ผลตรวจสลากกินแบ่งรัฐบาลรอบนี้…………………………..เป็นไปตามคาดหมาย…อีกแล้ว… ผมลองซื้อสลากกินแบ่งอีกครั้งหลังจากไม่ได้ซื้อมานานมาก จริงๆแล้วนั้น ถ้านับรวมจริงๆ ผมซื้อแค่ประมาณสี่ครั้งเท่านั้นเอง ที่ซื้อนั้นผมเองก็หวังอะไรไม่มากเท่าไหร่ แต่ซื้อเพราะเคยอ่านข้อความหนึ่งของใครคนหนึ่งในเวปไซด์ ซึ่งเขาได้บอกว่าเขาจะซื้อสลากกินแบ่งนี้ทุกๆวันแรก เพราะเขาจะมีเวลาตั้งครึ่งเดือนที่จะฝันและหวังอย่างมีความสุข สำหรับในตอนนี้ผมผ่านการฝันหวังผิดหวังจนพบกับความสุขแล้ว คือผมเองก็ไม่รุ้จะหวังในสิ่งที่หวังไม่ค่อยได้ไปทำไม… จริงๆแล้วผมเป็นคนที่ชอบพนัน เสี่ยงโชค หลายๆอย่างเกี่ยวกับการพนันก็ชอบเล่น จนถึงจุดหนึ่งผมก็รู้สึกตัวว่าผมเล่นเพื่อความสนุก ณ ขณะนั้นเท่านั้น ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ผมจะหวังว่าจะรวยจากการพนันที่ผมเล่น ผมเองเคยคิดว่าตัวผมมีดวงและสัมผัสพิเศษที่จะสามารถเสี่ยงชนะในการพนันนั้นๆนั้น จากหลายๆครั้ง หลายๆเหตุที่ผ่านมา แต่ถึงแม้สิ่งๆนั้นจะมีจริงหรือไม่มี ตัวผมเองก็ไม่เคยคิดจะหวังพึ่งมันเลย เพราะผมคิดว่า สิ่งที่เราได้มาจากการพนันนั้นไม่ยั่งยืน มันคือการได้มาอย่างมักง่ายและไร้สติทีเดียว การพนันสอนให้คนไม่ซื่อตรง ไม่ซื่อตรงในที่นี้คือไม่ยอมรับความเป็นจริง สำหรับผมนั้น เคยได้ยินเรื่องที่ว่าคนเล่นพนันมาแล้วได้เป็นสิบๆล้านมาแล้ว แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกอะไรกับเรื่องราวเหล่านั้น อาจเพราะเล่นจึงรู้ มีได้ก็มีเสีย แถมความโลภมักจะพาให้เสียซะด้วย คงไม่มีอะไรจะทำให้เราสูญเสียได้มากกว่าความโลภของเราอีกแล้ว การพนันเป็นเพียงแค่วิธีการปลดปล่อยความโลภโดยพึ่งพาความหวังเท่านั้นเอง สวัสดี

Continue Reading...

วันนี้มาลองดูบอนสีที่ปลูกไว้ข้างหน้าต่างตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม จากที่เคยมีใบเดียว ตอนนี้มีเพิ่มเป็นสี่ใบแล้ว… สำหรับต้นนี้นั้น ดูเหมือนจะโตช้ากว่าต้นก่อน ผมเคยได้ยินคนขายบอนสีเขาบอกว่า แต่ละต้นนั้น โตช้าเร็วไม่เท่ากัน แม้ว่าจะปลูกหรือขยายพันธุ์อัตราการเติบโตก็ไม่เท่ากันแม้จะเป็นบอนสีเหมือนกัน ก็คงจะจริง ผมเองจำไม่ได้หรอกว่ามันคือพันธุ์อะไร ต้นมันเป็นแบบไหน เพราะต้นนี้เป็นต้นที่หลงเหลือจากสองปีที่บอนสีสูญหายไปจากบ้านผม ที่งอกมาใหม่เร็วๆนี้ ซึ่งต้นล่าสุดที่ผมเอามายลโฉมข้างหน้าต่างก็ลงไปอยู่กระถางใหญ่ข้างล่างแล้ว แต่ลงไปอยู่กระถางใหญ่แล้วเหมือนใบจะเล็กลง สงสัยอาจเพราะดินคงไม่ดีจะมั้ง แต่จะว่าไปดินในกระถางข้างหน้าต่างของผมนี่เข้าขั้นแย่เลยทีเดียว เพราะเอาดินอะไรไม่รู้ที่เหลือๆอยู่ปนๆกับเศษทรายซากดินเหนียวแถวนั้นมาโปะในกระถางเอา ล่าสุดก็เลยลองใส่ปุ๋ยดู ลองดูว่าเจ้าต้นใหม่นี้มันจะโตแบบพรวดพราดตามต้นเก่าหรือไม่ เพราะต้นเก่านั้น ใช้เวลาพักตัวอยู่ซักระยะก็โตเอา โตเอา หวังว่าผลมันคงจะออกมาดีนะ ( เติบโตงดงาม ) สวัสดี

