สืบสานพันธุ์บอนสี
ช่วงนี้เป็นช่วงที่บอนสีที่บ้าน จำเป็นต้องพักหัวกันครับ แต่ก่อนหน้านี้มีเรื่องดีๆ ก็คือผมได้ผสมเกษรบอนสีและมันก็ติดฝักครับ มาดูกันเลย หลังจากที่ผมได้ผสมเกษรมากมายจนได้ลูกไม้บอนสีเยอะมากๆ แต่ประสบปัญหาว่าไม่รู้ว่าพ่อแม่ ของมันต้นไหนกันแน่ เพราะความเป็นมือใหม่มากๆทำให้ขาดการบันทึกเนื้อหาที่สำคัญครับ ดังนั้นถ้าคราวต่อไปผมได้โอกาสผสมเกษรบอนสีอีกก็ต้องเก็บรายละเอียดดังต่อไปนี้ครับ ชื่อพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ รูปพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ วันที่ผสมเกษร วันที่ฝักเกษรสุก เขียนรหัสให้ฝักบอนสี ปักป้ายรหัสในกระถางเพาะ ทั้งหมดนี่ก็ว่าจะทำข้อมูลเป็น Database ในคอมพิวเตอร์เอาครับ ไม่แน่ใจว่ามีอะไรที่สำคัญอีกรึเปล่านะครับ เพิ่มเติมกันมาได้ เพื่อจะได้ไม่หลงลืมในรายละเอียดที่สำคัญๆครับ ไปดูพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ของฝักบอนสีฝักนี้ดีกว่าครับ จำชื่อไม่ได้เหมือนครับ ต้นนี้ผมผ่าหัวมาครับ จริงๆก็มีต้นแม่ของมันอยู่อีกเหมือนกัน แต่ตอนนี้พักหัวอยู่ครับ เดี๋ยวต้องเอารูปไปถามที่ร้านบอนสีกันอีกทีครับผม ต้นแม่พันธุ์ คือต้นที่เราใช้เกษรตัวเมียของมันในการผสม หรือนำเกษรตัวผู้จากต้นอื่นมาป้ายที่เกษรตัวเมียของต้นนี้นั่นเอง ต้นนี้ก็ต้นพ่อครับ ตัวมันเองไม่ได้ผสมครับ เพราะออกดอกเป็นต้นแรกในฤดูกาลนี้ครับ ก็เลยได้แค่เก็บเกษรตัวผู้ของมันไว้ทั้งหมดครับ ต้นพ่อพันธุ์ คือต้นที่เราเก็บเกษรตัวผู้ของมันเพื่อไปป้ายกับเกษรตัวเมียของต้นอื่น เกษรตัวผู้สามารถนำไปป้ายเกษรตัวเมียได้หลายต้น พ่อแม่คนละสีแบบนี้ก็คงต้องลุ้นกันต่อไปนะครับว่าลูกจะออกมาเป็นอย่างไรกันบ้าง แต่ตอนนี้ผมมีทิศทางในการผสมชัดเจนแล้วครับ เหมือนว่าผมกำลังจะคิดเล่นบอนสีเป็นพันธุ์ๆไปครับ เช่นในแบบที่ผมชอบจะมี ใบกลม,ใบหนา,ใบป้าย,ก้านหนา,สีขาว,สีดำ,สีเทา อะไรประมาณนี้ครับ และต่อไปนี้ผมก็จะขยายพันธุ์พวกที่ผมต้องการให้ได้ปริมาณที่พอจะให้ดอกผสมได้ทุกๆปีครับ ผมคิดว่าน่าจะสามารถรวมลักษณะทั้งหมดที่ผมต้องการไว้ในต้นเดียวได้ ในสักวันหนึ่งครับ ตอนนี้เป้าหมายของผมกับบอนสี พัฒนาจากผู้ปลูกเลี้ยงมาเป็นนักพัฒนาพันธุ์มือใหม่แล้วครับ เพราะประสบการณ์ที่ได้จากการปลูกเลี้ยงที่ผมได้มาตลอดการเลี้ยงเกือบสองปีนั้นก็สามารถสอนให้ผมเลี้ยงบอนสีได้รอดและขยายพันธุ์ได้เองอย่างไม่มีปัญหาแล้วครับ ปล.ตอนที่ผมพิมพ์อยู่นี่เหมือนได้กลิ่นหอมของเกษรบอนสี จากไหนก็ไม่รู้ อาจจะมาจากความทรงจำของผมเอง ที่แค่คิดถึงกลิ่นหอมของดอกบอนสีก็อยากจะดมอีกครั้งจริงๆ เป็นกลิ่นที่มีเสน่ห์มากจนยากจะลืมจริงๆครับ [...]
