Advertise
| QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review | © blog.monkiezgrove.com |
มีข่าวว่าเซ็นทรัลลาดพร้าวจะเปิดให้ชมโฉมใหม่ ในวันที่ 28 สิงหาคมนี้ครับ ถ้าไม่บอกก็จำไม่ค่อยได้เลยว่ามันปิดไปนานเท่าไหร่กัน ซึ่งจริงๆแล้วมันปิดไปร่วม 6 เดือนแน่ะ… การกลับมาของเซ็นทรัลลาดพร้าวครั้งนี้ ผมว่าคิดว่าคงก็คงจะไปเยอะขึ้นละนะ เพราะถ้าเขาปรับปรุงมันก็คงดีขึ้น ผมเองเป็นคนหนึ่งที่เดิน และซื้อของที่เซ็นทรัลลาดพร้าวบ่อยมากๆ สิ่งที่ผมคิดว่าอยากให้ปรับปรุงมากที่สุดก็น่าจะเป็นห้องน้ำครับ เพราะห้องน้ำของเซ็นทรัลลาดพร้าวนั้นดูด้อยกว่าหลายๆห้างในปัจจุบันมาก อาจจะด้วยเหตุผลว่าเป็นโครงสร้างเก่าหรืออะไรก็ตาม แต่ครั้งนี้ผมเองคาดหวังว่ามันจะดีขึ้นนะครับ และได้ข่าวว่าจะเพิ่มร้านแบรนด์ดังหลายร้าน สำหรับผมเองคงโล่งใจเพราะไม่ได้สนใจตรงนี้มากนัก อย่างที่รู้ๆกัน ผมชอบเดิน B2S และดูเครื่องเขียน ผมเองคาดหวังว่าวันที่เซ็นทรัลเปิด และวันที่ผมได้ไปเดิน ผมน่าจะได้พบมุมเครื่องเขียนหรือมุมหนังสือที่ดีขึ้นกว่าเดิมนะครับ จริงๆก็อยากได้แบบห้างใหญ่ในเมือง แต่ถ้าไม่ดีขึ้นก็คงต้องทำใจ แล้วพบกันเซ็นทรัลลาดพร้าว (ถ้าว่าง..) สวัสดี
วันนี้ว่างๆนิดหน่อยก็เลยมาดูสถิติกันหน่อยครับ ซึ่งก็แอบตกใจไม่น้อยว่ามีคนเข้ามาเยี่ยมชมบล็อกของผมมากพอสมควรเลยครับ จากที่เริ่มเขียนมาตั้งแต่มีคนดูวันละ 4-5 คน วันนี้มีคนเข้ามาเยี่ยมชมวันละ 4-5 ร้อยคนแล้วครับ เป็นเรื่องดีที่เรามีเครื่องมือช่วยเก็บข้อมูลครับ ให้ผมมานั่งนับเองก็คงไม่ไหวและไม่มีทางรู้ได้อย่างแน่นอน ข้อมูลต่อจากนี้เป็นข้อมูลจากเครื่องมือเก็บสถิติที่ผมใช้อยู่นะครับ ซึ่งปัจจุบัน Dinh Blog มีการถูกเปิดดูมากกว่า 150,000 ครั้งแล้ว จากหลายๆหน้าของบล็อกครับ 10 อันดับเรื่องราวที่มีคนค้นหาเข้ามามากที่สุดในรอบครึ่งปี เป็นสถิติที่ผมเก็บตั้งแต่ต้นปีจนถึงวันนี้นะครับ รวมเวลาก็ประมาณ 8 เดือนได้ เรื่องราวต่างๆที่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตค้นหากันเข้ามามากที่สุดจนไปถึงมากที่สุดแต่น้อยที่สุดใน 10 อันดับ เรามาเริ่มเรียงจากมากไปน้่อยกันครับ 1.ตลาดรถไฟ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตลาดรถไฟที่ผมได้ไปเดินเล่นมาครับ พร้อมกับถ่ายรูปมาให้ดูกัน ส่วนใหญ่คนที่เข้าบล็อกนี้ก็จะมาเยี่ยมชมเรื่องราวของตลาดรถไฟนี่แหละครับ 2.บอนสี บอนสีเป็นเรื่องที่คนค้นหาเข้ามาดูเยอะมากครับ แต่ก็ไม่ได้แปลกอะไร เพราะคนเล่นบอนสีที่เขียนบล็อกนี่มันน้อยพิกลครับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่เท่าที่รู้คนที่เลี้ยงบอนสีส่วนใหญ่จะมีอายุทั้งนั้นอาจจะไม่ถนัดการเขียนบล็อกครับ ตอนนี้ก็อยากเขียนเรื่องบอนสีให้เยอะๆจะได้มีคนมาช่วยแบ่งปันประสบการณ์กันครับ 3.จักรยานโบราณ จักรยานโบราณเป็นเรื่องที่ผมเขียนไว้นานแล้วครับ ผมมีจักรยานโบราณอยู่คันหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันไม่ได้ขี่แล้วครับ เพราะมันเสียอยู่และยังไม่ได้เอาไปซ่อม ปัญหาก็คือขนไปซ่อมยากมากเพราะล้อมันเสียครับ แถมถอดไม่ออกอีก -*- เกลียวหวานซะได้ 4.ตลาดต้นไม้จตุจักร ตลาดต้นไม้จตุจักรเป็นเรื่องที่มีเยอะมากในบล็อกของผมครับ แต่ก่อนนั้นผมจะไปตลาดต้นไม้จตุจักรเป็นประจำครับ ไปอาทิตย์ละสองถึงสามวันเลยก็ว่าได้ ปัจจุบันก็ยังไปอยู่ครับ แต่ไม่ถี่สักเท่าไรนัก 5.ต้นเบญจรงค์ ต้นเบญจรงค์หรือหญ้าเบญจรงค์ [...]
