จตุจักร ตลาดต้นไม้ วันพุธ
หลังจากผ่านมาหลายครั้งกับการไปจตุจักร ตลาดต้นไม้ทั้งไปตั้งแต่กลางคืน ไปตอนตลาดวาย ซึ่งในแต่ละเวลาก็จะมีความสะดวกสบายต่างกันไป คงจะเปรียบเทียบให้อ่านกันในตอนหลัง ในวันนี้ตื่นเช้า และเช้าที่สุดในรอบเดือนนี้เพราะมันตื่นเช้าถึง 6 โมง สำหรับคนทั่วๆไปแล้วเวลานี้คงเป็นเวลาที่ปกติ ที่ต้องอาบน้ำแต่งตัวออกไปทำงาน แต่สำหรับผม มันเป็นเวลาพิเศษเพราะนี่คือวันพิเศษ วันนี้เป็นเช้าวันพุธที่ผมตั้งใจว่าจะไปจตุจักร ไปหาซื้อต้นไม้ ไปดูสิ่งที่แตกต่างจากคืนวันอังคาร หรือแปลกไปจากเย็นวันพฤหัส ผมขับรถออกจากบ้านในเวลา 6 โมงครึ่ง ซึ่งตอนนั้นก็มีแสงอาทิตย์สว่างมากพอสมควร แม้ว่าฟ้าจะยังมืดครึ้มไปด้วยเมฆอยู่บ้าง เพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก แต่ก็ทำให้เช้าวันนี้ดูสดใสไม่น้อย ผมเดินทางไปยังตลาดนัดจตุจักรและวนหาที่จอดรถแถวๆนั้นซึ่งได้ที่จอดข้างทางเป็นที่ระหว่างรถกะบะสองคัน มองไปด้านข้างเห็นป้าย…ห้ามจอดวันคู่ แต่วันนี้วันคี่ เลยสบายไป เมื่อลงมาดูก็พบว่าสามารถเอาเข้าไปจอดในสวนสาธารณะจตุจักรได้เหมือนกัน แต่คงจะต้องมาเช้ากว่านี้เพราะมีรถคนมาวิ่งออกกำลังกายกันเยอะพอดู เมื่อเดินเข้าไปในตลาดนัดต้นไม้จตุจักรก็ได้พบต้น… อะไรก็ไม่รู้เหมือนกันครับ รู้แต่ว่าช่วงนี้เจอไอ้ผลของต้นนี้บ่อยมากๆ ต้นของมันไม่น่าสนใจเลย แต่ผลของมันกลับเด่นเป็นสง่า ผมพบว่าเดินๆไปก็จะมีร้านเอาแต่ผลของมันมาขายด้วย ซึ่งน่าจะเอาไปเป็นของประกอบถ่ายรูปได้อย่างดี ( มักจะเห็นคนถ่ายรูปกับไอ้ลูกนี้นี่แหละ ) เพราะว่าเป็นตอนเช้าเลยร่มรื่นและเต็มไปด้วยความชื้นหลังฝนตก ทำให้เดินได้อย่างสบาย เพราะไม่ต้องห่วงเรื่องร้อน จะมีน่าห่วงก็แค่พวกแอ่งน้ำเล็กๆตามพื้นนี่แหละ อาจจะทำให้ลื่นหรือขากางเกงเปียกได้ ตอนนี้ 7 โมงกว่าๆมีคนเดินเยอะพอสมควร มีคนมากหน้าหลายตามาซื้อต้นไม้กัน แต่เวลานี้ไม่ค่อยจะเห็นวัยรุ่นสักเท่าไร ผิดกับคืนวันอังคาร ขนาดว่าเที่ยงคืนแล้วยังเห็นวัยรุ่นหนุ่มสาวคราวมหาวิทยาลัยมาเดินดูเดินเลือกซื้อต้นไม้กันอยู่เลย… หนึ่งในเป้าหมายของผมในวันนี้ครับ ผมจะมาซื้อไม้อวบน้ำ ซึ่งจะขายในร้าน [...]