คุณหญิง บอนสีอีกต้นที่ออกดอก!
วันนี้เนื่องด้วยตอนที่แล้วเขียนไปเกี่ยวกับการสังเกตุบอนสีที่จะออกดอกในช่วงนี้ ก็เลยลงพื้่นที่หลังบ้านไปสังเกตุให้มากขึ้น นั่นคือดูเป็นรายต้นเลย และก็พบกับ.. บอนสีพันธุ์คุณหญิงที่ออกดอก บอกตรงๆคุณหญิงต้นนี้ผมไม่ค่อยได้ดูแล และแลดูมันสักเท่าไร เพราะมันไม่ค่อยงามแต่พอมันออกดอกนี่ก็สนใจค้นหาข้อมูลของมันตามเวปไซด์และหนังสือที่มีทันที พบว่าบอนสีพันธุ์คุณหญิงนี้ เป็นบอนสีเก่าแก่และไม่ทราบที่มาแน่ชัดว่าเป็นลูกผสมของพันธุ์ใดกับพันธุ์ใด ซึ่งในข้อมูลตรงนี้ไม่ค่อยสำคัญเท่าไรนักสำหรับนักเล่นบอนสีใหม่อย่างผม แค่ได้มันมาอยู่ที่บ้านและรู้ชื่อของบอนสีที่เลี้ยงไว้ก็หรูหราเต็มที่แล้ว บอนสีพันธุ์คุณหญิงเขาว่าควรจะเลี้ยงเป็นพุ่มจะสวย เพราะต้นค่อนข้างออกไปทางแนวราบซะมากกว่าแนวตั้ง ใบก็สีชมพูปนเขียวๆบ้าง ขาวบ้างตามแบบฉบับของคุณหญิง สำหรับใครที่สงสัยว่าทำไมต้องตั้งชื่อว่าคุณหญิง ก็อาจจะเพราะความสวยชมพูละมุนเหลื่อมเขียวนี่ก็ได้ แต่ถ้าไม่ใช่คุณหญิงจะตั้งอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่บอนสีนั้นมีหลากหลายชื่อพันธุ์เขาก็ยังตั้งกันไปได้เรื่อยๆ ตอนนี้ผมก็จำชื่อของมันได้บ้างบางพันธุ์ หลังจากนี้คงได้ลองผสมเกษรที่สามารถลุ้นการติดฝักได้จริง เพราะมีดอกบอนสีออกต่อๆกันแบบนี้ ซึ่งเป็นโอกาสที่ดีในการที่ผมจะได้ผสมเกษรและได้โอกาสที่จะได้ลูกไม้พันธุ์ใหม่ จริงๆแล้วได้บอนสีมากๆก็ถือว่าคุ้มแล้วเพราะผมเน้นปริมาณมากกว่าคุณภาพ ซึ่งจะพัฒนาคุณภาพในลำดับต่อๆไป ตามการพัฒนาในการเรียนรู้ สวัสดี
บอนสีโตแล้วโตอีก
บอนสีโตแล้วโตอีก หลังจากที่เลี้ยงบอนสีมาได้เกือบครึ่งปีแล้วนั้น วันนี้ก็ได้เห็นผลต่างอีกอย่างที่ชัดเจนมากทีเดียว ครั้งนี้เ็ป็นเรื่องของขนาดใบของบอนสี ที่จะเห็นได้ชัดเจนที่สุดกับการเทียบการเจริญเติบโต บอนสีแต่ละพันธุ์มีความสามารถในการเติบโตในช่วงเวลาหนึ่งๆไม่เท่ากัน