Dinp Food & Drink เปิดใหม่ ใส่แต่ของกิน!!
หลังจากที่ลองแยกเนื้อหาต่างๆออกไปเป็นบล็อกหลักของตัวเองแล้ว เช่น บล็อกกระบองเพชร หรือบล็อกบอนสี ทีนี้ก็มาถึงคิวเรื่องที่หลายๆคนคงจะสนใจไม่น้อย นั่นก็คือเรื่อง… กิน แน่นอนว่าในชีวิตประจำวัน กิจกรรมที่ต้องทำทุกวันคือต้องกิน จะกินน้อยกินมาก กินถูกกินแพงยังไงคนเราก็ต้องกินเพื่อเอาพลังงานมาดำรงชีวิต ผมก็คิดอยู่นานว่าจะทำบล็อกให้เสร็จเลยดีรึเปล่า แต่ถ้าไม่ทำ เรื่องกินที่อยากจะพิมพ์เป็นบทความก็คงจะล้นทะลักเหมือนบล็อกกระบองเพชรที่มีเรื่องราวมากมายเขียนไม่หมดสักที สุดท้ายก็เลยทำบล็อกเกี่ยวกับอาหารการกินขึ้นมาหนึ่งบล็อก นั่นก็คือ Food & Drink ซึ่งก็อยู่ในเว็บไซต์ Dinp (www.dinp.org) ของผมเอง อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าตอนนี้เว็บไซต์ Dinp ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก (“ Dinp Major Change อัพเดทยกเครื่องใหม่! “) เพื่อรองรับเนื้อหาอันมากมายที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคต ซึ่งเรื่องกินเรื่องดื่มนี่แหละผมว่าน่าจะเขียนสนุกพิมพ์สนั่น เมื่อเราพิมพ์บทความเกี่ยวกับอาหารการกิน ก็เหมือนเรานำมากินอีกรอบเลยทีเดียว ความรู้สึกเมื่อครั้งได้กินดื่มเหล่านั้นย้อนมา นอกจากจะได้เล่าเรื่องและยังจะได้ย้ำรำลึกอีก ตามไปอ่านกันได้ที่ Food & Drink : DINPersonal
ก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์
หลายวันก่อนไปกิน ก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ ของโปรดของผมครับ ผมชอบกิน ก๋วยเตี๋ยวเรือมานานแล้วครับ ชอบกินมากที่สุดในหมู่สารพัดก๋วยเตี๋ยวเลยก็ว่าได้ กินก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ เป็นอีกวันที่ผมมีโอกาสได้กิน ก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ ครับ เพราะว่าผ่านไปแถว อนุเสาวรีย์พอดีครับ พอมาถึงที่อนุเสาวรีย์ก็ไม่เคยคิดเมนูอื่นออกเลยนอกจาก ก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ หรือพวกก๋วยจั๊บร้านใกล้ๆครับ กินอยู่สองเมนูนี้ เมนูอื่นไม่อยู่ในหัวเลยครับ รู้แต่ถ้ามาหรือผ่านอนุเสาวรีย์ อัตราที่ผมจะเลือกกินก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ นั้นมีสูงมากทีเีดยว เลือกกินก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ร้านไหนดี ก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์นั้นมีอยู่หลายร้านเลยครับ ร้านป๋ายักษ์ ร้านเรือทอง ร้านก๋วยเตี๋ยวเรือพระนคร อะไรประมาณนี้ครับ จำชื่อไม่ค่อยได้แต่จำได้ว่าร้านมันติดๆกันครับ ดังนั้นจะไปนั่งร้านไหนก็จะได้บรรยากาศคล้ายๆกันครับ เพราะร้านมันติดกันก็เลยเรียนรู้และพัฒนามาคล้ายๆกันครับ สำหรับใครที่มีทีเด็ดหรือความแตกต่างของร้านไหนก็สามารถแชร์ได้ครับ เพราะผมไม่ได้กินทุกร้านครับ ผมกินแค่บางร้านเท่านั้นเอง เลยไม่รู้ว่าร้านไหนแตกต่างกันอย่างไร เวลาผมสั่งก๋วยเตี๋ยวเรือก็จะสั่งทีละสองชามครับ เพราะชามมันเล็กมากๆ แต่สั่งมาสองชามนี่ไม่ได้เอามาโปะกันนะครับ คือเป็นพวกชอบกินทีละชามครับ ไม่ชอบให้มันเยอะๆสักเท่าไหร่ คือกินชามหนึ่งปรุงหนึ่ง ชามสองก็ปรุงไปอีกหนึ่งที สรุปว่าอร่อยทุกชามครับ อีกอย่างผมเป็นพวกชอบกินน้ำก๋วยเตี๋ยวเรือ ด้วยครับ มันข้นและอร่อยดีครับ ถ้าเรามากินก๋วยเตี๋ยวเรืออนุเสาวรีย์ สิ่งที่จะขาดไม่ได้เลยก็คือกากหมูครับ เอามาใส่ก๋วยเตี๋ยวเรือ เพิ่มจังหวะกรุบกรอบในปากเพิ่มได้อีกมากเลยครับ ผมมากินก๋วยเตี๋ยวเรือ ทีไรก็ต้องสั่งมาทุกทีครับ ครั้งไหนไม่มี เหมือนว่ามันขาดอะไรไปสักอย่าง ชามหนึ่งก็กินได้กับก๋วยเตี๋ยวเรือหลายชามทีเดียวครับ ที่อนุเสาวรีย์นี่เขาขายกากหมูราคาเท่าก๋วยเตี๋ยวเรือ เพราะนับชามเอาง่ายดีครับ [...]
