ไม่น่าแปลกใจอะไรนักถ้าหากจะมีระบบที่ตอบสนองกับคุณได้ ..มันมีอยู่ในจินตนาการของคนอยู่นานแล้วโดยผ่านภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์หลายๆเรื่อง และล่าสุดเราก็ได้รู้จักกับ siri ซึ่งเป็นแอพฯ หนึ่งที่เสมือนเป็นเลขาของเรา หากเราสามารถคุยหรือพูดภาษาอังกฤษได้อย่างแม่นยำก็จะสามารถใช้มันได้อย่างสะดวกทีเดียว

ในวันนี้จะมาเล่าถึงแอพฯ หนึ่งที่ดังอยู่พักใหญ่ๆ เนื่องจากผมเห็นหน้าตาของเจ้านี่ทุกวันก็เลยสงสัยว่ามันคืออะไร สุดท้ายก็เลยได้ไปค้นหาข้อมูลจนพบว่า มันคือ Simsimi (ซิมซิมิ)

Simsimi : ซิมซิมิ แอพฯ ยียวน กวนประสาท ถามได้ตอบได้

Simsimi

นี่คือหน้าตาของ Simsimi หากคุณเข้าไปเจอมัน ในเว็บไซต์ครับ หน้าตาของมันเหมือนลูกเจี๊ยบตัวกลมๆ หน้าตาก็น่ารักดีครับ แต่เวลาที่เราพิมพ์โต้ตอบกับมันนี่ไม่น่ารักเหมือนหน้าเลยครับ คำตอบจะออกมาแบบกวนประสาท ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดจากการสร้างสรรค์ หรือทำลายของผู้เล่นเองครับ เพราะว่าเราสามารถสอนให้มันโต้ตอบได้เหมือนกัน

ปกติแล้วเราจะเห็นคนเล่นเจ้า Simsimi ในสมาร์ทโฟนเสียส่วนใหญ่ครับ แต่วันนี้ผมจะมาลองดูกันในรูปแบบของเว็บไซต์ครับ ซึ่งอารมณ์ก็คล้ายๆเล่นในโทรศัพท์นั่นแหละนะ

เห็นชาวบ้านเขาเล่นเจ้า Simsimi กันมาเยอะแล้วยังไง ถ้าเข้าเว็บไซต์แล้วไม่ลองดูหน่อยเดี๋ยวจะตกเทรนด์ ตามเขาไม่ทันยังไงก็ลองดูกันหน่อยแล้วกัน

ลองเล่น Simsimi

ลองเล่น Simsimi

วิธีเล่นก็ง่ายๆครับ ไม่ต้องคิดอะไรมาก มันจะมีหน้าตา เหมือนหน้าต่างสำหรับคุยทั่วๆไปเลย เพียงแค่เจ้า Simsimi จะทักมาก่อนโดยการเปิดบทสนทนาเป็นข้อความทักทายง่ายๆ และจากนั้นเราก็เริ่มพิมพ์อะไรสักอย่างไปก็ได้ครับ ซึ่งถ้ามันสามารถตอบได้มันก็จะแสดงคำตอบขึ้นมา

แน่นอนว่าความสอดคล้องของคำถามและคำตอบของ Simsimi นั้นมีสูงมากเพราะส่วนหนึ่งของแอพฯ นี้เขาเปิดพื้นที่ให้เราสอนมันได้ครับ สำหรับฟังชั่นสอนหรือการใส่คำตอบ สำหรับคำถามต่างๆให้มัน ในเว็บไซต์นี้ผมยังมองหาไม่เจอครับ แต่เราก็สามารถลองพิมพ์เล่นกับมันเพลินๆ ได้ครับ

และจากที่ดูมาเจ้า Simsimi นั้นเป็น Character ของแอพฯ หลายๆตัวในเครือของ Simsimi ด้วย เช่น Simsimi HD-Wallpapers , SIMSIMI CHOOCHOO Lite ด้วยความที่มันมีความน่ารักและเข้าใจง่าย มันจึงสามารถนำไปสร้างแอพฯ และเกมส์ได้หลากหลายทีเดียว แต่ยังไงคำตอบมันแต่ละอย่างก็กวนเกินหน้าตามันไปหน่อยละนะ

ผู้สนใจสามารถติดตามได้ใน : http://www.simsimi.com/

สวัสดี

เกริ่นกันก่อน…

ประเทศไทยของเราจะเป็นประเทศที่อยู่กับดวง กับโชคชะตา กับพวกการวัดดวง เสี่ยงโชค หวย อะไรประมาณนี้มานานครับ มันเป็นอะไรที่ฝังรากลึกลงไปในจิตใจของคนไทยทุกคนที่เรียกได้ว่าจะแงะก็คงจะแงะไม่ออกกันแล้ว เพราะเรื่องความเชื่อ ดวง พวกนี้มันติดมาตั้งแต่เราเกิด ตั้งแต่เราตั้งชื่อกันเลยทีเดียว…หรือจริงๆอาจจะก่อนหน้านั้นอีกก็เป็นได้

คำทำนาย ดวง โชคชะตา ผมจะจัดอยู่ในหมวดเดียวกันนะครับ ยกตัวอย่างเช่นการดูหมอดู ซึ่งเราก็ตัดสินไม่ได้ว่าเรื่องที่เขาทำนายจะัเกิดขึ้นหรือไม่ ถ้ามันเกิดขึ้นก็บอกว่าหมอดูแม่น และถ้ามันไม่เกิดจริง เราก็จะบอกว่ามันดี รอดไป ฯลฯ โดยที่ไม่กล่าวว่าอะไรมันนัก คือเชื่อไปแบบไม่รู้จะเชื่ออะไรก็เลยหาอะไรเชื่อสักอย่าง

ผมเป็นคนที่มีประสบการณ์ในการฟังคำทำนายดวง หรือดูดวงมาบ้างเหมือนกัน เพราะมีญาติผู้ใหญ่ห่างๆเป็นหมอดูระดับเซียนอยู่ ซึ่งเขาก็บอกผมว่ามันเป็นเรื่องทางสถิติ คำตอบนี้อาจจะบอกให้ผมซึ่งค่อนข้างเชื่อในเหตุและผลเข้าใจได้ง่ายขึ้น แต่ส่วนเรื่องอื่นที่ซ่อนลึกๆนั้นผมไม่รู้….

คำทำนายเด็กชายปลาบู่…

สำหรับประวัติเด็กชายปลาบู่ที่เขาว่า กลับชาติมาเกิดและได้ทำนายเรื่องราวไว้นั้น ทุกคนสามารถอ่านได้ในเว็บไซต์ทั่วไปครับ เรื่องนี้ผมคงจะไม่เอ่ยถึง และคงไม่กล่าวถึงว่าเขาจะทำนายผิดถูกอย่างไรด้วย เพราะมันไม่จำเป็นกับชีวิตผมเลย…

ย้อนกลับไปถึงสิ่งที่สัมพันธ์กัน…

ก่อนจะมาถึงเด็กชายปลาบู่ ขอ วกกลับไปนิดหน่อย วันก่อนก็คุยในวงสนทนาเรื่อง โลกแตก 2012 วิกฤติอะไรประมาณนี้ ซึ่งตอนนี้เป็นข่าวครึกโครมกันมาก อย่างที่ผมว่าคนไทยนั้นเชื่อเรื่องดวง คำทำนาย โชคชะตา ฯลฯ เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น พิสูจน์ไม่ได้จริง ใช้ความรู้สึกและอุปทานหมู่เป็นหลัก ดังนั้นเมื่อเกิดข่าวอะไรก็มักจะวิตกกังวลไว้ก่อน ส่วนหนึ่งผมคิดว่าการเตรียมตัวโดยไม่ประมาทนั้นดี แต่การเตรียมตัวด้วยสตินั้นดีที่สุด

ผมคุยในเรื่่องวิกฤติ 2012 นั้น แท้จริงแล้วสิ่งนี้มาจากผลพลอยได้จากภาพยนตร์เรื่อง 2012 วันสิ้นโลก มีคนในวงสนทนาบอกผมว่ามันมีมานานแล้ว 2012 ปฏิทินมายาอะไรนั่นแหละ ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ตอบออกไปซึ่งเป็นเรื่องที่แต่ละคนจะเชื่อ แต่สิ่งที่ผมจะบอกต่อจากนี้ไม่ใช่มันมีมานานหรือเพิ่งมี หรือแม่น ไม่แม่น ผมไม่ได้สนใจตรงนั้น ชนเผ่ามายา เกิดและตายไปนานแล้ว จะเขียนคำทำนายอะไรไว้ถูกไม่ถูกเขาก็ไม่ต้องรับผิดชอบ

มาถึงตอนนี้น่าจะพอนึกออกว่าผมกำลังจะบอกอะไร สิ่งที่จะบอกก็คือเรื่องเดิมว่าข่าวในไทย 2012 นั้นแท้จริงแล้วมาจากภาพยนตร์เรื่อง 2012 วันสิ้นโลก ถ้าถามผมว่าทำไม มันก็มีมานานแล้วทำไมเป็นเพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ละ?

คำตอบผมมีง่ายๆ แต่อยากจะถามกลับแทนว่าถ้าไม่มีภาพยนต์เรื่องนี้ คุณจะรู้เรื่องเกี่ยวกับวันสิ้นโลก ปี 2012 ไหม? ผมเชื่อว่าทุกคนไม่ได้สนใจหรอกว่าโลกจะแตกไม่แตก เพราะชีวิตปัจจุบันทุกวันมันก็ยุ่งพออยู่แล้ว ซึ่งโลกจะแตกไม่แตกก็ไม่ได้มีผลกับชีวิตสักเท่าไหร่เลย คือมันเป็นเรื่องที่ทำอะไรไม่ได้ก็ไม่ต้องไปสนใจมันนั่นแหละ

ที่นี้ทำไม มีภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วถึงเชื่อ? แน่นอนว่าการทำหนังสักเรื่องจำเป็นต้องเขียนบทจาก เนื้อหาจริงหรือนำเค้าโครงจริงหรืออะไรก็ตามที่ดูน่าเชื่อถือมาอ้างอิง เนื้อเรื่องมันจะได้แน่นขึ้น เพื่อการโปรโมตหนังที่ได้ประสิทธิภาพ ทั้งหมดนี่คือการออกแบบทางการตลาดอย่างชัดเจน การประโคมข่าว การพูดคุยแบบปากต่อปาก พฤติกรรมของคนต่อจากนี้ เป็นเรื่องที่เขาวางแผนไว้หมดแล้ว เอาง่ายๆว่าเรากลายเป็นเหยื่อการตลาดนั่นเอง จนถึงตอนนี้แล้วคุณยังจะมั่นใจในสิ่งที่คุณเชื่ออีกหรือ…

กลับมาที่คำทำนายเด็กชายปลาบู่

ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่ามันเป็นคำทำนาย ดังนั้นมันอาจจะถูกหรือไม่ถูกก็ได้ ซึ่งคนทำนายก็ตายไปแล้ว หรือแท้จริงแล้วเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้นก็ยังเป็นไปได้ เรื่องราวทั้งหมดนี้จะไม่เกิดปัญหาถ้าเราไม่รู้ (คำทำนาย ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงเสมอไป ถ้าเกิดก็บอกว่าแม่น ไม่เกิดก็โชคดีไป : คนไทย)

ผมกำลังจะบอกว่าถ้าวันๆหนึ่งเรารับรู้เรื่องอะไรที่มันไม่สำคัญต่อชีวิตก็ลืมมันไปเถอะ…

ผมมองว่าเกิดแก่เจ็บตายนั้นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญเกิดขึ้นทุกวัน ทุกวินาที ดังนั้นหากมันจะเกิดขึ้น ก็คงเป็นเรื่องธรรมดา…

เรื่องราวเหล่านี้ต้องพิจารณาด้วยหลักเหตุและผล ซึ่งแต่ละคนสามารถคิดกันได้อยู่แล้ว แต่ทุกวันนี้สื่อมีอิทธิพลต่อเรามากเิกินไปจนกำหนดขอบเขตในการคิดในเชิงเหตุผล จนกระทั่งต้องจำใจเชื่อในสิ่งที่สื่อตีข่าวออกมา

ก่อนอื่นเราต้องเข้าใจสื่อก่อน สื่อทุกประเภท ถ้าไม่มีข่าว ก็ไม่มีใครดู ไม่มีใครสนใจ สิ่งที่สื่อทำคือการหาข่าวที่คนสนใจมาตอบโจทย์คนดู พูดกันง่ายๆว่าสื่อทำการตลาดของเขานั่นเอง อะไรที่เป็นประเด็นที่น่าสนใจก็จะตีแผ่จนกว่าจะขายไม่ออก ซึ่งเราก็คงจะเห็นภาพนี้จนเบื่อกันแล้ว อะไรดังก็ทำใหญ่ๆ บางทีรูปดารายังใหญ่เต็มหน้าหนังสือพิมพ์ กินพื้นที่ข่าวดีๆไปหมด นั่นเพราะว่าข่าวดาราขายง่ายกว่านั่นเอง เราก็ต้องเข้าใจสื่อว่าเขาก็ต้องกินต้องใช้ ต้องมีกำไร ต้องเติบโต แล้วคุณยังจะเชื่อสื่อที่หากินกับเนื้อหาตลาดๆอีกอย่างงั้นหรือ…

ผมเป็นคนหนึ่งที่เลือกสื่อ และที่จะรับรู้ข่าวสารบางอย่างเท่าที่จำเป็น เพราะทุกวันนี้มีข่าวสารข้อมูลมากเกินความจำเป็นในชีวิตของคนหนึ่งคนจะรับได้ ข้อมูลบางอย่างรู้ไปก็แค่ได้รู้ รู้แล้วยังไง? ข้อมูลบางอย่างรู้ไปก็รู้แบบผิดๆ เพราะการเขียนข่าวต้องผ่าน ด่านอคติด่านแรกก็คือนักข่าว การตีความของนักข่าวมีผลกับข่าวที่จะส่งต่อไปยังส่วนอื่นๆจนกระทั่งมาถึงสมองของเรา ดังนั้นการอ่านข่าวหนึ่งๆ จำเป็นต้องระลึกไว้เสมอว่าเราได้รับเอาความคิดของเขาส่วนหนึ่งเข้ามาในหัวแล้ว…

เหมือนกับที่คุณอ่านบทความของผมจนจบ…

สวัสดี

วันนี้โดยจุดประสงค์หลักแล้วก็ยังเป็นการซื้ออุปกรณ์การปลูกเช่น กระถาง ส่วนผสมเครื่องปลูกเหมือนเดิม ส่วนการดูต้นไม้ ซื้อต้นไม้นั้นก็เป็นเรื่องรอง (ที่มักเสียเงินมากกว่าเรื่องหลัก) แต่ประเด็นสำหรับต้นไม้ที่ซื้อมาวันนี้นั้นก็ขอให้ตามไปอ่านได้ใน Cactus Blog และ Sansevieria Blog แล้วกันนะครับ และสำหรับตอนนี้จะมาเล่ากันถึงความเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงการปกครองตลาดนัดสวนจตุจักร

วันนี้ เป็นวันแรกที่ผมได้เข้ามาที่ ตลาดนัดต้นไม้จตุจักรหลังการเปลี่ยนแปลง สังเกตุได้ว่ารถที่กำลังจะเข้าสวนจตุจักรนั้นติด ซึ่งอาจจะติดเป็นปกติ แต่สิ่งที่แปลกไปคือ เขาไม่เก็บค่าที่จอดรถ  มีป้ายติดไว้ที่ตู้แจกบัตรจอดรถด้านหน้า สร้างความงงงวยให้ผมเล็กน้อย

ซึ่ง ระหว่างที่กำลังขับรถเข้าไปจอดที่ลาน ก็ติดอยู่พักใหญ่ๆ จึงเปิดกระจกถามเจ้าหน้าที่ ที่อยู่แถวนั้นว่าที่จอดรถเต็ม หรือไม่ เผื่อผมจะได้หักหัวกลับไปทัน เพราะยังพอจะเลี้ยวออกไปได้ เจ้าหน้าที่ก็ตอบว่าพอ ซึ่งผมก็ค่อนข้างหวั่นใจเรื่องว่ารถจะเต็มลาน เพราะวันนี้จอดรถฟรี…

ใช้เวลาสักพักก็เข้าลานจอดในลานหอนาฬิกาได้ ซึ่งวันนี้ก็โชคดีได้ที่จอดรถไวหน่อย  วนเข้าปุ๊ปมีรถออกปั๊ป เราก็เสียบทันที ซึ่งการจอดรถในลานจอดหอนาฬิกา จำเป็นต้องใช้ทักษะในการจอดในที่แคบสูง ผมเองขับรถเล็กยังว่ายาก พวกรถกระบะใหญ่ๆนี่คงลำบากกันน่าดูทีเดียว

ผม ใช้เวลาสักพักในการซื้อของที่จำเป็น เช่น กระถาง เครื่องปลูก ลวดแขวนต้นไม้  ซึ่งระหว่างที่ซื้ออยู่ เจ้าของร้านก็ชวนคุยว่าข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง (หมายถึง ถนนหนทางรอบๆสวนจตุจักรนี่แหละนะครับ เพราะคนขายส่วนใหญ่ต้องเฝ้าร้านจึงไม่รู้ว่าร้านอื่นมุมอื่นเป็นอย่างไร)

ซึ่ง จากที่ผมสังเกตุก็เห็นว่าร้านต้นไม้นั้นยังมาลงกันน้อย อาจจะเพราะไม่อยากแย่งพื้นที่ถนนกับคนกรุงเทพฯ จำนวนมหาศาลที่กำลังเดินทางกลับกรุงเทพก็เป็นได้ อีกอย่างก็น่าจะเป็นการฟื้นตัวจากน้ำท่วม ถ้าดูในข่าวหรือเห็นรูปน้ำท่วมแล้ว การที่สวนสักสวนจะหายไปจากจตุจักรตลอดไป มันก็คงจะไม่แปลกนักหรอก….

