จตุจักรตลาดต้นไม้ ภาค กลางคืน

จตุจักรตลาดต้นไม้ ภาค กลางคืน อยู่ที่ไหน เป็นอย่างไร ขายยังไง ทำไมถึงต้องเป็นกลางคืน? วันนี้ ผมจะมาเล่าให้อ่านกัน…
…วันนี้ผมออกเดินทางไปตามเวลาที่เคยคิดไว้ นั่นคือสี่ทุ่ม เป็นเวลาที่ประตูเปิดให้บรรดารถบรรทุกต้นไม้ต่างๆเข้าไปจัดร้านขายกันในตลาดนัดจตุจักร แน่นอนว่าเวลาสี่ทุ่มเป็นเวลาที่ค่อนข้างสับสนอลหม่าน แต่ครั้งนี้ผมต้องการเป็นคนแรกที่ได้เลือกสรรค์ต้นไม้ที่ผมหมายปองแล้ว การมารอก็คงจะไม่ลำบากเท่าไหร่นัก

เดินมาตามทางมีรถกะบะจอดเรียงรายค่อยๆทยอยเอาต้นไม้ลงจากหลังกะบะมาจัดเรียงไว้ให้ผู้คนได้ซื้อหากัน เวลานี้สี่ทุ่มสิบนาทีอากาศค่อนข้างเย็นเพราะวันนี้ฝนตกทั้งวัน ทำให้เดินสบายมากขึ้น เว้นแต่น้ำที่นองเฉอะแฉะนี่แหละที่ดูจะลำบากนิดหน่อย
ในตลาดนัดจตุจักรในเวลานี้ มีแต่ต้นไม้และอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับต้นไม้เท่านั้นที่ผู้คนนำเข้ามาขาย ต้นไม้ก็มีให้เลือกมากมายจากต้นเล็กกระถางละสิบบาท ไปถึงต้นไม้ใหญ่ที่สูงกว่าห้าเมตรก็ยังมีมาขายกันให้เห็น เราสามารถเดินวนดูรอบๆสวนได้ในเวลาเที่ยงคืนกว่า เพราะร้านต่างๆจะจัดเสร็จหมดแล้วทำให้ถนนโล่งและมีรถผ่านน้อย อำนวยต่อการเดินเลือกซื้อของมากๆ
และที่นี่ยังมีบริการรถเข็นที่เข็นตามขนส่งต้นไม้ที่คุณได้ซื้อหากันไป ตัวผมเองไม่เคยจ้างเพราะไม่ได้ซื้อเยอะเกินจะหิ้วไหว สำหรับราคาน่าจะคิดเป็นเวลาตามที่ต้องเดินตามเราไป หรือไปส่งที่รถ อันนี้ใครอยากซื้อมากๆแล้วจอดรถอยู่ไกลก็ลองใช้บริการดู

เวลาผ่านไปถึงสี่ทุ่มยี่สิบนาทีผมยังหาร้านบอนสีที่ผมจะซื้อยังไม่เจอเลย ก็ยังคงต้องรอต่อไป แค่จำได้แค่ประมาณว่ามันอยู่ถัดจากร้านนี้ตรงนี้เดินไปอีกนิดจะเจอร้านนี้ ประมาณนี้เท่านั้นเอง

