ปิ้งย่าง
เรื่องในตอนนี้เกิดมาจากความอยากรู้อยากเห็นโดยเฉพาะ เพราะว่าปกติเวลาที่ไปกินร้านเสต๊กหรือเนื้อย่างนั้นมันจะไม่ค่อยได้อย่างใจสักเท่าไร ก็เลยมาลองเองเสียเลย เริ่มต้นด้วยการไปซื้อเตา+กะทะดินเผา แบบที่เอาไว้ย่างหมูกะทะนั่นแหละครับ จริงๆแล้วก็ซื้อปนๆมากับกระถางดินเผาอื่นๆนั่นละ ซึ่งเตาดินเผาที่ซื้อมาก็เป็นเตาขนาดเล็ก แต่ก็ได้แถมที่ย่างหมูกะทะมาด้วย หลังจากมีเตาแล้วผมก็เริ่มไปจัดแจงหาอุปกรณ์และวัตถุดิบในการย่างมาเพิ่มเรื่อยๆ จนวันหนึ่งถึงจุดที่เรียกว่า ว่างไม่มีอะไรทำ ก็เลยเอาเตามาจุดไฟ เพื่อที่จะเตรียมประกอบอาหารนี่แหละครับ สิ่งที่ยากและท้าทายสำหรับผมคือการก่อไฟ เพราะแทบจะไม่เคยก่อไฟติดเลยในชีวิต จำได้ว่าครั้งหนึ่งเพื่อนมาทำปิ้งย่างกินที่บ้านสุดท้ายจุดไฟไม่ติดเลยต้องใช้เตาไฟฟ้าเหมือนเดิม จริงๆเตาไฟฟ้ามันก็ดีครับ แต่มันไม่คลาสสิคและร้อนไม่ทันใจอยากกิน พอมาถึงจุดเตาถ่านนี่ถือว่ายากของยากสำหรับผมเลย ขนาดที่ว่าอุตส่าซื้อขี้ใต้มาแล้วก็ยังจุดไม่ติดถึงกับท้อถอยไปครึ่งวันทีเดียว ผ่านไปราวๆ 4 ชั่วโมง นั่งคิดและไปทำอย่างอื่นจนหิว เลยต้องมานั่งแก้ปัญหาแต่ละอย่างที่เกิดขึ้น ซึ่งปัญหาเหล่านั้นทำให้จุดไฟไม่ติด นั่นคือถ่านชื้น โชคดีที่วันนั้นแดดแรงมาก ก็เลยเอาถ่านไปตากแดดเลยครับ ให้มันแห้งๆสนิท แล้วค่อยมาก่อไฟ หลังจากเอากิ่งไม้เล็กๆมาช่วยเสริมเติมแต่งในการก่อไฟแล้วไม่นานนักก็เริ่มเห็นอนาคตอันสดใส ถ่านเริ่มติดมีสีแดงระอุอยู่ความร้อนเริ่มได้ที่ ผมขยันพัด พัด พัดและพัดจนเมื่อย มองไปรอบกายเห็นที่สูบลมจักรยานที่ไม่ได้ใช้ ก็เลยเอามาเป่าเตาไฟแทนครับ ได้ผลเกินคาดถ่านแดง ไฟลุกใหม่ทุกอย่างดูดีขึ้นมากทีเดียวตั้งแต่เปลี่ยนอุปกรณ์ ที่สูบลมที่ซื้อมาไม่เคยได้ใช้ บัดนี้ทำให้ผมสมหวังและลบปมด้อยในความผิดหวังที่เคยเกิดขึ้นจากการจุดเตาถ่านไม่ติดแล้วครับ ของที่เอามาปิ้งไม่มีอะไรนอกจาก ไก่กับหมู ไก่เป็นส่วนอกที่ติดกับขา ซื้อมาสองชิ้นครับ ส่วนหมูนี่ผมซื้อคอหมูมาครับ เอามาย่างก็เป็นคอหมูย่าง แต่พอลองย่างๆไปเหมือนมีสีดำๆมาเกาะที่ไก่ผมครับ ( ผมเริ่มย่างไก่ก่อน ) ดูๆไปแล้วอาจจะเป็นน้ำมันดิน หรือ Tar [...]
