บล็อก บล็อก ช่วงนี้ ?
ตอนนี้มีแต่เรื่องกระบองเพชรเยอะแยะมากมาย กินทั้งหน้าแรกหน้าสองของบล็อก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการซื้อกระบองเพชร ที่เห็นมันติดๆกันนั่นผมไม่ได้ซื้อทุกวันนะครับ ถ้าดูเผินอาจจะดูเหมือนซื้อรัวๆติดๆกันเหมือนซื้อไม่คิด แต่จริงๆผมก็มีเวลาแอบคิดเหมือนกันนะ… บทความที่เห็นและกำลังจะเห็นเหล่านี้เกิดจากการสะสม (ดองบล็อก) ของผมเองครับ จริงๆหลายๆเรื่องนั้นเกิดมานานแล้ว ก็เล่าย้อนกันไป ดังนั้นใครที่อ่านบล็อกของผม ไม่ต้องไปสนใจเรื่องเวลามากนักนะครับ เพราะมันไม่ได้สัมพันธ์กับชีวิตจริงเลยแม้แต่น้อย ช่วงก่อนหน้านี้เป็นช่วงที่มีภาระกิจหลายอย่าง มีหลายอย่างที่ต้องทำ มีหลายอย่างที่ต้องคิด เลยไม่ได้มาพิมพ์บทความลงบล็อกทุกวัน ทำให้เนื้อหาและบทความที่เก็บไว้ ค่อนข้างจะล้นสมองและ บางครั้งก็อดใจไม่ไหวก็ต้องมาพิมพ์บทความลงบล็อกกันก่อนจะลืมเรื่องเด็ดๆไป หลังจากนี้คงจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับกระบองเพชรเยอะหน่อย เพราะอย่างที่รู้กันก่อนหน้านี้ว่าผมมีบทความเกี่ยวกับกระบองเพชรเยอะมากที่ยังไม่ได้เขียน ซึ่งกำลังจะเขียนในเวลาต่อไป สำหรับใครที่ตามอ่านเรื่องอื่นๆเช่น จุ๊บ ก็คงจะไม่ได้มีอัพเดทแล้วครับ เพราะจุ๊บหายไปนานแล้ว ไม่กลับมาด้วย ส่วนตัวใหญ่ก็ไม่ค่อยได้กลับบ้านสักเท่าไหร่ และมันก็ไม่ได้ขี้อ้อนเหมือนจุ๊บด้วย เลยไม่ค่อยจะเห็นหน้ามัน… ส่วนเรื่องบอนสี ช่วงนี้เป็นช่วงพักฟื้นครับ เพราะหลังจากโดนเพลี้ยบุกเข้าโจมตีอย่างหนัก ลามต้นต่อต้นแก้ไม่หายทำให้บอนสีส่วนใหญ่เหลือแต่หัว ( เพราะผมขุดขึ้นมากลัวเพลี้ยมันจะดูดน้ำเลี้ยงจนตาย ) ซึ่งตอนนี้ก็เริ่มเอาลงปลูกใหม่แล้วครับ คาดว่าฝนนี้คงจะมีเรื่องราวเกี่ยวกับบอนสีมาให้อ่านอีกแน่นอน สวัสดี
จุ๊บกับ 2 เดือนกว่าที่หายไป
ดูเหมือนว่าจะไม่มีท่าที หรือมีสัญญาณใดๆเกี่ยวกับจุ๊บเลยในสองเดือนที่ผ่านมา ผมได้แต่มองไปเรื่อยๆ ตามถนนเวลาที่ขับรถผ่านซอยอื่นๆเผื่อว่าจะเจอมัน อย่างที่รู้ๆกันว่าแมวชอบออกไปเที่ยวและหายไปเป็นเดือนๆ หรือเป็นปีๆ แต่แน่นอนว่านั่นหมายถึงมันกลับมาเราถึงจะบอกได้ว่ามันชอบออกไปเที่ยวและหายไป แต่ถ้ามันไม่กลับมาเราก็บอกไม่ได้ว่ามันเป็นหรือตาย ข้อมูลล่าสุดไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น และก็ไม่มีอะไรผิดปกติกับจุ๊บก่อนที่มันจะหายไปแม้แต่นิดเดียว จุ๊บไปหายก่อนปีใหม่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ และไม่มีวี่แววอีกเลย มีเพียงตัวใหญ่ที่วนกลับมากินข้าวตอนเย็นๆบ้างในบางครั้ง ตัวใหญ่เคยหายไปเที่ยวประมาณ ครึ่งปี และผมพบมันอยู่ในหมู่บ้าน ซึ่งคาดว่าน่าจะมีบ้านหลังอื่นคอยให้อาหารมันอยู่ ซึ่งผมหวังว่าจุ๊บจะเป็นเช่นนั้นบ้าง สวัสดี
