ปกติแล้วถ้าย้อนไป 8-10 ปีก่อน ผมก็ยังเดินโซนต้นไม้ในตลาดนัดจตุจักรทุกวันเสาร์อาทิตย์อยู่ แต่มาตอนนี้ถ้าจะไปเดินวันเสาร์อาทิตย์ คงจะเห็นแต่เสื้อผ้า สินค้าแฟชั่นเป็นแน่ เพราะตลาดต้นไม้เขานัดกันมาขายวันพุธ พฤหัสบดีกันแล้ว ซึ่งขายกันมาก็นานแล้ว

ผมไปซื้อต้นไม้ก็หลายครั้งหลายหนซึ่งส่วนใหญ่ที่ได้ติดไม้ติดมือมาจะเป็นบอนสี เพราะความชอบส่วนตัว และครั้งนี้ที่ผมไปก็คิดว่าจะไปหาบอนสีมาเพิ่มอีกเหมือนกัน แต่คราวนี้คิดว่าจะไปหาต้นที่ผมยังไม่มี ยังไม่คุ้่น หรือแปลกไปจากที่ตาเคยเห็น

วันนี้ดูอากาศจะชื้่นและอบอ้าวเป็นพิเศษ เพราะรอเวลาที่ฝนจะตกในหน้าหนาวนั่นเอง แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่รู้สึกถึงความหนาวของหน้าหนาวสักเท่าไร คล้ายๆกับว่านี่คือเช้าที่อบอ้าวของหน้าฝนยังไงอย่างนั้น สังเกตุได้ว่ามีคนใส่ชุดกันฝนอยู่ในรูปถัดไป

วันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวครับ พาคุณผิงมาดูด้วย จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน คุณผิงชอบต้นไม้ที่มีดอกครับ แต่ผมไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่ดีกับต้นไม้แนวนั้นเท่าไหร่ ซื้อมาก็ไม่สวยเท่าที่เขาขาย ดูเอาจะดีกว่า สวย/ประหยัด

ต้นไม้ก็มีมากมายหลายแบบไปหมดตั้งแต่ไม้เล็กๆอย่าง cactus หรือต้นไม้ใหญ่ๆที่ต้องใช้รถหกล้อขนกันมาเลยทีเดียว ส่วนผมเล็งแต่ต้นไม้เล็กๆครับ ใหญ่ๆไม่มีที่ลงที่บ้านแล้ว

เดินเข้ามาไม่นานคุณผิงก็เริ่มหิวครับ เลยต้องไปจับจ่ายที่ร้านกล้วยปิ้งกันเป็นที่แรก…

สรุปว่าเดินต่อไปวนรอบสวนจตุจักรหนึ่งรอบก็ได้ของที่หมายตาไว้ครับ นั่นคือสัปปะรดสี และบอนสี สัปปะรดสีนี่ตอนแรกไม่ได้คิดจะซื้อครับ แต่ซื้อมาเพราะเห็นว่ามันไม่แพงอย่างที่เคยเห็นราคา เอาเป็นว่าถูกกว่าที่เคยจินตนาการไว้ล่ะนะ ก็เลยได้มาเยอะ สองสามต้นเลยทีเดียว ส่วนบอนสีก็ได้สองต้นตามรูปข้างล่างครับ

ต้นนี้ผมชอบมากๆ ชื่อพันธุ์อยู่ข้างกระถางครับ ลืมจดมาไว้ตอนหน้าแล้วกัน ต้นนี้ชอบตรงใบหน้าก้านใหญ่มาก ดูแล้วน่่าจะอึด ผมชอบอะไรที่โตไวเลี้ยงง่ายตายยาก (เอาทุกอย่าง)

ต้นนี้ได้มาแบบชอบนิดๆ จริงๆแล้วผมไม่ค่อยชอบบอนใบที่มัน ออกมันวาวเท่าไร แต่ต้นนี้ก็สีสวยดีครับเลยหยิบมา สีแบบนี้ที่บ้านยังไม่ค่อยมีด้วย

สรุปครั้งนี้ก็เหมือนมาเดินเล่นครับ ไม่ได้อะไรกลับไปมากเท่าที่เคยเป็น แต่ก็ดีไปอีกแบบครับ ไม่หนัก กระเป๋าก็ไม่เบาลงมากสบายใจดี ถ้าซื้อเยอะไปอาจจะลำบากในอนาคตก็ได้ช่วงนี้เลยต้องเพลาๆใจลงบ้าง สำหรับการซื้อของต่างๆ

สวัสดี

คุณผิงชอบกินชมพู่มะเหมี่ยวมากๆ จึงอยากได้เป็นต้นของตัวเองบ้าง ซึ่งผมเองก็ปลูกต้นไม้อยู่เป็นปกติก็เลยรับมาปลูกให้ รับมาสามวันพึ่งจะได้นำลงดิน เพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง

อันที่จริงตอนที่ได้รับเมล็ดมานั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้ชมพู่มะเหมี่ยวนี่มันดีอย่างไร แต่ในระหว่างสามถึงสี่วันมานี่ได้ไปโคราชและได้ไปกินชมพู่มะเหมี่ยวจากต้น ก็ค้นพบว่ามันดีจริงๆ ถ้ามีที่สักไร่ สิ่งที่ควรจะมีก็คือต้นชมพู่มะเหมี่ยวแน่นอน

อันนี้เป็นเมล็ดมันครับ ทิ้งไว้สักระยะแล้วไม่แน่ใจว่าจะขึ้นรึเปล่า

นี่เป็นผลที่เน่าแล้ว ผมฝังมันลงดินในถุงเพาะทั้งอย่างนี้เลย เพราะคิดว่าแบบนี้น่าจะเป็นคำตอบที่ธรรมชาติต้องการ

สักหนึ่งถึงสองสัปดาห์ก็คงรู้ผลแล้วครับ จะเป็นอย่างไรเดี๋ยวจะเอามาให้ดูกันอีกทีครับ

สวัสดี

ย้่อนความไปเมื่อสัปดาห์ก่อน หลังจากทราบข่าวว่าได้รับคัดเลือกไปออกร้านที่งานสีสรรกรุงเทพ ผมได้่เดินทางมาสำรวจสถานที่ด้วยตัวเอง ทำให้ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่มากมายจากชุมชนย่านนั้นๆ เพื่อมาเป็นความสะดวกของวันนี้ !!