หลังจากได้สร้างบล็อกนำร่องเพื่อแยกเนื้อหาอย่าง Dinh Cactus Blog (dinp.org) ไปแล้ว มาวันนี้ก็มีแผนเตรียมที่จะแยกเนื้อหาเกี่ยวกับต้นไม้ไปที่บล็อกหลักของมัน แล้วครับ หลังจากที่ผมได้ลอง ย้ายเนื้อหาในส่วนของกระบองเพชรไปพิมพ์ที่ Dinh Cactus Blog (dinp.org) แล้ว และคิดว่ามันไปได้ด้วยดีครับ เมื่อดำเนินเนื้อหาของบล็อกเป็นไปอย่างอิสระ ผมสามารถพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับกระบองเพชรได้มากขึ้นในบล็อกกระบองเพชรแห่งนั้น โดยไม่ต้องกังวลอะไร ซึ่งปัจจุบัน บล็อกกระบองเพชรของผมก็ได้ดำเนินการเผยแพร่มาระยะหนึ่งแล้ว (ประมาณ เดือนครึ่ง) ก็คิดว่าน่าจะเป็นตัวอย่างให้เนื้อหาที่น่าสนใจอื่นๆได้ไปเปิดบล็อกอิสระ เหมือนบล็อกกระบองเพชรบ้าง ซึ่งประโยชน์ของการแยกบล็อกนั้นมีมากมายเลยครับ เช่น ผู้เยี่ยมชมเข้าถึงได้ง่าย ผู้เยี่ยมชมสามารถดูเนื้่อหาที่ใกล้เคียงได้ง่าย ป้องกันความสับสน ง่ายต่อการอัพเดท ไม่มีข้อจำกัดของเนื้อหาและปริมาณเนื้อหา ดังนั้นแผนต่อไปของผมก็คือสร้างบล็อกของต้นไม้อื่นๆที่ผมสนใจครับ เช่นบล็อกบอนสี บล็อกสัปปะรดสี บล็อกลิ้นมังกร บล็ิอกว่านหางจรเข้ พวกนี้จะแยกเนื้อหากันหมดเลยครับ จะไม่เอามาปนกันเพราะว่าแต่ละเรื่องนั้นค่อนข้างจะใหญ่และมีจุดเด่นในตัวเองครับ ผมพยายามจะแยกเพื่อสร้างเนื้อหา รวมถึงความรู้ประสบการณ์ที่จะนำมาแบ่งปันกันไม่ให้มีข้อจำกัดใดๆครับ ซึ่งในอีกไม่กี่เดือน คุณอาจจะได้เห็นบล็อกบอนสีของผม ซึ่งเป็นบล็อกที่จะทำเป็นอันดับต่อไปครับ ส่วนบล็อกอื่นๆก็น่าจะตามมาเรื่อยๆ ครับ คิดว่าตรงนี้น่าจะเพิ่มความสะดวกสำหรับผู้เยี่ยมชมเว็บไซต์นะครับ สวัสดี
หลังจากที่พิมพ์บทความในบล็อกมานาน และใช้ชีวิตอยู่กับบล็อคมานาน จนวันนี้พบว่า เกิดการตอบสนองจากสิ่งๆหนึ่ง ซึ่งทำให้ผมมีความสุขอย่างมาก นั่นคือการที่ Dinh Blog ได้รับการขึ้น Sitelinks ให้เมื่อทำการค้นหา Dinh Blog จากกูเกิล (Google sitelinks) ครับ เจ้า sitelinks ตัวนี้ จะไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆครับ หลายเว็บไซต์นั้นกว่าจะได้มานั้นช่างยากเย็น และวิธีการนั้นก็ไม่ได้ถูกเปิดเผยอย่างเป็นทางการสักเท่าไหร่ มีเพียงทิศทางที่พอจะทำให้เกิด Sitelinks ขึ้นได้ครับ โดยที่เว็บไซต์หรือบล็อกของเราจะต้องทำตามหรือผ่านข้อกำหนดต่างๆของกูเกิลครับ เอาง่ายๆว่าเราต้องผ่านบททดสอบนั่นเอง แต่ปัญหาคือบททดสอบเหล่านั้นมีเพียงแค่แนวทางเท่านั้น Sitelinks หลังจากที่พบ Sitelinks หลังจากที่ลองค้นหาบล็อกตัวเองดู ผมก็พบกับ Sitelinks ซึ่งตอนแรกที่เห็นก็บอกตรงๆว่ายังงงๆอยู่เหมือนกันว่ามาได้อย่างไร แต่จากประสบการณ์ที่เคยศึกษามานั้นได้พบว่า sitelinks จะไม่เกิดในทุกเว็บไซต์ แต่จะเกิดขึ้นกับเว็บที่ผ่านข้อกำหนดของกูเกิลเท่านั้น ซึ่งคุณไม่สามารถทำหรือสั่งให้มันเกิดเองได้ ทั้งหมดนั้นกูเกิลเป็นผู้กำหนด คุณมีสิทธิ์ที่จะบริหาร sitelinks ของคุณได้เมื่อมันเกิดขึ้นเท่านั้นเอง ถ้าถามว่าเจ้า sitelinks นี่มันได้มายากหรือง่ายไหม ก็ให้ลองนึกๆดูว่าเว็บไซต์ที่มี sitelinks แบบนี้นั้น คุณเคยเห็นบ่อยแค่ไหนจากการค้นหาในกูเกิล สำหรับผมที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับ อินเทอร์เน็ตมานานก็บอกได้เลยว่า น้อยครั้งนักที่ผมจะค้นหาและพบเว็บไซต์ที่มี [...]