เจ้า ของร้านบอกผมว่า ที่ถามเพราะว่า วันนี้คือวันแห่งการเปลี่ยนแปลงที่การรถไฟเข้ามาควบคุมดูแลตลาดนัดสวนจตุจักร เขาว่าตอนเช้ามีตำรวจมากว่าร้อยนาย เพื่อเตรียมป้องกันการเกิดม๊อบของร้านค้าหรืออะไรก็ตาม แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดหรอกครับ บรรยากาศส่วนใหญ่นั้นยังเหมือนเดิม

แต่ผมเองคิดว่าการเปลี่ยนแปลงมันก็ต้องมี ส่วนจะมากจะน้อย จะดีจะร้อยนั้นก็ขอดูกันต่อไปครับ

สวัสดี

ผมเองเป็นศิษย์เก่า ที่ ม.รังสิตเหมือนกันครับ แต่ก่อนเรียนอยู่ คณะ ศิลปกรรม ตอนนี้เขาเปลี่ยนชื่อเป็น คณะศิลปและการออกแบบแล้วครับ วันนี้มีโอกาสกลับไปดูตึกคณะที่เคยเรียนก็แอบหดหู่เล็กน้อย… แต่ด้วยความที่ตึกเรียนค่อนข้างยกพื้นขึ้นมาสูง และคิดว่าโครงสร้างหรือสิ่งของคงไม่เสียหายมากนัก ซึ่งอาคารส่วนใหญ่ของ ม รังสิตก็จะสูงกว่าระดับพื้นถนน 1-2 เมตรทั้งนั้นเลยครับ

ทีนี้เวลาน้ำท่วมนานๆเนี่ย พวกปูน พวกตึก ก็คงจะไม่เสียหายมากนัก อาจจะต้องทาสีกันใหม่ลำบากจมูกนิดหน่อย แต่สิ่งที่เสียไประหว่างน้ำท่วมคือต้นไม้และสวนหย่อม (และเวลา) ของ มหาวิทยาลัยครับ คงไม่ต้องพูดถึงว่าต้นไม้ที่โดนน้ำท่วมเป็นเดือนนั้นจะเหลืออะไร…

น้ำท่วมแล้วยังไง?

แต่สิ่งนั้นไม่ได้สำคัญอะไรกับ ม รังสิตเลยครับ สิ่งที่ทำก็คือ เขาจะทำอย่างไรกับสิ่งที่เหลือดี โครงซากกิ่งก้านของต้นไม้นั้นเป็นสิ่งที่จะหลงเหลืออยู่แม้มันจะตายไปแล้ว และสิ่งที่ ม รังสิต ตัดสินใจทำคือสิ่งที่เห็น…

สวนสวยหลังน้ำท่วม มหาวิทยาลัยรังสิต

สวนสวยหลังน้ำท่วม มหาวิทยาลัยรังสิต

นี่เป็นเพียงมุมหนึ่งของความคิดสร้างสรรค์ที่เกิดขึ้น บนความเสียหายและความทุกข์ก้อนมหาศาล ซึ่งเปลี่ยนความสลดเสียใจ ให้เป็นความเบิกบานในพริบตาที่พบเห็น ผมไม่รู้ว่าอารมณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นที่ไหนรึเปล่า แต่ผมชอบแนวความคิดแบบนี้มากจริงๆ

การจมอยู่กับกองทุกข์ หรือซากปรักหักพังของอดีต ไม่สามารถทำอะไรให้อนาคตนั้นดีขึ้น สิ่งที่จะทำให้ดีขึ้นคือความคิดที่ว่าเราจะบริหารสิ่งที่เหลืออยู่อย่างไร เพื่อที่จะก้าวไปหาอนาคตที่ดีกว่าเดิมต่างหาก ที่จำเป็นต้องคิดและหมกมุ่นกับมัน…

ผมดีใจที่ได้กลับไปเห็นภาพและความรู้สึกแบบนี้ที่มหาวิทยาลัย มันมีความหมายมาก ซึ่งอยากให้ทุกคนมองมันในมุมที่ดี และกลั่นเอาความรู้สึกดีๆในชีวิตของตัวเองออกมาหากเจอหรือจมอยู่กับเหตุการณ์แบบนี้ ก็เท่านั้น..

สวัสดี

• บทความแนะนำ

สวนสวยด้วยสร้างสรรค์ สร้างสดใสส่งทุกข์ภัย

ใครที่อ่านข่าวหลังน้ำท่วมในช่วงนี้ ก็จะได้รับรู้ว่าหลายสถานที่ได้ทำการปรับปรุงแล้ว และพยายามให้เหมือนเดิม

สวัสดีปีใหม่ 2555 สวัสดีปีมังกร สวัสดีปีใหม่ผู้เยี่ยมชมบล็อกทุกท่าน!! ผมอาจจะสวัสดีปีใหม่เร็วไปนิดหน่อยสำหรับในปีใหม่นี้ นี่ก็ใกล้จะถึงวันปีใหม่แล้วสวัสดีไว้ก่อน เพราะกลัวว่าวันปีใหม่อาจจะไม่ว่างก็ได้ และด้วยความว่างในตอนนี้ก็เลยพิมพ์สวัสดีกันเสียเลย

ปีใหม่ปีมังกรทองที่กำลังจะถึงนี้ อาจจะเป็นปีที่หลายคนไม่ได้สนใจเรื่องเฉลิมฉลองกันมากนัก เพราะในหลายๆพื้่นที่สถานการณ์น้ำท่วมยังไม่คลี่คลาย ประกอบกับบรรยากาศในบ้านเราก็ยังดูชุลมุนกับการเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตหลังน้ำลดกันมากพอสมควร

ซึ่งจริงๆแล้วปีใหม่สำหรับผมนั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องงานสังสรรค์ งานฉลองสักเท่าไรนัก แต่เป็นการคิดเรื่องว่าปีใหม่นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่เราจะออกวิ่งอีกครั้ง เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ปรับทัศนคติใหม่ๆอีกครั้ง ปีใหม่เป็นโอกาสที่จะทำอะไรดีๆ หลายๆ อย่าง และมีกิจกรรมดีๆ มากมายที่ไม่ได้มีในวันปกติ เช่นการสวดมนต์ข้ามปี ผมว่ามันยอดมากเลย เพราะเป็นกิจกรรมที่ทำที่บ้านก็ได้ แถมยังสะดวกปลอดภัยอีกด้วย เป็นการข้ามปีที่ดูจะเรียบง่ายกับชีวิตมากกว่าไปฉลองโต้รุ่งกันที่ไหนสักที่

สิ่งที่เป็นห่วงก็คือ ความเสียหายหรืออุบัติเหตุในช่วงปีใหม่นี้ อาจจะไม่ได้เกิดจากความประมาทเพียงอย่างเดียว ผมคิดว่าเพราะเรานั้นเคลื่อนไหวกันมากเกินไป เมื่อทุกคนเคลื่อนไหวมากกว่าความปกติ ของชีวิตประจำวัน ก็อาจจะเกินความพอดีไปได้ และเมื่อทุกๆ คนเกินความพอดี โอกาสแห่งอุบัติเหตุก็คงจะตามมา

และในวันปีใหม่นี้…

ภาวนาขอให้ทุกท่าน

มีความปกติสุขในวันปีใหม่

และวันต่อๆไปข้างหน้า

สวัสดี

สิ่งที่ทำในหนึ่งปีนั้นอาจจะอยู่ในเป้าหมายหรือไม่ได้อยู่ในเป้าหมายที่วางไว้ ซึ่งเมื่อถึงจุดนี้แล้วคงได้แต่ทำใจและวิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นในหนึ่งปีนี้เท่านั้นและวางแผนใหม่ในอนาคตต่อไป

To do list ปีเก่าๆ ผมทำไว้เสมอเมื่อเข้าสู่ช่วงปีใหม่ ซึ่งในช่วงสิ้นปี 2554 ผมก็จะหยิบบันทึกเก่าตอนต้นปี 2554 ที่เคยเขียนไว้มาดูอีกครั้งว่าเคยทำอะไรไปบ้าง อะไรบ้างที่หลงลืม อะไรบ้างที่หล่นหายไป ซึ่งต่อจากนี้คงต้องคิดกันว่า สิ่งที่เคยประเมินไว้ว่าตัวเองน่าจะจำได้ แล้วทำไม่ได้นั้นควรจะปรับปรุงอย่างไร..

