แมวที่รักหายไปร่วมครึ่งปี
แมวหายไปนี่ปกติ ถ้ามันไม่ได้เป็นอะไร มันก็จะกลับมาเอง แต่แมวตัวนี้ของผมหายไปร่วมครึ่งปีแล้วครับ จริงๆก็เป็นเรื่องที่รู้กันอยู่แล้วถ้าตามอ่านบล็อกนี้มา ว่าจุ๊บแมวของผมนั้นหายไปตั้งแต่ช่วงก่อนปีใหม่ ที่ผ่านมาจนจะครึ่งปีแล้ว ผมเองหมดหวังไปนานแล้วเหมือนกันว่ามันจะกลับมา แม้ว่าตอนแรกๆจะมีความคาดหวังเสมอ ว่าเปิดประตูบ้านไปตอนเช้าก็จะเจอจุ๊บนอนรอกินข้าวอยู่ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเรื่องราวในวันก่อนที่จุ๊บจะหายไป แต่ในวันนี้การเปิดประตูบ้านไปแล้วไม่เจออะไรเลยนี่กลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว เพราะตัวใหญ่ก็ไม่ค่อยจะได้มาสักเท่าไหร่ และตัวใหญ่ก็ไม่เคยมารออาหารเหมือนจุ๊บด้วย … …. วันก่อนเพิ่มหมวดหมู่สัตว์เลี้ยงขึ้นมา ทำให้ต้องทำการโยกย้ายบทความกันนิดหน่อย ผมก็พบว่าผมได้เขียนเรื่องเกี่ยวกับจุ๊บไว้มากเหลือเกิน เหมือนเป็นพวกเห่อแมวอะไรอย่างนั้น ก่อนหน้าที่จะเขียนบล็อกผมเองก็ไม่ได้ใส่ใจจุ๊บสักเท่าไหร่ แต่พอมาเขียนบล็อกทำให้ผมสนใจมันมากขึ้นกว่าเดิม และสังเกตุมันมากขึ้นกว่าเดิม เพราะเขียนเรื่องของมันแล้วสนุกมากๆ แต่ตอนนี้คงเป็นแค่อดีตให้ได้อ่านกัน สวัสดี
หนูอยู่ในแมวอยู่นอก
เรื่องในตอนนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับหนูที่จับได้ในบ้าน และดูเหมือนว่าที่อันตรายที่สุดของหนูนั้นคือนอกบ้านไม่ใช่ในบ้าน… ผมไม่รู้เหมือนกันว่ามีหนูมาอยู่ในบ้าน ตอนไหน เมื่อไหร่ และเท่าไหร่ เท่าที่จับมาจนตอนนี้ก็สามตัวแล้ว ทั้งสามตัวถูกล่อด้วยกล้วย เพราะอาหารอย่างเดียวที่มีวางอยู่นอกตู้เย็นคือกล้วย… หนูทั้งสามตัวที่ถูกจับได้ ตัวใหญ่ทั้งนั้น ผมค่อนข้างงง ว่ามันมาจากไหน เพราะที่บ้านไม่ค่อยได้เก็บอาหารและไม่มีอาหารแห้งเก็บไว้มากนัก มีก็แต่ที่อยู่ในตู้เย็น ซึ่งหนูคงจะเปิดตู้เย็นไม่ได้แน่ๆ และอีกที่ของอาหารน่าจะเป็นถังขยะ แต่ที่บ้านผมเป็นถังขยะแบบกดโดยใช้เท้า ซึ่งหนูก็คงจะไม่สามารถกดเปิดได้ เพราะต้องใช้สองตัวร่วมมือกัน ตัวหนึ่งกด ตัวนึงคุ้ย แต่ถ้าหนูมันทำอย่างนั้นได้ คนก็คงจะไม่รอดแน่ๆ เมื่อจับหนูได้ก็เอามา ไว้นอกบ้านจะได้ไม่เลอะในบ้าน วางได้สักพักก็ได้ยินเสียงตัวใหญ่ มาเล่นหนูที่อยู่ในกระ ทำให้หนูกลัวและตกใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวใหญ่จะกินหรือเปล่า ซึ่งแต่ก่อนก็มีแมวที่บ้านกินหนูอยู่เหมือนกัน แต่หนูที่จับได้ผมคิดว่ามันขนาดใหญ่ไปหน่อย ก็เลยเอาไว้ในบ้านเพื่อหลบตัวใหญ่อีกทีหนึ่ง (ปกติตัวใหญ่จะกินอาหารเม็ดอยู่แล้ว) หนูอยู่ในแมวอยู่นอก จริงแล้วที่หนูมันอยู่ในบ้านเพราะอาจจะหนีแมวที่อยู่นอกบ้านก็ได้ เพราะผมเลี้ยงแมวไว้นอกบ้าน พอหนูเห็นว่าข้างนอกไม่ปลอดภัยก็ในบ้านนี่แหละ แต่จริงๆก็เคยเอาจุ๊บมานอนในบ้านบ่อยๆ ก็ไม่เห็นจะจับได้ในบ้านนะครับ แต่จุ๊บก็เคยจับหนูมาให้สองตัวนะ แต่เล็กกว่าที่อยู่ในกรงนี้มาก แต่ตอนนี้จุ๊บไม่อยู่แล้ว หนูเลยมาอยู่ในบ้านแทน… ในรูปนี้เป็นหนูตัวที่สอง ต่อมาก็มีหนูตัวที่สามที่จับไปแล้ว และปัจจุบันก็ยังมีหนูตัวที่สี่อีก ยังไม่ได้จับ แต่มันมาแสดงตัวโดยการมากินกล้วยที่วางไว้ครึ่งลูก โจทย์ของผมตอนนี้คือหาว่ามันมาจากไหนยังไง เพราะลำพังของที่บ้านคงไม่พอเลี้ยงหนูให้อ้วนได้ถึงสี่ตัวแน่ๆ แค่ผมคนแค่ผมคนเดียวก็ยังลำบากเลย… สวัสดี