ข้าวสารแบบต่างๆ
เดี๋ยวนี้ข้าวขาวทั่วๆไปดูจะไม่บันเทิงใจเวลากินเสียแล้ว เพราะบางครั้งความเคยชินก็ทำให้เราเบื่อได้เหมือนกัน ก่อนหน้านี้ได้มีโอกาสซื้อข้าวมากินเองบ้าง ก็เลยเลือกข้าวแปลกๆมาหุงกินเองบ้าง ซึ่งก็ได้รับประสบการณ์ที่แตกต่างจากข้าวทั่วๆไปอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าข้าวแปลกจะมีราคาสูงกว่าแต่เราก็สามารถจ่ายให้มันได้เพื่อแลกกับคำว่าสุขภาพหรือจริงก็คือซื้อความอร่อยแปลกใหม่ คุณแม่ผมสั่งซื้อข้าวมาครับ เป็นข้าวที่สนับสนุนชาวนาโดยตรง มีให้เลือกมากมายหลายแบบและแบ่งขายเป็นกิโลๆเหมือนให้เราได้ลองกินอย่างไรอย่่างนั้น มีข้าวมากมายหลายแบบให้เลือกกิน ซึ่งผมก็เพิ่งเคยรู้ว่าประเทศไทยเรามีข้าวมากมายขนาดนี้ทำไมเรายังกินแต่ข้าวขาวๆอยู่ได้ทุกวัน ซึ่งสำหรับตัวผมเองนั้นข้าวถือว่าเป็นสีสันในการกินอาหารอย่างหนึ่งเลยก็ว่าไ้ด้ ถ้าเราสามารถเพิ่มสีสันลงไปในข้าวก็จะทำให้น่ากินขึ้น ถ้านึกไม่ออกก็นึกถึงข้าวเหนียวมะม่วงที่มีหลายๆสีนั่นแหละครับ ใครไม่เคยเห็นก็ค้นหากันในกูเกิลได้ อันที่จริงผมก็เคยเห็นพวกข้าวหลากสีมาแล้วครับตามมุมอาหารของห้างทั่วๆไปก็จะมีข้าวที่ผสมขมิ้นผสมอื่นๆให้เป็นข้าวหลากสีสันครับ น่ากินมากๆแต่ราคาก็ไม่ใช่ธรรมดา ซึ่งก็แพงกว่าข้าวปกติเยอะครับ แต่ถ้าคิดดีๆ มื้อปกติในบ้านเราอาจจะเปลี่ยนเป็นกินร้านอาหารได้ทุกวันก็เพราะซื้อข้าวแบบนี้ไปกินก็ได้ ปกติเราเข้าร้านอาหารเราก็มักจะเจอราคาข้าวต่อจานที่แพงมากมายเมื่อเทียบกับหุงกินเอง ดังนั้นถ้่าลองคำนวนดูดีๆจะพบว่าการซื้อความบันเทิงใจในการกินเหล่านั้นมาหุงกินเองที่บ้านก็ไม่ได้แพงสักเท่าไรเลย สวัสดี
ผักสดล้วนอร่อย กับ สลัดมื้อเย็น
ช่วงนี้และที่ผ่านๆมา รู้สึกว่าตัวเองมีสภาพที่เรียกว่าสมบูรณ์ยิ่ง ซึ่งดูแล้วถ้าเกิดสภาพนี้ในสมัยสงครามก็คงจะดี แต่ตอนนี้มีกินมีใช้ปกติ ความสมบูรณ์เหล่านี้เลยดูเป็นอุปสรรคที่บั่นทอนบุคลิกทีเดียว ความกังวลที่เกิดจากความสมบูรณ์ยิ่่ง เหล่านี้มีมานาน และสะสมมาต่อเนื่องยาวนาน แต่ก็ไม่ได้มีการแก้ปัญหาที่ดีเท่าที่ควร บางครั้งผมก็ยังใช้อารมณ์ในการกินอยู่เหมือนเดิมทำให้ความสมบูรณ์ยิ่งยังคงติดตามไม่ห่างหายอยู่ตลอดเวลา มื้อเย็นวันนี้ คือสลัดผักที่ซื้อจากซูเปอร์มาเก็ต ผมไม่ได้เป็นคนซื้อหรอกครับ แต่คุณแม่เป็นคนซื้อมา และประจวบเหมาะกับจังหวะที่ผมบ่นๆเรื่องกำลังจะลดภาวะสมบูรณ์ยิ่งเหล่านี้ สลัดผักจานนี้เลยเป็นพรทีุ่คุณแม่ประทานมาให้นั่นเอง ที่ผ่านมานานแสนนาน นานตั้งแต่เกิดนั่นละ ผมไม่เคยคิดแม้แต่จะกินสลัดผักเลย ตอน ม.