| QUICK LINK : Homepage | Share | Postcard Review | © blog.monkiezgrove.com |
จากเนื้อหาตอนที่แล้ว ” ทำแมว อะไร? อวตารหน้าแมวง่ายๆเพียงปลายนิ้วขยับ ” ที่สร้างอวตารหน้าแมวจาก Bake Neko (goblin cat) icon maker มาตอนนี้ผมจะเขียนเล่าวิธีการทำหน้าอวตารแมว ( goblin cat ) อย่างละเอียดกัน นี่เป็นตัวอย่างหน้าจอนะครับ จะอธิบายแบบง่ายๆ ( คนสอนง่าย ) A คือพื้นที่ที่แสดงผลเมื่อเราปรับเปลี่ยน แต่ละจุดของหน้าแมวครับ กดอะไรมันก็จะแสดงให้เห็นกันตรงนี้เลย B คือพื้่นที่เมนูคำสั่งแต่ละอันจะปรากฏขึ้นนะครับ เช่นเรากดหู มันก็จะึขึ้นเป็นคำสั่งหูแมวมากมายให้เลือกกัน มาต่อกันที่เมนูคำสั่งพื้นฐานกันเลยดีกว่า 1.โครงหน้าแมว มีให้เลือกสองแบบครับ ระหว่างหน้ากลม กับหน้าที่มีขนฟูๆตรงแก้ม 2.ลายบนหน้าแมว ลวดลายต่างๆบนหน้าแมว มีให้เลือกหลายแบบครับ 3.หูแมว ใบหูของแมว มีทั้งแบบตั้ง แบบมีขน แบบหูตก มากมาย 4.ตาแมว ตาของแมว อันนี้จะมีให้เลือกเยอะหน่อย 5.หนวดแมว มีแบบให้เลือกไม่ต่างกันเท่าไหร่ เลือกแบบไม่มีหนวดก็ได้นะ 6.ปากแมว ใส่ปากของแมว มีทั้งยิ้ม [...]
กลับไปเป็นนิสิตอีกครั้ง หลักจากห่างหายจากการเรียนในห้องเรียนมาเกือบสี่ปี วันนี้ไปเรียนครั้งแรก หลังจากได้รับคัดเลือกเข้าเรียนที่ ymba ม.เกษตร เหมือนทุกอย่างจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว …ไม่เป็นไรผมจะเล่าให้ฟัง 15 พฤศจิกายน 2552 สมัครสอบ ผมไปยื่นใบสมัครสอบที่ คณะบริหาร ม.เกษตร ซึ่่งในใบประกาศเขาบอกว่าวันนี้เป็นวันรับสมัครวันสุดท้าย และผมก็มีเวลาแค่วันนั้นพอดี ผมเองจำไม่ได้ว่าช่วงนั้นทำอะไรอยู่ จำได้แต่ว่างานยุ่งมากๆเลย พอไปถึงที่ เกษตรเขาก็ให้เลือกว่าจะสอบเข้าสาขาไหนบ้าง ถ้าเลือกสองสาขาแบบว่าสำรองได้ก็ 900 สาขาเดียวก็ 700 ร้อย ด้วยความมุ่งมั่นที่ตัวผมมี และจากการวิเคราะห์จากคำบอกเล่าของเพื่อนที่เรียนบริหาร SME มาแล้วนั้น ผมจึงตัดสินใจเรียนภาคค่ำวันธรรมดา ซึ่งเรียนด้วยกัน 3 วันคือจันทร์ พุธ และศุกร์ ที่ผมตัดสินใจเช่นนี้นั้น อาจเพราะมีเหตุผลเดียวนั่นคืออยากเก็บวันเสาร์อาทิตย์ไว้ใช้เวลาไปไหนมาไหนบ้าง ซึ่งสิ่งนั้นมันจะดูสำคัญในเชิงสังคม(ของผมเอง)มากพอสมควรเลยทีเดียว และหลังจากนี้ก็รอสอบไป.. 29 พฤศจิกายน 2552 วันสอบ และแล้ววันสอบข้อเขียนก็มาถึง เวลาที่ผมใช้ทบทวนนั้นมีไม่มาก ประมาณ 1 อาทิตย์กว่าๆเท่านั้น ซึ่งในเวปบอร์ดของ ymba รุ่น 15 เขาก็บอกว่าข้อสอบแนว GMAT [...]