วันนี้ 20 ธันวาคม 2552 ผมตื่นตั้งแต่เช้า นั่นคือตี 5 เพื่อมาเตรียมของที่ยังไม่ได้จัดไว้เมื่อวาน กว่าจะเสร็จก็เกือบ 7 โมง ซึ่งนัดคุณผิงไว้ที่ท็อปหน้ามหาวิทยาลัยเกษตร

ผมเผื่อเวลาหลงไว้ 1 ชั่วโมง สำหรับเส้นทางที่ไม่คุ้่นเคยอย่างนี้ เพราะไม่เคยขับรถไปแถวๆนั้นเลย แต่ก็ไปถึงเร็วกว่าที่คิดเพราะว่าได้คุณผิงช่วยบอกทางแถบนั้นซึ่งลดเวลาเดินทางมั่วๆแบบทางไม่งง*ก็หลงได้ในแบบของผมไปเยอะจริงๆ มาถึงสวนสันติชัยปราการกันตั้งแต่เช้า จุดประัสุงค์ที่ตื่นเช้าและยอมมาเช้าขนาดนี้คือ !! ที่จอดรถ

สำหรับงานสีสรรกรุงเทพนี้ใครๆก็รู้กันว่าเริ่มจัดร้านกัน 11 โมง ผมมากันตั้งแต่ 8 โมงเพื่อเอาที่จอดรถที่ใกล้ที่สุด ในแถบสวนสันติชัยปราการเป็นเมืองเก่า ที่มีร้านอาหารและรถผ่านไปมาตลอดเวลา วันธรรมดานั้นจะมีรถจอดเต็มข้างทางและมีที่จอดจำกัด เพราะว่ามีที่ห้ามจอดอยู่ด้วย แต่ในวันอาทิตย์เขาจะยกเว้นครับ เราเลยรีบมากันก่อน สรุปแล้วก็ได้ที่จอดฝั่งตรงข้ามสวนสันติชัยปราการเลยครับ ซึ่งใกล้มากๆ เพราะวันนี้ผมเอาของมาเยอะ คงยากที่จะไปจอดในที่จอดที่เขาจัดไว้ให้นั่นคือสนามหลวง ซึ่งไกลกันมากพอดู แม้ว่าทางสีสรรกรุงเทพจะจัดรถรับส่งไว้ให้ แต่การที่ผมเตรียมพร้อมตื่นเช้ามาเอาที่จอดนี่จะสะดวกกว่า เพราะสะดวกในการเก็บของหรือเอาของออกมานั่นเอง

เมื่อมาถึงก่อนเวลาอันควรเราจะไปไหนกันดี เป้าหมายของผมก็คืออาหารเช้านั่นคือเย็นตาโฟตรงแถวๆบางลำพู หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเราก็ยังมีเวลาเหลือเฟือเลยเข้าวัดแถวนั้นกันไปก่อน นั่งในวัดเย็นและสงบดีมากๆ ผมนั่งเล่นๆไม่ได้คิดอะไร เพราะไปนั่งข้างนอกก็ร้อนและฝุ่นเยอะ เมื่อได้เวลาเราก็เดินกลับมาที่สวนสันติชัยปราการกัน มาจัดร้านร่วมงานเพื่อเป็นหนึ่งในสีสรรกรุงเทพ

11.30 เริ่มจัดร้าน เมื่อติดต่อคุณต่าย exteen แล้วก็เริ่มลงมือตั้งร้านกันเลย ระหว่างนั้นร้านข้างๆก็เริ่มมาจัดเหมือนกัน

เริ่มจัดร้านกันด้วยร่มเลยครับ เพราะแดดแรงมาก ในละแวกที่ร้านผมนั้นไม่มีต้นไม้เลยครับ เปิดให้รับแสงอาทิตย์กันไปเต็มๆครับงานนี้สดใสกันมากๆ แต่ดีหน่อยที่เตรียมร่มใหญ่มาครับ เป็นร่มของคุณแม่ผมเองครับ ยืมมาออกร้านเพราะเขาบอกว่ากลางแจ้ง !!

มีมาด้วยกันสองคนครับ ผมกับคุณผิง ช่วยๆกันไปจัดนู่นแต่งนี้ ตามประสาคนชอบจัดร้าน

จัดเสร็จแล้วมีของวางเยอะมากๆครับ ส่วนใหญ่เป็นเครื่องประดับตกแต่งร้านที่ผมตั้งใจทำมาเองไม่อยากให้ร้านมันโล่งๆ ครับ

ร้านเต็มๆครับ ภาพนี้สีสันเยอะมาก เป็นส่วนหนึ่งของงานสีสรรกรุงเทพสีก็เลยต้องเยอะตามครับ หม่นๆเดี๋ยวไม่มัน… จริงๆงานไหนก็มีสีสันมากมายอยู่แล้ว

มองจากมุมในร้านครับ แม่น้ำ ลม แดด ทุกอย่างมาพร้อมกันสนุกจริงๆ ที่ผ่านมาก็ไม่เคยจัดร้านกลางแจ้งเหมือนกันครับ คราวนี้ได้มีโอกาสมาลองลงสนามจริงก็ดีเหมือนกัน ได้รับประสบการณ์ที่แตกต่างไปอีกแบบ

แต่วันนี้ลมค่อนข้างแรงครับ เลยต้องเดินจัดความเรียบร้อยกันบ่อยนิดหน่อย เพราะชุดแต่งร้านที่ผมจัดมานั้น ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อสู้ลมเลยแม้แตนิดเดียว สงสัยว่าจะต้องไปออกแบบมาใหม่ให้ทนทุกสภาพ ลม ฝน กันอย่างแน่นอน

วันนี้เนื่องจากแดดร้อนมากครับ แต่เอากระติกน้ำไปเลยเดินไปซื้อน้ำบ่อยมากๆ กินน้ำอัดลมตลอดเลยครับวันนี้ รู้สึกว่าเสียเหงื่อแล้วอยากดื่มอะไรหวานๆ ให้มันชื่นใจ เดินออกมาก็เลยดูบรรยากาศรอบๆไปด้วย

มุมนี้เห็นสะพานพระรามแปดกับงานสีสรรกรุงเทพพร้อมๆกัน ดูคนแล้วมีมากพอสมควร แต่งานมีหลายส่วนมากๆครับ คือ Fun Fair Fest Forum ของเราอยู่ใน Fair อีกทีครับ ซึ่งเป็นตลาดปล่อยของ และความคิดสร้างสรรค์ของเหล่านักคิดและศิลปินรุ่นใหม่