ผ่านไปไม่นานขณะที่ผมเดินสวนทางรถไปเรื่อยๆก็มองหลังรถกระบะที่ผ่านมา เห็นต้นอะไรห่อกระดาษหนังสือพิมไว้ … บอนสีนั่นเอง ผมแน่ใจแล้วว่าผมได้เจอเป้าหมายของคืนนี้แล้ว เหลือแต่รอว่าพี่เขาจะจอดตั้งร้านกันเมื่อไหร่ และทันทีที่เขาขนของลงกันใกล้จะหมดผมก็เข้าไปทักทายถามไถ่ถึงราคาและต้นต่างๆของบอนสีเพื่อจะซื้อทันที แน่นอนว่าวันนี้ผมเป็นลูกค้าคนแรกตามความตั้งใจของผม ผมเคยได้รับประสบการณ์ประมาณว่าไปช้าแล้วอยากได้ของที่คนอื่นเลือกไว้แล้ว มันก็ค่อนข้างเจ็บใจพอสมควรเพราะเราก็ตั้งใจมาซื้ออุตส่าขับรถออกมาซะดึกดื่น แต่ดันเข้ามาช้าไปซะนี่
แน่นอนว่าบอนสีเขาเอามาขายทุกสัปดาห์ แต่ผมไม่ได้ไปทุกสัปดาห์เพราะฉะนั้น วันที่ผมไป ผมต้องเป็นคนแรกถึงจะคุ้มค่าที่ทนง่วงขับรถออกมาแบกต้นไม้เยอะๆให้เมื่อยแขนเล่น และวันนี้ผมก็ได้ต้นที่อยากได้อยู่หลายต้นเลยทีเดียว วันนี้ได้ต้นสีขาวและเขียวมาเยอะ จริงๆอยากได้สีเหลืองเพราะยังไม่มีเลย อยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไร แต่พี่เขาบอกว่ากำลังเพาะอยู่ และต้นสีเหลืองใบน้อย ทำให้ขายยากเพราะลูกค้าชอบซื้อที่ใบดกๆเยอะ สีเหลืองจะใบน้อยคนไม่หยิบกัน [...]

Continue Reading...

วีดีโอลูกหมูจากสวนลุงนิล

เพิ่มเติมจากตอนที่แล้ว วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข 15th June 2009 เราก็จะมาดูกันว่า ลูกหมูที่ว่าน่ารักนี่มันเป็นยังไง จาก วีดีโอคลิป ที่ผมได้ถ่ายมานิดหน่อย พร้อมของแถม “โชวผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง ” จากลุงนิล
เรามาเริ่มต้นกับลูกหมูกันเลย

ลูกหมูในหลุมตอนเช้าๆ ถ้ามาก่อนหน้านี้มันจะนอนทับๆกันเป็นแนว น่ารักดี พอตื่นก็เริ่มเดินแล้วกินแล้วเล่นเหมือนเดิม ใครจะรู้ว่าวันนึงมันอาจจะมาอยู่ในจานเบื้องหน้าเราก็ได้

หมูหลุมตอนบ่ายๆ จะมีลูกหมูเดินไปมา บางตัวก็วิ่งไล่กัน บางตัวก็กินอาหาร บางตัวก็นอนกันไป ตามอารมณ์หมูเด็ก

จะมีลูกหมูตัวนึงที่กินนมไม่ได้และร้องโวยวายลั่นเลย ผมได้ลองอุ้มตัวนี้ด้วยครับ ร้องลั่นเลย แต่ไม่ดิ้นนะ หมูเนื้อแน่นดีจริงๆ ดูแข็งแรงมากๆ
..แถม..

ผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง อาหารเช้าของสมาชิกตนคอเดียวกัน
สวัสดี

Continue Reading...