แต่นั่นคงจะไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ผมจะเขียนในตอนนี้ เพราะตอนนี้จะเขียนถึงบอนสีต้นที่ใบใหญ่ที่สุดในบ้านของผม… คราวนี้จะลองใช้ขนาดของนามบัตรเทียบดูนะครับ เป็นขนาดของนามบัตรมาตราฐาน ของมังกีซ์โกรฟนั่นเอง เทียบกันให้เห็นกันไปเลย อยากรู้ว่าขนาดเท่าไหร่ ลองหยิบนามบัตรขึ้นมาสักใบก็ได้ครับเทียบดูเอานะ ต้นนี้เป็นพันธุ์ที่ขยายมาจากที่เก็บมาแถวๆบ้านครับ เดิมทีมันอยู่ในกระถางต้นไม้อื่นๆของแม่ ซึ่งผมหยิบมาลองผ่าหัวและก็ออกมาเป็นอย่างนี้ แต่ดูๆแล้วมันโตช้าไปนิดหน่อย หรือช้ามาก อาจจะเพราะดินหรือน้ำที่ไม่เหมาะสม ซึ่งผมจะลองเปลี่ยนแปลงในคราวต่อไปที่มีเวลาว่าง ต้นขนาดนี้ส่วนใหญ่ก็กระถางละ 20 บาทครับ ต้นนี้ใหญ่ขึ้นมาหน่อย เลี้ยงมาสักพักแล้วครับ จำได้ว่าซื้อมาตอนแรก 20 บาท ตอนนี้ก็โตได้ระดับต้น 50 บาทเลยทีเดียว เสียแค่ว่าใบน้อย เพราะไม่ได้เลี้ยงในตู้อบ ซึ่งทำให้การเติบโตของมันดูจะชะงักไปเป็นช่วงๆครับ เขาว่าหน้าฝนบอนสีจะโตเร็วโตไว โตได้โตดี ผมจะรอดูมันช่วงนั้นอีกทีครับ ต้นนี้คือเป้าหมายของการเขียนในตอนนี้เลยครับ จริงๆแล้วต้นนี้เป็นต้นที่โตไวและโดดเด่นมากๆ และมันมาจากบอนสีรุ่นขุดบุกเบิกคือรุ่นที่ปลูกไว้แล้วคิดว่ามันตายสองปีให้หลังมาขุดปลูกใหม่นั่นแหละ บอนสีต้นนี้เป็นต้นที่ผมลงกระถางใหญ่ที่สุดให้เลยทีเดียว และมันก็ไม่ทำให้ผิดหวังใบของมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้ดูเหมือนจะใหญ่ที่สุดในบ้าน จนยากที่บอนสีต้นอื่นๆจะใหญ่ตามมันทัน หลังจากที่เอาเข้าตู้อบของผมแล้ว มันก็ดูท่าจะเจริญเติบโตแบบไม่ยั้งคือ เริ่มจะโตเกินขนาดตู้อบที่ทำไว้ เร็วๆนี้ผมคิดว่าคงได้ เปลี่ยนตู้อบแล้วเสียที หลังจากนี้ก็จะเข้าหน้าร้อนและหน้าฝนตามลำดับ ผมคงเริ่มทำตู้อบบอนสีเพื่อต้อนรับหน้าร้อนที่จะถึงนี้เพื่อเพิ่มความชื้นให้มากพอที่จะเติบโตได้นั่นเอง สวัสดี