ตอนบ่ายแก่ๆก็เริ่มแดดร่มลมตกแล้วครับ วันนี้มีเมฆค่อนข้างมาก แอบกังวลเล็กน้อยว่าฝนจะตก แต่เกือบเดือนที่ผ่านมาฝนไม่ตกเลย เพราะฉะนั้น วันนี้มันก็เลยไม่ตกแม้ว่าจะมีเมฆดำพัดผ่านก็ตาม

งานนี้มาออกร้านก็เจอเพื่อนๆด้วยครับ ปกติผมจะมาแบบรีบเร่งคือมีเวลาเตรียมตัวกันน้อยมากๆสำหรับแต่ละงาน แต่ก็จะพร้อมที่สุดในวันออกร้านที่แหละครับ ขาดแต่ลืมบอกคนอื่นว่ามาออกร้่านนั่นเอง

และแล้วก็ถึงเวลากลางคืนครับ งานวันนี้เริ่มตั้งแต่เที่ยง ถึงประมาณสามทุ่ม ตอนนี้ก็หกโมงแล้วครับ สะพานพระรามแปดเปิดไฟดูแล้วสวยงามตาดีจริงๆครับ สำหรับกลางคืนนี่ถ้าใครไม่ได้เตรียมอุปกรณ์เกี่ยวกับแสงสว่างมาก็คงต้องลำบากกันหน่อยทีเดียวครับ โดยเฉพาะฝั่งร้านด้านผมซึ่งหันหน้าออกแม่น้ำ ซึ่งไม่มีไฟจากงานส่องเข้ามาได้เลย ซ้ำยังส่องย้อนแสงมาอีก ดูแล้วตัดโอกาสกันสุดๆถ้าเราไม่มี …ไฟ !!

เป็นโชคดีที่เราผ่านประสบการณ์ออกร้านมาหลายครั้ง ครั้งนี้เลยมีการเตรียมการที่เพรียบพร้อมกว่าเดิมครับ ครั้งนี้เราเลยมีไฟ ทำให้เราได้เวลาขายยืดไปอีกหน่อย เพราะถ้าไม่มีแสงสว่างโปสการ์ดของเราก็คงจะจืดชืดมืดมนไร้สีสันเป็นแน่แท้ จริงๆผมติดหลอดไฟ daylight มานะครับ แต่มันดันไม่ติดทั้งๆที่เป็นหลอดที่ไม่เคยใช้ เลยต้องใ้ช้ warmwhite แทนกันไป ( ของสำรองเยอะ )

ตอนนี้ค่ำแล้วแต่ก็ยังมีผู้คนเดินชมและเลือกซื้อสินค้ากันอยู่ครับ

นั่งๆขายอยู่ได้กลิ่นหอมขึ้นมาครับ เลยเดินไปดูปรากฏว่าเป็นเรือของป้า/ยาย ขายปลาหมึกปึ้งครับ พายเรือกันมาขายเลยทีเดียว อยากกินอยู่ครับ แต่เอาไว้ก่อนดีกว่า ความอยากนั้นผ่านไปสักพักเดี๋ยวมันก็หายไปเอง

ถ่ายรูปกันไว้หน่อย ตอนนี้เริ่มค่ำมากแล้วครับ หลายร้านทยอยเก็บของกลับบ้านไปด้วยหลายๆเหตุผลเช่น มืด คนน้อยลง และไปดูส่วนอื่นของงานครับ

ค่ำๆนี่ลมเย็นมากๆครับ วันนี้อากาศกลับมาเย็นอีกครั้งหลังจากร้อนมาพักหนึ่ง มานั่งที่สวนสาธารณะแบบนี้ก็สบายดีเหมือนกัน ติดอยู่ที่ว่ามันไม่ได้ใกล้ๆบ้านเอาซะเลย เลยต้องมาลองนั่งรับลมกันนานๆหน่อย

ป้อมพระสุเมรุซึ่งเป็นฉากหลังของการแสดงประกอบแสงสีเสียงครับ สวยงามดีทีเดียว

มีการแสดงหลายๆแบบสับเปลี่ยนกันไปมากมายครับ น่าสนใจมากๆ แต่ตอนจัดร้าน และตั้งร้านขายของอยู่ผมได้แค่ฟังเสียงครับ จะเดินมาดูก็ไม่สะดวกเวลาขายของ น่าเสียดายจริงๆ

ที่นั่งเป็นชั้นๆมองลงไปเป็นเวทีครับ ดูแล้วน่าจะนั่งชมได้อิสระและสบายดีจริงๆ

และแล้วก็ถึงเวลาเก็บร้านกลับบ้านกัน ซึ่งตอนผมเก็บร้านนั้น ร้านอื่นๆหายกันไปหมดแล้วครับ เหลือแต่ร้านข้างๆ ก็เก็บกันพร้อมๆกันนี่แหละ ตอนเก็บนี่ใ้ช้เวลาไม่นานรวมถึงรอบของที่ีต้องขนกลับด้วย ..ทำไมมันดูน้อยรอบกว่าตอนยกมาเยอะจัง เบากว่าด้วย

วันนี้ก็ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมชม รวมถึงลูกค้า เพื่อนๆ และคนรู้จักที่มาทักทายกันด้วยครับ งานนี้จัดร้าน ขายของ กันสนุกมากๆ เป็นประสบการณ์ที่ดีอีกงานหนึ่งที่ผมได้รับมา อะไรดูไม่ดีไม่เหมาะก็จะนำไปแก้ไขครับ อะไรที่ดีอยู่แล้วก็จะพัฒนากันต่อไป จะได้ดียิ่งๆขึ้นไปกันเลยทีเดียว

ขอบคุณเป็นพิเศษกับ สีสรรกรุงเทพ ,exteen.com และทีมงานทุกคน ที่ช่วยอำนวยความสะดวกให้ครับ

สวัสดี

สำหรับตอนนี้เป็นเรื่องเล่าตอนที่ผมคิดว่าน่าจะยาวมากๆอีกตอนหนึ่งเลยทีเดียวเพราะผมเองได้พบเจอกับหลายๆสิ่งหลายๆอย่างมากมายสำหรับวันนี้ เราจะมาเริ่มต้นกันตั้งแต่เช้าของวันกันเลยครับ

เช้าวันศุกร์ที่ 11 ผมตื่นมาในเวลาที่เร็วกว่าปกติ เพราะคิดว่าจะติดรถของแม่ออกไปที่ถนนลาดพร้าว เพื่อไปขึ้นรถเมล์ต่อ การเดินทางไปแถวๆสนามหลวง – ราชดำเนินนั้น สำหรับผมแล้ว การขับรถออกไปดูจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลย เพราะต้องมาห่วงพะวงหลงทางและห่วงรถเวลาหาที่จอดกันอีก ดังนั้นการนั่งรถเมล์ไปจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการเดินทางในวันนี้