จตุจักร ตลาดต้นไม้ วันพฤหัส
อย่างที่รู้ๆกันว่า จตุจักรที่ขายต้นไม้ในวันธรรมดานั้น ขายตั้งแต่วันอังคารตอนกลางคืน จนถึงวันพฤหัส แต่จะมีใครรู้หรือไม่ว่า ผมไม่รู้ว่ามันปิดกี่โมงของวันพฤหัสบดี… หลังจากที่สองวันก่อนไปจตุจักรวันอังคารกลางคืน แต่ได้กลับมาแค่พืชที่หน้าตาดูไปก็คล้ายๆว่านหางจรเข้มาต้นหนึ่ง แล้วก็เจอกับฝนตก ถ้าอยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไรก็กลับไปอ่านได้ที่ตอน “ จตุจักรกลางคืน กับเที่ยงคืนที่ฝนตก ” วันนี้ผมยังเกิดอารมณ์ค้างคา เหมือนกับทำอะไรแล้วก็ทำไม่สุด หลายๆอย่างที่ทำไม่ได้ก็ต้องทำใจปล่อยให้มันผ่านไป แต่วันนี้มีโอกาสดีเพราะผมจะต้องไปจ่ายค่าโทรศัพท์และแจ้งปัญหาเกี่ยวกับอินเตอร์เนทที่บ้านผม หลังจากทำธุระเสร็จแล้วก็มุ่งตรงไปทันที ไปที่ ที่หนึ่งซึ่งไม่ใช่จตุจักร นั่นคืออาคารจอดแล้วจรสถานนีรถไฟฟ้าใต้ดิน ลาดพร้าว นั่นก็เพราะผมคิดว่าขับไปที่จตุจักรอาจจะไม่สะดวกเรื่องที่จอดเท่าไรนัก เพราะต้องไปจอดไกลและเสียค่ามอเตอร์ไซราคาขูดรีดพอสมควร ฟ้าที่มืดครึ้มที่มองจากอาคารจอดแล้วจรชั้นที่ 7 วนขึ้นไปตั้งแต่ชั้น 1 ยอมวนเพื่อให้ได้วิวสวยๆนะเนี่ย ก็เลยไปขับรถไปฝากไว้ที่อาคารเพราะยังไงก็นั่งรถใต้ดินไปถึงได้เลยที่สถานนีกำแพงเพชร ซึ่งเดินขึ้นมาก็ถึงตลาดนัดต้นไม้จตุจักรเลย สิ่งที่กังวลเล็กน้อยเมื่อนั่งรถไฟฟ้าอยู่นั้นก็คือตลาดมันจะวายรึเปล่า จะยังมีของขายอยู่รึเปล่า ซึ่งในช่วงที่กำลังขึ้นบันไดเลื่อนมาถึงทางออกความรู้สึกนี้ยิ่งลุ้นระทึกชัดเจน เพราะถ้าเขาขนกลับหมดก็คงจะเสียเที่ยว เมื่อเดินขึ้นจากสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน กำแพงเพชรก็จะเจอกับจตุจักรตลาดต้นไม้ทันที เมื่อเดินขึ้นมาก็โล่งใจพอสมควรเพราะร้านที่เคยตั้งก็ยังคงตั้งอยู่ แต่มองไปก็รู้สึกว่ามันโล่ง ไปบ้างเหมือนกัน ดูเหมือนว่าเวลานี้ (3.30 กว่า) ร้านค้าต่างๆจะเริ่มทยอยเก็บของ เพราะเป็นวันพฤหัสซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการขายของ ได้ยินว่าเขาให้ขนของออกก่อน 6 โมงเย็น คือถ้ามา 6 โมงเย็นคืนวันพฤหัสบดี ก็คงจะไม่เจออะไรแล้วก็เป็นได้ ทางเิดินในซอยซึ่งยาวไปตลอดทาง ภาพนี้จะไม่มีทางเห็นหรือจินตนาการถึงได้เลยถ้าไม่เคยมาวันธรรมดา ผมเดินไปลัดเลาะไปในพื้นที่ [...]
