งองูหลังบ้าน
เป็นอีกหนึ่งวันที่ใช้เวลาทุ่มเทกับการอ่านผลงานวิจัยเก่าๆ เพื่อทำงานวิจัยของตนเอง และเมื่อถึงเวลาที่ควรจะพัก ก็จำเป็นต้่องพัก เพราะร่างกายจำเป็นต้องได้รับการดูแล… อาหารกลางวันในมื้อนี้ยังเป็นมื้อที่เรียบง่าย ผมมีปลาจาระเม็ดที่แม่ทำไว้ให้ตั้งแต่เมื่อวาน ซึ่งเป็นปลาราดด้วยเครื่องเทศประมาณนั้นครับ ผมเอาปลาไปอุ่นเหมือนที่เคยทำตามปกติและรอว่าเมื่อไหร่ปลาจะสุก ระหว่างที่รอก็พักสายตาจากการเพ่งที่ยาวนานโดยการมองไปที่สวนหลังบ้าน… หลังบ้านของผมเป็นสวนดาหลาของแม่ จะเรียกว่าสวนอาจจะใหญ่ไป เอาเป็นว่ามันคือดงดาหลาแล้วกัน ดงดาหลาให้ดอกตลอดปีเท่าที่มันจะให้ดอกได้ ผมเห็นดอกมันเสมอๆ ความงามของดอกดาหลามีให้ดูจนชินตา ความยาวของก้านและใบมันสูงกว่า สี่เมตร สูงขึ้นไปจนถึงชั้นสองเลยทีเดียว นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่มันออกดอกตลอดก็ได้ แน่นอนว่าการพักผ่อนสายตามักจะมองกวาดไปรอบๆ ผมก็มองไปยังสีเขียวๆเช่นเคย มองไปยังกิ่ง ก้าน ใบ ของดาหลา “มีใบร่วงลงมาติดก้านอีกแล้ว ” ผมคิดเหมือนที่เคยๆเห็น แต่คราวนี้กลับไม่ใช่อย่างที่เคยเห็น เพื่อนใหม่…? มีเพื่อนใหม่ในสวนที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามาครับ ผมมองมันผ่านกระจกที่หน้าต่าง และมันก็มองผม งูเขียวตัวอ้วนประมาณเส้นรอบวงนิ้วโป้่ง และยาวพอที่จะพันกิ่งเรื่อยลงมาจนถึงดอกดาหลาได้ มันเป็นงูสีเขียวปกติ แต่ผมไม่แน่ใจว่ามันคืองูเขียวรึเปล่า แต่ที่แน่ๆ ผมจะไม่เปิดกระจกต้อนรับมันเด็ดขาด ทันทีที่เห็นมัน ผมลืมปลาจาระเม็ดที่อุ่นไว้วิ่งไปหยิบกล้องบนห้อง ลงมาถ่ายนายแบบที่ไม่ได้รับเชิญตัวนี้ มันยังคงไม่ไปไหน มองผมอยู่ตลอด และกว่าที่ผมจะได้มุมกล้องที่มันไม่ได้มองมานั้นก็นานมาก ถ่ายรูปไปเยอะเหมือนกันเพราะคิดว่าคงไม่ได้เจอมันบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่แปลกใจเพราะดงดาหลาหลังบ้านนั้น ทั้งรก ทั้งชื้น เหมาะแก่การหาอาหารสำหรับงูมากๆ เมื่อผมทานข้าวเสร็จ และไปทำกิจกรรมส่วนตัวสักพักก็กลับมาดูมัน และคิดว่าจะถ่ายรูปเก็บไว้อีกชุด แต่มันก็หายไปแล้วครับ… [...]