มองย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่ผ่านมา (2553)
เมื่อกี้ผมลองค้นดูรูปเก่าๆเมื่อถ่ายเมื่อปีที่ผ่านมา พบว่าหลายๆเหตุการณ์ดูเหมือนเพิ่งจะเกิดไปเมื่อไม่นาน แต่พอดูวันที่แล้วมันผ่านไปเมื่อปีที่แล้วทั้งนั้น เขาว่าคนเราเมื่อมีความสุขเวลาจะผ่านไปเร็ว จริงรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่รู้แน่ๆคือเวลาที่เรามองย้อนกลับไปข้างหลัง มันดูเหมือนจะใกล้กว่าที่คิด ทั้งๆที่มันห่างไปตั้งหนึ่งปี ความทรงจำต่างๆที่เก็บรวบรวมมาไว้ในหนึ่งปีนั้น ถ้าไม่ได้รูปถ่ายช่วยจำไว้ ชีวิตผมก็คงต้องหลงลืมอะไรหลายๆอย่างไปตามทางที่มันควรจะเป็น การจำหรือระลึกอะไรได้เยอะๆมันก็ดีอย่างตรงได้ทบทวนว่าได้ทำอะไรลงไปบ้างในเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา บางอย่างก็มีความสุข บางช่วงก็ทุกข์บ้าง แต่ไม่มีช่วงไหนเลยที่ไม่ดี เพราะทุกเหตุการณ์นั้นสอนผมอยู่เสมอว่าได้ทำอะไรลงไปแล้วได้ผลอะไรกลับมา มีอย่างหนึ่งที่มองไปแล้วคิดถึงมากๆ นั่นคือจุ๊บ ผมไล่ดูรูปจุ๊บในปีที่ผ่านๆมา ผมถ่ายรูปมันไว้เยอะมากๆ เพราะมันน่ารัก และเป็นแมวตัวโปรด มันมีนิสัยที่เป็นตัวของตัวเองสูงมาก เดาใจยากสุดๆแต่ก็มีรูปแบบให้พอจะจับทางได้บ้าง และที่สำคัญมันนุ่มมาก ตอนนี้มันหายไปจากบ้านเกือบสองอาทิตย์แล้ว ผมอยากรู้ว่ามันไปไหน อยู่หรือตายไปแล้ว มันอาจจะถูกรถชนก็เป็นได้ ถ้ามันจะไปติดสาวบ้านอื่นก็คงจะยากเพราะมันโดนทำหมันตั้งแต่เด็ก อาการกระหายประจำปีของแมวหนุ่มจึงไม่เคยเกิดขึ้นกับมัน จุ๊บเป็นแมวที่แทบจะไม่ส่งเสียงร้องเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนวิลลี่แม่ของมัน ผมชอบแมวแบบนี้ เงียบๆ ไม่สงเสียง นอน เดิน ตามใจของมัน แมวที่มายุ่งวุ่นวายมากๆกับร้องมากๆ นั้นส่วนใหญ่ผมจะไม่ค่อยได้ให้ความสนใจกับมันสักเท่าไรนัก จริงๆคงจะเป็นผมเองก็ได้ที่แปลก จึงอยู่กับแมวแปลก หรือไม่ก็แมวได้ซึมซับสิ่งแปลกๆจากผมมาก็เป็นได้ จนถึงตอนนี้จุ๊บก็ยังไม่กลับบ้าน ได้แต่หวังว่าวันหนึ่งมันจะกลับมา… สวัสดี
ผ่านข้ามปี กับหนึ่งอาทิตย์ที่ไม่มีจุ๊บ
