กินข้าวอย่างรู้แจ้ง
หลายวันที่ผ่านมาได้ไปงานเสวนา เรื่องกินข้าวอย่างรู้แจ้ง ที่ทางทีวีบูรพาเป็นคนจัด งานนี้แม่ผมเป็นคนชวนไปและชวนเพื่อนอีกคนไปด้วย เราไปกันตั้งแต่งานยังไม่เริ่ม!! ต้องบอกกันก่อนเลยว่าจริงๆแล้วบ้านผมมักจะตื่นสาย โดยเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์ แต่สำหรับวันสำคัญอย่างนี้ถ้าไปไม่ทันหรือพลาดไปเพราะความขี้เกียจตื่นของผมเองแล้ว คงจะเป็นเรื่องที่ผมได้เสียใจไปอีกนานแน่ๆ เพราะความรู้แจ้งที่ได้ในวันนี้ ผมไม่เคยรู้มาตลอดชีวิตที่ผ่านมาเลย ทำไมไม่มีใครเคยบอก? หรือเราไม่เคยอยากรู้? หรือมีใครที่มาทำให้เราไม่อยากรู้เรื่องนี้กันแน่ การเสวนาตอนนี้ให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องข้าว อาหารพื้นฐานในชีวิตของคนไทย ให้กับผมอย่างมาก ซึ่งจะมาเขียนบทความแบ่งปันกันในวันนี้ครับ มาถึงงานก็จะมีมุมลงทะเบียน ให้สมาชิกลงทะเบียนด้วยนะครับ และมีข้าวคุณธรรมขายด้วย ซึ่งจะมีข้าวจากชาวนาที่ไม่ได้ใช้สารเคมีในการทำนาครับ เป็นกสิกรรมธรรมชาติโดยแท้ ซึ่งที่บ้านผมก็สั่งอยู่และกินอยู่เป็นประจำครับๆ บอกตรงๆว่าทุกวันนี้เริ่มไม่ชินกับการกินข้าวขาวๆ ทั่วไปแล้วครับ ซึ่งข้าวคุณธรรมก็จะมีพันธุ์ข้าวหลากหลายให้เลือกกินครับ โดยมากผมจะกินข้าวกล้องหอมมะลิแดงครับ เดินเข้ามาก็จะมีป้ายให้ความรู้เป็นระยะๆนะครับ โดยที่จะมีร้านของเครือข่ายกสิกรรมธรรมชาติ หรือชาวสวนที่ทำผักปลอดสารพิษมาจำหน่ายด้วยครับ ผักของเขานั้นจะไม่ใช้สารเคมีเลยครับ ปุ๋ยและยาส่วนใหญ่จะเป็นการหมักใช้เองจากของที่ได้จากธรรมชาติ ซึ่งเพียงแค่ดูก็รู้สึกสบายใจแล้วครับ และยังมีข้าวปลอดสารพิษจากหลายๆแหล่งมาขายกันมากมายครับ รวมถึงหญ้าหวานด้วยครับ ผมเองไม่เคยกินหรอกครับเลยไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง คิดว่าวันหนึ่งก็คงจะลอง ข้าวมากมายที่นำมาจัดซุ้มแสดงกันนะครับ ให้เห็นว่าเรานั้นมีทางเลือกในการรักษาสุขภาพได้หลากหลายช่องทางการซื้อมากขึ้นครับ ทางไหนใกล้บ้านทานสะดวกก็ติดต่อซื้อขายกันได้เลย ข้าวนั้นถือเป็นอาหารพื้นฐานในชีวิตของคนเรา การเริ่มรักษาสุขภาพจากพื้นฐานในชีวิตจึงสำคัญมากทีเดียวครับ ผักอินทรีย์มากมายที่นำมาขายครับ เห็นแล้วก็อยากทานแต่ปัญหาคือทำไม่เป็นครับ ซึ่งเขาก็อธิบายถึงแหล่งที่มาและการผลิตของผักปลอดสารพิษพวกนี้ให้ด้วยครับ ผมกำลังคิดว่าทุกวันนี้เรากินอะไร กินผักที่อวบอ้วน สวยงามอย่างงั้นหรือ เรากำลังกินผักหรือกินความสวยงามของมันที่ปนเปื้อนเครื่องสำอางที่เรียกว่าปุ๋ยเคมี และยาฆ่าแมลง นั้นหรือ? ต่อมาเป็นมันครับ เป็นมันเนื้อขาวที่หวานละมุนลิ้นดีครับ อันนี้เขาให้ลองทานครับบอกว่าเป็นผลผลิตจากสวน [...]
หนาวนี้..