และจากที่ดูแล้วคิดว่าผมคงต้องให้เกรด C แก่ตัวเอง เพราะงานหลายๆอย่างที่ได้วางไว้ ไม่ได้ตามเป้าหมายเลยแม้แต่น้อย ซึ่งก็ไม่อยากโทษว่าติดเรียน หรือป้ายความผิดให้กับน้ำท่วม เหตุจริงๆนั้นก็เพราะผมประเมินสถานการณ์ไว้ผิดตั้งแต่แรกนั่นเอง…

สำหรับใครที่ยังไม่เคยลองทำเป้าหมายของตัวเองไว้ ปีใหม่นี้ก็ลองดูก็ได้นะครับ เริ่มจากการทบทวนเรื่องราวเก่าๆก่อนเพื่อที่จะได้เป็นพื้นฐานในการตั้งเป้าในปีต่อๆไปของตัวเอง ส่วนเป้าหมายของใครจะท้าทายแค่ไหน ก็ขอให้ทำได้สำเร็จแล้วกันนะครับ

สวัสดี

เนื่องจากวันนี้มีจันทรุปราคาหลายคนก็เลยสนใจ ออกมาดูกัน (ในซอยหมู่บ้านเด็กๆเยอะมาก เลยได้ยินเสียงเจื้อยแจ้ว เป็นสัญญาณ) ผมก็แอบสงสัย ก็เลยออกไปดูเสียบ้าง ไหนๆก็ดูแล้วก็เลยถ่ายรูปไว้ด้วยเลย ถ่ายรูปไปถ่ายรูปมาชักจะติดใจดูพระจันทร์ จริงๆก็ชอบตรงได้ถ่ายรูปจันทรุปราคานี่แหละ เห็นตั้งแต่มันมีเงาดำๆไปพาดดวงจันทร์ จนกระทั่งคลุมไปทั้งดวง ก็ต้อง พับกล้องเก็บขอลาไปก่อน เพราะถ่ายไปก็ต้องขยับตัวไปด้วยเนื่องจากยุงเยอะมากๆ สรุปคือ เป็นการดูจันทรุปราคาที่ลำบากนิดหน่อย

ถ้าได้นอนดูบนเขาเย็นๆก็คงจะดีนะ สำหรับช่วงนี้มักจะได้ยินข่าวเพื่อนฝูงไปเที่ยวภู เที่ยวดอยก็แอบอิจฉาอยู่เล็กๆ หวังว่าจะได้ไปบ้างเมื่อถึงโอกาสอันสมควร ลากันไปด้วยภาพจันทรุปราคาที่ถ่ายมา

จันทรุปราคา ท้ายปี 2554

สวัสดี

วันนี้ผมมีแผนที่แนบมาให้ดูกันครับ นี่คือถนนที่ผมวนไปดูและซื้อกระถางดินเผาครับ เป็นถนนที่ อยู่เลียบแม่น้ำเจ้าพระยา และสามารถแวะไปเที่ยวเกาะเกร็ดได้เหมือนกันครับ พออยู่ใกล้ๆกันมาก

ร้านขายกระถางดินเผา หรือเครื่องปั้นดินเผา ถนนเส้นนี้มีให้เลือกหลายร้านเลยครับ ถูกใจร้านไหนก็แวะดูได้เลย ผมเองไม่เคยเข้าทุกร้านหรอกครับ เพราะไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ ถ้าเจอที่อยากได้ก็แวะซื้อเลยครับ แต่ถ้ามีเวลาก็อาจจะเข้าไปดูแต่ละร้านว่ามีของแตกต่างกันมากน้อยเพียงไรแล้วค่อยเอามาพิมพ์บอกกันอีกทีครับ

สรุปแล้วปากเกร็ดก็เป็นแหล่งที่คนกรุงเทพสามารถเลือกซื้อกระถางดินเผาได้โดยเดินทางไม่ไกลนักครับ ถ้าเทียบกับแหล่งกระถางดินเผาอื่นๆ หรือถ้าใครคิดว่าไกลก็สามารถซื้อตามร้านขายต้นไม้หรือกระถางแถวบ้านก็ได้ครับ

ช่วงนี้ผมเริ่มได้ยินข่าวใกล้ตัว ที่กำลังประสบผลกระทบของน้ำท่วมครั้งนี้มากขึ้น มีคนรู้จักที่หนีไม่ทันเพราะคิดว่าน้ำไม่น่าจะสูงไวขนาดที่คิด แต่เมื่อคิดจะหนี น้ำก็สูงเกินเอารถลุยไปแล้ว… หรือญาติใกล้ๆที่ติดอยู่ที่ดอนเมือง เพราะเขาเลือกที่จะอยู่ ซึ่งสำหรับเวลานี้ ดอนเมืองน่าจะไม่รอดแล้วเพราะระดับน้ำสูงขึ้นเรื่อยๆครับ ผมกำลังคิดว่าถ้าน้ำมาจริง เราจะอยู่ได้นานขนาดไหน และเราจะเจออะไรบ้าง

ก่อนเตรียมตัวให้่เตรียมใจ!

หลายคนนั้น ไม่คิดว่าน้ำจะท่วมบ้าน สังเกตุได้จากการสัมภาษณ์ แต่ละคนพูดว่า ” ไม่คิดว่าน้ำจะมาเยอะและเร็วขนาดนี้ ” ปัญหาของคนตอนนี้คือไม่คิด ซึ่งการไม่คิดนี่เหมือนการไม่ได้เตรียมใจ เมื่อไม่ได้เตรียมใจก็ไม่ได้เตรียมตัว เกิดผลตามมาคือความโกลาหล ความวุ่นวายในสถานการณ์ทั้งในระดับส่วนตัว ระดับครอบครัว ระดับชุมชน แน่นอนว่าอ่านถึงตรงนี้แล้วหลายคนก็คงจะเตรียมใจกันไว้แล้วนะครับ

เตรียมใจเตรียมอย่างไร?

ถ้าเตรียมใจแล้ว ตัวก็จะตามมาเอง ดังนั้นเรามาเตรียมใจกันก่อน เตรียมใจในความหมายของผมนั้นไม่ใช่จะท่วมก็ท่วมเถอะอะไรประมาณนี้ คนแบบผมจะไม่คิดแบบนี้และไม่อยากให้ทุกคนคิดแบบนี้เพราะนั่นคือความชะล่าใจนั่นเอง เอาง่ายๆว่าประมาทนั่นเองครับ

แต่การคิดว่าจะท่วมก็ท่วมเถอะนั้นเป็นการเริ่มต้นที่ดี แต่ไม่ควรจะหยุดแค่นั้น เราควรจำลองสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในทุกๆโอกาส และในสถานการณ์เช่นนี้ให้คิดว่าทุกอย่างจะเลวร้ายที่สุด (worst case ) เช่นน้ำท่วมแล้วอาหารจะหมด น้ำจะเริ่มเน่า น้ำไฟจะโดนตัด สัตว์มีพิษจะเข้ามา คนซึ่งไม่หวังดีอาจจะมาเยี่ยม เราจะรับกับสถานการณ์เช่นนั้นอย่างไร

case 1 ). ผมมีตัวอย่างให้จินตนาการเช่น แม่ลูกสอง (ลูก 7 ,3 ขวบ) อยู่บ้านไม่ยอมออกจนกระทั่งน้ำท่วมสูง เกิดสัตว์มีพิษเช่นตะขาบตัวจ้อยแอบเข้าบ้านและกัดใครสักคน จากจุดนี้น่าจะเห็นภาพกันแล้ว ในกรุงเทพที่วุ่นวายนี้การจะหวังความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะกัดแม่หรือลูก แม่ก็ต้องหอบลูกลุยน้ำออกไป (เพราะทิ้งกันไว้ไม่ได้) ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะอันตรายแค่ไหน แน่นอนว่านี่แค่ตะขาบกัด แต่ปัญหาคือการเดินทางกว่าจะถึงมือหมอลำบากแน่นอน

case 2 ). อีกกรณีที่น่าสนใจ และเกิดขึ้นแล้วคือการปล้นขโมย ของผู้แสวงหาโอกาสบนความโกลาหลด้วยจิตใจไร้คุณธรรม แน่นอนว่าถ้าคุณไม่อยู่บ้าน คุณอาจจะเสียของ แต่ถ้าคุณยังอยู่บ้านในสภาพที่น้ำท่วมเพื่อนบ้านจะเหลือเท่าไหร่ที่พอจะช่วย การเตรียมใจของคนนั้นต่างกัน โจรเตรียมใจมาปล้นขโมย คุณเตรียมใจแค่จัดการกับน้ำในบ้านก็เต็มกลืนแล้ว ดังนั้นก็นึกภาพตามกันได้เลย ถ้ามีเสียงของชีิวิตเงียบไปในจังหวะที่ทุกคนต่างเอาชีิวิตรอดแบบนี้คงจะไม่มีใครได้ยินหรอกครับ