หลังจากที่จุ๊บหายไปตั้งแต่ช่วงวันคริสต์มาสหรือ ประมาณ 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา ตอนนี้ผ่านข้ามปีเก่ามาถึงปีใหม่แล้วก็ยังไม่มีวี่แววของมันโผล่มาเลย ใครยังไม่ได้อ่านก็ตามไปอ่านตอนที่แล้วก่อนได้นะครับ > ” จุ๊บไปไหน? ” หลายวันก่อนผมพยายามเดินหามัน หาร่องรอย หากลิ่นที่ไม่อยากดม เผื่อจะเจออะไรบ้าง เพราะแม่กับผมเองเข้าใจดีว่าจุ๊บเป็นแมวที่ติดบ้านมากๆ ตลอดชีวิตของมันไม่เคยห่างบ้านเลย เป็นแมวที่ติดบ้านมากที่สุดในหมู่แมวจำนวนมากที่ผมเลี้ยงมา การที่มันหายไปแบบนี้ย่อมเป็นสัญญาณที่ไม่ดีเอาเสียเลย แต่มันหายไปแบบไร้ร่องรอย ไม่มีวี่แววอะไร ก็คงจะเป็นอย่างนั้นเพราะมันคือแมว จะหายไปไหนก็คงไม่ได้บอกเราก่อนหรอกนะ ช่วงนี้ผมเจอแต่ตัวใหญ่ และมักจะเจอในที่ ที่จุ๊บเคยอยู่เสมอๆ ตัวใหญ่มันจะนั่งตรงที่จุ๊บเคยนั่ง รอคนเข้าบ้านเพื่อมาให้อาหารมันตรงที่จุ๊บเคยรอ ตัวใหญ่ก็ไม่เคยมาอยู่แถวบ้านบ่อยๆแบบนี้เช่นกัน ผมเองภาวนาให้มันสลับกันมากกว่าที่จะไปอย่างถาวร ตัวใหญ่กลับบ้าน จุ๊บออกไปท่องเที่ยวตามหาตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้สักวันมันคงจะกลับมา ผมมองจุ๊บ มองแมวตัวนี้ เหมือนสมาชิกในบ้าน แม่ของผมเป็นห่วงมันเอาเสียมากๆ เพราะมันชอบอ้อนแม่ ขอให้แม่เปิดประตูให้มันเข้ามานอนในบ้านเป็นประจำ ไม่ก็มานอนดูทีวีกับแม่ แม่กังวลเกี่ยวกับจุ๊บมากๆเลยครับ ผมเองก็เช่นกัน แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็คงต้องถามเพื่อนบ้าน ถามยามแถวบ้านเอาว่าเห็นแมวหน้าตาแบบนี้บ้างไหม… ตอนนี้เป็นช่วงปีใหม่ หลายบ้านไม่ค่อยอยู่บ้าน หมู่บ้านดูจะเงียบเหงาไปนิดหน่อย ผมมองออกไปตอนเช้า ตอนสาย บ่าย เย็น ค่ำ ในตำแหน่งที่ควรจะมีจุ๊บอยู่ แต่ทั้งหมดนั้นว่างเปล่า บางครั้งตำแหน่งเหล่านั้นถูกแทนที่ด้วยตัวใหญ่อย่างที่บอกไว้ตอนแรก [...]
จุ๊บไปไหน?
เมื่อตอนเย็นที่ผ่านมา แม่เดินเข้ามาและถามว่า “เห็นจุ๊บบ้างไหม” พอนึกๆไป ผมก็รู้สึกเหมือนกันว่าช่วงนี้ไม่ได้เห็นจุ๊บมาสองสามวันแล้ว… ปกติถ้าเป็นตัวใหญ่ละก็ ไม่เห็นเป็นเดือนก็ยังเฉยๆเพราะเป็นเรื่องปกติของตัวใหญ่ไปแล้ว แต่สำหรับจุ๊บนั้นต่างออกไป จุ๊บเป็นแมวที่ค่อนข้างติดบ้านพอสมควร ผมกับแม่มักจะเจอจุ๊บในเวลาเดิมๆหรือที่เดิมๆเป็นประจำ อย่างสองวันก่อนผมกลับบ้านดึกทุกวัน ซึ่งปกติจะเห็นจุ๊บนั่งอยู่แถวๆหน้าบ้านไม่ก็ริมถนน แต่ช่วงสองวันนี้กลับไม่เห็นอะไร และก็ยังไม่เห็นจุ๊บมากินข้าวเสียด้วย ซึ่งปกติแล้วมันก็ไม่น่าจะหายไปขนาดนี้เพราะมันเป็นแมวที่ติดบ้านมากๆ เป็นผลทำให้มันอ้วน ซึ่งถ้าการออกไปท่องเที่ยวไกลๆ ทำให้มันหิวล่ะก็ อย่างน้อยก็น่่าจะกลับมากินข้าวที่บ้านบ้างนะ วันนี้ตอนค่ำๆผมเดินไปดูตามซอยหมู่บ้านเผื่อจะเจอมันยืน นั่ง เดิน หรือนอนอยู่ตามถนนบ้าง เพราะเคยเห็นมันอยู่ซอยอื่นเหมือนกันนะ หวังว่ามันคงจะกลับมาบ้านเร็วๆนี้ แม่กับผมเป็นห่วงมันจริงๆเลยนะนี่ สวัสดี