ผมรอรถเมล์ไม่นาน สาย 44 ขาวฟ้า ก็ขับผ่านมา แม้ไม่ใช่รถแอร์ แต่ผมก็ขึ้นไปเพราะไม่อยากจะมายืนรอโอกาสต่อไปซึ่งไม่รู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ และผมเองไม่อยากเสียเวลาของวันนี้ไป แต่การนั่งรถเมล์ครั้งนี้มีผลทำให้เกิดอาการ..เป็นหวัด ครับเป็นหวัด เพราะฝุ่นมากมายบนถนนรวมทั้งไอแดดด้วย อ่านดูแล้วเหมือนผมจะเป็นคนอ่อนแอซะเหลือเกิน แต่นั่นก็เป็นความจริง ผมเป็นคนแพ้อากาศง่ายมาก ถ้าอากาศเปลี่ยนแดดร้อนฝนตก ก็มักจะน้ำมูกไหล อาการนี้ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการดำเนินกิจกรรมในวันนั้นๆเป็นอย่างมาก แต่สำหรับวันนี้ ผมจะไม่ไปคิดถึงมันให้มากนัก เพราะเป็นแล้วก็คงไม่หายจนจบวัน เพราะฉะนั้นเวลาไปเที่ยวผมมักจะพกผ้าเช็ดหน้าสองผืนตลอดเผื่อเกิดอาการเช่นนี้

ผมไปถึงถนนราชดำเนินประมาณ 11 โมง โดยวางแผนไว้ว่าจะเดินทางไปดูงานที่หอศิลป์ ตรงนั้นก่อน ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่ามีงานอะไรเหมือนกัน ก็เข้าไปถามเขาปรากฏว่าวันนี้มีสองงานจัดแสดงอยู่ซึ่งงานแรกเป็นภาพของศิลปินซึ่งวาดรูปในหลวงด้วยสีชอล์ก ซึ่งดูแล้วมีสเน่ห์มากๆ จังหวะการปาดสีชอล์กนั้นผมคงต้องเรียนรู้อีกนานกว่าจะทำได้ อีกงานหนึ่งเป็นกิจกรรมที่ให้ตัวแทนนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆมาวาดรูปร่วมกันที่หอศิลป์เลย ซึ่งวันที่ผมไปนั้นผลงานทุกชิ้นสำเร็จเสร็จสิ้นหมดแล้ว และกำลังจัดแสดงอยู่ มีหลายชิ้นที่ผมชอบ ในความคิดสร้างสรรค์ หลายชิ้นที่ชอบในความอุตสาหะพยายาม หลายชิ้นที่พยายามจะสื่ออะไรบางอย่างแม้จะดูยากก็ตาม การดูงานทุกครั้ง ผมมักจะได้รับแรงบัลดาลใจกลับมาเสมอๆ และครั้งนี้ก็เช่นกัน

เดินออกมาจากหอศิลป์แล้วก็มุ่งตรงไปที่สวนสันติชัยปราการก็พบซุ้มต่างๆระหว่างทางที่รอจะจัดแสดงงานในค่ำคืนนี้ ซึ่งจัดโดยกระทรวงต่างๆ

อันนี้เป็น ลูกเป็ดซึ่งจัดแสดงในงานครับ น่ารักดีเลยถ่ายมา มันอยู่ตรงนั้นหลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีความสุขดีรึเปล่า

เดินต่อมาก็แวะกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางครับ ตอนแรกก็ว่าจะไปหากินร้านดังๆ แต่ไม่เอาดีกว่า เรื่องกินเรื่องเล็ก ไว้วันหลังก็ได้ ก็เลยเดินมาที่สวนสันติชัยปราการและมานั่งพักอยู่แถวๆม้านั่งแถวนั้นครับ ที่สวนนี้มีชาวต่างชาติเยอะมาก เยอะกว่าคนไทยเลยทีเดียว มานั่งอ่านหนังสือนอนเล่นกันในสวนครับ ส่วนผมมานั่งเล่นๆ คิดอะไรเพลินๆ จุดประสงค์ของการมาสวนสันติชัยปราการคือมาดูสถานที่จัดงานสีสรรกรุงเทพซึ่งอยู่แถวนั้นซึ่งผมจำเป็นต้องดูทั้งสถานที่และที่จอดรถเผื่อไว้สำหรับวันที่ไปจัดบูธขายโปสการ์ดของมังกีซ์โกรฟในวันเปิดงานจะได้ไม่ยุ่งวุ่นวายและเดินไกลกันไปเปล่าๆ

รูปจากมุมที่ผมไปนั่งเล่นครับ มุมนี้นั่งไปกว่าครึ่งชม ได้ เวลาตอนนี้ น่าจะประมาณบ่ายหนึ่ง

หลังจากนั่งนานๆก็เริ่มอยากเข้าห้องน้ำครับ เลยต้องเดินหากันหน่อย สรุปก็เลยเปลี่ยนที่ไปนั่งอีกที่ซึ่งเห็นสะพานพระรามแปดได้ชัดเจน และเป็นที่ร่มกว่าตอนแรกด้วยครับ ใจผมนั้นคิดว่าจะนอนยาวเลยครับ แต่คิดไปคิดมาก็คงจะไม่ดีเท่าไหร่

นั่งอยู่ใต้ร่มไทรใหญ่ครับ จริงๆต้นมันก็ไม่ใหญ่มาก แต่ที่ถ่ายรูปนี้มาก็เพราะว่ามีกระรอกครับ ที่นี่ดูเหมือนว่ากระรอกจะเยอะมากๆเลยทีเดียว เพราะมองไปทางไหนก็เห็นกิ่งไม้สั่นๆอยู่เสมอๆ

ป้อมพระอาทิตย์ครับ ภาพนี้คุณผิงฝากถ่าย มุมนี้เกิดจากผมขี้เกียจลุกไปถ่ายครับ ก็เลยออกมามีต้นไม้ประดับป้อมเยอะหน่อย

พอเริ่มเย็นคนก็เริ่มเยอะครับ แดดร่มลมตก คนก็มานั่งริมแม่น้ำกันมากขึ้น บรรยากาศดีจริงๆ

