QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review © blog.monkiezgrove.com
Dinh Blog
MonkiezGrove Card & ArtworkMonkiezGrove CartoonDinh Airawanwat Official WebsiteDinp Art PortfolioDinp Photo Network
Middle Bar
  Link to Facebook Link to Twitter Link to Youtube Dinh Blog Feed Hotmail Gmail Yahoo mail
Custom Search
 
 

Bottom Line
  • Dinh Blog
  • since 2009

 

 

ตลาดรถไฟ

เมื่อวันก่อนได้มีโอกาสไปที่ตลาดรถไฟครับ ก่อนหน้านั้นผมเองก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร มันอยู่ที่ไหนไอ้ตลาดรถไฟอะไรเนี่ย ขายอะไรก็ยังไม่รู้เลย แต่ด้วยความที่เพื่อนชวนไปตลาดรถไฟและได้ข้อมูลคร่าวๆมาว่ามันขายพวกของเก่าของโบราณ ของสะสมเก่าๆอะไรประมาณนั้น และสถานที่ก็ไม่ไกลจากตำแหน่งที่ผมอยู่ตอนนั้นมากครับ ตอนนั้นผมอยู่ที่ ม.เกษตร ตลาดรถไฟอยู่แถวๆหมอชิตสอง ถ้านึกไม่ออกก็แถวๆ อตก นั่นแหละครับ ตรงที่รถเมย์ชอบเลี้ยวเข้าไปกลับรถกัน ไปกันทางนั้นได้เลย เริ่มต้นเดินทางไปตลาดรถไฟ ผมตั้งต้นจาก ม.เกษตรวิ่งมาทางวิภาวดีและตรงเข้าพหลโยธิน แล้วขึ้นสะพานเลี้ยวข้ามไปทาง อตก หรือด้านหลังของสวนจตุจักร แต่ผมจะไม่เข้าไปทางสวนจตุจักรเพราะมันไม่ใช่ตลาดรถไฟ แต่ถ้าหลงเข้าไปมันก็พออ้อมๆกันได้นิดหน่อยครับ ทางที่ผมไปคือลงสะพานแล้วก็ตามรถเมล์ไป พอไปถึงยูเทอนที่ด้านซ้ายมีทางขึ้นทางด่วนผมก็ไม่ขึ้นครับ เพราะจะเลี้ยวขวาเข้าไปทางที่รถเมล์กลับรถ แต่ผมจะไม่กลับรถครับ ผมจะตรงไป และนั่นแหละคือตลาดรถไฟ ใครอ่านแล้วสับสนและงงงวงก็แนะนำให้ค้นหาในกูเกิลเพิ่มเติมนะครับ เมื่อถึงตลาดรถไฟ หลังจากตอนที่ผมถึงตลาดรถไฟแล้ว จะเล่าด้วยตัวหนังสืออย่างเดียวมันก็คงจะแห้งไปหน่อย เหมือนกินก๋วยเตี๋ยว ที่แม่ค้าลืมลวกเส้นยังไงอย่างนั้น ดังนั้นหลังจากตอนนี้ก็เขาเปลี่ยนเป็นเล่าเรื่องประกอบภาพแล้วกันนะครับ เมื่อมาถึงตลาดรถไฟก็จะเห็นและรู้สึกถึงบรรยากาศโบราณได้ทันทีครับ เพราะที่นี่ห้อมล้อมด้วยอาคารเก่าและขบวนรถไฟเก่าๆมากมาย เป็นบรรยากาศเก่าๆ ท่ามกลางแสงไฟของเมืองหลวง ของที่มีขายก็เป็นพวกของสะสมและของเก่าก็เยอะครับ บางชิ้นก็ยังเห็นมีขายอยู่ในปัจจุบันแต่ว่าความแปลกนั้นเข้ากันได้ดีกับของเก่า บางครั้งเราจึงเห็นสินค้าหลายยุคมารวมกัน แต่ที่แน่ๆ พอมองไปแล้วนึกถึงบรรยากาศโบราณ เก่าๆ จริงๆ อย่างในรูปนี้ที่เห็นชัดเลยจะเป็นกล่องลูกอมที่สมัยก่อนจะมีเกือบทุกร้านโชว์ห่วย ผมเคยมีประสบการณ์แบบว่าต้องเปิดฝาเอาลูกอม 3 เม็ด 1 บาท มาแล้วนับว่าหยิบมากี่เม็ดแล้วเอาไปจ่ายเงินครับ ตอนนี้ไม่มีเรื่องแบบนั้นในเมืองแล้ว [...]

Continue Reading...

ที่นอนใหม่ของจุ๊บ ตู้กับข้าวเก่าหลังบ้าน

ช่วงหลังๆนี่ หรือเดือนกว่าๆที่ผ่านมาผมไม่ค่อยเห็นจุ๊บเวลามันนอนเลยครับ อาจเพราะว่าผมไม่ค่อยได้ลงมาเดินเล่นในเวลาสายๆเหมือนเคย หรืออาจเพราะว่าจุ๊บหนีไปนอนที่อื่นก็อาจจะเป็นไปได้ทั้งนั้น วันนี้ลงมาเดินเล่นดูครับ ดูบอนสีผ่านไปผ่านมากำลังจะเข้าบ้านแล้ว หันมองผ่านไปรอบๆ เห็นอะไรสะดุดตาแว่บๆ … ครับก้อนอะไรที่ดูเหมือนจะคุ้นเคยนอนอยู่ในตู้กับข้าวเก่าหลังบ้านครับ ตู้กับข้าวอันนี้ไม่ได้ใช้แล้ว และเก่าจนใกล้จะพังทลายลงมาแล้ว แต่ดูๆไปมันก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ เข้าไปใกล้อีกนิดจะเห็นว่าก้อนน้ำตาลๆขาวๆจะมีขนปุยๆด้วยครับ เข้าไปใกล้อีกนิดจะเห็นว่านั่นคือจุ๊บที่นอนหลับสบายหายห่วงจริงๆ เพราะจากมุมนี้ ในตู้นั้นคือห้องส่วนตัวของมันจริงๆครับ กันหนาวได้ กันร้อนได้ แต่ไม่กันยุงครับ ตู้ไม้ด้านหลังผุหมดแล้วครับ มันเลยมีทางให้จุ๊บเข้าไปจากด้านหลังที่ผุๆ ตู้นี้มีตำนานอยู่อย่างหนึ่งครับ มันเคยเกือบคร่าชีวิตผมไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ไม่รู้จะมีครั้งที่สองรึเปล่านะ …. ตอนผมเด็กๆประมาณประถม-มัธยมได้ ตอนนั้นตัวเล็กกว่าตู้นี้เยอะครับครั้งนั้นตู้นี้เคยอยู่บ้านเก่าที่ลาดพร้าว 110 ในห้องครัวซึ่งเป็นห้องครัวที่ไม่ใหญ่มาก มันตั้งอยู่ติดผนังมุมหนึ่งของครัว และวันนั้นเป็นวันที่ผมอยู่คนเดียวอย่างเป็นปกติ ที่ว่าปกตินั่นคือเวลาเย็นๆครับ ทุกคนยังไม่กลับบ้าน ผมเดินเข้าครัวไปหาอะไรกินเหมือนเดิมทุกๆวัน ซึ่งในจังหวะที่ผมเดินไปนั้นขาตู้ซึ่งเป็นไม้มันแตกและตู้ค่อยโค่นลงมาครับ แน่นอนว่าของในตู้นั้นมีทั้งจานชาม สารพัดเครื่องครัวที่แสนจะหนัก รวมทั้งกะทะ หม้อที่อยู่บนหลังตู้นั้นด้วย ซึ่งแน่นอนมันสูงกว่าหัวผม ในจังหวะที่มันค่อยเอนลงมานั้น ผมหลบไม่พ้นแล้วครับจึงเอาตัวยันไว้ก่อน เพราะถ้าปล่อยตกของข้างในคงแตกหมดแน่ๆ โชคดีที่บานกระจกยังปิดแน่นอยู่แก้วเลยไม่หล่นลงมา แต่กะทะกับหม้อหล่นเรียบร้อยแล้วครับ ผมรักษาระดับความเอียงไว้ที่ประมาณ 80 องศา โชคยังดีทีขาหักข้างเดียว ( ตู้มีสี่ขา ) ผมจึงเอื้อมเท้าที่ยังว่างอยู่ไปหยิบกะทะใบขนาดกลางจากตู้อีกฝั่งหนึ่ง ( [...]

Continue Reading...

จักรยานโบราณ

ผมมีรถจักรยานเก่าๆอยู่หนึ่งคัน หลายปีผ่านมามันถูกจอดทิ้งไว้ในห้องเก็บของ มันเก่าและชำรุดบางส่วนผมจึงได้แต่จอดมันทิ้งไว้อย่างนั้น…… ผ่านมาประมาณเดือนกว่าๆที่ผมอยู่บ้านไม่ได้ไปที่ไหน และบ้านผมก็จะมีปัญหานิดหน่อยเกี่ยวกับเรื่องอาหารการกิน เพราะหน้าปากซอยที่มีอาหารขายอยู่นั้นห่างออกไปประมาณ 1.5 กิโลเมตร ซึ่งถ้าเดินไปพลังงานที่ได้รับมาจากการกินคงหมดไปกับการเดินกลับเป็นแน่ และถ้าขึ้นมอเตอร์ไซด์ทุกวันมันคงเปลืองอยู่ไม่น้อย ข้าว 30 มอเตอร์ไซไป-กลับ 24 ดูเป็นการลงทุนไปกินข้าวที่ไม่คุ้มสักเท่าไหร่ ผมจึงนำจักรยานคันเก่าที่จอดไว้เกือบ 2 ปีมาใช้อีกครั้ง สภาพของมันนั้นยังคงอยู่เหมือนเดิมแต่ดูท่าลูกปืนด้านล้อหลังจะมีอาการแปลกๆรวมทั้งเบรกหลังที่ดูเหมือนจะไม่สามารถใช้งานได้ด้วย ผมลงมือถอดมันออกมาเผื่อจะช่วยให้อะไรดีขึ้นบ้าง แน่นอนครับผมชอบจักรยานดังนั้นการซ่อมพื้นฐานก็สามารถทำได้ เสียอย่างเดียวที่ผมไม่ได้มีอะไหล่ ดังนั้นๆก็เลยต้องซ่อมให้มันพอปั่นได้แล้วก็ไปทั้งอย่างนั้น จักรยานโบราณคันเก่า

Continue Reading...