ยิ่งร้อนผู้คนยิ่งเผาผลาญ ยิ่งร้อนผู้คนยิ่งทำลาย ยิ่งบุกรุก เพื่อที่จะหาพื้นที่ให้ตัวเองอยู่สบายมากขึ้นโดยไม่ต้องมาทนลำบากกัน ดังนั้นความหวังว่าโลกมันจะเย็นลงสำหรับผมนั้นคงจะไม่มี เพราะเราไม่มีวันเปลี่ยนคนหมู่มากได้ สิ่งที่จะทำได้ก็คงจะมีแค่ทำให้พื้นที่รอบๆบ้านเป็นสีเขียวเท่านั้นเอง ถ้าทุกอย่างมันค่อยๆกลับเป็นเหมือนเดิม เราก็คงไม่ต้องสับสนหน้าฝนในหน้าหนาว หน้าหนาวในหน้าร้อน หรือ หน้าร้อนในหน้าฝนที่ไม่มีฝนเลย อย่างแน่นอน แต่ว่ามันก็คงจะไม่เป็นอย่างนั้นได้ตามที่เขียนไว้ข้างต้น เราก็เลยต้องมานั่งทำใจสับสนกับฤดูกาลที่วกวนกันต่อไป… สวัสดี
จตุจักร ตลาดต้นไม้ อีกครั้ง
อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ตอนนี้หากเราต้องการต้นไม้ เราก็ต้องไปที่ตลาดนัดจตุจักร แต่เป็นวันพุธ-พฤหัสนะ ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์… ปกติแล้วถ้าย้อนไป 8-10 ปีก่อน ผมก็ยังเดินโซนต้นไม้ในตลาดนัดจตุจักรทุกวันเสาร์อาทิตย์อยู่ แต่มาตอนนี้ถ้าจะไปเดินวันเสาร์อาทิตย์ คงจะเห็นแต่เสื้อผ้า สินค้าแฟชั่นเป็นแน่ เพราะตลาดต้นไม้เขานัดกันมาขายวันพุธ พฤหัสบดีกันแล้ว ซึ่งขายกันมาก็นานแล้ว ผมไปซื้อต้นไม้ก็หลายครั้งหลายหนซึ่งส่วนใหญ่ที่ได้ติดไม้ติดมือมาจะเป็นบอนสี เพราะความชอบส่วนตัว และครั้งนี้ที่ผมไปก็คิดว่าจะไปหาบอนสีมาเพิ่มอีกเหมือนกัน แต่คราวนี้คิดว่าจะไปหาต้นที่ผมยังไม่มี ยังไม่คุ้่น หรือแปลกไปจากที่ตาเคยเห็น วันนี้ดูอากาศจะชื้่นและอบอ้าวเป็นพิเศษ เพราะรอเวลาที่ฝนจะตกในหน้าหนาวนั่นเอง แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่รู้สึกถึงความหนาวของหน้าหนาวสักเท่าไร คล้ายๆกับว่านี่คือเช้าที่อบอ้าวของหน้าฝนยังไงอย่างนั้น สังเกตุได้ว่ามีคนใส่ชุดกันฝนอยู่ในรูปถัดไป วันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวครับ พาคุณผิงมาดูด้วย จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน คุณผิงชอบต้นไม้ที่มีดอกครับ แต่ผมไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่ดีกับต้นไม้แนวนั้นเท่าไหร่ ซื้อมาก็ไม่สวยเท่าที่เขาขาย ดูเอาจะดีกว่า สวย/ประหยัด ต้นไม้ก็มีมากมายหลายแบบไปหมดตั้งแต่ไม้เล็กๆอย่าง cactus หรือต้นไม้ใหญ่ๆที่ต้องใช้รถหกล้อขนกันมาเลยทีเดียว ส่วนผมเล็งแต่ต้นไม้เล็กๆครับ ใหญ่ๆไม่มีที่ลงที่บ้านแล้ว เดินเข้ามาไม่นานคุณผิงก็เริ่มหิวครับ เลยต้องไปจับจ่ายที่ร้านกล้วยปิ้งกันเป็นที่แรก… สรุปว่าเดินต่อไปวนรอบสวนจตุจักรหนึ่งรอบก็ได้ของที่หมายตาไว้ครับ นั่นคือสัปปะรดสี และบอนสี สัปปะรดสีนี่ตอนแรกไม่ได้คิดจะซื้อครับ แต่ซื้อมาเพราะเห็นว่ามันไม่แพงอย่างที่เคยเห็นราคา เอาเป็นว่าถูกกว่าที่เคยจินตนาการไว้ล่ะนะ ก็เลยได้มาเยอะ สองสามต้นเลยทีเดียว ส่วนบอนสีก็ได้สองต้นตามรูปข้างล่างครับ ต้นนี้ผมชอบมากๆ ชื่อพันธุ์อยู่ข้างกระถางครับ ลืมจดมาไว้ตอนหน้าแล้วกัน ต้นนี้ชอบตรงใบหน้าก้านใหญ่มาก ดูแล้วน่่าจะอึด [...]
