| QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review | © blog.monkiezgrove.com |
หลังจากทดลองปลูกบอนสีมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ก็คงจะเป็นเรื่องธรรมดาที่เราต้องมีการเรียนรู้ที่มากขึ้น เพื่อผลที่มากขึ้น โดยใช้เวลาน้อยลง.. ในช่วงนี้ผมกำลังหัดและออกแบบโครงลวดในการขังเดี่ยวบอนสีดู จากตัวอย่างที่ได้มาจากในหนังสือในเวปไซด์นั้น ดูง่ายและเข้าที แต่ผมเองอยากจะปรับให้มันพอดีกับผมและบ้านผมมากกว่า บ้านผมเองไม่ได้มีพื้นที่เป็นไร่ๆ หรือหลายร้อยตารางวา เลยไม่มีที่ให้ปลูกได้มากนัก ดังนั้นสิ่งที่ผมคิดจะทำคือการใช้พื้นที่ในแนวตั้งมาออกแบบตู้อุบอนสีด้วยซึ่งจะทำให้ผมได้ประโยชน์ในการประหยัดพื้นที่ได้สูงที่สุด แต่จะมีปัญหาคือ การซ้อนกันนั้นจะสร้างร่มเงาที่ผมไม่ต้องการให้เกิดขึ้น ผมไม่ได้ทำตู้อบสองหรือสามชั้นไว้บังแสง แต่สร้างเพื่อต้องการพื้นที่ที่มากขึ้น ดังนั้น การเกิดเงาของแสงที่ถูกบดบังจากชั้นบนนั้นก็ยังคงเป็นปัญหาในสมองของผมอยู่ สำหรับตอนนี้นั้น ผมยังไม่สามารถสร้างหรือออกแบบที่เลี้ยงบอนสีในอุดมคติได้ จึงต้องทดลองใช้ความรู้พื้นฐานมาสร้างกันไปก่อน เผื่อว่าการทดลองสร้างตามแบบของผมนั้น จะให้คำตอบอะไรบางอบ่างได้ สวัสดี
หลังจากหลายวันผ่านไป มีการปรับที่ทางเยอะขึ้น เช่น ย้ายบอนสีไปปลูกหน้าบ้าน หรือย้ายกระถางสารพัดบอนสีไปกระถางที่ใหญ่ขึ้น จนมาถึงคราวนี้ ผมจะมาปรับที่เพื่อเริ่มทำตู้อบ(ความชื้น)บอนสีกัน ทุกวันที่นั่งมองบอนสีที่ปลูกก็นั่งคิดว่าจะทำโรงเรือนหรือตู้อบอย่างไรดี ในเมื่อเรามีพื้นที่จำกัดและงบประมาณที่จำกัดอีกเช่นกัน ตอนย้ายกระถางก็คิดไปว่า พื้นที่ปูอยู่มันเป็นอิฐมอญซึ่งเก็บความชื้นได้ดี แต่เรื่องเก็บความชื้นเอาไว้ทีหลัง มาเข้าเรื่องกัน เลย ผมยกอิฐทั้งหมดขึ้นและทำเป็นเหมือนคอกเพื่อที่จะใส่บอนสีและใส่ไวนิล ลงไปปูพื้นได้ ถ้าผมทำโดยไม่ยกอิฐออก มันคงจะลำบากมากเพราะต้องหาอะไรมาขึ้นรูปให้เป็นถาดใหญ่ๆเพื่อรองน้ำได้ ซึ่งคราวนี้ผมใช้ก้อนอิฐมอญนั่นแหละเป็นขอบเพื่อที่จะทำให้เกิดความเสมือนถาดขนาดใหญ่ซึ่งมีความลึกพอสมควร ซึ่งลองเอาผ้าปูโต๊ะแบบฝ้าที่ซื้อมา มารองน้ำซึ่งได้ผลออกมาดี เสียอย่างเดียวคือมันยาวไม่พอ คือผมซื้อมาลองแค่เมตรเดียวเท่านั้น และใต้พื้นที่ยังไม่ได้มีการปรับระดับ ทำให้มีพื้นที่น้ำขังบางช่วง ซึ่งคงต้องหาทรายมาเกลี่ยให้พื้นเรียบพอดี เพื่อจะให้น้ำขังอยู่ในระดับความสูงที่เท่ากัน ไม่ลำเอียงจนเกินไป ทำไปได้ครึ่งหนึ่งก็พบว่า ควรจะทำอีกครึ่งหนึ่ง เพราะไหนๆก็ยกอิฐออกแล้ว ก็ยกมันออกตลอดแนวเลย ตอนนี้พื้นที่หลังบ้านนั้น ผมดูแลเต็มที่แล้วครับ ปรับตามสะดวกเลย ก็เลยจัดการย้ายโอ่งที่เคยอยู่ตรงมุมไปมุมอื่นแทน และทำแนวอิฐมอญยาวไปจนสุดขอบ สำหรับพื้นที่ตรงนี้คงต้องรอหาไวนิลแผ่นยาวๆหน่อยมารองน้ำน่าจะเหมาะสมกว่า และหลังจากนี้ผมคงต้องเริ่มแผนสำหรับฤดูหนาวคือ สร้างตู้อบนั่นเอง ตู้อบในความคิดผมนั้นไม่เหมือนของคนอื่นเลย ผมคิดอยู่เสมอว่าจะใช้พื้นที่อย่างไรให้คุ้มที่สุด ซึ่งตอนนี้ก็เหมือนจะคิดออกว่าจะไปจ้างทำโครงเหล็กให้สูงขึ้นมาอีกชั้น เพราะผมคิดว่าจะทำตู้อบสูงสัก 1.50 เมตร ซึ่งความสูงจะเท่ากับกำแพงบ้านโดยประมาณ จากที่ดูและสังเกตุมาจากสวนบอนสีแล้ว ต้นบอนสีไม่น่าสูงขนาดที่ว่าเกิน 1 เมตร ผมเลยคิดว่าจะแบ่งพื้นที่ความสูงเพื่อใส่ชั้นโครงเหล็กเพื่อวางบอนสีอีกชุดข้างบนอีกที ซึ่งจะอยู่ในพื้นที่ของตู้อบเหมือนกัน และสำหรับตอนนี้คงต้องใช้เวลาออกแบบตู้อบในอุดมคตินี้กันไปก่อน เมื่อถึงเวลาเราจะได้ทำอย่างมั่นใจ [...]
