| QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review | © blog.monkiezgrove.com |
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันปฐมนิเทศ ymba รุ่นที่ 21 ซึ่งเป็นรุ่นที่เพิ่งเข้ามาใหม่ เป็นวันเริ่มต้นที่ตึกบริหารตอนเย็นๆ จะกลับมาคึกคักอีกครั้ง… ช่วงที่ผ่านมาก็ดูเหมือนจะเงียบเหงาไปบ้าง เพราะรุ่นพี่ รุ่น 19 ไม่มีเรียน ทำให้บรรยากาศระหว่างเรียนดูจะเงียบเหงาไปอย่างเห็นได้ชัด วันนี้ดูเหมือนจะมีรุ่นน้องเข้ามาใหม่ หลายคนน่าจะเรียกว่าเป็นพี่มากกว่าน้อง คงจะต้องเรียกว่า ” น้องพี่ _ _ _” อะไรประมาณนี้ ผมไปถึงที่มหาวิทยาลัยตอนสายๆเพราะต้องไปซื้อของบางอย่างมาก่อน กิจกรรมดำเนินไปเรื่อยๆอย่างเป็นขั้นเป็นตอนจนกระทั่ง… แม้ว่าฟ้าฝนจะไม่ค่อยเป็นใจนัก บรรจงจัดฝนและลมชุดใหญ่มาให้เรา แต่ผมก็เห็นว่าเรายังสามารถมีกิจกรรมสนุกๆกันในตึกได้โดยไม่ต้องกลัวฝนสักเท่าไรนัก จะเสียดายก็แต่กิจกรรมอื่นๆที่หายไปพร้อมกับลมฝน เป็นกิจกรรมที่พวกผมเตรียมกันมาอย่างดีเพื่อให้รุ่นน้อง YMBA KU 21 ได้ผ่อนคลายกับบรรยากาศรอบๆ มหาวิทยาลัย แม้ว่ากิจกรรมจะดำเนินไปไม่ครบ แต่ผมคิดว่ารุ่นน้องจะได้รับความรู้และได้มีความคุ้นเคยกันมากขึ้นในวันนั้น… เมื่อมองย้อนกลับไปเมื่อปีที่แล้ว เวลาผ่านมาไวเหมือนโกหก วันนี้เป็นรุ่นพี่แล้ว อีกประมาณหนึ่งปีก็คงใกล้ถึงเวลาที่ต้องทำโปรเจคจบ เหมือนกับรุ่นพี่รุ่น 19 ที่เพิ่งจบไป ประสบการณ์และความรู้ทุกอย่างผ่านมาไวมากจนเก็บเกี่ยวกันแทบไม่ทัน จึงหวังว่าในปีนี้ ผมคงจะพร้อม ที่จะรับทุกประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามา… วันนี้ผมเห็นว่า มีคนค้นหา YMBA KU 21 และเข้ามาในบล็อกของผม แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ.. ขอบคุณสำหรับคนที่เข้ามาทักทายครับ [...]