จากมุมริมแม่น้ำครับ รูปแสงสุดท้ายก่อนตะวันลาลับไปสำหรับวันนี้ ซึ่งเป็นสัญญาณหมายถึง ได้เวลาที่ผมจะต้องเดินทางอีกครั้งแล้วครับ เพราะวันนี้ผมนัดคุณผิงไว้ตอนประมาณ 5 โมงเย็นที่ท่าพระจันทร์ครับ ซึ่งรวมเวลาที่ผมอยู่ที่สวนสันติชัยปราการก็ประมาณ 5 ชั่วโมงครับ หลังจากที่คุณผิงนั่งเรือด่วนผ่านไปแล้วนั้นเราก็ไปนัดเจอกันที่ธรรมศาสตร์เพื่อทานข้าวเย็นกัน ซึ่งอาหารในมื้อนี้คือ ก๋วยเตี๋ยว…

หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จคุณผิงก็มาเดินดูของหน้าท่าพระจันทร์ครับ ระหว่างที่ผมยืนรอก็ดูร้าน ร้านหนึ่งอยู่เขาเขียนว่าน้ำอัดลมโบราณ เห็นคนเดินมาซื้อก็สงสัยว่ามันเป็นอย่างไร ก็เลยไปลองสั่งดู เมนูนั้นมีให้เลือกเยอะครับ แต่ผมเลือกน้ำมะนาว ซึ่งน่าจะเข้าใจความต่างกับน้ำมะนาวปกติได้ดีทีเดียว หลังจากสั่งมาแล้วลองชิมดูมันก็ต่างจริงๆ เหมือนจะได้รสชาตของโซดาเยอะเหมือนกันจริงรึเปล่าคงต้องลองอีกที

ต่อมาผมก็เดินทางเข้างานในถนนราชดำเนินครับ และก็พบกับเวทีแสดงดนตรี ซึ่งในตอนนี้ศิลปินที่แสดงอยู่ คือ Stamp นั่นเอง และผมก็ชอบเพลงที่เขาร้องอยู่พอสมควร ก็เลยหยุดฟังกันหน่อยซักสอง – สามเพลง

เดินต่อมาก็จะพบกับขบวนของกระทรวงต่างๆของประเทศไทยครับ ซึ่งจัดขบวนรถประดับไฟสวยงามให้ผู้คนได้ชมและถ่ายรูปกัน ส่วนผมได้มาได้ไม่กี่รูปครับ

เดินต่อมาผ่านมาถึงอนุสาวรีประชาธิปไตยครับ อีกด้านหนึ่งจัดเป็นเวทีจัดแสดงดนตรีครับ รูปที่ผมถ่ายมานั้นเป็นด้านหลังของการจัดแสดง แต่ก็สวยงามมากทีเดียว

เดินตามถนนต่อมาก็เจอเวทีอีกแล้วครับ มีดนตรีและเสียงเพลงตลอดพื้นที่งานเลยทีเดียว

เดินเลยเวทีมาก็หันหลังกลับไปถ่ายรูปป้อมมหากาฬ ครับ สำหรับวันนี้ อะไรๆก็ดูสวยไปหมดเลยครับ อาจเพราะมันต่างจากความปกติธรรมดา

เดินทางต่อมาอีกครับ แถวๆนี้มีร้านอาหาร ขายขนม เครื่องดื่มและของกินมากมาย และผมก็แวะกินก๋วยจั๊บ เพราะรู้สึกเหมือนพลังงานมันโดนสูบไปอย่างรวดเร็วแม้ว่าระยะทางที่เดินจะดูไม่ไกลนัก

กินเสร็จก็มานั่งพักขากันหน่อย ที่ว่าเหนื่อยเมื่อยอาจเป็นเพราะผมเดินมาตั้งแต่เช้าก็เป็นได้ เดินเที่ยวครั้งนี้มาด้วยกันแค่สองคนครับ คือผมกับคุณผิง

ผมเอาขาตั้งกล้องไปครับ สำหรับรูปกลางคืนที่แสงน้อยถึงน้อยมากแบบนี้ มือผมคงจะนิ่งไม่พอที่จะถือถ่ายแบบปกติให้ออกมาคมชัดได้ การพกขาตั้งกล้องไปเที่ยวถ่ายรูปในเวลากลางคืนนั้น เป็นทางเลือกหนึ่งที่ดีทีเดียว แต่อาจจะต้องแบกน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาอีกนิดหน่อย แต่ก็คุ้มค่ากับการได้รูปที่ไม่เบลอมา

เดินต่อไปก็พบกับเทียนยาวริมถนนเลยครับ ได้ความว่าหลังจุดเทียนชัยกันแล้วเขาจะเอามาปักไว้ริมถนนกันครับ ดูแล้วยาวมากจริงๆ

ระหว่างที่ถ่ายรูปก็มีพี่ผู้หญิงคนหนึ่งมาทักคุณผิงครับ แกบอกว่าที่มีเดินสวนเรามาจากทางพระที่นั่ง คงเพราะงานจบแล้ว ซึ่งพี่คนนั้นก็กำลังจะเดินไป ณ จุดนั้นเหมือนอย่างเราครับ แม้ว่าจะได้รับข้อมูลอย่างนั้นมาผมก็ยังตัดสินใจจะไปต่อครับ แม้ว่าจะไม่เหลืออะไรเลยก็ตาม ผมก็จะไปดูให้เห็นด้วยตาตัวเอง และคุยกันเสร็จผมคุณผิง ก็เดินมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายเดิมต่อไป รวมทั้งพี่ผู้หญิงคนนั้นด้วย และเรากำลังมุ่งหน้าไปที่ พระที่นั่งอนันตสมาคมกัน

พอไปถึงก็พบกับหลายๆจุดที่มีการตั้งถ่ายทดสดงานด้วยจอขนาดยักษ์ไว้ให้ผู้ชมที่อยู่ตามริมรายทาง ส่วนพวกเรานั้นตั้งใจจะไปให้เห็นพระที่นั่งอนันตสมาคมครับ เลยต้องเดินกันต่อไปจนพบกับ..

