QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review © blog.monkiezgrove.com
Dinh Blog
MonkiezGrove Card & ArtworkMonkiezGrove CartoonDinh Airawanwat Official WebsiteDinp Art PortfolioDinp Photo Network
Middle Bar
  Link to Facebook Link to Twitter Link to Youtube Dinh Blog Feed Hotmail Gmail Yahoo mail
Custom Search
 
 

Bottom Line
  • Dinh Blog
  • since 2009

 

 

จตุจักรตลาดต้นไม้ ภาค กลางคืน

จตุจักรตลาดต้นไม้ ภาค กลางคืน อยู่ที่ไหน เป็นอย่างไร ขายยังไง ทำไมถึงต้องเป็นกลางคืน? วันนี้ ผมจะมาเล่าให้อ่านกัน… …วันนี้ผมออกเดินทางไปตามเวลาที่เคยคิดไว้ นั่นคือสี่ทุ่ม เป็นเวลาที่ประตูเปิดให้บรรดารถบรรทุกต้นไม้ต่างๆเข้าไปจัดร้านขายกันในตลาดนัดจตุจักร แน่นอนว่าเวลาสี่ทุ่มเป็นเวลาที่ค่อนข้างสับสนอลหม่าน แต่ครั้งนี้ผมต้องการเป็นคนแรกที่ได้เลือกสรรค์ต้นไม้ที่ผมหมายปองแล้ว การมารอก็คงจะไม่ลำบากเท่าไหร่นัก เดินมาตามทางมีรถกะบะจอดเรียงรายค่อยๆทยอยเอาต้นไม้ลงจากหลังกะบะมาจัดเรียงไว้ให้ผู้คนได้ซื้อหากัน เวลานี้สี่ทุ่มสิบนาทีอากาศค่อนข้างเย็นเพราะวันนี้ฝนตกทั้งวัน ทำให้เดินสบายมากขึ้น เว้นแต่น้ำที่นองเฉอะแฉะนี่แหละที่ดูจะลำบากนิดหน่อย ในตลาดนัดจตุจักรในเวลานี้ มีแต่ต้นไม้และอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับต้นไม้เท่านั้นที่ผู้คนนำเข้ามาขาย ต้นไม้ก็มีให้เลือกมากมายจากต้นเล็กกระถางละสิบบาท ไปถึงต้นไม้ใหญ่ที่สูงกว่าห้าเมตรก็ยังมีมาขายกันให้เห็น เราสามารถเดินวนดูรอบๆสวนได้ในเวลาเที่ยงคืนกว่า เพราะร้านต่างๆจะจัดเสร็จหมดแล้วทำให้ถนนโล่งและมีรถผ่านน้อย อำนวยต่อการเดินเลือกซื้อของมากๆ และที่นี่ยังมีบริการรถเข็นที่เข็นตามขนส่งต้นไม้ที่คุณได้ซื้อหากันไป ตัวผมเองไม่เคยจ้างเพราะไม่ได้ซื้อเยอะเกินจะหิ้วไหว สำหรับราคาน่าจะคิดเป็นเวลาตามที่ต้องเดินตามเราไป หรือไปส่งที่รถ อันนี้ใครอยากซื้อมากๆแล้วจอดรถอยู่ไกลก็ลองใช้บริการดู เวลาผ่านไปถึงสี่ทุ่มยี่สิบนาทีผมยังหาร้านบอนสีที่ผมจะซื้อยังไม่เจอเลย ก็ยังคงต้องรอต่อไป แค่จำได้แค่ประมาณว่ามันอยู่ถัดจากร้านนี้ตรงนี้เดินไปอีกนิดจะเจอร้านนี้ ประมาณนี้เท่านั้นเอง ผ่านไปไม่นานขณะที่ผมเดินสวนทางรถไปเรื่อยๆก็มองหลังรถกระบะที่ผ่านมา เห็นต้นอะไรห่อกระดาษหนังสือพิมไว้ … บอนสีนั่นเอง ผมแน่ใจแล้วว่าผมได้เจอเป้าหมายของคืนนี้แล้ว เหลือแต่รอว่าพี่เขาจะจอดตั้งร้านกันเมื่อไหร่ และทันทีที่เขาขนของลงกันใกล้จะหมดผมก็เข้าไปทักทายถามไถ่ถึงราคาและต้นต่างๆของบอนสีเพื่อจะซื้อทันที แน่นอนว่าวันนี้ผมเป็นลูกค้าคนแรกตามความตั้งใจของผม ผมเคยได้รับประสบการณ์ประมาณว่าไปช้าแล้วอยากได้ของที่คนอื่นเลือกไว้แล้ว มันก็ค่อนข้างเจ็บใจพอสมควรเพราะเราก็ตั้งใจมาซื้ออุตส่าขับรถออกมาซะดึกดื่น แต่ดันเข้ามาช้าไปซะนี่ แน่นอนว่าบอนสีเขาเอามาขายทุกสัปดาห์ แต่ผมไม่ได้ไปทุกสัปดาห์เพราะฉะนั้น วันที่ผมไป ผมต้องเป็นคนแรกถึงจะคุ้มค่าที่ทนง่วงขับรถออกมาแบกต้นไม้เยอะๆให้เมื่อยแขนเล่น และวันนี้ผมก็ได้ต้นที่อยากได้อยู่หลายต้นเลยทีเดียว วันนี้ได้ต้นสีขาวและเขียวมาเยอะ จริงๆอยากได้สีเหลืองเพราะยังไม่มีเลย อยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไร แต่พี่เขาบอกว่ากำลังเพาะอยู่ [...]