ตัวผมนั้นปกติแล้วมักจะตื่นสายเป็นประจำ ซึ่งเช้าสุดของผมก็คงจะ 6 โมงเท่านั้น คงจะไม่เหมือนใครๆหลายๆคนที่ขยันตื่นกันตั้งแต่ตี 4 ตี 5… การไปซื้อกระบองเพชรที่ร้านกระท่อมลุงจรณ์นั้น มีโจทย์ข้อหนึ่งที่ท้าทาย และขัดกับธรรมชาติเดิมๆของผมมากๆ เพระาต้องไปถึงก่อนตี 5 เพื่อที่จะได้มีโอกาสเลือกกระบองเพชรที่อยากได้ที่สุด แม้ว่าเราจะไปไม่ทันตี 5 อาจจะไปถึง 9 โมงเช้าอะไรอย่างนี้เป็นต้น ก็อาจจะดีกว่าก็ได้ เพราะบางทีการไม่รู้อะไร ก็เป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน การตื่นเช้าๆนั้นยังสร้างโอกาสที่ดีหลายอย่างให้กับผมอีกด้วย การตื่นเช้านั้น สร้างโอกาสมากมายให้เรา แม้ว่าจะดวงไม่ดีฟ้าไม่เปิดแต่อย่างน้อยก็มีเวลาได้คิดอะไรเพลินๆระหว่างรอเวลา แต่ถ้าเรายังนอนอยู่กับบ้าน ไม่ว่าตอนเช้าแสงจะสวย หรือฟ้าจะหม่นแค่ไหน เราก็ไม่มีทางรู้ได้เลย ผมคิดว่าการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของคนเรานั้น สามารถทำได้หากมีแรงจูงใจ ในกรณีที่ผมสามารถตื่นเช้ากว่าที่เคยได้ ก็เพราะว่ามีกระบองเพชรเป็นจุดมุ่งหมาย ถ้าผมตื่นสาย ผมก็จะสามารถซื้อกระบองเพชรได้เหมือนกัน แต่จะพลาดโอกาสที่จะได้เห็นได้เลือก ทั้งๆที่มีโอกาศ แต่ถ้าหากผมตื่นเช้า ผมก็จะมีโอกาสได้เลือก ได้ซื้อพร้อมๆกับคนอื่นที่ได้สร้างโอกาสให้กับตัวเองโดยการตื่นเช้าได้เหมือนกันครับ ผมอยากให้มันเป็นแบบนี้ในชีวิตประจำวันของผมด้วย มีบางครั้งที่ต้องตื่นเช้าติดต่อกันหลายวันเพราะมีงานด่วน แต่ยังไงผมก็ยังอยากจะตื่นเช้าๆให้ได้แม้ว่าวันนั้นจะไม่มีอะไรก็ตาม สวัสดี
หลังจากที่ผมได้ไปเพิ่มให้มีหมวดหมู่ในบล็อกให้เพิ่มขึ้นมาเพื่อให้สะดวกในการเลือกอ่านเนื้อหาที่ผมพิมพ์ขึ้นมานั้นก็พบว่า ผมเขียนบล็อกมากว่าสองปีแล้ว 17/03/2009 17 มีนาคม 2552 ผมเริ่มสร้างบล็ิอกนี้ขึ้นมาเพราะต้องการเผยแพร่เนื้อหาต่างๆให้กับมังกีซ์โกรฟ และปัจจุบัน ผมได้เลือกให้มันเป็นบล็อกส่วนตัวของผม ซึ่งก็เขียนเรื่องราวที่พบเจอในชีวิตประจำวันมาเรื่อยๆ 04/04/2011 มาถึงวันนี้ครบสองปีมาแล้ว ผมพบว่าบล็อกได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมในชีวิตของผมไปแล้ว มันให้ผลดีทั้งเรื่องงาน และเรื่องความจำ รวมถึงเรื่องความคิดสร้างสรรค์ของผม ผมเองไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาเป็นนักเขียนบล็อกแบบนี้ แม้ว่าจะดูไม่มืออาชีพนัก แต่ผมก็ให้เวลากับมันค่อนข้างมากทีเดียว และเป็นงานอดิเรกที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของผมอย่างไม่ห่างหาย มีข้อดีข้อเสียมากมายจากการเขียนบล็อก แต่ผมเห็นว่าข้อดีมันมากกว่าและมันสามารถสร้างสิ่งดีๆให้มากกว่า… และตอนนี้มันกลายเป็นหนึ่งกิจกรรมที่สร้างความบันเทิงให้ผม นั่นทำให้ผมต้องเขียนบล็อกต่อไป~ สวัสดี