ลานกว้างหน้าพระบรมรูปทรงม้าครับ ผมคิดว่าคงจะบุกเดินต่อไปมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว เพราะผมได้เห็นทุกอย่างด้วยตาแล้ว นั่นคือพระที่นั่งอนันตสมาคมครับ ณ เวลานี้เขาจะฉาย 4D Vistual Light & Sound คือการถ่ายทอดเรื่องราวของตัวแสดงผ่านภาพที่มีความกว้าง ยาว และลึก ซึ่งใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัยในการฉายขึ้นบนพระที่นั่งอนันตสมาคม

ระหว่างดูอยู่นั้นก็จะมีเจ้าหน้าที่มาแจกเทียนครับ เป็นเทียนสีชมพูครับ เทียนนี้มีคุณสมบัติที่เรียกว่าแปลกใจผมมากเลยทีเดียว จะเป็นอย่างไรนั้นเดี๋ยวบอกกันตอนจุดเทียนอีกทีครับ

หลังจบภาพยนต์แล้วก็จะมีการร้องเพลงสดุดีมหาราชากันและจุดเทียนชัยถวายพระพรครับ ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของผมเลยครับ ที่ได้จุดเทียนชัย หรือจะเรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มางานแบบนี้ก็ว่าได้ เพราะปกติผมจะอยู่บ้านทุกๆปีครับ ไม่ได้ออกไปไหนในวันสำคัญต่างๆที่เกิดขึ้น

หลังจากร้องเพลงเสร็จก็จะมีจุดพลุครับ สวยงามมากทีเดียว ประกอบด้วยแสงเทียนมากมายที่ส่องสว่างสไวทั่วลานพระบรมรูปทรงม้า ซึ่งความพิเศษของเทียนสีชมพูที่เขาแจกให้นี้คือ น้ำตาเทียนไม่ร้อนครับ

โดยปกติแล้วนั้นเวลาเราจุดเทียนเราก็จะเลี่ยงที่จะโดนน้ำตาเทียนหยดใส่ เพราะมันร้อนจนสะดุ้ง แต่ในระหว่างที่ผมถือเทียนที่ส่องสว่างอยู่นั้น อีกมือของผมก็ต้องถือกล้องไปด้วย ดังนั้น ไม่ว่าผมจะจับเทียนเอียงซ้ายขวา หรือเอนอย่างไรน้ำเทียนก็คงจะไหลลงมาโดนมือของผมอยู่ดี ดังนั้นผมจึงยอมโดนความร้อนของน้ำตาเทียนครับ คิดซะว่าขอให้มือนิ่งๆจะได้รูปสวยๆร้อนนิดหน่อยไม่เป็นไร

แต่ผิดคาดไปนิดหน่อยครับ น้ำตาเทียนนั้นไม่ร้อนเลย แม้ว่าผมจะเอามือไปจับโดยตรงก็ตาม ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าผมมือด้านหรือ มันไม่ร้อนจริงๆกันแน่เลยให้คุณผิงลองครับ ปรากฏว่ามันไม่ร้อนเหมือนน้ำตาเทียนปกติจริงๆ ก็แปลกๆดีครับ แต่ผลก็ออกมาดีครับ

หลังจากงานจบทุกคนก็ทยอยแยกย้ายกันกลับครับ โดยนำเทียนที่ถืออยู่มาปักไว้ตามขอบถนน ผมเองไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญรึเปล่า หรือมีคนตั้งใจให้เป็นอย่างนั้น แต่ผลออกมาก็สวยงามดีครับ และไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆด้วย

หลังจากงานจบผมก็แยกย้ายกับคุณผิงครับ โดยไปส่งเธอที่หอพักของเธอของเธอแถวๆนั้นๆนั่นเอง ส่วนผมก็ขึ้นแทกซี่กลับบ้านตามระเบียบ เพราะจะให้รอรถเมล์ก็คงจะลำบาก แถมสุดท้ายไม่ว่าจะนั่งรถอะไรไปก็ตาม ก็ต้องนั่งแทกซี่เข้าบ้านอยู่ดี ก็เลยนั่งมันตั้งแต่ตรงนี้เลยแล้วกัน

สวัสดี

การเดินทางสำหรับนครนายกนั้น ถือว่าไม่ไกลเลยถ้าเราเดินทางด้วยรถยนต์ ซึ่งระยะทางไม่มากนี้ทำให้เรามีเวลาพอจะเหลือเที่ยวในที่ต่างๆนี้ได้ วันนี้เนื่องจากไปงานแต่งงานก็เลยไม่ได้แวะที่ไหนมากมาย ก็จะมีแต่ไปเขื่อนนี่แหละครับ

ผมขับรถขึ้นไปที่เขื่อนเพื่อชมวิวทิวทัศรอบๆเขื่อน จริงๆผมเองก็ไม่เคยมาเขื่อนนี้หรอกครับ เคยไปแต่เขื่อนอีกที่หนึ่ง ซึ่งตอนนั้นยังเด็กอยู่ ความทรงจำตอนนั้นมีแค่ ร้อน น้ำเยอะ ลมแรงๆ ไม่มีอะไรนอกจากนี้ แต่สำหรับตอนนี้ผมโตขึ้นมาหน่อยแล้ว จึงทำให้สามารถเก็บรายละเอียดได้มากกว่าเดิมเช่น ร้อนมากๆ น้ำเยอะแยะเต็มไปหมด ลมแรงๆจะพัดร่มปลิวได้… ครับ มันดูไม่เปลี่ยนแปลงเลยใช่ไหม

จริงๆเขื่อนมันก็แค่เก็บกักน้ำแหละครับมันก็ไม่ได้ทำหน้าที่อะไรให้เราได้ชื่นชมกันมากกว่านี้ พอลงมาจากเขื่อนมาข้างล่างตรงแถวๆที่ขายอาหารกันเพื่อพบเพื่อนคุณผิงคนหนึ่งซึ่งทำมาหากินอยู่แถวนั้น ซึ่งผมก็ได้รู้ทีหลังว่าในรอบๆเขื่อนนั้นมีสถานที่ทำกิจกรรมมากมาย เช่นล่องเรือ ล่องแก่ง แต่สำหรับตอนนี้ คนไม่มีเวลาและไม่ทุนทรัพย์อย่างผมคงต้องรอเก็บตังตั้งหน้าตั้งตารอไปก่อน

รูปเขื่อนฝั่งที่เก็บน้ำครับ กว้างใหญ่มากๆ พอรู้ว่าระดับน้ำลึกแค่ไหนก็ขนลุกขึ้นมาทันทีเลยนะนี่

นี่คือมุมมองที่มองลงไปยังอีกฝั่งหนึ่งครับ เป็นถนนและเมืองซึ่งอยู่ต่ำลงไปมากๆ

แถมท้ายด้วยรูปตั๊กแตนเทอร์โบครับ รูปนี้บังเอิญว่าตั๊กแตนมาเกาะหน้ากระจกรถและถ่ายด้วยความตั้งใจ แต่ภาพดันบังเอิญออกมาแบบนี้ เพราะแม้จะถ่ายอย่างตั้งใจ แต่ขับรถอยู่จะถ่ายก็ไม่ถนัดเลยได้ภาพแบบนี้มาครับ ( เบรกแล้วค่อยถ่ายนะ )

