เที่ยวจันทบุรี ตอนที่สี่ เดินทางที่พัก
ยังคงจะอยู่ในวันแรกอยู่ ผมรู้สึกว่าวันแรกของการท่องเที่ยว มักจะีมีอะไรให้ทำเยอะแยะมากมาย เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน… หลังจากกลับจากชมการแสดงโลมาแล้ว เรากำลังมุ่งหน้าไปยังที่พัก สำหรับคืนวันนี้ และในระหว่างทางก็ได้เจอกับ…ช้าง มีช้างสองเชือกเดินอยู่ริมถนน เราเลยจอดรถริมข้างทางและสนับสนุนอาหารช้างและครอบครัวโดยการซื้ออ้อยให้ช้างกิน แต่การให้อ้อยช้างก็เป็นการให้จากในรถของเรานี่แหละ ช้างที่มีงวงยาวๆก็จะใช้ให้มันเป็นประโยช์นโดยการยืนงวงเข้ามาในรถ สร้างความตื่นเต้นให้กับสมาชิกเดินทางได้มากทีเดียว เพราะปกติแล้วนั้นเราจะเดินเอาไปให้ช้างกันมากกว่า แต่พอช้างเอางวงเข้ามาในรถแล้วนี่มันรู้สึกแปลกๆดี เหมือนไปซาฟารีเวิลอย่างไงอย่างงั้น พระอาทิตย์ที่ถูกบดบังด้วยเมฆจากมุมมองระหว่างที่รถกำลังข้ามสะพานที่ไหนสักแห่งในจันทบุรี ตอนนี้ก็ใกล้เวลาเย็นแล้วอีกไม่นานเราก็จะถึงที่พัก ถ้าเราไม่หลงทางกันเสียก่อน พระอาทิตย์ตกยามเย็นที่ถ่ายระหว่างที่รถกำลังขับผ่านลัดเลาะไปตามภูเขาที่ด้านล่างมองลงไปไม่ไกลนักก็จะเป็นทะเล และในที่สุด ไม่นานหลังจากถามทางตามจุดต่างๆเราก็มาถึงที่พักโดยปลอดภัย ที่นี่เป็นบ้านพักริมทะเล เปิดประตูเดินออกไปสิบก้าวยาวๆก็ถึงชายหาดแล้ว บรรยากาศริมทะเลมีที่นั่งให้พักผ่อนหย่อนใจ ซึ่งอยู่หน้าบ้านพักที่ติดทะเลนี้นี่เอง หลังจากเดินทางมาทั้งวันมานั่งที่นี่แล้วก็รู้สึกผ่อนคลายมากทีเดียว เสียงคลื่นเบาๆ ลมทะเลที่พัดมา แต่จะดีมาก ที่ไม่มียุงทะเล… หลังจากเข้าจัดการของในที่พัก อาบน้ำ พักผ่อน นอนกลิ้ง เราก็ได้ออกมาทานอาหารเย็นกัน มื้อนี้ก็เป็นอีกมื้อที่ค่อนข้างอิ่มมากๆ จะว่าไปแล้วผมไปเที่ยวกับครอบครัวที่ไรก็ไม่เคยรู้สึกหิวเลย เพราะของกินไม่เคยขาด หลังจากอาหารค่ำคืนนี้เราก็จะกลับไปนอนพักผ่อนกัน เพื่อพลังงานสำหรับวันพรุ่งนี้ สำหรับตอนต่อไป ติดตามต่อได้ที่ตอน เที่ยวจันทบุรี ตอนที่ห้า ลงทะเล
เที่ยวจันทบุรี ตอนที่สาม ชมโลมา
ยังอยู่กับวันแรกของการเดินทางไปเที่ยวจังหวัดจันทบุรี ตอนนี้ก็มาถึงกิจกรรมตอนที่สามสำหรับวันแรกแล้ว นั่นก็คือชมโลมา… ชมโลมาที่ว่านั่นคือการแสดงโลมาและบ่อเลี้ยงโลมา ที่นี่มีแต่โลมากิจกรรมโลมาเช่นว่ายน้ำกับปลาโลมา กิจกรรมนี้ผมได้แต่ยืนมองครับ ส่วนใหญ่ที่เจอในวันนี้จะเป็นฝรั่งเพราะคนยังเป็นวันศุกร์ที่ทุกคนต้องทำงาน แต่เราไม่ได้ทำครับ เรามาเที่ยวกันจึงได้เห็นภาพเหล่านี้ การว่ายน้ำกับปลาโลมานั้นผมมานั่งดูแล้วมันก็น่าสนุกดี ถ้าได้ลองสักครั้งน่ะนะ อีกใจก็กล้าๆกล้วๆ เพราะจะให้จับยังไม่อยากจะจับเลย