สีเขียว
สีเขียว ถ้ามีใครให้นึกถึง สิ่งที่เกี่ยวกับสีเขียวคุณจะนึกถึงอะไร…? ภาพนี้มีที่มาที่ไปง่ายๆครับ ผมก็เดินชมนกชมไม้รอบบ้านไปตามปกติ ของวันว่างๆสำหรับคนว่างๆ เหลือบมองไปเห็นมุมหนึ่งข้างๆเสา ซึ่งพอมองไปนี่มันก็นึกถึงคำหนึ่ง “สีเขียว” ถ้าผมนึกถึงสีเขียว ก็คงจะเป็นต้นไม้แหละนะครับ แต่จะเป็นต้นไม้แบบไหนที่จะตอบความเขียวได้ตรงใจนั้นคงจะหายาก เพราะในความเขียวนั้น ช่างยากเหลือเกินที่จะเอาความเขียวมาเปรียบเทียบกันบนพื้นฐานความชอบใจ เพราะในแต่ละวันนั้นความประทับใจในสีเขียวช่างต่างกันเหลือเกิน บางวันคงชอบเขียวจางๆที่ดูแล้วรู้สึกช้าและสงบ หรือบางวันคงอยากเห็นสีเขียวเข้มๆสดๆมากกว่า เพราะดูเหมือนจะเติมความชุ่มฉ่ำใจได้มาก แต่บางวันก็คงไม่ได้นึกถึงสีเขียวเลยก็เป็นได้ บางครั้งการที่เราทำงานหน้าจอนานๆก็จะสร้างปัญหาได้มากมายจนไม่คาดคิดเหมือนกัน การเดินออกมามองนู่นบ้างนี่บ้างดูเหมือนจะแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้บ้าง และถ้าได้มองออกไปเป็นป่าเขียวๆไกลๆสุดตา ก็คงจะดีไม่น้อย แต่สำหรับชีวิตในตอนนี้ก็คงจะเป็นอย่างนั้นไปได้ยากสำหรับชีวิตประจำวันของผม แต่บางครั้งที่เราได้ลองเดินลองมองไปที่สีเขียวๆบ้าง มันก็ทำให้รู้สึกชุ่มฉ่ำได้บ้าง มันบอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่มันก็รู้สึกดีกว่ามองไปที่ถนนคอนกรีตอย่างแน่นอน สวัสดี
เดินดูบอนสีหลังบ้าน
วันนี้เดินดูบอนสีหลังบ้านอีกครั้ง จริงๆแล้วก็เดินดูทุกวันแหละครับ มันมีอยู่มุมเดียว บางทีก็นั่งเล่นๆกับเก้าอี้ไม้ตัวเล็กๆ เสียอย่างเดียวคือมักจะมียุ่งมาทำให้รำคาญ แต่คราวนี้ไม่ค่อยมียุงครับ เลยมีสมาธิดูกันมากขึ้นหน่อย ดูไปดูมาว่าแล้วก็หยิบกล้องมาถ่ายต้นนี้ต้นนั้นสักหน่อย เลือกไปเลือกมาก็ได้ต้นที่ถูกใจอยู่สองต้นสำหรับมาเขียนตอนนี้ ต้นแรกก็ใบกลมต้นนี้แหละครับ เลี้ยงมาแต่เล็กตั้งแต่ 20 บาท ตอนนี้น่าจะ 40 บาทได้แล้วสำหรับต้นนี้ เป็นบอนสีต้นที่ผมดูการเจริญเติบโตของมันอยู่บ่อยๆทีเดียว เพราะใบที่กลมของมันและสีสันที่ค่อนข้างถูกใจทำให้มันดูโดดเด่น แต่ทว่าตอนนี้โตขึ้นแล้วดูเหมือนสีจะน้อยลงจากเดิม อาจจะเพราะดินไม่ดี ความชื้นไม่เหมาะ หรือเพราะตามวัยของมันผมก็ไม่ทราบได้ จะรู้ก็ต่อเมื่อมีหลายๆต้นเลี้ยงในปัจจัยที่ต่างกันไปนั่นแหละนะ ถึงจะเรียนรู้ธรรมชาติของมันได้บ้าง ต้นที่สองนี่ตอนแรกไม่ได้สนใจเลย พอลงกระถางยาวแบบว่าลงหลายๆต้น คิดว่าถ้าโตแล้วจะเอาไปประดับมุมไหนสักมุมหนึ่งของบ้าน มาวันนี้ดูเหมือนว่าบอนสีที่ผมไม่ค่อยได้สนใจเท่าไรนักจะเป็นบอนสีต้นที่ทำให้ผมมองได้ทุกวันเลยทีเดียว เพราะสีของมันนั้นคือสีขาว กับแดง ซึ่งดูโดดเด่นมาในบรรดาบอนสี ที่มีแต่สีเขียว กับแดงๆ เข้มๆ สำหรับแดงในต้นนี้ออกจะไปทางสีชมพูซึ่ง ทำให้ดูอ่อนหวานขึ้นเยอะ ส่วนใบนี่ก็ดูท่าจะโตใหญ่ได้ดีทีเดียว เพราะดูจากขนาดใบเทียบกับต้นอื่นแล้ว ถือว่าโตค่อนข้างเร็วนะ สองต้นนี้ผมไม่รู้ชื่อหรอกครับ มีหนังสือกับเขาอยู่เล่มหนึ่งแต่ก็ไม่ได้ครอบคลุมทั้งหมด เลยยากที่จะจำแนกชื่อพันธุ์ของมันได้ ที่เขียนไว้เพราะหวังว่าจะมีกูรูหรือเซียนบอนสีผ่านแวะเวียนมาให้ข้อมูลกันครับ แนะนำเพิ่มเติมกันมาได้เลยนะครับ ที่ไหนมีของดี ที่ไหนของถูก เราจะตามไปดู ดูแล้วถูกใจเราจะซื้อ !! สวัสดี
เดินเล่น พบเจอ บอนสี
วันนี้เป็นอีกวันที่ดูเหมือนจะว่าง จึงมาจัดสวนบอนสีหลังบ้านกันซะเลย ซึ่งนานมากแล้วที่ผมไม่ได้มีเวลาว่างทั้งวันเพื่อที่จะจัดการต้นไม้ที่ปลูกแบบนี้ ผมเริ่มจากย้ายโอ่งที่วางเกะกะกินที่ ออกไปกินที่ในอีกมุมหนึ่งซึ่งทำให้ที่ปลูกบอนสีของผมกว้างขึ้น และย้ายกระถางดอกเข็มต้นใหญ่ไปไว้หน้าบ้าน สำหรับตอนนี้ผมได้พื้นที่ใหญ่ๆพอจะจัดการบอนสีได้สะดวกขึ้นแล้ว และระหว่างเดินยกย้ายของหลังบ้านไปหน้าบ้านนั้น ก็แอบเห็นใบอะไรคุ้นๆตามรูป ใบที่ว่าคือใบบอนสี มันอยู่ตรงนี้มานาน และอยู่มานานมากแล้วทีเดียว ผมเอามือลองขุดๆหัวมันออกมาพบว่าแทบจะไม่มีรากเลย เหมือนว่าหัวอยู่ในระดับผิวดินเท่านั้นเองจึงหยิบออกมาโดยง่าย และมีถึงสองหัว ซึ่งหัวที่สองผมลงมือแรงไปหน่อยเลย ทำให้ก้านมันหัก นี่คือความยาวของบอนสีที่ต้องการแสดงแดด ถ้ามันอยู่ในมุมที่มีแสงผมคิดว่ามันคงจะไม่ยาวเท่านี้ แต่นี่มันต้องฝ่าเงาของกระถางและเงาของใบไม้ขึ้นมาจึงจะได้รับแสงบ้าง ก็เลยยาวยืดขนาดนี้ แน่นอนว่าในตอนแรกความคิดผมคือเอาหัวบอนสีสองหัวนี้ไปผ่าซะ แต่ในระหว่างที่พิมพ์อยู่นี้ก็ได้เปลี่ยนความคิดไปเรียบร้อยแล้ว ผมจะลองดูว่าถ้ามันงอกออกมาในกระถางที่มีดินเป็นของตัวเอง มีน้ำและแสงพอเพียง มันจะแตกต่างจากเดิมเพียงใด เพียงแค่คิดก็น่าสนุกแล้ว สวัสดี