วันว่างๆ~ ต้นเดือนมิถุนา
ดูเหมือนวันนี้จะเป็นวันว่างๆของผม และดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีวันว่างๆแบบ โล่งทั้งวันทั้งคืนแบบนี้มาก็นานแล้ว ดังนั้นวันนี้ผมคิดว่าจะเขียนเนื้อหาและบทความที่ค้างไว้ทั้งหมด ว่างแล้วทำอะไรดี? บทความที่คิดว่าจะเขียนน่าจะเป็นบทความเกี่ยวกับการซื้อกระบองเพชรครับ เพราะการซื้อกระบองเพชรนั้นมีเยอะและสะสมมานานมาก แม้จะซื้อขายกันมานานแล้ว แต่ผมก็ยังไม่ได้เอามาเขียนลงบล็อกเสียทีเนื่องจากการเขียนบทความแบบนี้ค่อนข้างจะยาวและใช้เวลามากเหมือนกัน ดังนั้นก่อนจะเขียนบล็อกทุกครั้งก็ต้องจัดเวลาให้ดีก่อนครับ เรื่องไหนที่ยาวๆเกินไปไม่เหมาะกับเวลาอาจจะต้องรอคิว (รอวันว่างๆกันหน่อย) แต่วันนี้เป็นวันที่ว่างครับ ดังนั้นผมจึงลงมือพิมพ์ทั้งหมดที่ค้างไว้… สวัสดี
บล็อกกระบองเพชร
ตอนนี้เหมือนบล็อกของผมจะกลายเป็นบล็อกกระบองเพชรไปแล้ว ถึงแม้จะจั่วหัวบล็อกว่า เรื่องราวส่วนตัวก็ตาม… นั่นหมายความว่ากระบองเพชรได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผม หรือเป็นเรื่องราวประจำวันแล้วนั่นเอง ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ผมเพิ่งตั้งหมวดหมู่ภายในบล็อกนี้ใหม่ให้เป็นหมวดหมู่กระบองเพชรครับ แต่ดูเหมือนก็จะไม่ค่อยจะตรงใจผมสักเท่าไหร่ เพราะเรื่องกระบองเพชรมันทะลักออกจากหัวมาทุกวันๆ ผมมีเรื่องกระบองเพชรและประสบการณ์มากมายที่จะมาเขียนบทความให้อ่านกัน แต่ดูเหมือนว่า Dinh Blog แ่ห่งนี้จะคับแคบไปเมื่อเทียบกับเนื้อหากระบองเพชรทั้งหมดที่ผมมี ซึ่งวิธีแก้ปัญหาของผมคือไปสร้างบล็อกใหม่ ซึ่งน่าจะพูดคุยกันแต่เรื่องกระบองเพชรกับผมเรื่องเดียวไปเลยครับ แน่นอนว่าบทความเกี่ยวกับกระบองเพชรอาจจะลดลงใน Dinh Blog แห่งนี้ แต่มันก็จะเพิ่มในอีกมุมหนึ่งที่ผมจะจัดใหม่ครับ จริงๆแล้วมันก็คล้ายว่าของในห้องเต็ม เราก็ไปเปิดห้องใหม่นั่นแหละครับ ซึ่งน่าจะมีประัโยชน์กับผู้ที่ตามอ่านเรื่องราวกระบองเพชรมากทีเดียว ที่จะได้มุ่งอ่านแต่เรื่องกระบองเพชรครับ บทความใน Dinh Blog นั้นจะยังคงอยู่ไม่ไปไหน ไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งเราจะได้เห็นบล็อกกระบองเพชรแห่งใหม่ของผมในไม่ช้า แน่นอน ว่าผมทำไว้บ้างบางส่วนแล้วแต่ก็ยังไม่เสร็จดี ถ้าเสร็จสมบูรณ์เมื่อไหร่รับรองว่าคนที่ตามอ่านทาง Dinh Blog แห่งนี้จะได้เห็นประกาศนี้อย่างแน่นอนครับผม
รอยพิศวงที่กำแพง
วันนี้มีรูปรอยประหลาดที่กำแพงมาให้ดูครับ คิดว่าหลายๆคนคงจะไม่เคยเห็น เพราะที่เกิดรอยอย่างนี้มันมีปัจจัยครับ บ้านผมเป็นบ้านที่มีความชื้นสูงเป็นพื้นฐาน ดังนั้น พวกตะไคร่ มอส หรือแมลง หรือสัตว์อะไรที่ชอบชื้นๆก็มักจะมาอยู่เป็นประจำ… รอยที่เห็นเป็นรอยหอยทากครับ ที่กำแพงมักจะมีหอยทากไต่ไปมาอยู่เป็นประจำ ผมคิดว่าน่าจะเป็นหอยทากนี่แหละ ส่วนทำไมมันเกิดรอยแบบนี้ แถมรอยไม่ต่อกันด้วย ก็งงๆอยู่ อาจจะเพราะมันกินตะไคร่ที่เกาะอยู่ตามขอบกำแพงก็เป็นได้… เรื่องหอยทากนี่เดี๋ยวคงได้เขียนกันใหม่ในอีกบทบาท นั่นคือบทบาทของศัตรูพืชนะครับ เพราะว่ามีกิจกรรมบางอย่างที่หอยทากทำแล้วเกิดผลเสียกับต้นไม้ของผมอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวไว้จะเล่าอีกทีในบทความหน้า สวัสดี