ชาชัก
เรื่องราวของหลายวันก่อน จากงานชมรมไม้ประดับ ที่ ม. เกษตร ระหว่างที่ผมกำลังเดินกลับไปที่รถเพื่อจะเดินทางไปที่ตึกคณะ ก็เดินผ่านร้านชาชักร้านหนึ่งและบังเอิญว่าหิวน้ำพอดี ก็เลยเดินไปสั่งชาชักหนึ่งแก้ว ผมเองไม่เคยกินชาชักเลยครับ ไม่รู้ว่ามันแตกต่างกับชาเย็นบ้านๆยังไงกัน ซึ่งหลายคนก็บอกว่ารสชาดมันแตกต่าง แต่สำหรับผมแล้วมองๆดูมันก็น่าจะเหมือนกันนะ พอไปสั่งชา น้องคนขายก็จะชักชาโชว์ให้เห็น เทบนไปล่าง หมุนตัวเหมือนเป็นรูปแบบตายตัวที่เรามักจะได้เห็นกันในกระบวนการขายของร้านชาชัก ซื้อชาหนึ่งแก้วเหมือนได้ซื้อโชว์ให้ดูด้วย แต่ของแบบนี้ดูไม่กี่ทีก็คงจะชินกันแล้ว ถ้าให้ลองทำเองก็น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ สำหรับรสชาด ผมว่ามันก็คล้ายๆกับปกตินะ จะบอกให้น้องเขาใส่น้ำตาลเพิ่มหน่อยก็กลัวจะลำบาก ปกติผมจะกินหวานมากๆครับ แต่ชาชักที่ซื้อไม่ค่อยหวาน แต่ที่สัมผัสได้น่าจะเป็นเรื่องของฟองอากาศ ที่ปนอยู่ในแก้วครับ ไว้ว่างๆจะลองทำที่บ้านมั่ง เผื่อจะได้สูตรโชว์ใหม่ๆกับเขาบ้าง เห็นเขาทำก็สนุกครับ แต่ถ้าได้ทำเองต้องสนุกกว่าแน่นอน สวัสดี
ข้าวขาหมู ข้างทาง
หลายวันก่อนไปเดินงานของชมรมไม้ประดับที่ ม เกษตร เกิดหิวขึ้นมาก็เลยไปเดินหาของกินที่ฝั่งตลาดอมรพันธ์ เวลาช่วงนั้นเป็นช่วงเวลาเย็นๆ ซึ่งมีหลายร้านก็ยังจัดร้านไม่เสร็จ ผมก็เลยมองหาร้านที่พร้อมจะขายแล้ว และสุดท้ายก็เจอร้านข้าวขาหมูเล็กๆร้านหนึ่งอยู่ข้างถนน มีเด็กนิสิตนั่งกินกันอยู่สามคน และมีโต๊ะว่างเหลืออีกหนึ่งที่พอดี (ร้านนี้มีสองโต๊ะ) ผมก็เลยเข้าไปนั่งและสั่งทันที… เวลาผมกินข้าวขาหมูจะสั่งเนื้อหนัง และไม่เคยสั่งเนื้อล้วนเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะรู้ว่ายังไงเดี๋ยวพลังงานทั้งหมดก็ต้องถูกดูดซึมไปอยู่ดี นั่นหมายความว่าผมไม่กลัวอ้วนครับ ( ก็เลยอ้วนๆอยู่จนถึงทุกวันนี้ ) แต่กินข้าวขาหมูก็ยังได้ไขมันน้อยกว่าข้าวมันไก่นะครับ ถ้าใครอยากกินแล้วได้ไขมันเยอะๆต้องข้าวมันไก่เลย เพราะว่าไขมันหรือความมันจะแทรกอยู่ในอณูของข้าวทุกเม็ด แม้ว่าเราจะสั่งไม่เอาหนังไก่ก็ตาม แต่ก็ยังได้รับพลังงานจากไขมันที่อยู่ในข้าวอยู่ดีครับ ข้าวขาหมูยังเป็นเมนูโปรดของผมอีกเมนูหนึ่งด้วย เพราะหลายๆที่มักจะมีข้าวขาหมูขาย มันสั่งง่าย กินง่าย และสะดวกมากๆ เวลาที่ไปไหนมาไหนรีบๆแล้วล่ะก็ข้าวขาหมูก็จะเป็นตัวเลือกหนึ่งที่ดีทีเดียวสำหรับผม และเวลาไปพวก ศูนย์อาหารแล้วนึกไม่ออกว่าอยากกินอะไร ข้าวขาหมูก็มักจะเป็นหนึ่งในตัวเลือกของผมเสมอเลย สวัสดี
เกาเหลาน้ำตกเนื้อรวม มื้อบ่าย
วันนี้ออกไปกินข้าวที่สี่แยกตามเดิม แต่ดูเหมือนว่าร้านอาหารตามสั่งจะคนแน่นมากทีเดียว เพราะว่าเป็นวันทำงานและยังเป็นเวลาพักเที่ยงอีกต่างหาก ก็เลยเปลี่ยนแผนไปกินก๋วยเตี๋ยวแทน แต่ก็ดูเหมือนว่าก๋วยเตี๋ยวต้มยำมะนาวร้านที่เคยกินจะยังจัดร้านไม่เสร็จ ไม่เป็นไร กินก๋วยเตี๋ยวร้านข้างๆก็ได้ เขาขายก๋วยเตี๋ยวน้ำตกหมู-เนื้อ ก็เดินเข้าไปสั่งเกาเหลาน้ำตกเนื้อรวมมาหนึ่งชาม พร้อมสั่งข้าวเปล่าพ่วงไปด้วย ไม่น่าก็มาครับ ร้านนี้ทำช้านิดหน่อยเมื่อเปรียบเทียบกับก๋วยเตี๋ยวเรือทั่วๆไป ซึ่งพอดูจากหน้าตาเกาเหลาแล้วก็ไม่แปลกใจครับ จัดมาดูดีน่ากินทีเดียว ส่วนเรื่องรสชาดก็พอประมาณครับ ต้องปรุงเพิ่มให้เป็นแบบของผมตามเคย ส่วนข้าวที่ให้มานี่ก็เป็นเม็ดๆไปนิดหน่อย ไม่ค่อยเข้ากับเกาเหลา ปกติเวลากินข้าวกับเกาเหลาข้าวจะนุ่มๆไม่เป็นเม็ดๆ ซึ่งเวลากินมันจะซึมซับน้ำซุปไปด้วย เอาเป็นว่ารสสำผัสของข้าวมันมากกว่าที่ผมเคยชินนั่นเอง จริงๆมันอาจจะดีกว่าก็ได้นะ แค่มันไม่ชิน เรื่องหุงข้าวกับพันธุ์ข้าวผมก็ไม่ชำนาญเสียด้วย ให้อะไรมาก็กินไปละทีนี้ ชามนี้ 40 บาทครับ มีผักมากมายลูกชิ้น 4 ลูก พร้อมเนื้อสด เครื่องใน ตับ ผ้าขี้ริ้ว มีหมด แถมผักโรยหน้าจังปราณีตค่อยๆโรยแถมท้ายด้วยการโรยหอมเจียวครับ ไม่เคยเห็นที่ไหนโรยเหมือนกัน แต่กลิ่นมันก็หอมดีนะ ผมใช้เวลาสักพักกับเกาเหลาเนื้อรวมชามนี้เพราะชามค่อนข้างใหญ่ และยังใส่พริกเยอะจนเผ็ดอีกต่างหาก แม้ว่าจะมีป้ายเขียนว่าพริกเผ็ดมากก็ตามแต่ผมก็ยังจะใส่เยอะอยู่ดี ใส่เยอะนี่ีไม่ใช่ว่าไม่ได้ชิมนะครับ ผมชิมครับ คำแรกก็ยังพอดี แต่พอกินจนหมดชามแล้วมันเผ็ดสะสมเยอะไปหน่อยก็เลยช้าลงตอนหลังๆนั่นเอง จบแล้วครับกับอาหารมื้อกลางวันของผม เกาเหลาเนื้อรวม เดี๋ยววันหน้าวันหลังมีเมนูกลางวันอะไรเด็ดๆก็จะมาเล่าให้อ่านกันครับ สวัสดี