Continue Reading...

เป็นอีกวันหนึ่งที่มีความเย็นในอากาศพอที่จะสัมผัสได้ โดยไม่ต้องใช้สมองคิดตรองอะไรมากมาย… วันนี้เป็นวันที่สอง หลังจากที่เมื่อวานก็มีความเย็นพัดผ่านมาให้ได้รู้สึกทางผิวกายกันตั้งแต่เช้า และวันนี้ก็ดูเหมือนจะยังสบายเหมือนเดิม เป็นสิ่งที่คนกรุงเทพฯส่วนใหญ่รอคอยมานาน เพราะจังหวัดนี้ร้อนตลอดปีเพราะฝุ่นควันหรือบรรยากาศต่างๆที่ทำให้เรารู้สึกร้อนกันเหลือเกิน จนลมหนาวพัดมา ผมคงได้แต่หวังว่าเราทุกคนคงจะใจเย็นกายเย็นกันได้บ้าง สำหรับกิจกรรมที่ทำในเวลาหนาวๆแบบนี้ ถ้าอยู่คนเดียวผมคงจะนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ ห่มผ้าห่มฝืนโปรดและหลับไปด้วยใจไร้กังวลใดๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เหมาะกับหน้าหนาวนี้ที่สุดแล้วสำหรับผมคนเดียว สำหรับกิจกรรมที่ทำกันหลายๆคนก็มีหลากหลายมากพอดู ถ้าระดับที่ไม่ต้องเดินทางไปไหนก็มาปิ้งๆย่างๆเตาถ่าน กันที่บ้านน่าจะได้บรรยากาศที่ดีทีเดียว แต่ถ้าอยากออกนอกบ้านตัวผมเองก็ไม่มีความคิดที่จะไปไหนเหมือนกัน แต่วัยรุ่นส่วนใหญ่เขาชอบไปลานเบียร์กัน แต่สำหรับผม กินอยู่บ้านก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก สำหรับกิจกรรมที่ออกไปไกลๆที่ฝันถึงก็คงเป็นเขาใหญ่หรือไม่ก็เขาอะไรก็ได้ ให้มันหนาวจนสุดขั้วเลยก็ได้ ให้ผมได้ซึมซับความรู้สึกนี้ที่จะมาแค่รอบเดียวในรอบปีเท่านั้น ให้ซึมลึกเข้าไปในผิวหนังร่างกายจิตใจ หนาวกันให้สุดๆกันไปเลย เพราะถ้าทำอะไรไม่สุดมันก็ไม่ค่อยน่าจดจำเท่าไหร่ จะหนาวก็ต้องหนาวให้มากขึ้น จะร้อนก็ต้องร้อนให้สุดๆ หนึ่งปีจะได้มีเรื่องน่าจดจำขึ้นมาบ้าง ถ้ามันเหมือนๆกันทุกปีก็คงไม่ดี แต่ถ้าปีนี้ไม่หนาวก็คงไม่ดี เพราะปีที่ไม่หนาวมันก็มีมาบ่อยๆแล้ว และสุดท้ายถ้าเลือกได้ก็อยากให้หน้าหนาวนี้เป็นหน้าหนาวที่ยาวนานสำหรับกรุงเทพฯ ( หนาวแค่กรุงเทพก็พอ จังหวัดอื่นปกติเขาหนาวกันอยู่แล้ว ) สวัสดี

Continue Reading...