วันที่ 7 มกราคม ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปร่วมสัมมนากับงาน CLEA 2010 หรือ Character & Licensing Expo Asia 2010 ซึ่งในเนื้อหาของงานจะกล่าวถึงงาน character design โดยเชิญผู้ที่มีประสบการณ์และผู้ที่ทำธุรกิจอยู่ในตลาด Character design มาเป็นวิทยากรในงาน โดยจับใจความได้ว่า งาน Character design เป็นงานที่ให้ผลตอบแทนสูง แต่ต้องอาศัยการพัฒนาต่อเนื่อง การมีคู่ค้าที่ดี และการรอคอยที่ยาวนาน ซึ่งแน่นอนว่ามุมมองนี้อาจจะทำให้นักศึกษาหลายๆท่าน ถอยห่างกันไปเลยทีเดียว เพราะการทำตลาด Character design นั้นก็ดูเหมือนว่าจะต้องปลูกพืชหวังผล รอให้ต้นไม้โตยังไม่พอ ยังต้องหาคนมาซื้อผลิตผลนั้นๆอีก ซึ่งดูยากเกินที่ใครคนหนึ่งจะคิดจะลองทำ เพราะการลงทุนที่ดูยาวนานนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรรับรองความสำเร็จสักเท่าไหร่ แต่ในมุมมองผมนั้นถือว่าเป็นโอกาสที่สำคัญเลยก็ได้ การได้ฟังประสบการณ์เหล่านี้จากผู้ประกอบธุรกิจในแวดวงออกแบบตัวละครนั้น เหมือนจะทำให้ผมได้แผนที่ในการดำเนินธุรกิจหรือกิจการของตัวเองไปได้ง่ายขึ้นอีกด้วย เพราะสิ่งที่ผมต้องการนั้นคือ การทำธุรกิจที่ลงเงินน้อย หรือน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะตัวผมเองนั้นคงไม่มีกำลังทรัพย์เพียงพอจะไปแข่งขันในตลาดใหญ่ๆที่มีเม็ดเงินวิ่งวนอยู่กับการโฆษนาที่สูงลิบลิ่ว สำหรับตลาดออกแบบตัวละครนั้น ก็ยังมีให้เราได้แบ่งส่วนอีกมากมาย ขาดเพียงแค่วิธีการ ประสบการณ์ และเวลาเท่านั้นเอง การจะสร้างตัวละครตัวหนึ่งและทำให้มันเป็นที่รู้จักนั้นจำเป็นต้องใช้เวลา ซึ่งสำหรับผมแล้วการรอคอยนี้ดูจะเป็นเรื่องธรรมดา ผมมักจะชินกับอะไรที่มันต้องรอนานๆ รอแล้วรออีก [...]
อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ตอนนี้หากเราต้องการต้นไม้ เราก็ต้องไปที่ตลาดนัดจตุจักร แต่เป็นวันพุธ-พฤหัสนะ ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์… ปกติแล้วถ้าย้อนไป 8-10 ปีก่อน ผมก็ยังเดินโซนต้นไม้ในตลาดนัดจตุจักรทุกวันเสาร์อาทิตย์อยู่ แต่มาตอนนี้ถ้าจะไปเดินวันเสาร์อาทิตย์ คงจะเห็นแต่เสื้อผ้า สินค้าแฟชั่นเป็นแน่ เพราะตลาดต้นไม้เขานัดกันมาขายวันพุธ พฤหัสบดีกันแล้ว ซึ่งขายกันมาก็นานแล้ว ผมไปซื้อต้นไม้ก็หลายครั้งหลายหนซึ่งส่วนใหญ่ที่ได้ติดไม้ติดมือมาจะเป็นบอนสี เพราะความชอบส่วนตัว และครั้งนี้ที่ผมไปก็คิดว่าจะไปหาบอนสีมาเพิ่มอีกเหมือนกัน แต่คราวนี้คิดว่าจะไปหาต้นที่ผมยังไม่มี ยังไม่คุ้่น หรือแปลกไปจากที่ตาเคยเห็น วันนี้ดูอากาศจะชื้่นและอบอ้าวเป็นพิเศษ เพราะรอเวลาที่ฝนจะตกในหน้าหนาวนั่นเอง แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่รู้สึกถึงความหนาวของหน้าหนาวสักเท่าไร คล้ายๆกับว่านี่คือเช้าที่อบอ้าวของหน้าฝนยังไงอย่างนั้น สังเกตุได้ว่ามีคนใส่ชุดกันฝนอยู่ในรูปถัดไป วันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวครับ พาคุณผิงมาดูด้วย จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน คุณผิงชอบต้นไม้ที่มีดอกครับ แต่ผมไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่ดีกับต้นไม้แนวนั้นเท่าไหร่ ซื้อมาก็ไม่สวยเท่าที่เขาขาย ดูเอาจะดีกว่า สวย/ประหยัด ต้นไม้ก็มีมากมายหลายแบบไปหมดตั้งแต่ไม้เล็กๆอย่าง cactus หรือต้นไม้ใหญ่ๆที่ต้องใช้รถหกล้อขนกันมาเลยทีเดียว ส่วนผมเล็งแต่ต้นไม้เล็กๆครับ ใหญ่ๆไม่มีที่ลงที่บ้านแล้ว เดินเข้ามาไม่นานคุณผิงก็เริ่มหิวครับ เลยต้องไปจับจ่ายที่ร้านกล้วยปิ้งกันเป็นที่แรก… สรุปว่าเดินต่อไปวนรอบสวนจตุจักรหนึ่งรอบก็ได้ของที่หมายตาไว้ครับ นั่นคือสัปปะรดสี และบอนสี สัปปะรดสีนี่ตอนแรกไม่ได้คิดจะซื้อครับ แต่ซื้อมาเพราะเห็นว่ามันไม่แพงอย่างที่เคยเห็นราคา เอาเป็นว่าถูกกว่าที่เคยจินตนาการไว้ล่ะนะ ก็เลยได้มาเยอะ สองสามต้นเลยทีเดียว ส่วนบอนสีก็ได้สองต้นตามรูปข้างล่างครับ ต้นนี้ผมชอบมากๆ ชื่อพันธุ์อยู่ข้างกระถางครับ ลืมจดมาไว้ตอนหน้าแล้วกัน ต้นนี้ชอบตรงใบหน้าก้านใหญ่มาก ดูแล้วน่่าจะอึด [...]