ของฝากจากชุมพร

หลังจากกลับมาจากชุมพรได้วันสองวัน ผมก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับของฝากที่ติดตัวมาเพียง 2 อย่างเท่านั้น คือปลาหมึกแห้งกับต้นหญ้าสองต้น เหตุที่ผมติดกลับบ้านมาน้อยก็คงเพราะที่บ้านมีกันอยู่แค่สองคน จะกินก็คงไม่หมด และอีกเหตุนั่นคือ ผมเลือกของฝากไม่เป็น…
สำหรับปลาหมึกแห้ง ตัวผมเคยมีประสบการณ์ ได้กินปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบที่ซื้อมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่บริษัทเก่าเคยจัดงานเลี้ยงจะมีปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบนี้ด้วย ผมรู้สึกว่ามันกัดแล้วเต็มปากกินแล้วมันเต็มคำกว่าตัวเล็กๆ เลยว่าจะเอามาลองอีกที เผื่อว่าเพื่อนมาสังสรรค์ที่บ้านก็จะได้ไว้แกล้มซะด้วยเลย เห็นเขาบอกว่าเก็บได้นาน แต่คำว่านานสำหรับบ้านผมคือเป็นปีๆไม่รู้มันจะอยู่ถึงรึเปล่า ในเวลานี้มันก็อยู่ในตู้เย็นเรียบร้อยแล้ว และหวังว่าผมจะได้กินในเร็วๆนี้
สำหรับต้นหญ้า ที่เขาเรียกว่าหญ้าเบญจรงค์ ไม่รู้ผมเขียนถูกรึเปล่า แต่เอาไปหาในกูเกิ้ลกลับไม่มีข้อมูลใดๆกล่าวไว้ หรือมันอาจจะมีชื่อเรียกอื่นๆก็เป็นได้ สำหรับใครที่รู้ที่มาที่ไป ของพืชชนิดนี้ก็สามารถบอกผมได้ เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า ไอ้ต้นหญ้าที่ผมหอบติดมาสองต้นนั้นมันสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ผมรู้จากสวนลุงนิลบ้าง แต่ที่สำคัญ คือหญ้าเบญจรงค์สองต้นนี้ผมเอามาฝากแม่ครับ เผื่อว่ามันจะช่วยให้สุขภาพดียิ่งขึ้นได้

ต้นหญ้าสองต้นที่เป็นของฝากจากสวนลุงนิล จังหวัดชุมพร

Continue Reading...

วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

ฅนคอเดียวกันสัญจร วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข ที่ผ่านมากับวันที่ 12 – 14 มิถุนายน จากตอนที่แล้วที่ผมได้เขียนถึงเหตุที่ผมร่วมเดินทางและข้อมูลเบื้องต้น
มาถึงตอนนี้ผมจะมาเล่าเรื่องสำหรับสิ่งที่ผมได้พบเจอะเจอใน 3 วันที่ผ่านมา พร้อมกับรูปถ่ายที่ติดมาอีกเล็กน้อย…
12 มิถุนายน 2552 เริ่มต้นวันใหม่ที่ต้องเดินทางด้วยเวลา 4.55 am วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะจำเป็นต้องเดินทางไปถึงให้ทันก่อนเวลา 6 : 30 am เพราะเหตุที่ต้องตื่นเช้าทั้งที่ระยะทางจากบ้านมาทีวีบูรพานั้นก็คือ วันนี้เป็นวันศุกร์และแถวนั้นก็ยังมีโรงเรียนบดินทรเดชา ถ้าเผลอมาสายอาจจะต้องพบกับขบวนรถผู้ปกครองที่พากันมาส่งบุตร หลานกันอย่างไม่ขาดสายเป็นแน่ ผมซึ่งมีคุณแม่มาส่งด้วย ได้เดินทางมาถึงทีวีบูรพา เป็นอันดับที่คาดว่าน่าจะเป็นที่สาม จาก 15 คนที่นัดเจอกันที่นั่น และจะมีการรับคนระหว่างทางไปด้วย เพราะ บางท่านไม่สะดวกที่จะเข้ามาที่ทีวีบูรพา(ซอยเล็ก แต่รถเยอะจริงๆ ) และเมื่อสมาชิกตนคอเดียวกันมาครบเราก็ออกเดินทางอย่างไม่รีรอ

ระหว่างเดินทาง บนทางด่วนมุ่งหน้าไปทางพระรามสอง
 

 
เป็นรถขนาดกว่า 40 ที่นั่ง มากเพียงพอที่จะรองรับผู้เดินทางจำนวนเพียงแค่ 25 คนเท่านั้นเอง

Continue Reading...