ช่วงนี้ของผมเหมือนว่าจะมีกิจกรรมการหาซื้อกระบองเพชรเป็นชีวิตประจำวัน เพราะเสาร์ที่แล้วก็ไป อังคารก็ไป พุธ ที่ผ่านมาก็ไป พฤหัส ก็ยังไป แล้วเสาร์นี้ก็ยังจะไปอีก ทำให้เรื่องราวเกี่ยวกับการชอปปิ้งกระบองเพชรของผมนั้นค่อนข้างล้นเลยทีเดียว ช่วงนี้ไปซื้อกระบองเพชรบ่อยกว่าที่เคยเป็นเพราะอะไรก็ไม่ทราบได้เหมือนกัน อาจจะเพราะมองหาของใหม่ๆอยู่ก็เป็นได้ ตอนนี้ผมมองหาต้นตอต่างๆมาเก็บสะสมไว้เผื่อวันหนึ่งมันจะโตได้ทันใช้ จึงเดินทางไปหาที่นู่นที่นี่ ซึ่งไม่เหมาะกับชีวิตช่วงนี้ของผมเอาเสียเลย สำหรับเรื่องเล่ากระบองเพชรกับมือใหม่อย่างผมก็คงต้องพักไว้สักช่วงไว้ เสร็จจากการสอบที่กำลังจะมาถึงแล้วค่อยมาเขียนกันใหม่ครับ แล้วจะค่อยๆเขียนเล่าให้อ่านกันว่าในช่วงอาทิตย์นี้ผมไปพบ ไปเจอ ไปซื้ออะไรมาบ้าง สวัสดี
อากาศเมื่อวานก็เย็นดีนะครับ แต่พอเริ่มตกเย็น มืดค่ำแล้วก็เริ่มหนาว อุณหภูมิตอนกลางคืน เมื่อวานประมาณ 22-23 แถวๆบ้านผม แต่นั่นมันคือเรื่องของเมื่อวาน หน้าหนาวที่ได้ผ่านพ้นไปสร้างความหนาวและความหวังน้อยๆให้คนกรุงเทพฯ อยู่พักหนึ่ง ซึ่งนั่นก็เป็นช่วงเวลาที่ใครหลายๆคนอยากให้มันหนาวมากๆและอยากให้มันหนาวนานๆ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะหน้าหนาวที่ผ่านมากรุงเทพฯหนาวได้ครั้งละไม่เกิน 5 วัน… วันนี้หนาวมาก… มาวันนี้ผมตื่นมาด้วยความหนาวเย็นและรีบไปปิดหน้าต่างประตูให้หมดเพื่อป้องกันลมหนาวที่จะพัดเข้ามาในห้อง ลมหนาวบวกกับความชื้นของฝนนั้น ทำให้อุณหภูมิลดลงอย่างน่าใจหาย ตอนนี้ในห้องของผม หน้าต่างทุกบานถูกปิด ประตูทุกบานก็ถูกปิดไว้ แต่อุณหภูมิในห้องของผมยังอยู่ที่ 21 องศาเซลเซียส ซึ่งเย็นกว่าที่ผมเคยเปิดแอร์เสียอีก (ปกติผมจะเปิดแอร์ที่ 26 องศา เพราะไม่ชอบหนาวเกินไป) จนตอนนี้ต้องหยิบ เสื้อหนาวตัวที่หนาที่สุดที่มีมาใส่ เป็นเสื้อที่ขายกันในเมืองนอก ขนมาขายทางร้าน Outlet ในเมืองไทย ผมซื้อมาตัวละ 950 บาท เป็นผ้าลูกฝูกซึ่งข้างในน่าจะเป็นขนใยสังเคราะห์แบบคนแกะ ซึ่งมันเป็นไปได้ยากมากที่จะเอามาใส่เล่นในเมืองไทย แต่ผมก็เคยใช้เสื้อตัวนี้บ่อยมาก เพราะเวลาทำงานในบางออฟฟิศแล้วมันหนาวจนต้องหยิบมาใส่กันเลยทีเดียว ได้ข่าวว่าร่องความกดอากาศต่ำพัดมาจากจีน ทำให้หนาวขนาดนี้ และได้ยินข่าวว่าญี่ปุ่นซึ่งประสบมหาภัยซ้ำซ้อนในขณะนี้ หนาวถึงจุดเยือกแข็งในบางพื้นที่ แม้ว่าคนญี่ปุ่นจะดูเคยชินกับความหนาว แต่นั่นคงไม่ได้หมายความว่าจะชินในสภาพนี้ ซึ่งน่าเป็นห่วงมากๆ แต่ก็ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดี สวัสดี