ดังนั้นให้มุ่งรักษาชีิวิตตัวเองเป็นหลักเลยนะครับ ตายไปก็จบ น่าเบื่อแย่เลย

เตรียมใจสู่เตรียมตัว

เมื่อเข้าใจว่าแต่ละสถานการณ์แล้วก็นำมาสู่การเตรียมตัวครับ ลำดับแรกคือการยกของไว้ที่สูง ถ้าไม่มีที่สูงก็ทำใจไว้ก่อน เพราะสิ่งสำคัญที่เหลือที่พอจะปกป้องได้อาจจะเป็นชีวิต ซึ่งต่อจากการยกของคือการเตรียมปัจจัยที่จำเป็นครับ อันนี้คือในกรณีรอดูสถานการณ์นะครับ และก็ฟังข่าวไปเก็บของไปด้วยครับ แพคของใส่กระเป๋าไว้รอเลยก็ได้ มีโอกาสดีก็ให้หนี เพราะสิ่งที่จะสู้หรือเผชิญนั้นคือธรรมชาติครับ อย่าไปสู้เลยเหนื่อยเปล่าๆ

สำหรับคนที่จัดการของเสร็จแล้ว อาจจะอพยพไปที่ไหน ไกลๆจากที่น้ำท่วมเลยก็ยังได้ กลับมาค่อยมาทำความสะอาดอีกที สำหรับวิธีนี้เป็นวิธีที่ผมคิดว่าดี เพราะสามารถลดปัญหาได้ชัดเจน นอกจากคุณจะเปลี่ยนตัวเองจากผู้ประสบภัย แล้วยังจะกลายเป็นกำลังที่จะสามารถช่วยจากรอบนอกได้อีกด้วย นั่นคือ -1 คนที่ประสบภัย และ +1คนที่มีกำลังช่วย

เตรียมตัวหนีน้ำท่วมในจังหวะต่างๆ

หลายคนคงจะไม่อยากทิ้งบ้านหนีน้ำท่วม ความไม่อยากนั้นเป็นทุกข์ชนิดหนึ่ง ผมเองก็คงบอกยากเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะแต่ละคนมีเหตุผลในการรักษาบางสิ่งแตกต่างกัน แต่ลองมาดูกันว่าถ้าสถานการณ์มันเปลี่ยนจากอยากรักษาของเป็นอยากเอาตัวรอดในจังหวะต่างๆนั้น คุณจะมีสภาพแบบไหน

เตรียมตัวหนีตั้งแต่น้ำยังไม่มา : คุณจะออกไปอย่างสง่างาม นั่งรถสบาย ไม่ติดขัด เดินทางไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ไกลๆ แล้วมองกลับมายังพื้นที่น้ำท่วมอย่างเป็นห่วง แต่ไร้กังวล

หนีตอนน้ำปริ่มๆ ต้นขา : คุณจะสามารถออกไปได้ อาจจะเดินหรือเอารถลุยน้ำนิดหน่อย แต่ปัญหาคือถนนหรือพื้นที่มันไม่เท่ากัน ก็อาจจะเสี่ยงหน่อยในการลุยน้ำ ถือว่าทุลักทุเล แต่คุณก็สามารถหนีได้อย่างไม่ลำบากนัก

หนีตอนน้ำระดับเข่าหรือเอว : เป็นระดับที่รถเล็กไม่สามารถขับออกไปได้ คนมีรถทิ้งไว้บ้านก็คงได้แต่ทิ้งไว้ ส่วนจะป้องกันอย่างไรนั้นเป็นอีกหนึ่งเรื่อง ระดับนี้คงได้แต่เดินลุยออกไปพร้อมกะละมัง หรือเรือยางขนของออกไป ถ้าโชคดีก็เจอรถโฟวิลล์ก็อาจจะขอติดไปได้ แต่ถ้าเป็นเรือก็หวังยาก เพราะถ้าคุณอยู่ในกรุงเทพและโดนน้ำท่วม คนอื่นก็โดนเหมือนกัน แล้วคนที่ต้องการความช่วยเหลือเท่าไหร่แล้วคุณจะต้องรอขนาดไหน ก็คิดกันไปแล้วกันครับ

หนีตอนน้ำระดับมิดหัว : ระดับนี้การจะลุยแบบเท้าติดพื้นแบบมนุษย์ธรรมดาอาจจะลำบาก แน่นอนว่าต้องคอยความช่วยเหลือทางเรือ ซึ่งอย่างที่รู้กันว่ากรุงเทพนั้นมีประชากรหนาแน่น เมื่อไหร่กันที่เขาจะมาพบว่าคุณนั้นติดเกาะลำบากกันอยู่ ถ้าถึงระดับนี้ก็คงรอกันต่อไป…ถึงเมื่อไหร่ไม่รู้

หนีตอนน้ำระดับมิดหัวแบบตัดสินใจช้า : จากระดับน้ำเท่าข้อบน คุณอาจจะเริ่มคิดได้ว่าอยู่ไม่ได้แล้ว นอกจากตัดน้ำ ตัดไฟ แล้วยังมีงู ตะขาบ หรืออาจจะเจอจระเข้แวะมาก็ได้ การรออย่างไร้จุดหมาย อาจจะทำให้คุณเครียด กังวล ความวังเวงในพื้นที่จะทำให้จินตนาการของคุณเกินเลยขอบเขตของความจริงไป เมื่อถึงขั้นนี้แล้วการยึดติดที่พักอาจจะทำให้คุณลำบากกว่าที่คิด การเอาชีวิตรอดด้วยตัวเองนั้นอาจจะเกิดขึ้นก็เป็นได้ เช่นว่ายน้ำหนีไปเลย

สุดท้ายนี้คงทิ้งไว้แค่ ” ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ” ชีวิตตัวเองก็ต้องรักษากันเองนะครับ อย่าไปหวังพึ่งความช่วยเหลือจากคนอื่นมาก เพราะถ้าคุณผิดหวังก็คงจะไม่มีใครเจ็บและลำบากเท่าตัวคุณแน่นอน

สวัสดี

แต่วันนี้จะไม่ได้มาพิมพ์เกี่ยวกับระดับน้ำ แต่จะมามองการป้องกันน้ำท่วมในอีกมุมหนึ่งกัน

การป้องกันน้ำท่วมระดับต่างๆ

การป้องกันน้ำท่วมระดับบุคคล เอาง่ายๆว่าเป็นการป้องกันไม่ให้น้ำท่วมหัว หรือจมน้ำนั่นเอง เราควรจะมีทักษะการว่ายน้ำหรือการเอาชีวิตรอดเบื้องต้นให้ได้ก่อน เมื่อเอาชีวิตตนรอดปลอดภัยดีแล้วค่อยคิดหาทางช่วยคนอื่นครับ การเป็นช่วยคนอื่นทั้งๆที่ยังช่วยตัวเองไม่ได้นั้น อาจจะเกิดผลเสียที่คาดไม่ถึงขึ้นมาก็ได้ แต่ถ้ารอดคู่ก็ดีไป

การป้องกันน้ำท่วมระดับครอบครัวหรือบ้าน พอมั่นใจในการปกป้องตัวเองได้แล้วก็มามองระดับบ้าน ว่าจะป้องกันบ้านหรือที่อยู่อาศัยอย่างไร คนในบ้านจะอยู่อย่างไร เราสามารถป้องกันน้ำท่วมบ้านได้ระดับไหน และอะไรที่สำคัญที่สุดที่ควรจะป้องกันเป็นอันดับแรก สิ่งของบางอย่างอาจจะหาซื้อใหม่ได้ แต่บางอย่างหาได้ยาก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยของแต่ละครอบครัวในการรักษาสิ่งของต่างๆ ก่อนน้ำจะท่วม

การป้องกันน้ำท่วมระดับชุมชน เมื่อบ้านเข้มแข็งเราก็มามองระดับชุมชนหรือหมู่บ้าน การช่วยเหลือกันในหมู่บ้านจะทำให้เกิดความสามัคคีในระยะยาว รวมทั้งเป็นการป้องกันปัญหาในระดับเล็กๆก่อนหน้านี้ด้วย ชุมชนหรือหมู่บ้านอาจจะรวมตัวกันหาวิธีป้องกันน้ำ ซึ่งแน่นอนว่าหลายหัวดีกว่าหัวเดียว และการจะทำให้สำเร็จจำเป็นต้องมีหัวเดียวที่นำพาหลายหัว นั่นคือผู้นำหรือผู้ใหญ่บ้านนั่นเอง ดังนั้นการมีผู้นำชุมชนที่แข็งแกร่งนั้นจะสามารถพาชุมชนผ่านปัญหา หรือป้องกันได้ดี