เมื่อวานเป็นวันอาทิตย์ครับ ซึ่งเป็นวันอาทิตย์ที่ตั้งใจจะไปสวนรถไฟกัน เพื่อที่จะไปพักผ่อนและเตรียมตัวดูคอนเสิร์ตที่จัดในสวนรถไฟนั่นเอง… หลายวันก่อนคุณผิงได้โทรไปที่ FMONE 103.5 เพื่อรับบัตรคอนเสิร์ตที่จัดในสวนรถไฟนั่นเอง ซึ่งตอนนั้นผิงได้ยินแค่แว่บๆแล้วโทรไปแล้วได้บัตรเลย ซึ่งเป็นสาเหตุที่ได้ไปสวนรถไฟวันนี้กัน ผมไปถึงสวนรถไฟช่วงบ่าย 1 ซึ่งแดดร้อนพอดู แต่ผมก็เชื่อมั่นว่าถ้าผมนั่นใต้ต้นไม้ใหญ่ๆแล้วนั้น ร่มเงาของต้นไม้คงจะทำให้หายร้อนไปได้แน่นอน พอไปถึงก็นัดเจอเพื่อนซึ่งก็ได้ไปเช่าจักรยานกัน ซึ่งคราวนี้ผมกับผิงแยกเช่ากันคนละคัน เพราะคราวที่แล้วดูเหมือนจะยากลำบากมากๆกับจักรยานคันเดียว ของเยอะ คนหนัก ครั้งนี้เลยแบ่งกันไป ซึ่งดูแล้วสะดวกดีที่เดียว ใครอยากปั้นซ้าย ขวา ช้า เร็วอย่างไรนั้นก็ตามสะดวกกันเลย แต่เป็นที่น่าแปลก เบาะของจักรยานที่สวนรถไฟนั้น แม้ว่าจะเสริมฟองน้ำอีกชั้น ก็ยังทำให้ปวดก้นอยู่ดี การเจอพื้นที่ขรุขระบางช่วงคงไม่ใช่ปัญหา เพราะแต่ก่อนผมปั่นจักรยานโบราณเบาะหนังราคาไม่กี่บาทเหมือนกัน แต่ไม่มีปัญหาปวดก้นเลยแม้ว่าจะเจอทางขึ้นลงขรุขระหลุมบ่อ เพียงใด แต่ไม่เป็นไร เราปั่นกันไม่นานอยู่แล้ว ซักพักผมกับผิงก็ไปหาที่นั่งๆนอนกัน ปล่อยให้เพื่อนๆปั่นไปต่อกันตามอัธยาสัย ตรงที่ผมนั่งนั้นเป็นพื้นที่โล่งกว้างๆซึ่งมีกานับ ยี่สิบตัวบินวนอยู่ทั่วไป เสียงร้อง กา กา กา ดังสนั่นลั่นไปหมด ผมเองไม่ได้สนใจเสียงนั้นสักเท่าไรเพราะ แถวๆบ้านก็มีกา ซึ่งชอบส่งเสียงเป็นประจำอยู่แล้ว แต่กังวลว่าการที่นอนอยู่แถวนี้จะมีโอกาสที่กาจะปล่อยของเสียใส่ลงมาหรือไม่นี่สิ ดูจะเป็นเรื่องใหญ่กว่า แต่นั่งได้ไม่นานก็เหมือนเมฆฝนจะพัดมา มาเอื่อยๆ ลอยกันมาแต่ไกล ผมและเพื่อนจึงได้ย้ายไปยังที่ ที่สามารถวิ่งเก็บของหลบฝนได้ทันที ซึ่งก็วนไปหาอยู่พักหนึ่งก็มาปูเสื่อนอนกลางทุ่งหญ้าเขียวๆกันเลย [...]

Continue Reading...