สืบเนื่องจากวันศุกร์ที่ผ่านมา หลังจากไปงานไม้ด่างแล้ว มีเวลาว่างๆตอนบ่ายๆเลยคิดว่าจะไปสถานที่หนึ่ง ซึ่งที่นั่นก็คือสวนบอนสี.. ..หลังจากที่ผมได้ไปซื้อบอนสีที่จตุจักรวันพฤหัสแล้ว ทางร้านขายได้บอกตำแหน่งของสวนของแกมาซึ่งในวันศุกร์ที่ผ่านมาผมได้ไป เดินเลือกซื้อของจากในสวนบอนสีกันเลยทีเดียว วันนี้ผมไม่ได้เอารถไป นั่นหมายถึงการจะเอาบอนสีที่คิดจะซื้อทั้งหมดนั้นกลับบ้านคงจะเป็นเรื่องที่ลำบากกันไปหน่อยทีเดียว ผมจึงคิดว่าจะซื้อแล้วมาเอาเช้าวันเสาร์ซึ้งต้องออกไปข้างนอกแวะมาเอาซะเลย ตอนเข้าไปนั้น ผมนั่งมอเตอร์ไซด์เข้าไป ซึ่งคนแถวนั้นรู้จักกันดีว่าบอนสีนั้นอยู่ที่ไหน พอไปถึงก็รู้เลย เพราะเขาปลูกบอนสีไว้ริมถนนมากมาย เข้าไปก็เดินดูว่าเขาปลูกกันอย่างไร ที่นี่ใช้โครงเหล็กมาทำเป็นตู้อบ คลุมด้วยพลาสติดที่ดูหนาและเหนียว ด้านใต้ใช้ไวนิลรองน้ำไว้ สูงประมาณ 1-2 นิ้วได้ และทันที่ที่ผมเปิดพลาสติกดู ความร้อนความอับชื้นได้พุ่งผ่านออกมา ปะทะหน้าผมโดยตรง ทำให้รู้ว่าข้างในตู้อบนั้น มันอบจริงๆ ทั้งร้อนทั้งชื่น ถ้าเข้าไปนอนคงเป็นปอดบวมกันเลยทีเดียว เลือกไว้ทั้งหมด 27 ต้น ป้าแกแถมให้ต้นหนึ่งซึ่งดูแปลกตามากๆ ผมมาทีนี่ดูเหมือนว่าจะไม่ผิดหวังเลยสำหรับการตามหาบอนสี ผมชอบเลือกชอบคุ้ยชอบแสวงหา การหาบอนสีที่ชอบจากบอนสีที่มากมายดูเหมือนจะเป็นเรื่องยากจริงๆ เพราะบางพันธุ์ก็เป็นไม้ใหม่ซึ่งมีราคาสูงไม่สามารถขายให้ผมได้ในราคาไม้เล็กทั่วไปได้ แต่ทั้งนี้ผมก็ได้เลือกสรรค์มาตามที่ชอบใจและไม่ทำให้กระเป๋าเบานัก จริงๆแล้วผมเองไม่ค่อยสนใจเรื่องไม้ใหม่ไม้เก่าหรือไม้มีราคาเท่าไรนัก อาจเพราะเป็นผู้ปลูกเลี้ยงมือใหม่ที่ต้องการแค่พัฒนาและเพิ่มจำนวนให้มากๆขึ้นเท่านั้นเอง และจุดประสงค์ของผมก็คือต้องการได้พันธุ์ใหม่จากการผสมเกษรด้วยตัวเอง ดังนั้นการซื้อไม้ใหม่ที่มีราคาแพงหรือถูกก็ตามนั้น ไม่ได้ตอบโจทย์ในการเลี้ยงบอนสีของผมแม้แต่นิดเดียว บอนสีหลังบ้านที่จัดมุมใหม่ ผมเริ่มเอาต้นไม้ของแม่ไปวางไว้มุมอื่นของบ้านและค่อยขยับขยายพื้นที่ในการครอบครองบอนสีของผม ตอนนี้ผมคงต้องหยุดซื้อบอนสีใหม่สักพัก เพราะว่ามันเยอะมากแล้ว ดูเหมือนจะเยอะเกินไปเสียด้วย… สวัสดี