การป้องกันน้ำท่วมระดับภูมิภาค เมื่อชุมชนแข็งแกร่ง เราจะเห็นภาพกว้างขึ้นว่าชุมชนไหนมีจุดอ่อนจุดแข็งอย่างไรบ้าง แน่นอนว่าการอยู่ชุมชนเดียวอาจจะมีทรัพยากรไม่พอ ในเมื่อการรวมพลังนั้นถือเป็นพลังอำนาจที่ไม่มีขอบเขตยิ่งรวมยิ่งมาก ดังนั้นการเชื่อมข่าวสารระหว่างชุมชนจะทำให้การป้องกันแน่นหนาขึ้นหรือ สามารถหาทางออกให้กับหลายๆชุมชนได้ดีขึ้น การป้องกันในระดับภูมิภาคซึ่งมีหลายจังหวัดหลายชุมชนรวมเข้าด้วยกันนั้น จำเป็นต้องมีผู้นำที่แข็งแกร่งและการรวบรวมข่าวสารที่แม่นยำ เพราะการป้องกันในระดับภูมิภาคนั้นจำเป็นต้องใช้ข้อมูลและความร่วมมือจากหลายฝ่าย

การป้องกันน้ำท่วมระดับประเทศ มาถึงระดับใหญ่ที่สุดเท่าที่จะมองเห็นกัน นั่นคือระดับประเทศ เพราะปัญหาที่เกิดในมุมหนึ่งของประเทศก็มักจะกระทบส่วนต่างๆของประเทศไปเช่นกัน ยกตัวอย่างเช่นน้ำท่วมนิคมอุตสาหกรรม อาจจะทำให้มีคนว่างงานและตกงานในช่วงเวลาหนึ่ง ซึ่งจะนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ทำให้เกิดปัญหาลูกโซ่ตามมามากมาย เอาเป็นว่าตามแก้ยังไงก็คงจะไม่สามารถเยียวยาผลกระทบได้เต็มร้อยแน่นอน

ดังนั้นการป้องกันน้ำท่วมในระดับประเทศจึงต้องมีการลงทุนและวางแผนอย่างพิถีพิถัน เพราะว่าการคาดหวังในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของผู้นำนั้น มีความเสี่ยงสูง ดังนั้นการป้องกันโดยการปรับปรุงสถานที่ สร้างเขื่อน คันกันนั้น การออกแบบคูเมืองหรือการสร้างพื้นที่รับน้ำ หรือการสร้างสิ่งก่อสร้างต่างๆให้เหมาะสมนั้น เป็นการป้องกันในน้ำท่วมในระดับประเทศซึ่งถือว่าเป็นการป้องกันระยะยาว และสิ่งสำคัญนั้นก็คือการบริหารทรัพยากรอย่างเหมาะสม เพราะในปัจจุปันสามารถพยากรณ์อากาศได้ค่อนข้างแม่นยำ ดังนั้นการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำในประเทศจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ

การป้องกันน้ำท่วมระดับโลก มาถึงประเด็นสำคัญที่สุดเลยก็ว่าได้ เพราะน้ำท่วมนั้นไม่ได้เกิดจากฟ้ากลั่นเทวดาแกล้งแต่อย่างใด มันเกิดจากความแปรปรวนของโลก บนการขยายตัวที่มากเกินพอดีของมนุษย์นั่นเอง

ผมเองมองประเด็นนี้เป็นเรื่องหลัก เพราะว่าสิ่งที่เป็นปัญหาในทุกวันนี้ อาจจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างธรรมดาก็ได้ในวันหน้า แน่นอนว่าเราคงจะปรับตัวกันได้ แต่เราต้องปรับตัวกันไปถึงเท่าไหร่ สิ่งที่เป็นตอนนเหมือนเราอาศัยอยู่ในกองขยะที่ตัวเองสร้างขึ้นมา นวัตกรรมมากมายออกแบบมาเพื่อตอบสนองความสะดวกสบาย แต่ให้ผลทางลบต่อสิ่งแวดล้อม

ความบันเทิง ความอิ่มเอม ความสะดวกสบาย ที่เกินพอดี ทำให้เราใช้ทรัพยากรธรรมชาติมากขึ้นจนทุกๆอย่างลดน้อยถอยลง ในทางกลับกันเรากลับสร้างมลพิษให้มากขึ้นด้วย ผมคิดย้อนไปว่า เมื่อ 1000-2000 ปีที่แล้วมนุษย์ไม่มีความสุขงั้นหรอ เราถึงต้องหากันมากมายขนาดนี้

ป่าไม้ที่โดนตัดเพื่อสนองความต้องการส่วนตัวของใครบางคน ข่าวล่าสุดที่ผมได้ดูคือ มีการลักลอบตัดไม้ในอุทยาน ซึ่งเป็นไม้อายุหลายสิบปี ถึงร้อยปีก็มี โดยมีเจ้าหน้าที่ของอุทยานเข้าไปมีส่วนพัวพัน ซึ่งเรื่องราวก็ยังเป็นสีเทาๆ แต่นั้นทำให้เราเห็นว่ามีการทำลายสิ่งแวดล้อมที่ดี เพื่อจะมาสนองความต้องการของใครบางคนเท่านั้นเอง เรื่องพวกนี้จะไม่เกิดถ้าคนเราไม่โลภมาก…

 สรุปความเห็นของผมก็คือ การก้าวเร็วเกินไปของเทคโนโลยี (ก้าวเร็วจนไม่สนใจสิ่งรอบข้าง (สิ่งแวดล้อม)) และความโลภส่วนบุคคนของบุคคลที่มีอำนาจไม่ว่าจะใหญ่ หรือเล็ก หรือกระจ้อยร่อยอย่างคนทั่วไปเช่นผม นั้นทำให้เกิดภาวะโลกร้อนขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ ส่วนสภาวะโลกร้อนนั้นก่อให้เกิดอะไรก็คงพอจะเดากันได้

ดังนั้นก็ควรจะร่วมแก้ปัญหากันในทุกระดับนะครับ เพราะจะเห็นได้ว่าการเกิดปัญหาในทุกระดับมักจะส่งผลต่อองค์รวมเสมอๆ ประมาณว่าเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาวนั่นแหละ (แค่เราไม่รู้ว่ามันสะเทือน)

สวัสดี

คำถามที่น่าสนใจคือผมจบเกษตร มาหรือปล่าว? นั่นหมายถึงจบเกษตรกรรมนะครับ เพราะผมอาจจะดูจริงจังกับต้นไม้มากก็ได้ ภาพที่เห็นเลยเป็นอย่างนั้น ก็ตอบลุงแกไปว่าเรียนบริหารครับ แกก็บอกว่าดูไม่ค่อยเข้ากันอะไรประมาณนี้ครับ

ความไม่เข้ากัน…

ก็จริงอยู่นะ ชีวิตผมทำอะไรหลายๆอย่างที่ไม่ค่อยเข้ากัน ในสายตาคนอื่น ซึ่งปัจจุบัน ทักษะของผมนั้นหลากหลายจนเกินจะบอกว่าแท้จริงแล้ว ผมเก่งอะไรกันแน่ ผมวิจัยต้นไม้เป็นส่วนตัว ผมเรียนศิลปะ ผมทำอนิเมชั่น ผมทำเว็บไซต์ ผมพิมพ์บทความมากมาย นั่นคือสิ่งที่ผมทำได้ และแน่นอนว่าวิชาบริหารที่ผมเรียนนั้นก็จะมาช่วยให้ทุกอย่างเข้ากันดีมากขึ้น

ทุกอย่างเหมือนส่วนผสมที่ไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ แต่ก็จะพยายามนำมาปรุงให้ได้ แน่นอนว่าถ้าเมนูนี้ออกมามันต้องเป็นเมนูใหม่ของโลกอย่างแน่นอน ดังนั้นผมคิดว่าผมควรจะทำมันต่อไป

การสร้างความถนัดเฉพาะด้าน?

คงจะดีถ้าผมเก่งอะไรจริงจังสักอย่างหนึ่ง ก็คงจะพูดให้ใครๆเขาเข้าใจได้ง่ายว่าผมนั้นเป็นอย่างไร ซึ่งสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ตัวผมเองไม่ได้ต้องการ ความถนัดเฉพาะด้านคือสิ่งที่สังคมต้องการ เขาต้องการให้เราเป็นแรงงานในส่วนใดส่วนหนึ่งและผลักดันสังคมไป …แต่ปัญหาคือไปในทิศทางไหน?