แต่ผิวที่ลื่นๆมันๆเมือกๆ ก็ยังดีกว่าปลาที่มีเกล็ด เพราะอันนั้นจะออกสยองๆไปหน่อยสำหรับผม แต่สุดท้ายการว่ายน้ำกับโลมาก็คงจะอยู่ในลำดับสุดท้ายของกิจกรรมการท่องเที่ยวของผมอยู่ดี คราวนี้มาที่กิจกรรมชมการแสดงของโลมาบ้าง ที่นี่มีกาีรแสดงประมาณ 4 รอบต่อวัน ซึ่งเราก็ไปถึงก่อนการแสดงรอบสุดท้าย นานพอสมควรเลยมีเวลาให้ยืนดูบ่อโลมาที่จะมีการจัดแสดงด้วย นี่เป็นบ่อโลมาที่จัดแสดง ถ้าไม่ได้ยืนดูนานๆก็อาจจะไม่รู้ว่ามีปลาโลมาอยู่ก็เป็นได้ เพราะมันจะว่ายใต้น้ำและโผล่มาหายใจนานๆที หลังจากยืนรอไม่นานนักก็มีโลมาโผล่มา ตัวนี้เป็นสีชมพูครับ ตัวนี้จะไม่ค่อยวนมาตรงที่ผมยืนดูอยู่เท่าไหร่ นานจะผ่านมาทีและไม่ค่อยเล่นอะไรมาก ตัวนี้น่าจะเป็นอีกพันธุ์หนึ่งครับ หัวกลมๆัตัวดำๆมันๆ เจ้าพวกนี้ชอบมาวนๆบ่อยๆ ทั้งตีน้ำทั้งเล่นอะไรสารพัด มากมายที่ทำให้น้ำตรงหน้าผมกระเด็นขึ้นมาโดนผมได้ อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันตั้งใจรึเปล่า แต่ผมก็หลบได้ครับเพราะถ้าเปียกน้ำไปก็คงจะไม่ดีแน่ เพราะต้องนั่งรถเดินทางกันไปอีก แต่ก็รู้สึกได้นะว่าโลมามันขี้เล่น… หลังจากดูการแสดงแล้วเราก็จะกลับไปที่พักกัน สำหรับตอนต่อไปนั้น ติดตามต่อได้ที่ เที่ยวจันทบุรี ตอนที่สี่ เดินทางที่พัก
เที่ยวจันทบุรี ตอนที่สอง น้ำตกพริ้ว
ยังอยู่กันกับวันแรกของการเดินทาง หลังจากที่กินมื้อกลางวันกันเสร็จแล้วนั้น เราก็จะไปต่อกันที่…น้ำตกพริ้ว น้ำตกที่นี่ เข้าุถึงไม่ยาก เข้าไปไม่ลึก มีอาหารการกินขายร้านค้าก็เยอะอยู่เหมือนกัน เป็นอุทยานที่ค่อนข้างมีระเบียบพอสมควร และต้องเสียค่าเข้าด้วย… ที่ทางเข้ามีร้านค้า และของที่ทุกร้านจะต้องมีขายคือถั่วฝักยาว ผมเองก็สงสัยว่าเอาไปทำอะไร เขาก็บอกว่าเอาไว้ให้เป็นอาหารปลา ข้างบนปลาคงเยอะมาก ปริมาณร้านที่ขายถั่วฝักยาวถึงได้เยอะขนาดนี้ ผมเคยเจอน้ำตกที่มีปลาเยอะๆก็ที่ประจวบแต่จำชื่อน้ำตกไม่ได้ จำได้แค่มีปลาเยอะๆ ชอบตอดด้วย แต่ที่นี่ไม่ได้มีปลาเหมือนที่ประจวบ… เพราะมันเยอะกว่ามาก เยอะขนาดที่ว่ามุมไหนๆก็มีปลา โดยเฉพาะริมโขดหินที่ปลาใหญ่น้อยมารออาหารเหมือนรู้ว่าตรงนี้มันต้องมีอาหารหย่อนมาอย่างแน่นอน เราก็ซื้ออาหารหรือถั่วฝักยาวมาเหมือนกันครับ ทั้งหักเป็นท่อนโยนให้ หรือโยนทั้งฝักถั่วก็จะหายไปในพริบตาเลยทีเดียว อันนี้ลองถ่ายดูครับ ลองดูความพยายามในการกินถั่วฝักยาวของปลาเหล่านี้กัน น้ำตกที่นี่ ไม่ว่าจะเดินในมุมไหนก็ยังมีปลาอยู่ในน้ำเสมอ มองไปซอกเล็กซอกน้อย มีน้ำ ก็มีปลา ตรงนี้ผมมาหามุมสงบๆนั่งครับ แถวนี้ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ น้ำตกชุ่มชื้นมากๆ มีมอสขึ้นเต็มไปหมด บรรยากาศรอบๆตัวเย็นมาก เพราะมีทั้งไอน้ำและน้ำตก และน้ำที่ไหลมาก็ยังเย็นสบายมากทีเดียว ผมไม่ได้เล่นน้ำครับ ได้เพียงแค่จุ่มขาลงไปให้ได้รู้สึกแค่นั้นเอง ถ้ามีเวลาเที่ยวนานๆก็อยากจะมานั่งเล่น นั่งดู นั่งคิดอยู่กับน้ำตกเหมือนกัน เพราะอาจจะมีอะไรใหม่ๆสร้างสรรค์เกิดขึ้นในหัวก็ได้ เพราะบรรยากาศดูจะผ่อนคลายมากๆทีเดียว นั่งมองน้ำตกไปก็ถ่ายรูปรอบๆตัวไปด้วย มีหลายมุมให้เราได้เก็บภาพสวยๆงามๆมาเก็บไว้โดยไม่ต้องเก็บอะไรใส่กระเป๋าให้วุ่นวายนัก การมีกล้องดิจิตอลมันก็ดีไปอย่างหนึ่งตรงที่เราไม่ต้่องมานั่งเก็บของที่ระลึก เพราะรูปที่ถ่ายได้ มันก็มากพอที่จะให้ระลึกถึงทุกๆก้าวที่ได้เดินไปอยู่แล้ว เป็นรากไม้ที่โอบพันรอบก้อนหิน เสียดายที่มือไม่นิ่ง ถ่ายออกมาเบลอไปหน่อย กล้องผมเป็นกล้องดิจิตอลรุ่นแรกๆที่จอเล็กมากๆ [...]
เที่ยวจันทบุรี ตอนที่หนึ่ง เดินทางและการกิน
เมื่อวันก่อนที่ผ่านมา ได้มีโอกาสดีๆ ที่ได้ไปเที่ยวจังหวัดจันทบุรี ทริปนี้ไปกับครอบครัว เดินทางกันไปด้วยรถคันเดียว ไปตลอดทาง…. ผมออกเดินทางตั้งแต่เช้า แต่ก็ถึงช้ากว่าเวลาที่นัดกันไว้ เพราะรถติดอย่างผิดปกตินิดหน่อย และเมื่อมาถึงที่นัดหมายในเวลาแปดโมงเช้า เราจึงเริ่มออกเดินทางกัน เป้าหมายแรกคืออาหารกลางวันที่จังหวัดจันทบุรี สำหรับใครที่หิวตอนเช้าก็จะมีแซนวิชติดไปให้กินในระหว่างทาง และสำหรับทริปนี้ผมเป็นผู้ติดตามครับ เลยนั่งดูทางกันเพลินไปเลย และเมื่อเดินทางมาถึงจันทบุรี เราก็จะไปที่เป้าหมายแรกกัน นั่นคืออาหารกลางวันที่ร้านแห่งหนึ่ง ซึ่งจำเป็นต้องนั่งเรือออกไปกิน นี่เป็นเรือที่จอดอยู่ที่ท่าเรือ เขาเอาอะไรมา? เราลำนี้รึเปล่าที่ผมจะต้องขึ้น ระหว่างที่ยืนรอเรือที่จะมารับก็ได้มองไปรอบๆจนไปเจอกับ… ปลาเป็นๆที่ตัวค่อนข้างใหญ่ทีเดียว ปลาตัวขนาดนี้จะกินทั้งตัวก็คงจะลำบากแย่ ผมเองไม่ทราบเหมือนกันว่าเขาจะเอาไปทำอะไรรู้แค่ว่ามันมีถึงสองตัว ไม่นานนักก็มีเรือของร้านอาหารมารับ เราต้องนั่งเรือกันไปครับ ระหว่างทางก็จะเห็นการเลี้ยงหอยรางรม ชาวประมงและขวดพลาสติกตามรูป มีขวดหลายๆแบบเช่นขวดน้ำเปล่า ขวดน้ำอัดลม เล็กใหญ่คละกันไป คาดว่าเอามาเป็นอุปกรณ์เลี้ยงหอยนางรมแหละนะ และจากที่เห็นเราก็คงจะต้องสั่งหอยนางรมมาลองกันหน่อยแน่ๆว่าไอ้ความสดระดับที่ว่าติดแหล่งผลิตเลยเนี่ย มันเป็นอย่างไร นั่งเรือไปต่อ มองไปข้างทางเจอเรือประมงขนาดเล็กพอดีตัว และลุงคนหนึ่งกำลังใช้อวนขนาดพอเหมาะหาปลาขนาดพอมีพอกินอยู่ ผมมองอาชีำพชาวประมงแล้ว ยังไงก็ดูไม่ค่อยถูกใจสักเท่าไหร่ อาจจะเพราะไม่ชอบที่ทะเลมันลึกเกินจะรู้ก็เป็นได้ ถ้าให้เลือกก็อยากจะเป็นชาวสวนมากกว่า แต่ถ้าให้ดีก็อยากเป็นชาวสวนที่อยู่ติดทะเลกันไปเลย เผื่อวันหนึ่งอยากหาปลามั่งก็จะได้ไปลองหามากิน ระหว่างทางและรอบๆนั้นเป็นพื้นที่ป่าชายเลน ทะเลตรงนี้เลยน่าจะเป็นน้ำกร่อย มองดูรากของต้นโกงกางก็ทำให้รู้ระดับน้ำที่ขึ้นลงได้ดีทีเดียว ที่ร้านนี้มีเมนูแนะนำคือปูนิ่มครับ ภาพนี้ถ่ายหลังจากที่ผมกินมื้อกลางวันกันเสร็จแล้ว ในกะบะมีปูนิ่มถูกจัดเรียงกันอยู่ โดยทั้งหมดยังมีชีวิต เราสามารถลองแตะัตัวและกระดองของมันดูจะพบว่านิ่มทุกส่วนจริงๆ นี่คือปูนิ่มทอดกระเทียมที่เราได้กินกันไปเมื่อกี้นี้เอง ปูที่ตัวนิ่มๆทั้งหมดยังต้องนอนรอความตายอันสุขสมต่อไป [...]
เรื่องเล่าหลังรับน้อง
เรื่องเล่าหลังรับน้อง ผ่านมาก็หลายปีแล้วที่ผมไม่ได้รับน้อง มันนานมากๆจนจำไม่ได้เลยทีเดียวว่าไปร่วมกิจกรรมรับน้องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่… ปกติแล้ว ตามที่ผมได้พบเจอการรับน้องมา มันก็ช่างแตกต่างกับสาขา และคณะอื่นมากเหลือเกิน เพราะเราศิลปกรรมมักจะมีอะไรประหลาดๆ คนประหลาดๆ กิจกรรมประหลาดๆ เอาเป็นว่าเราไม่เหมือนชาวบ้านเลยครับ ตามประสบการณ์ที่ได้เจอมา ผมมักจะโดดรับน้องเป็นประจำครับ เพราะช่วงนั้นค่อนข้างขี้เกียจจริงๆ ปีหนึ่งเลยผ่านพ้นไปแบบเรียบง่ายไม่ค่อยได้ร่วมกิจกรรมนัก แต่วันรับน้องหลักก็ยังมาครับ จนมาปีสองก็ต้องมาคุมกิจกรรมเสมือนมาชดใช้กรรมอย่างไรอย่างนั้น แต่ผมเองก็ค่อนข้างสนุกกับการคิด การจัดการว่าจะทำอะไรอย่างไร ที่ไหน ต้องใช้ใคร เป็นประสบการณ์ที่ดีมาก เพราะได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง…. มาถึงวานก่อนนี้ซึ่งผ่านไปได้เกือบครึ่งสัปดาห์ ผมไปรับน้องกับ YMBA KU ซึ่งสำหรับผมนั้นเป็นกิจกรรมรับน้องที่ดูเป็นทางการครั้งแรกเลยทีเดียว ผมตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า และเตรียมตัวออกจากบ้านโดยรอติดรถแทกซี่ไปกับพี่ที่เรียนด้วยกันคนหนึ่ง ผมมาถึงที่คณะ และพบกับคนไม่คุ้นหน้ามากมาย ชาว ymba กลุ่มวันเสาร์อาทิตย์กับกลุ่มวันธรรมดาได้มาเจอกันแล้วในวันนี้เนื่องด้วยกิจกรรมรับน้อง ผมเข้าไปเซ็นชื่อและรับเสื้อ ทุกคนต้องเปลี่ยนเสื้อใหม่ที่โครงการจัดไว้ให้ เป็นเสื้อโปโลสีชมพู เนื้อผ้าดูหนาดีทีเดียว… เราัจับกลุ่ม ยืน นั่ง และเดินไปเดินมา รอให้ถึงกำหนดเวลาออกเดินทาง สำหรับวันนี้ สาขาวิชาผมมาถึง 26/30 ซึ่งผมคิดว่าเป็นจำนวนที่มากจริงๆ ต่อมารุ่นพี่เริ่มให้รุ่นน้องอย่างเราจับกลุ่มตามคันรถ ช่วงนี้ทุกคนก็เริ่มว่างๆ เพราะได้แต่รอ จึงมีการถ่ายรูปหมู่กันอย่างสนุกสนาน…. ในรถคันหนึ่งจะมีการจัดแบบสุ่มครับ [...]