สวัสดี

…ผมมีแผนจะซื้ออุปกรณ์ของใช้บางอย่างในการปลูกต้นไม้อยู่แล้ว และต้องไปจ่ายค่าโทรศัพท์ที่ค้างมานานปีด้วย เมื่อทำธุระเสร็จก็ไปเดินเลือกซื้อของกันต่อ เพราะวันนี้ผมไม่ได้ไปคนเดียว มีคุณผิงด้วยอีกคน

เราเดินไปมุมเกี่ยวกับสวนและต้นไม้ ไม่เจอะเอาเมล็ดพันธุ์ผัก ด้วยความที่คุณผิงเป็นคนชอบกินผัก และผมชอบปลูกต้นไม้ เลยมีนายทุนลงขันให้เมล็ดผมมาปลูกซะด้วย งานนี้ได้มาสามชนิด กะเพรา,ปวยเล้ง,กวางตุ้งจีน แต่ซื้อมาคนละยี่ห้อ กะเพราะและปวยเล้งจะซองเล็กหน่อย แต่เขาบอกสรรพคุณว่าเป็นเมล็ดคัดแล้วขึ้นง่าย ส่วนกวางตุ้งจีนเป็นซองๆใหญ่กว่าและมีเยอะกว่ามากๆ แต่ไม่ค่อยได้เขียนรายละเอียดอะไรไว้ ทั้งหมดนี้ซองละ 19 บาทเท่ากัน

ในรูปเป็นเมล็ดกะเพราะที่อยู่ในซอง ช่างดูน้อยจริงๆ แต่ในความเป็นจริงแล้วผมก็ไม่ได้ต้องการเยอะอะไรขนาดนั้นเพราะต้องการปลูกแค่เป็นหย่อมๆและทดลองเพาะเมล็ดเฉยๆ

ลองปลูกดูครับ ในถาดหลุมๆที่เคยซื้อมาเมื่อนานมาแล้ว จริงๆแล้วเมล็ดพวกนี้เขาน่าจะให้หว่านลงแปลงปลูกจะเหมาะกว่ามาก แต่ที่ผมทำนี่คงจะเอาสนุกเป็นหลัก และบ้านผมก็ไม่มีแปลงผักซะด้วย ถ้าจะปลูกกินกันเป็นอาหารมื้อหลักจริงๆคงต้องจัดที่ทางในบ้านใหม่

ปลูกเสร็จแล้วก็วางหลบฝนไว้ซะหน่อยเดี๋ยวมันจะชะหน้าซะเมล็ดหลุดหายไปเกิดในที่ไม่พึงประสงค์ เช่น ซอกหิน ริมกระถาง เลยวางมันไว้ตรงนี้แหละ หวังว่ามันหนึ่งมันจะโต และคุณผิงบอกว่าถ้ามันโตเราจะมาผัดกินกัน ดูน่าสนุกทีเดียว สร้างวัสดุเอง ทำเอง ผมชอบจริงๆเลย อะไรที่มันทำกันเองแบบนี้มันมีคุณค่าในทุกขั้นตอนสร้างสรรค์

สวัสดี

^

^

ดูจากหน้าตาคนส่งโปสการ์ด ตั้งใจอย่างมากเลยค่ะ (รวมถึงถ่ายรูปด้วย ^_^)

^

^

แอบลงรูปไหว้พระมาให้ดู 1 ภาพ ค่ะ ^_^

ใบนี้เป็นของคุณ Rosy # 488 ค่ะ เป็นใบสุดท้ายที่มีอยู่ตอนนี้ เพราะยังไม่ได้รับ โปสการ์ดเพิ่มเติม

สงสัยเจ้าของโปสการ์ดท่าทางจะชอบดาราเกาหลีน่าดูนะ ใบนี้เป็นภาพดาราใบแรกที่ได้มาค่ะ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นภาพแนวอื่นๆ

แล้วถ้าวันไหนได้โปสการ์ดใบใหม่มาจะเอามาอวดอีกนะคะ

ใบนี้เจ้าของคือ คุณ D # 536 ค่ะ ใบนี้มีความพิเศษตรงที่ ตัวหนังสือจะเป็นแบบกลับด้าน ตอนแรกที่เห็นก็งงๆ

พอลองเอาไปส่องกับกระจก ก็เลยอ่านได้ค่ะ เจ้าของใบนี้เก่งมากเลย ว่าจะเขียนโปสการ์ดไปถามเหมือนกันว่าฝึกเขียนยังไง

อยากเขียนเป็นมั่งจัง อิอิ

ใบนี้เป็นของ คุณ พิม # 543 ส่งมาจากจังหวัดเชียงใหม่ค่ะ พอดีว่าภาพที่เอามาลงไม่ค่อยชัดนะคะ คือโฟกัสไม่ดีอ่ะค่ะ รีบด้วย

แล้วก็ถ่ายกับกล้องมือถือ ก็เลยออกมาเป็นรูปแบบนี้ ไว้วันหลังจะมาแนะนำอีกใบนะคะ

ใบนี้เป็นโปสการ์ดของคุณ เขว # 499 ค่ะ สีม่วงหวานมากเลยค่ะ แต่ขอสารถาพปาบว่ายังไม่ได้ส่งกลับคุณ เขวเลยอ่ะ

แหะๆ วันนี้จะรีบเขียนส่งแล้วนะคะ 

แล้วพรุ่งนี้จะมาอวดอีกใบนะ จะเป็นของใครต้องติดตามกันต่อไปค่ะ

หายหน้าหายตาไปนานเลย วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง หลายเดือนก่อน มีโอกาสสมัครเป็นสมาชิกในเวปไซต์พันทิปค่ะ หัวข้อเรารักโปสการ์ด แล้วก็ได้มีการแลกเปลี่ยนโปสการ์ดกันค่ะ อีกหลายวันต่อมา ก็มีโปสการ์ดใบแรกส่งมาถึงมือ เป็นสมาชิกที่ชื่อคุณไข่มุกน้อยค่ะ โปสการ์ดน่ารักมากเลย เป็นรูปแมวกอดขวดกาวอยู่ น่าจะเป็นโปสการ์ดที่ทำเองนะ รู้สึกดีใจและตื่นเต้นมากเลยค่ะ ที่มีเพื่อนที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ถือเป็นมิตรภาพที่ดีอีกครั้งที่ได้รับ ซึ่งเป็นเรื่องที่เคยโพสไปแล้ว (เกริ่นเรื่องยาวไปนิดนึงนะคะ แหะๆ) หลังจากที่ส่งโปสการ์กลับไป ไม่นานก็ได้รับโปสการ์ดตอบกลับมาค่ะ ในช่วงวันสงกรานต์พอดีแหละ ไปดูภาพโปสการ์ดแสนน่ารักกันดีกว่า อิอิ ^-^