เทศกาลเที่ยวเมืองไทย
ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนกับงาน เทศกาลเที่ยวเมืองไทย ที่จัดที่อิมแพคอารีนา เมืองทองธานี ซึ่งจัดเพื่อกระตุ้นกระแสการท่องเที่ยวภายในประเทศของเรานั่นเอง ผมเดินทางมาถึงงานเทศกาลเที่ยวเมืองไทย ก็เกือบเที่ยง ข้าวก็ไม่ได้กินมา เพราะรีบๆเดินทาง วันนี้ดูเหมือนว่าจะมีกิจกรรมหลายอย่างและเทศกาลเที่ยวเมืองไทยก็เป็นกิจกรรมในช่วงบ่ายวันนี้ของผม ครั้งนี้ก็มากันสองคนเหมือนเดิม ผมกับคุณผิง เมื่อผมเข้ามาในงานแล้วพบว่า งานนี้น่าจะเป็นเทศกาลเที่ยวกินเมืองไทยมากกว่า เพราะบังเิอิญว่าประตูฝั่งที่เดินเข้าไปเป็นฝั่งที่จัดนิทรรศกาล แสดงอาหารวัฒนธรรมพื้นบ้านของแต่ละภาคในประเทศไทย เดินไปไหนก็เห็นแต่ของกิน ของใช้ก็มีบ้าง แต่ที่ดึงดูดคนก็มักจะเป็นของกินแปลกๆที่หากินไม่ได้ในกรุงเทพนั่นเอง ผมเดินดูไปพร้อมความหิวที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ความแปลก ความหอม บวกกับความน่าลิ้มลองของอาหารแปลกนั้นทำให้ความหิวที่มีมันยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ… ในระหว่างที่เดินไปมีผู้คนมากมายกำลังเดินดูสิ่งที่ตัวเองต้องการ การจัดร้านที่นี่ดูดีมากๆ เพราะมีการจัดสถานที่ให้เสมือนสถานที่จริงโดยดึงเอาจุดเด่นของแต่ละสถานที่นั้นๆมาแสดงให้ผู้คนได้เห็นและระลึกถึงบรรยากาศที่เคยได้รับครั้งยังสมัยไปเที่ยวสถานที่นั้นๆ เดินๆไปก็เจอขนมสายไหม ซึ่งมีเด็กๆรุมล้อมอยู่เยอะมากๆ ขนมสายไหมนี่ไม่ว่าจะตั้งที่ไหนก็ได้รับความนิยมเพราะด้วยรูปทรงของมันทำให้มันโฆษนาตัวเองไปในตัว เวลาที่เห็นคนถือกินเราก็มักจะสนใจและอยากได้บ้าง เดินต่อมาก็เจอว่าวมากมาย แต่ตอนนี้ก็คงเป็นแค่ของสะสมไปแล้ว ในกรุงเทพคงจะหาที่เล่นว่าวยากทีเดียว พอมองแล้วคิดกลับไปถึงตอนเด็กๆสมัยยังประถม แถวหน้าบ้านผมมีลานกว้างๆ อยู่ เป็นลานที่เจ้าของที่ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ทำอะไร ก็เลยกลายเป็นที่เล่นของเด็กๆอย่างผม และสมัยนั้นก็เล่นทุกอย่างเท่าที่จะหาได้ ว่าวก็เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ได้เคยเล่นมา ผมยังนึกถึงภาพที่ตัวเองนอนบนกองหินที่เขาเตรียมไว้ก่อสร้าง มือถือเชือกว่าวที่ผูกกับตัวว่าวที่ลอยอยู่สูงกว่า 50 เมตรจากพื้น ผมมองมันลอยเล่นลมไปเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไมเวลานึกถึงแล้วถึงได้รู้สึกดีจริงๆ เดินต่อมาก็เจอทอดมัน แต่เป็นทอดมันแบบไม่ทอดเดี่ยว เพราะเขาเอามาทอดกับอย่างอื่นด้วยเช่น ไข่นกกระทา ไข่ไก่ ไข่เยี่ยวม้า แต่ไข่จะอยู่ข้างในโดยที่ทอดมันนั้นหุ้่มอยู่ข้างนอก แต่ผมว่าทีเด็ดที่ทำให้ทอดมันน่าสนใจก็คือใบกระเพรากรอบที่ประดับอยู่รอบๆนี่แหละ พอนึกถึงรสสัมผัส [...]
งานสมาคมไม้ประดับ บ้านก้ามปู
ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว กับงานประชุมของสมาคมไม้ประดับ ณ บ้านก้ามปู Tropical Gallery ครั้งนี้ผมก็ไปเป็นผู้ติดตามเหมือนเคยครับ ติดสอยห้อยตามไปกับคุณแม่ เพราะไม่มีอะไรทำด้วย ไปฟังไปดูน่าจะมีอะไรใส่หัวได้มากกว่านั่งๆนอนๆอยู่บ้านเฉยๆเป็นแน่ ไปถึงก็เดินดูสวนครับ ที่นี่ต้นไม้เยอะ เป็นที่ๆเป็นต้นแบบในใจผมเลยทีเดียว อยากมีไว้บ้างจัง สวนสวยๆกับร้านกาแฟมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของความฝันไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แค่อยู่กับต้นไม้แล้วใจมันสงบดีทีเดียว ที่นี่มีต้นไม้แปลกๆมากมายครับ สามารถไปนั่งดู พร้อมกับดื่มอะไรไปได้ด้วยผ่อนคลายมากทีเดียว ส่วนใครที่แพ้ยุงควรพกโลชั่นหรือยาทากันยุงไว้ด้วย หรือไม่ก็ไปอยู่มุมที่มีพัดลมหรือห้องแอร์ละนะ ผมเดินเล่นรอบๆไม่นานนักก็เข้าไปร่วมงาน มีการสัมมนาเล็กเพื่อแบ่งบันความรู้และเหตุการณ์หรือกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวข้องกับสมาคมให้เราได้รู้ด้วย ผมไม่ได้เป็นสมาชิกหรอครับ แต่คุณแม่ผมสนใจมากๆ เพราะแม่ชอบไม้ประดับและต้นไม้ต่างๆ หลังจากแจ้งข่าวสารและสัมมนาเรียบร้อยแล้ว ก็มาถึงช่วงสุดท้ายนั่นคือการประมูลต้นไม้ มีต้นไม้แปลกที่ไม่เคยเห็นมากมาย ต้นที่คิดว่าถูกกลับแพง ต้นที่คิดว่าแพงกลับถูก ถ้าไม่ได้เข้ามาในตลาดหรือสมาคมนี่คงไม่มีทางรู้คุณค่าของต้นไม้เหล่านี้ได้เลยนะนี่ นอกจากมีคุณค่าทางจิตใจผู้ปลูกแล้วยังมีค่าทางตลาดและเศรษฐกิจของประเทศอีกด้วย ตอนนี้ผมค่อนข้างห่างเรื่องต้นไม้ไปมากเพราะการเรียนและการทำงาน คิดว่าเมื่อปรับเวลาของตัวเองให้เหมาะสมได้อีกครั้งก็คงจะได้มาศึกษาต้นไม้และไม้ประดับกันอย่างจริงจังอีกครั้ง สวัสดี
เรื่องเล่าหลังรับน้อง
เรื่องเล่าหลังรับน้อง ผ่านมาก็หลายปีแล้วที่ผมไม่ได้รับน้อง มันนานมากๆจนจำไม่ได้เลยทีเดียวว่าไปร่วมกิจกรรมรับน้องครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่… ปกติแล้ว ตามที่ผมได้พบเจอการรับน้องมา มันก็ช่างแตกต่างกับสาขา และคณะอื่นมากเหลือเกิน เพราะเราศิลปกรรมมักจะมีอะไรประหลาดๆ คนประหลาดๆ กิจกรรมประหลาดๆ เอาเป็นว่าเราไม่เหมือนชาวบ้านเลยครับ ตามประสบการณ์ที่ได้เจอมา ผมมักจะโดดรับน้องเป็นประจำครับ เพราะช่วงนั้นค่อนข้างขี้เกียจจริงๆ ปีหนึ่งเลยผ่านพ้นไปแบบเรียบง่ายไม่ค่อยได้ร่วมกิจกรรมนัก แต่วันรับน้องหลักก็ยังมาครับ จนมาปีสองก็ต้องมาคุมกิจกรรมเสมือนมาชดใช้กรรมอย่างไรอย่างนั้น แต่ผมเองก็ค่อนข้างสนุกกับการคิด การจัดการว่าจะทำอะไรอย่างไร ที่ไหน ต้องใช้ใคร เป็นประสบการณ์ที่ดีมาก เพราะได้เห็นอะไรหลายๆอย่าง…. มาถึงวานก่อนนี้ซึ่งผ่านไปได้เกือบครึ่งสัปดาห์ ผมไปรับน้องกับ YMBA KU ซึ่งสำหรับผมนั้นเป็นกิจกรรมรับน้องที่ดูเป็นทางการครั้งแรกเลยทีเดียว ผมตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า และเตรียมตัวออกจากบ้านโดยรอติดรถแทกซี่ไปกับพี่ที่เรียนด้วยกันคนหนึ่ง ผมมาถึงที่คณะ และพบกับคนไม่คุ้นหน้ามากมาย ชาว ymba กลุ่มวันเสาร์อาทิตย์กับกลุ่มวันธรรมดาได้มาเจอกันแล้วในวันนี้เนื่องด้วยกิจกรรมรับน้อง ผมเข้าไปเซ็นชื่อและรับเสื้อ ทุกคนต้องเปลี่ยนเสื้อใหม่ที่โครงการจัดไว้ให้ เป็นเสื้อโปโลสีชมพู เนื้อผ้าดูหนาดีทีเดียว… เราัจับกลุ่ม ยืน นั่ง และเดินไปเดินมา รอให้ถึงกำหนดเวลาออกเดินทาง สำหรับวันนี้ สาขาวิชาผมมาถึง 26/30 ซึ่งผมคิดว่าเป็นจำนวนที่มากจริงๆ ต่อมารุ่นพี่เริ่มให้รุ่นน้องอย่างเราจับกลุ่มตามคันรถ ช่วงนี้ทุกคนก็เริ่มว่างๆ เพราะได้แต่รอ จึงมีการถ่ายรูปหมู่กันอย่างสนุกสนาน…. ในรถคันหนึ่งจะมีการจัดแบบสุ่มครับ [...]