Continue Reading...

วีดีโอลูกหมูจากสวนลุงนิล

เพิ่มเติมจากตอนที่แล้ว วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข 15th June 2009 เราก็จะมาดูกันว่า ลูกหมูที่ว่าน่ารักนี่มันเป็นยังไง จาก วีดีโอคลิป ที่ผมได้ถ่ายมานิดหน่อย พร้อมของแถม “โชวผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง ” จากลุงนิล เรามาเริ่มต้นกับลูกหมูกันเลย ลูกหมูในหลุมตอนเช้าๆ ถ้ามาก่อนหน้านี้มันจะนอนทับๆกันเป็นแนว น่ารักดี พอตื่นก็เริ่มเดินแล้วกินแล้วเล่นเหมือนเดิม ใครจะรู้ว่าวันนึงมันอาจจะมาอยู่ในจานเบื้องหน้าเราก็ได้ หมูหลุมตอนบ่ายๆ จะมีลูกหมูเดินไปมา บางตัวก็วิ่งไล่กัน บางตัวก็กินอาหาร บางตัวก็นอนกันไป ตามอารมณ์หมูเด็ก จะมีลูกหมูตัวนึงที่กินนมไม่ได้และร้องโวยวายลั่นเลย ผมได้ลองอุ้มตัวนี้ด้วยครับ ร้องลั่นเลย แต่ไม่ดิ้นนะ หมูเนื้อแน่นดีจริงๆ ดูแข็งแรงมากๆ ..แถม.. ผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง อาหารเช้าของสมาชิกตนคอเดียวกัน สวัสดี

Continue Reading...

ของฝากจากชุมพร

หลังจากกลับมาจากชุมพรได้วันสองวัน ผมก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับของฝากที่ติดตัวมาเพียง 2 อย่างเท่านั้น คือปลาหมึกแห้งกับต้นหญ้าสองต้น เหตุที่ผมติดกลับบ้านมาน้อยก็คงเพราะที่บ้านมีกันอยู่แค่สองคน จะกินก็คงไม่หมด และอีกเหตุนั่นคือ ผมเลือกของฝากไม่เป็น… สำหรับปลาหมึกแห้ง ตัวผมเคยมีประสบการณ์ ได้กินปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบที่ซื้อมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่บริษัทเก่าเคยจัดงานเลี้ยงจะมีปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบนี้ด้วย ผมรู้สึกว่ามันกัดแล้วเต็มปากกินแล้วมันเต็มคำกว่าตัวเล็กๆ เลยว่าจะเอามาลองอีกที เผื่อว่าเพื่อนมาสังสรรค์ที่บ้านก็จะได้ไว้แกล้มซะด้วยเลย เห็นเขาบอกว่าเก็บได้นาน แต่คำว่านานสำหรับบ้านผมคือเป็นปีๆไม่รู้มันจะอยู่ถึงรึเปล่า ในเวลานี้มันก็อยู่ในตู้เย็นเรียบร้อยแล้ว และหวังว่าผมจะได้กินในเร็วๆนี้ สำหรับต้นหญ้า ที่เขาเรียกว่าหญ้าเบญจรงค์ ไม่รู้ผมเขียนถูกรึเปล่า แต่เอาไปหาในกูเกิ้ลกลับไม่มีข้อมูลใดๆกล่าวไว้ หรือมันอาจจะมีชื่อเรียกอื่นๆก็เป็นได้ สำหรับใครที่รู้ที่มาที่ไป ของพืชชนิดนี้ก็สามารถบอกผมได้ เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า ไอ้ต้นหญ้าที่ผมหอบติดมาสองต้นนั้นมันสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ผมรู้จากสวนลุงนิลบ้าง แต่ที่สำคัญ คือหญ้าเบญจรงค์สองต้นนี้ผมเอามาฝากแม่ครับ เผื่อว่ามันจะช่วยให้สุขภาพดียิ่งขึ้นได้ ต้นหญ้าสองต้นที่เป็นของฝากจากสวนลุงนิล จังหวัดชุมพร

Continue Reading...

วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

ฅนคอเดียวกันสัญจร วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข ที่ผ่านมากับวันที่ 12 – 14 มิถุนายน จากตอนที่แล้วที่ผมได้เขียนถึงเหตุที่ผมร่วมเดินทางและข้อมูลเบื้องต้น มาถึงตอนนี้ผมจะมาเล่าเรื่องสำหรับสิ่งที่ผมได้พบเจอะเจอใน 3 วันที่ผ่านมา พร้อมกับรูปถ่ายที่ติดมาอีกเล็กน้อย… 12 มิถุนายน 2552 เริ่มต้นวันใหม่ที่ต้องเดินทางด้วยเวลา 4.55 am วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะจำเป็นต้องเดินทางไปถึงให้ทันก่อนเวลา 6 : 30 am เพราะเหตุที่ต้องตื่นเช้าทั้งที่ระยะทางจากบ้านมาทีวีบูรพานั้นก็คือ วันนี้เป็นวันศุกร์และแถวนั้นก็ยังมีโรงเรียนบดินทรเดชา ถ้าเผลอมาสายอาจจะต้องพบกับขบวนรถผู้ปกครองที่พากันมาส่งบุตร หลานกันอย่างไม่ขาดสายเป็นแน่ ผมซึ่งมีคุณแม่มาส่งด้วย ได้เดินทางมาถึงทีวีบูรพา เป็นอันดับที่คาดว่าน่าจะเป็นที่สาม จาก 15 คนที่นัดเจอกันที่นั่น และจะมีการรับคนระหว่างทางไปด้วย เพราะ บางท่านไม่สะดวกที่จะเข้ามาที่ทีวีบูรพา(ซอยเล็ก แต่รถเยอะจริงๆ ) และเมื่อสมาชิกตนคอเดียวกันมาครบเราก็ออกเดินทางอย่างไม่รีรอ ระหว่างเดินทาง บนทางด่วนมุ่งหน้าไปทางพระรามสอง     เป็นรถขนาดกว่า 40 ที่นั่ง มากเพียงพอที่จะรองรับผู้เดินทางจำนวนเพียงแค่ 25 คนเท่านั้นเอง

Continue Reading...

เตรียมไปชุมพร กับ ฅนคอเดียวกันสัญจร

เมื่อหลายวันผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า จะไปทริปชุมพร ซึ่งเป็นทริปไปร่วมกับรายการทีวีรายการหนึ่ง ผมได้ยินก็ดีใจกับแม่ด้วย ที่จะได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า แม่ติดประชุมวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันระหว่างทริปพอดี ผมได้ยินก็เสียใจกับแม่ด้วย ที่จะพลาดโอกาสไม่ได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ แต่มันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่เหมือนกัน เพราะผมเองก็จะได้สิทธิ์ไปแทนแม่นั่นเอง เมื่อวานที่ผ่านมา ผมนั่งหาข้อมูลของการเดินทางเชิงสร้างสรรค์ครั้งนี้โดยดูจากข้อมูลต่างๆที่ทางแม่ของผมและเจ้าหน้าที่ให้มา ได้ความว่าเป็นการ่วมเรียนรู้ไปกับ ฅนคอเดียวกันสัญจร ..แน่นอนว่าผมไม่รู้อะไรเลย ผมจึงจำเป็นต้องศึกษาสักเล็กน้อยก่อนที่จะไปร่วมเดินทางเพื่อเรียนรู้กับคนอีก 20 กว่าคนที่ผมไม่รู้จักเลย และเขาก็คงไม่รู้ด้วยว่า ผมไม่ดูทีวี… แต่ยังไงผมก็ยังสนใจการเดินทางครั้งนี้อยู่ดี เพราะมันน่าสนใจมากๆ น่าสนใจยังไงแบบไหน มีข้อมูลมาให้ดูกัน กำหนดการในการเดินทางครับ กดเพื่อดูได้เลย เทปบันทึกรายการย้อนหลัง ตอน: ลุงนิล คนของความสุข ไว้กลับมาจะมาเขียนเล่าอีกทีครับ สวัสดี

Continue Reading...