ผมเองคิดว่าตนเองนั้นไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงานให้กับใครคนใดคนหนึ่ง ผมไม่อยากเป็นคนที่ทำงานให้ครอบครัวๆหนึ่งรวย แล้วใช้ชีวิตไปแบบที่สังคมเป็น นั่นคือผมไม่ได้คิดว่าตนเองนั้นเป็นฟันเฟืองในสังคมที่กำลังขับเคลื่อนอยู่แม้แต่น้อย ผมเกิดมาทำไม เพื่ออะไร ผมจำเป็นต้องหาคำตอบนี้ด้วยตนเอง แต่ที่ผมรู้แน่ๆแล้วนั่นคือ ผมไม่ได้เกิดมาแล้วตายไปแบบหนุ่มออฟฟิศแน่นอน ที่บอกนี่ไม่ได้หมายความว่าผมมองมันไม่ดี แต่ผมแค่มองว่ามันดูไม่เข้ากับตัวเองเท่านั้นเอง

และเมื่อเกิดความคิดแบบนั้น ผมจึงเลือกเดินหนทาง อาชีพอิสระหรือฟรีแลนซ์ ( Freelance ) นั่นก็เพื่อตามหาความไม่เข้ากันที่เหมาะสมกับผมนั่นเอง

ความหลากหลายที่เกิดขึ้นในทุกวันนี้ เป็นเพราะผมเลือกที่จะรู้กว้าง แต่ไม่รู้ลึก มันเป็นนิสัยของผมมานานแล้ว ผมชอบศึกษาอะไรไปเรื่อยๆ ทำให้มีทักษะติดตัวค่อนข้างหลากหลาย และมันจะเป็นอย่างนี้ต่อไป จนกว่าผมจะค้นพบคำตอบที่ำำพอจะทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

สวัสดี

ข่าวสารเนี่ยมันเป็นข้อมูลครับ ยิ่งฟัง ก็ยิ่งคิด ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด คนเราบางทีก็รับข้อมูลบางอย่างเข้าสมองมากเกินจำเป็นครับ การคัดกรองข่าวสารที่จำเป็นเพียงเล็กน้อยจากข้อมูลข่าวสารจำนวนมากเกินจำเป็น (Snow job คำนี้ผมได้มาจากการเรียน Negotiate และชอบมากๆ )  ซึ่งผมได้รับทราบมาว่ามีทั้งข่าวที่เกิดขึ้นจริง และข่าวที่บิดเบือน ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับข่าวสาร

ข่าวสารสำหรับผมนั้น ในโลกนี้ไม่มีข่าวใดจริงแท้เลย ทุกๆข่าว ผ่านสายตา สมอง และปากจนถึงปลายปากกาหรือมือที่พิมพ์ลงไป ระหว่างทางที่ข่าวนั้นๆ ผ่านมาจนถึงเราจะเจออะไรบ้าง ประสบการณ์ ความวิตก อคติ ลำเอียง การคิดไปเอง ฯลฯ ทำให้ข่าวสารเหล่านั้นถูกบิดเบือนแต่แรกแล้ว ดังนั้นการรับข่าวสารจำเป็นต้องกรองจากหลายแหล่งกันให้ดีนะครับ เพราะจะส่งผลในการตัดสินใจแก้ปัญหาได้ ซึ่งในเวลานี้ทุกอย่างดูจะแข่งกับเวลามากทีเดียว

เข้าประเด็นกันเลย…

ระหว่างที่ผมอ่านเว็บไซต์และเครือข่ายสังคมจำนวนมาก ก็ได้ปรากฏข้อความหนึ่ง ให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในสังคมไทยตอนนี้เมื่อเปรียบเทียบกับญี่ปุ่นเมื่อโดนซึนามิว่า “ญี่ปุ่นพยายามกั้นแนวความเสียหายให้วงแคบที่สุด และทุกคนเสียสละและมีระเบียบ ความมีระเบียบทำให้ญี่ปุ่นจัดการทุกอย่างได้ไว แต่เมื่อมองคนไทยแล้ว คนไทยกลุ่มหนึ่งกลับมองว่าการเสียสละเป็นสิ่งที่ทำได้ แต่ทำไมไม่ช่วยกันแบ่งเบา ฉันโดนคุณช่วยกันโดนบ้าง ต้องโดนให้ทั่วๆกัน จะได้มาตราฐานเดียวกัน ” อะไรประมาณนี้

ในความเห็นนั้นมีกระทั่งคนที่บอกมาว่ามีคนไปทำลายแนวกระสอบทรายก็ยังมี ผมอ่านแล้วก็ไม่แปลกใจ เพราะจากที่ฟังวิทยุดูเหมือนจะมีการขัดแย้งกันในหลายพื้นที่ ซึ่งส่วนหนึ่งนั้นดูจะมาจากมุมมองทางการเมือง ซึ่งผมเองขอให้ความคิดเห็นตรงๆว่า เราน่าจะมองไปที่การจัดการปัญหาน้ำท่วมกันมากกว่า

ผมเองอยู่กรุงเทพฯ คงไม่มีหน้าไปบอกว่าให้คนต่างจังหวัดช่วยกันเสียสละให้กรุงเทพฯ เพราะเห็นภาพน้ำท่วมก็พูดไม่ออก แต่ถ้าเราคิดไปถึงระดับประเทศ เราควรจะรักษาอะไรเป็นอันดับแรก สิ่งที่ประเทศจำเป็นต้องรักษาคืออะไร? ถ้าให้ดีก็คิดไปถึงระดับโลกเลยก็ดีครับ เพราะจริงๆ ปัญหาที่เราเจอนั้นเป็นปัญหาระดับโลกทีเดียวนะครับ

ผมเองเป็นแค่ชีวิตเล็กๆในเมืองใหญ่คงจะไม่มีปัญญาไปช่วยอะไรเขาได้มาก จากสถานการณ์ตอนนี้คงได้แค่ภาวนาให้ฝนไม่ตกมากไปกว่านี้ และคิดว่าหลังจากนี้เราควรทำอะไรกันบ้าง

ประเด็นนี้เป็นประเด็นสังคมที่ค่อนข้างมีความเห็นที่หลากหลายพอสมควร แต่ผมยินดีต้อนรับทุกความคิดเห็นครับ

สวัสดี

ขอเอาใจช่วยพี่น้องชาวไทยทุกท่านที่กำลังประสบปัญหาน้ำท่วมในขณะนี้ให้เอาตัวรอดปลอดภัยไปได้ สำหรับทรัพสินนั้นก็ขอให้เสียน้อยที่สุดเท่าที่จะเสียได้ โดยมุ่งรักษาชีวิตและความมั่นคงในอนาคตเป็นสำคัญ

ปัญหาน้ำท่วม

ปัญหาน้ำท่วมที่เกิดขึ้นในหลายภาคส่วน หลายจังหวัดในประเทศไทยตอนนี้เป็นปัญหาที่รุนแรงและจำเป็นต้องหาทางแก้ไขกันอย่างรวดเร็ว แต่แน่นอนว่าปัญหานี้ไม่ได้เกิดขึ้นในจุดใดจุดหนึ่งหรือทีละจุด แต่มันเกิดพร้อมๆกัน ดังนั้นการคาดหวังความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่รัฐนั้นควรจะคิดเป็นอย่างหลัง ซึ่งในสถานะการณ์ที่จำเป็นต้องแก้ปัญหา เราจำเป็นต้องมุ่งไปที่ตัวปัญหา นั่นคือน้ำท่วม

น้ำท่วมแล้วจะแก้อย่างไร เช่นบ้านจมไปหมดแล้ว ณ จุดนี้ขอให้ทำใจให้สบาย นึกว่าต่อไปจะทำอย่างไรดี ดีกว่าที่จะคิดว่าจะเสียอะไรให้นึกว่าต่อไปแล้วเราเหลืออะไร แล้วจะได้อะไรได้บ้าง เพราะน้ำท่วมฝนแล้งนี่ต่อให้เป็นเทวดาผู้วิเศษมาจากไหน เป็นใครก็คงจะช่วยแก้ทันทีไม่ได้ ดังนั้นควรจะคิดต่อไปว่า หลังจากน้ำลดจะวางแผนอย่างไรดี เพราะน้ำท่วมครั้งนี้เป็นสัญญาณให้คนไทยเรารู้สึกตัวเสียทีว่าเรากำลังจะเผชิญกับอะไร เราควรป้องกันอย่างไร

ป้องกันน้ำท่วม

ผมเคยได้ยินว่าชาวไทยนั้นมี รูปแบบการป้องกันน้ำท่วมที่ดีอยู่แล้ว นั่นคือบ้านที่มีใต้ถุน แน่นอนว่าบ้านในสมัยนี้นั้นแทบจะไม่หลงเหลือเค้าโครงไทยอยู่แม้แต่น้อย เราใช้แบบบ้านสมัยใหม่ ซึ่งถ้าน้ำมันท่วม ก็โดนแน่นอนอย่างบ้านผมเองก็คงจะไม่รอดเหมือนกัน ปัญหาน้ำท่วมนั้นสร้างความเสียหายได้มากมายนัก ซึ่งขอบเขตความเสียหายนั้นก็จะใหญ่ และเกินจะควบคุมได้ เพราะปริมาณน้ำนั้นไม่ได้มาจากน้ำมือมนุษย์แต่มาจากธรรมชาติ