ไปโคราช แวะตามทาง ครั้งนี้ไปเนื่องในโอกาสลูกพี่ลูกน้องแต่งงานครับ ครั้งนี้ผมและญาติเหมารถตู้กันไปอีกเช่นเคย… ตื่นกันตั้งแต่ 6 โมงเช้ากว่า เพื่อลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพราะว่าเขานัดกันประมาณ 8 โมงครับ เราออกเดินทางกันด้วยความสดชื่นและสมาชิกประมาณ 8 คน คือแม่ป้าน้าและน้องๆของผมเอง การเดินทางไปโคราชสำหรับครอบครัวผมถือว่าเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา และไม่น่าตื่นเต้นไปแล้ว เพราะโคราชคือถิ่นฐานบ้านเกิดของครอบครัวเรานั่นเอง สำหรับโปรแกรมตอนเช้าเราเริ่มกันด้วยการไปแวะที่ด่านเกวียน เพื่อซื้อเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งครั้งนี้ป้าของผมซื้อเยอะเป็นพิเศษ เพราะจะซื้อไปวางที่ร้านของเขานั่นเอง ส่วนผมนั้นมองหาสิ่งที่ต้องการนั่นคือดินเผาก้อนกลมๆที่จะเอามาใส่ไว้ในกระถางต้นไม้ หรือต้นบอนสีของผมนั่นแหละ เพื่อให้มันได้เก็บกักความชื้นไว้ให้มากๆ เพราะดินเผา หรืออิฐมอญนั้นมีคุณสมบัติที่เก็บความชื้นได้ดีเยี่ยม จะเห็นได้ว่ามอสหรือตะไคร่ มักจะขึ้นที่อิฐมอญเป็นประจำ และสุดท้ายสิ่งที่ผมตามหามันก็ไม่มี หรือไม่ผมก็หามันไม่เจอ แต่ผมไปสะดุดเอาอยู่สิ่งหนึ่งนั้นคือดินที่นุ่มๆใส่ถุงไว้ให้คนซื้อเอาไปปั้นเอง ถุงละ 20 บาท ถ้าเอาไปปั้นก็ได้กระถางหลายใบเชียวล่ะ ผมยืนนึกอยู่นานว่าจะเอาไปทำอะไรดี และแม้จะคิดออกก็ดูจะยุ่งยากไปนิดหน่อยสำหรับการซื้อมาทำเอง ของบางอย่างนั้น ซื้อสำเร็จรูปมาจะใช้ได้ดีและประหยัดเวลาที่เราต้องมาทำเองมากกว่า แม้ว่าตอนนี้ผมจะประหยัดขึ้น แต่ทางเลือกที่จะซื้อดินไปปั้นเองคงจะไม่เหมาะนัก เลยทิ้งความคิดนั้นไว้ตรงนั้นนั่นเอง ต่อจากเครื่องปั้นดินเผาก็มาบ้านยายนิด บ้านยายนิดผมมาครั้งแรกนั้นก็วันเกิดคุณยายไม่กี่เดือนที่ผ่านมา สำหรับตอนนั้นรายละเอียดมันมากมายไปหมดจึงเก็บข้อมูลไม่ทัน มาคราวนี้โล่งโปร่งๆสบายๆ ทำให้เราได้ดูอะไรกันมากขึ้น รูปข้างบนนี่เป็นผลไม้ ชื่อชมพู่มะเหมี่ยว ถ้าไม่มีใครบอกผมก็คงจะไม่รู้เหมือนกัน เพราะตั้งแต่จำความได้ มันไม่มีอยู่ในสมองผมเลยแม้แต่น้อย หรือผมอาจจะเป็นคนขี้ลืมเอามากๆก็ได้ [...]