หน้าหนาวปีนี้เป็นหนาวที่แปลกประหลาด จะมาก็มา จะไปก็ไป เป็นพักๆ ช่วงอาทิตย์ก่อนหน้านี้ร้อนมาก แต่พอเข้าอาทิตย์นี้ หนาวจนปากแห้่งตอนตื่นกันเลยทีเดียว แน่นอนว่าตอนเช้าของหน้าหนาวมันก็ต้องทรมาณจิตใจมากกว่าหน้าร้อนอย่างแน่นอน เพราะการจะลุกจากเตียงแต่ละครั้ง ต้องใช้พลังใจมากมายทีเดียว ซึ่งโจทย์นี้มันก็คือความขี้เกียจของเรานั่นเอง หากว่าเป็นหน้าร้อน มันคงไม่น่านอนต่อเท่าไรนัก เพราะนอนไปมันก็ไม่สบายเท่าหน้าหนาว ซึ่งตอนนี้เราจะมีเขียนถึงการตื่นนอนในหน้าหนาวในมุมมองของผมกัน โดยทั่วไปแล้วหากว่าไม่มีงานเข้ามาหรือเคลียงานได้ก่อนตารางที่วางไว้นั้น ผมก็จะตื่นประมาณ 9 โมงครับ ซึ่งเป็นเวลาที่สายมากๆทีเดียวสำหรับพนักงานทั่วไป แต่ก่อนสมัยที่ผมยังทำงานบริษัทอยู่นั้น ก็ตื่น 8.30 ซึ่งไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่มาหน้าหนาวนี้จาก 9 โมงก็จะเลื่อนออกไปเป็น 9 โมงครึ่ง 10 โมง 10.05 , 10.10 ,10.30 หรือยาวไป 11.00 หรือห้าโมงเช้าเลยก็ว่าได้ ซึ่งการที่ผมมาเขียนบลอคนี้เหมือนเป็นการบันทึกทบทวนและตอกย้ำตัวเองว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นและจะแก้ไขอย่างไร ปัญหาคือความขี้เกียจ นั่นเองครับ แต่วิธีแก้ปัญหาคืออะไร มาดูกัน 1.ตั้งนาฬิกาปลุกให้ปลุกเช้าขึ้น และถี่ขึ้น วิธีนี้เคยใช้ได้ผลอยู่ช่วงหนึ่งครับ เป็นช่วงแรกๆที่ตัวผมยังไม่เคยชินกับการปลุกหลายๆครั้ง จนต้องลุกในท้ายที่สุด แต่ตอนนี้วิธีนี้ยังแำ้พ้ความขี้เกียจในหน้าหนาวอยู่ครับ 2. ตื่นมาซิทอัพ วิดพื้น ในทันที อันนี้เป็นเพียงจินตนาการเบื้องลึกของผมครับ แต่ถ้าทำได้พุงที่มีก็จะลดลงไปด้วย [...]
เริ่มเย็นลงแล้ว แต่..
เริ่มเย็นลงแล้ว แต่.. ก็นอนต่อไม่ได้ แม้ว่าจะอยากนอนเพียงแค่ไหน คงเป็นได้แค่ความอยากบนเตียงนุ่มๆเท่านั้นเอง เหมือนอากาศจะเป็นใจ ในช่วงนี้ผมมีงานค่อนข้างเยอะเลยทำให้ต้องตื่นตั้งแต่เช้า ซึ่งเช้ากว่าปกติ 2-3 ชั่วโมง กันเลยทีเดียว ถ้าอากาศร้อนเหมือนอาทิตย์ที่ผ่านมาคงจะไม่มีปัญหาอะไรมาก เพราะนอนไปก็ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ มาตอนนี้.. อากาศมันเริ่มเย็นลงครับ วันนี้ลมหนาวพัดมาแต่เช้า มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นใบไม้ปลิว ลมเย็นอ่อนๆ พัดมาตลอดเวลา ชวนให้ง่วงดีจริงๆ การที่อากาศเย็นนั้นจะดีมากสำหรับการนั่งทำงานของผม เพราะผมไม่ชอบเปิดแอร์ ดังนั้นเวลาร้อนก็มักจะเหงื่อซึมๆทำให้ต้องอาบน้ำบ่อยๆ แต่อากาศหนาวนั้นทำให้ทำงานได้นานขึ้น อุึปสรรคมีอย่างเดียวคือความขี้เกียจของตัวผมเอง ซึ่งเป็นตัวคอยฉุดรั้งให้เดินไปนอนลงบนเตียงนุ่มๆผ้าห่มฝืนโปรดและมุมหมอนอันสุดแสนจะคุ้นเคย คงได้แต่หวังว่าจะให้อากาศดี มีลมเย็นๆพัดมาให้ชื่นใจอย่างนี้ ไปอย่างน้อยๆก็สักประมาณสัปดาห์หนึ่งก็คงจะดี เพราะมันก็ไม่มากไม่น้อยเกินไปสำหรับการปรับตัวของผมเอง กับสภาพอากาศแบบนี้ สวัสดี