ปลาย ไปกินร้านที่เป็นบุฟเฟ่สลัดก็ไม่ได้อยู่ในความทรงจำแต่อย่างใด อาจจะเพราะมันมีอะไรให้เลือกเยอะเกินไปเลยผสมกันมั่วจนมันไม่อร่อยก็เป็นได้ แต่ไม่นานที่ผ่านมา เอาเป็นว่าในช่วงปีสองปีนี้ผมหัดมามอง และลองกินสลัดอีกครั้ง ก็พบว่าถ้าเราตักน้ำสลัดที่ถูกใจก็จะทำให้มันพอที่จะกินลงได้บ้าง ซึ่งจริงๆแล้วมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นตั้งนานแล้ว ตัวผมเองเริ่มหัดกินผักสดได้บ้าง จริงๆก็ชอบหน่อไม้ฝรั่ง กินสดๆได้ ใบชะพลู ก็กินสดๆได้หอมเขียวดี กะเพราก็กินสดๆได้ แปลกๆดี หรือสะระแหน่ก็กินสดๆได้ รู้สึกสะอาดปากดี อาจจะเพราะกลิ่นมันเหมือนหมากฝรั่งก็เป้นได้ ที่บอกว่ากินสดๆของผมนั้นหมายความถึงการเด็ดกินสดๆจากต้นอะไรอย่างนั้น ผมปลูกกระเพราไว้หลังบ้านต้นหนึ่ง เป็นต้นที่เพาะเมล็ดมาเอง ตอนนี้มันโตมากแล้ว มีกิ่งก้านใบยาวยืดมากมาย แต่บ้านผมไม่ได้ทำอาหารใบมันเลยร่วงหล่นไปตามกาลมากมาย บางครั้งก็เลยไปเด็ดกินกลัวมันน้อยใจ เกิดเป็นกะเพราแต่ไม่มีใครเหลียวแล กลับมาที่สลัดกัน ขณะที่พิมพ์อยู่ตอนนี้ผมกำลังนึกถึงตอนตักสลัดบุฟเฟ่ในร้าน ซึ่งมันผสมรวมความสนุกและความอร่อยเข้าไว้ด้วยกัน สนุกตรงที่เราจะเอาอะไรมาผสมปนเปกัน ซึ่งเราสามารถสร้างสูตรจานโปรดของเราได้ไม่ยากเย็นนัก ซึ่งเวลาผมไปกินที่ร้านก็จะสังเกตุว่าแต่ละคนก็มีวิธีกินที่ต่างกันไป ซึ่งมันน่าสนใจมากๆ บางครั้งผมก็ตักอะไรกินตามเขาบ้าง มันก็แปลกๆดีเหมือนกัน [...]
เทศกาลเที่ยวเมืองไทย
ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนกับงาน เทศกาลเที่ยวเมืองไทย ที่จัดที่อิมแพคอารีนา เมืองทองธานี ซึ่งจัดเพื่อกระตุ้นกระแสการท่องเที่ยวภายในประเทศของเรานั่นเอง ผมเดินทางมาถึงงานเทศกาลเที่ยวเมืองไทย ก็เกือบเที่ยง ข้าวก็ไม่ได้กินมา เพราะรีบๆเดินทาง วันนี้ดูเหมือนว่าจะมีกิจกรรมหลายอย่างและเทศกาลเที่ยวเมืองไทยก็เป็นกิจกรรมในช่วงบ่ายวันนี้ของผม ครั้งนี้ก็มากันสองคนเหมือนเดิม ผมกับคุณผิง เมื่อผมเข้ามาในงานแล้วพบว่า งานนี้น่าจะเป็นเทศกาลเที่ยวกินเมืองไทยมากกว่า เพราะบังเิอิญว่าประตูฝั่งที่เดินเข้าไปเป็นฝั่งที่จัดนิทรรศกาล แสดงอาหารวัฒนธรรมพื้นบ้านของแต่ละภาคในประเทศไทย เดินไปไหนก็เห็นแต่ของกิน ของใช้ก็มีบ้าง แต่ที่ดึงดูดคนก็มักจะเป็นของกินแปลกๆที่หากินไม่ได้ในกรุงเทพนั่นเอง ผมเดินดูไปพร้อมความหิวที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ความแปลก ความหอม บวกกับความน่าลิ้มลองของอาหารแปลกนั้นทำให้ความหิวที่มีมันยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ… ในระหว่างที่เดินไปมีผู้คนมากมายกำลังเดินดูสิ่งที่ตัวเองต้องการ การจัดร้านที่นี่ดูดีมากๆ เพราะมีการจัดสถานที่ให้เสมือนสถานที่จริงโดยดึงเอาจุดเด่นของแต่ละสถานที่นั้นๆมาแสดงให้ผู้คนได้เห็นและระลึกถึงบรรยากาศที่เคยได้รับครั้งยังสมัยไปเที่ยวสถานที่นั้นๆ เดินๆไปก็เจอขนมสายไหม ซึ่งมีเด็กๆรุมล้อมอยู่เยอะมากๆ ขนมสายไหมนี่ไม่ว่าจะตั้งที่ไหนก็ได้รับความนิยมเพราะด้วยรูปทรงของมันทำให้มันโฆษนาตัวเองไปในตัว เวลาที่เห็นคนถือกินเราก็มักจะสนใจและอยากได้บ้าง เดินต่อมาก็เจอว่าวมากมาย แต่ตอนนี้ก็คงเป็นแค่ของสะสมไปแล้ว ในกรุงเทพคงจะหาที่เล่นว่าวยากทีเดียว พอมองแล้วคิดกลับไปถึงตอนเด็กๆสมัยยังประถม แถวหน้าบ้านผมมีลานกว้างๆ อยู่ เป็นลานที่เจ้าของที่ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ทำอะไร ก็เลยกลายเป็นที่เล่นของเด็กๆอย่างผม และสมัยนั้นก็เล่นทุกอย่างเท่าที่จะหาได้ ว่าวก็เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ได้เคยเล่นมา ผมยังนึกถึงภาพที่ตัวเองนอนบนกองหินที่เขาเตรียมไว้ก่อสร้าง มือถือเชือกว่าวที่ผูกกับตัวว่าวที่ลอยอยู่สูงกว่า 50 เมตรจากพื้น ผมมองมันลอยเล่นลมไปเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไมเวลานึกถึงแล้วถึงได้รู้สึกดีจริงๆ เดินต่อมาก็เจอทอดมัน แต่เป็นทอดมันแบบไม่ทอดเดี่ยว เพราะเขาเอามาทอดกับอย่างอื่นด้วยเช่น ไข่นกกระทา ไข่ไก่ ไข่เยี่ยวม้า แต่ไข่จะอยู่ข้างในโดยที่ทอดมันนั้นหุ้่มอยู่ข้างนอก แต่ผมว่าทีเด็ดที่ทำให้ทอดมันน่าสนใจก็คือใบกระเพรากรอบที่ประดับอยู่รอบๆนี่แหละ พอนึกถึงรสสัมผัส [...]
Chocolate Flood
นานๆทีผมถึงจะเขียนเกี่ยวกับอาหารการกิน เพราะชีิวิตปกตินั้นช่างมีการกินที่ธรรมดาสุดจะกล่าวจริงๆ วันนี้มาเขียนถึงขนมอย่างหนึ่งกันหน่อยแล้วกัน ที่เห็นในรูปก็น่าจะเป็นเค้กช็อกโกแลตฟลัด ส่วนผสมก็มีช็อกโกแลตเป็นหลัก ที่ชอบก็เพราะว่ามันมีช๊อกโกแลตเป็นหลักนี่แหละ เค้กก้่อนนี้ผมกินคนเดียว หมดภายในเวลาไม่นาน มันอร่อยมากๆ อาจจะเพราะเป็นของที่ชอบอยู่แล้วด้วย ถ้าไปร้านเค้กเนี่ย เค้กที่ผมจะมองหาคงจะไม่ใช่อย่างอื่นนอกจากช็อกโกแลตฟลัดนี่หรอก ผมเคยกินช็อกโกแลตฟลัดครั้งแรกๆเท่าที่จำความได้นั่นคือที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ร้านนั้นขายอาหารปกติและขายเค้กด้วย และจำได้ว่าไม่เคยสั่งเค้กอย่างอื่นมากินเลยนอกจากช็อกโกแลตฟลัด ไปทีไรก็สั่งแบบเดิมๆ อร่อยดีครับติดมาจนถึงทุกวันนี้เลยทีเดียว ถ้าใครอยากแนะนำร้านเค้กก็แนะนำเข้ามาได้ครับ แต่ผมอาจจะไม่ได้ไปกินหรอก เพราะไม่ค่อยนิยมขวนขวายเรื่องกินๆสักเท่าไหร่ แต่ก็เผื่อใครผ่านมาผ่านไปอ่านเจอละนะ สวัสดี