สำหรับการเกษตร ผมเคยได้ยินว่ามีข้าวที่ต้นยืดยาวได้ตามระดับน้ำ นั่นหมายถึงว่า มันจะเจอน้ำท่วมแค่ไหนมันก็จะรอดได้ แน่นอนว่าข้าวพันธุ์นี้ไม่ได้ถูกปลูกเท่าไรนักเพราะผมได้ยินว่ามันเป็นข้าวนาปี ปลูกได้ปีละครั้ง แต่จากประสบการณ์และความรู้ในการพัฒนาพันธุ์ทำให้ผมรู้ว่า มันสามารถเอามาผสมกับข้าวที่มีลักษณะเด่นอื่นๆให้มันดีขึ้นได้ ซึ่งเหมาะกับยุคแห่งหายนะนี้แน่นอน

ส่วนการใช้กระสอบทรายป้องกันน้ำท่วมนั้นเป็นวิธีที่ดี แต่ผมเองก็ยังคิดว่าเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ แน่นอนว่ามันต้องใช้ แต่ถ้าหากเราไม่คิดนวัตกรรมเพื่อป้องกันน้ำท่วมใหม่ เราอาจจะลำบากตอนน้ำมาอีกทีก็ได้ เพราะกระสอบทรายเนี่ยมันก็ไม่ใช่ของที่จะหากันได้ง่ายๆ ตอนน้ำท่วมหรอกนะครับ เพราะใครๆก็ต้องการ ดังนั้น การป้องกันน่าจะมีทางอื่นที่เข้ามาเสริมด้วย

สาเหตุที่น้ำท่วม

เราอาจจะเห็นว่าฝนตกหนัก พายุพัดเข้าตลอดทำให้มีปริมาณน้ำฝนและน้ำในดินมากทำให้น้ำท่วม แต่นั่นเป็นแค่ผลกระทบปลายเหตุ ทำไมฝนจึงตก ทำไมจึงมีพายุ ทั้งๆที่เมื่อก่อนในภูมิภาคเราไม่ได้มีพายุบ่อยขนาดนี้

สิ่งที่ผมคิดอยู่ตอนนี้คือปัญหาโลกร้อน การตัดไม้ทำลายป่าทำลายสมดุลที่เคยมี แต่นั่นหมายถึงการเปลี่ยนแปลงสู่สมดุลใหม่ ที่ผมหมายถึงคือ สิ่งที่เราเจอกันอยู่ทุกวันนี้ พอถึงจุดหนึ่งอาจจะเป็นเรื่องที่เกิดทุกปี ทุกเดือน หรือทุกวันก็เป็นได้ ซึ่งใครที่สามารถปรับตัวและปรับวิถีชีิวิตตามสภาพที่เปลี่ยนแปลงไปได้นี้ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าคนปรับเปลี่ยนไม่ได้ก็ลำบากหน่อย

ส่วนจะไปเรียกร้องให้ทุกคนรักโลก ดูแลโลก ผมว่าตอนนี้ไม่ทันแล้วแหละครับ ดอกผลแห่งเทคโนโลยีและความเจริญในอุตสาหกรรมกำลังย้อนกลับมาเล่นงานเรา ซึ่งมันก็รวดเร็วและถี่ขึ้นเรื่อยๆ ผมเองไม่สนใจว่าชาติไหนจะปล่อยสาร หรือก๊าซมากกว่ากันเพราะจริงๆแล้วเราก็ใช้อากาศเดียวกันทั้งโลก ดังนั้นการจะเกี่ยงว่าฉันทำฉันเก็บ เธอทำเธอเก็บก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่เป็นผลดีกับโลกนัก การปรับทัศนคติของคนหมู่มากนั้นยาก ดังนั้นปรับเปลี่ยนวิถีชีิวิตของตนเองรับกับสภาพที่เจอนั้นน่าจะง่ายกว่าเยอะ

สุดท้ายขออวยพรให้ทุกท่านโชคดีปลอดภัย

สวัสดี

วันนี้มีอีเมล์เข้ามาในหัวข้อ RE : โอนเงินให้แล้วค่ะ แต่ชื่อผู้โอนนั้น ไม่ค่อยคุ้นเท่าไหร่ มันมีเหตุการณ์ที่เีกี่ยวเนื่องกันนิดหน่อยคือเป็นช่วงที่มีลูกค้าสั่งซื้อโปสการ์ดเข้ามาพอดีและอยู่ในขั้นตอนการจ่ายเงิน ผมก็เกือบจะเปิดไปดูอีเมล์นี้แล้ว แต่ติดตรงชื่อไม่เหมือนลูกค้าที่สั่งของนี่แหละ

และก็เห็นอีเมล์อีกฉบับเป็นของลูกค้าที่โอนเิงินมาจริงๆและแจ้งตามแบบฟอร์มของมังกีซ์โกรฟ ซึ่งเชื่อถือได้แน่นอนเพราะเป็นระบบของผมเอง แล้วอีเมล์ที่จ่าหน้าว่า RE : โอนเงินให้แล้วค่ะ คืออะไร?

RE : โอนเงินให้แล้วค่ะ คืออะไรกัน?

ด้วยความสงสัยผมก็เอาคำนี้ไปค้นหาในกูเกิลกันเลยครับ เพื่อความแน่นอนก่อนจะเปิด เพราะปกติเมล์ไม่คุ้นหรือเมล์ที่ไม่รู้จักผมก็จะไม่เปิดเลยครับ เพราะอันตรายมากๆ  และเมื่อค้นหาก็ได้พบว่า อีเมล์ RE : โอนเงินให้แล้ว หรือ RE : โอนเงินให้แล้วค่ะ ก็คือเมล์ที่มีจุดประสงค์ในการแฮก (Hack)!!

แฮกเมล มาใหม่พึ่งเจอวันนี้ RE: โอนเงินให้แล้วค่ะ

วันนี้เจอเมลแปลกๆ ชื่อ………………(ชื่อคนที่อยู่ในกลุ่มเพื่อนที่เราบันทึกเอาไว้)
หัวข้อ RE : โอนเงินให้แล้วค่ะ

เจอแบบนี้ระวังนะครับ ประเภทมีไฟล์แนบแล้วเรารู้จักชื่อคนที่ส่งมาโทรไปถามก่อนคลิกสิ่งที่แนบมานะครับ
(ผมโทรไปถามเพื่อนบอกไม่ได้ส่งอะไรไปให้ ดีว่าไหวตัวทัน)
อาจจะโดนแฮกเมลครับ ดูดีๆก่อนคลิก

เป็นตัวอย่างคนที่เจอคล้ายๆผมครับ อ่านเพิ่มเติมได้ใน  diyaudiovillage.net

เดี๋ยวนี้อีเมล์ก็เป็นทั้งประโยชน์และโทษนะครับ ถ้าหากเปิดมั่วไปเรื่อยอาจจะเป็นโทษก็เป็นได้ ดังนั้นก่อนเปิดเมล์ทุกฉบับให้พิจารณากันดีๆก่อนนะครับ

สวัสดี

การกลับมาของเซ็นทรัลลาดพร้าวครั้งนี้ ผมว่าคิดว่าคงก็คงจะไปเยอะขึ้นละนะ เพราะถ้าเขาปรับปรุงมันก็คงดีขึ้น ผมเองเป็นคนหนึ่งที่เดิน และซื้อของที่เซ็นทรัลลาดพร้าวบ่อยมากๆ สิ่งที่ผมคิดว่าอยากให้ปรับปรุงมากที่สุดก็น่าจะเป็นห้องน้ำครับ เพราะห้องน้ำของเซ็นทรัลลาดพร้าวนั้นดูด้อยกว่าหลายๆห้างในปัจจุบันมาก อาจจะด้วยเหตุผลว่าเป็นโครงสร้างเก่าหรืออะไรก็ตาม แต่ครั้งนี้ผมเองคาดหวังว่ามันจะดีขึ้นนะครับ

และได้ข่าวว่าจะเพิ่มร้านแบรนด์ดังหลายร้าน สำหรับผมเองคงโล่งใจเพราะไม่ได้สนใจตรงนี้มากนัก อย่างที่รู้ๆกัน ผมชอบเดิน B2S และดูเครื่องเขียน ผมเองคาดหวังว่าวันที่เซ็นทรัลเปิด และวันที่ผมได้ไปเดิน ผมน่าจะได้พบมุมเครื่องเขียนหรือมุมหนังสือที่ดีขึ้นกว่าเดิมนะครับ จริงๆก็อยากได้แบบห้างใหญ่ในเมือง แต่ถ้าไม่ดีขึ้นก็คงต้องทำใจ

แล้วพบกันเซ็นทรัลลาดพร้าว (ถ้าว่าง..)

สวัสดี