วางบนมือได้เลยหล่ะ ตัวเล็กมากๆ

หมูจิ๋วขี่หลังหมูตัวใหญ่อยู่ ดูสิมันตัวเล็กจริงๆนะ

ปล. นานๆมาเขียนที ถ้ามีเรื่องใหม่ๆจะมาเล่าให้ฟังอีกนะจ๊ะ

ใบนี้เป็นของคุณนก ส่งมาคนแรกเลย

อันนี้ของคุณเอ๋ค่ะ

วันแรกออกจะเหนื่อยสักหน่อยเพราะต้องเตรียมเช็คชื่อและดูแลคณะที่ไปกับเราซึ่ง มีเกือบ 100 กว่าชีวิต ทั้งผู้ใหญ่ในที่ทำงานและเด็กๆอย่างเรา การเดินทางก็เริ่มจากขึ้นรถบัสที่ทำงาน เป็นรถ 2 ชั้น 2 คัน และรถตู้ 3 คัน (สำหรับผู้ใหญ่) ออกเดินทางตั้งแต่ 08.00 น. ไปถึงเขาใหญ่ ประมาณ 11.00 น.

พอไปถึงก็มีการเข้าสัมมนานิดหน่อย หลังจากนั้นก็กลับเข้าที่พัก ซึ่งที่พักของเราเป็นแบบเรือนแถว มีหลายห้องในเรือนเดียวกัน ห้องหนึ่งพักได้ ประมาณ 4 คนเป็นเตียงใหญ่ 2 เตียง วันที่ไปถึงไม่น่าเชื่อว่าอากาศหนาวมาก เหมือนกับอยู่เชียงใหม่เลย เราไม่ได้เอากางเกงขายาวติดไปเลย ต้องทนเอาอ่ะ หนาวจริงๆนะพอช่วง เที่ยงก็รีบกินข้าวกันอาหารมื้อแรกรู้สึกว่าจะเป็น ปีกไก่ทอด แล้วก็ผัดหมี่โคราช  คือจะบอกว่าจำได้แค่นี้อ่ะ หุหุ อาหารอร่อยใช้ได้เลย กินไปจานใหญ่มาก

หลังจากอิ่้มแล้วก็กลับเข้าที่พักเก็บข้าวของให้เรียบร้อย แล้วก็พักผ่อนกันสักเล็กน้อย  แล้วก็เริ่มกิจกรรมเดินป่า มีพี่เจ้าหน้าที่เขาใหญ่นำทาง 2 คนพี่เจ้าหน้าที่อธิบายดีมากว่า ถ้ามาเดินป่าที่นี่ต้องเดินตามทางที่เขาจัดเตรียมไว้ให้ จะได้ไม่หลง แต่ถ้าหากอยากเดินแบบผจญภัยสุดๆ ต้องให้พี่ๆนำทางให้ก็เสียค่าใช้ จ่ายกันไป ส่วนของเราเดินตามทางปกติที่ จนท เตรียมไว้แล้ว ระหว่างทางที่เดิน ก็รู้สึกถึงธรรมชาติมากๆ ต้นไม้เขียวขจี อากาศสดชื่น พี่เจ้าหน้าที่ก็อธิบายตลอดทางเลย ว่าต้นไม้แต่ละต้นคืนต้นอะไร สำคัญอย่างไร แล้วก็เดินมาถึงน้ำตกกองแก้ว สวยมาก แล้วก็น้ำใสมากๆ ด้วย เดินกันจนเหนื่อย แล้วก็นั่งรถกลับไปที่พัก

ช่วงประมาณ 5 โมงเย็น ก็ร่วมทำกิจกรรมปลูกป่า แล้วก็ถ่ายรูปพอเป็นพิธี   ตกช่วงค่ำ ประมาณ 1 ทุ่มก็ทานมื้อเย็นกัน คราวนี้มี หมูหัน แล้วก็ไก่ย่างด้วยเป็นอาหารสุดพิเศษของวันนั้นเลยนะ อากาศหนาว ๆ บวกกับ หมูหัน และไก่ย่างร้อนๆ อร่อยอย่าบอกใครเลย  2 ทุ่มก็เริ่มกิจกรรมส่องสัตว์แต่เราไม่ได้ไปด้วยเพราะนั่งปาร์ตี้อยู่ที่ห้องกับเพื่อนๆ เข้านอนตอน 5 ทุ่มกว่าได้หล่ะอาทิตย์ส่องแสงอ่อนๆ ตอนเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ทุกคนรีบตื่นเพื่อออกไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ผาเดียวดาย แต่ก็มีจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้ร่วมไปด้วยเพราะตื่นไม่ไหวเรา ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย ตื่นมาก็เลยอายน้ำเรียบร้อยแล้วก็ไปกินข้าว มื้อเช้ามี โอวัลติน กาแฟ ปาท่องโก๋ แล้วก็ข้าวต้มร้อนๆ ช่วยให้คลายหนาวไปได้เยอะเลย

.

.

.

หลังจากนั้นคณะนี้ก็พากันไปเที่ยวที่นำตกเหวสุวัต แล้วก็ชมพระตำหนักที่อยู่บนเขาใหญ่ด้วย สวยงามมากทีเดียวหลังจากนั้นก็กลับที่พัก ทานอาหารเที่ยง ซึ่งมี ส้มตำ ผัดหมี่โคราช ต้มยำไก่บ้านด้วย อิ่มเรียบร้อยก็เตรียมเก็บข้าวของกลับบ้าน ระหว่างทางก็แวะที่ฟาร์มโชคชัย ได้มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมชม ดูวิธีการรีดนมวัว แบบใช้เครื่องและแบบธรรมชาติ ที่นี่มีวัวเยอะมาก ไปดูวิธีการทำไอติม (ได้ลองชิมด้วยนะ อร่อยดี) การผสมเทียมวัว และสุดท้ายก็ไปชมการแสดงของ คาวบอย น่าตื่นเต้นจริงๆนะ แล้วก็ลากลับจาก ฟาร์มโชคชัย

.

..

…

ระหว่างทางนั่งรถมาสารภาพว่าเหนื่อยมาก หลับตลอดทาง มาถึงจุดหมายปลายทาง ประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆ แยกย้ายกันกลับ  ไว้วันหลังจะมาเล่าทริปใหม่ๆให้ฟังนะคะขอไปพักผ่อนก่อนนะ