ตอนนี้เหมือนผมจะไปห้องสมุดบ่อยกว่าที่เคยครับ เพราะต้องไปค้นคว้าหาข้อมูลมาทำงานวิจัยอิสระครับ งานนี้เกี่ยวกับที่เรียนนะครับ ไม่ได้เกี่ยวกับต้นไม้หรืออื่นๆแต่อย่างใด แต่การไปห้องสมุดครั้งนึงเนี่ย มันใช้เวลาเยอะมาก ผมเองไม่เคยรู้สึกว่าห้องสมุดมีคุณค่ามาก่อน จนกระทั้งหัดอ่านหนังสือครับ เขาว่าคนไทยอ่านหนังสือเฉลี่ยปีละ 7-8 บรรทัดเท่านั้นครับ ซึ่งน้อยมากๆ แต่อาจจะเป็นแบบผมแต่ก่อนก็ได้ จริงๆก็อ่าน แต่อ่านอย่างอื่นน่ะนะ แต่ไม่ได้อ่านหนังสือวิชาการหรือหนังสือทั่วไปแต่อย่างใด เอาเป็นว่าแต่ก่อนนั้นเป็นการอ่านแบบอ่านเพื่อบันเทิงหรือไม่ก็เพื่อแก้ปัญหาเท่านั้นเอง แต่วันนี้พฤติกรรมการอ่านของผมเปลี่ยนไปมาก เพราะส่วนใหญ่มักจะเป็นการอ่านเพื่อเรียนรู้ เพราะอยากรู้ เพราะอยากเข้าใจ เพราะว่าจำเป็นต้องรู้ จนกระทั่งอ่านไม่ค่อยจะทัน เพราะเรื่องที่อยากรู้มันเต็มไปหมด ซื้อหนังสือมาก็เยอะ ยืมหนังสือมาก็บ่อย อ่านๆไปเรื่อยๆก็เพลินดีครับ มาถึงเรื่องการใช้เวลากับห้องสมุดของผมในวันนี้… ผมใช้เวลากับห้องสมุดวันนี้เพื่อค้นคว้าอยู่ 5-6 ชั่วโมงก่อนที่ห้องสมุดจะปิด เพราะว่าติดธุระเลยมีเวลาจำกัด จึงเข้าไปหาข้อมูลเท่าที่ได้ แต่ครึ่งนึงของเวลาที่มีผมกลับไปหาหนังสืออื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับงานวิจัยอิสระมาอ่านครับ พอมีนิสัยรักการอ่านแล้วกลายเป็นพวกอยากรู้แบบสุดขีด ถ้าไม่รู้ไม่เลิก จริงๆแล้วผมเป็นคนค่อนข้างจะจริงจังกับเรื่องที่ทำอยู่พอสมควร อะไรที่ยังสงสัย ยังคาใจ หรือหาข้อสรุปไม่ได้ก็จะพยายามค้นหาหรือทำจนเสร็จให้ได้ เป็นข้อดี ที่มีข้อเสียมหาศาล นั่นคือมันทำให้ผมแบ่งเวลายากมาก เพราะเป็นไปไม่ได้เลยที่ชีวิตในวันหนึ่งๆเราจะมุ่งสมาธิไปที่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ถ้าทำได้คงต้องอยู่ในถ้ำที่มีแต่ข้อจำกัดให้เหลือแต่สิ่งที่สนใจเท่านั้นเอง สุดท้ายผมก็คงจะต้องแวะเวียนไปห้องสมุดให้บ่อยและนานกว่าเดิม เพื่อที่จะได้ใช้โอกาสของเวลา สร้างผลประโยชน์ให้ชีิวิตและงานให้มากที่สุด สวัสดี