Dinh Airawanwat Blog

กลับไปเป็นนิสิตอีกครั้ง หลักจากห่างหายจากการเรียนในห้องเรียนมาเกือบสี่ปี วันนี้ไปเรียนครั้งแรก หลังจากได้รับคัดเลือกเข้าเรียนที่ ymba ม.เกษตร เหมือนทุกอย่างจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว …ไม่เป็นไรผมจะเล่าให้ฟัง
15 พฤศจิกายน 2552 สมัครสอบ ผมไปยื่นใบสมัครสอบที่ คณะบริหาร ม.เกษตร ซึ่่งในใบประกาศเขาบอกว่าวันนี้เป็นวันรับสมัครวันสุดท้าย และผมก็มีเวลาแค่วันนั้นพอดี ผมเองจำไม่ได้ว่าช่วงนั้นทำอะไรอยู่ จำได้แต่ว่างานยุ่งมากๆเลย พอไปถึงที่ เกษตรเขาก็ให้เลือกว่าจะสอบเข้าสาขาไหนบ้าง ถ้าเลือกสองสาขาแบบว่าสำรองได้ก็ 900 สาขาเดียวก็ 700 ร้อย
ด้วยความมุ่งมั่นที่ตัวผมมี และจากการวิเคราะห์จากคำบอกเล่าของเพื่อนที่เรียนบริหาร SME มาแล้วนั้น ผมจึงตัดสินใจเรียนภาคค่ำวันธรรมดา ซึ่งเรียนด้วยกัน 3 วันคือจันทร์ พุธ และศุกร์ ที่ผมตัดสินใจเช่นนี้นั้น อาจเพราะมีเหตุผลเดียวนั่นคืออยากเก็บวันเสาร์อาทิตย์ไว้ใช้เวลาไปไหนมาไหนบ้าง ซึ่งสิ่งนั้นมันจะดูสำคัญในเชิงสังคม(ของผมเอง)มากพอสมควรเลยทีเดียว และหลังจากนี้ก็รอสอบไป..
29 พฤศจิกายน 2552 วันสอบ และแล้ววันสอบข้อเขียนก็มาถึง เวลาที่ผมใช้ทบทวนนั้นมีไม่มาก ประมาณ 1 อาทิตย์กว่าๆเท่านั้น ซึ่งในเวปบอร์ดของ ymba รุ่น 15 เขาก็บอกว่าข้อสอบแนว GMAT ผมเองก็ไม่รู้หรอกมันคืออะไร [...]

Continue Reading...

อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ตอนนี้หากเราต้องการต้นไม้ เราก็ต้องไปที่ตลาดนัดจตุจักร แต่เป็นวันพุธ-พฤหัสนะ ไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์…
ปกติแล้วถ้าย้อนไป 8-10 ปีก่อน ผมก็ยังเดินโซนต้นไม้ในตลาดนัดจตุจักรทุกวันเสาร์อาทิตย์อยู่ แต่มาตอนนี้ถ้าจะไปเดินวันเสาร์อาทิตย์ คงจะเห็นแต่เสื้อผ้า สินค้าแฟชั่นเป็นแน่ เพราะตลาดต้นไม้เขานัดกันมาขายวันพุธ พฤหัสบดีกันแล้ว ซึ่งขายกันมาก็นานแล้ว
ผมไปซื้อต้นไม้ก็หลายครั้งหลายหนซึ่งส่วนใหญ่ที่ได้ติดไม้ติดมือมาจะเป็นบอนสี เพราะความชอบส่วนตัว และครั้งนี้ที่ผมไปก็คิดว่าจะไปหาบอนสีมาเพิ่มอีกเหมือนกัน แต่คราวนี้คิดว่าจะไปหาต้นที่ผมยังไม่มี ยังไม่คุ้่น หรือแปลกไปจากที่ตาเคยเห็น

วันนี้ดูอากาศจะชื้่นและอบอ้าวเป็นพิเศษ เพราะรอเวลาที่ฝนจะตกในหน้าหนาวนั่นเอง แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่รู้สึกถึงความหนาวของหน้าหนาวสักเท่าไร คล้ายๆกับว่านี่คือเช้าที่อบอ้าวของหน้าฝนยังไงอย่างนั้น สังเกตุได้ว่ามีคนใส่ชุดกันฝนอยู่ในรูปถัดไป

วันนี้ผมไม่ได้มาคนเดียวครับ พาคุณผิงมาดูด้วย จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆกัน คุณผิงชอบต้นไม้ที่มีดอกครับ แต่ผมไม่ค่อยมีประสบการณ์ที่ดีกับต้นไม้แนวนั้นเท่าไหร่ ซื้อมาก็ไม่สวยเท่าที่เขาขาย ดูเอาจะดีกว่า สวย/ประหยัด

ต้นไม้ก็มีมากมายหลายแบบไปหมดตั้งแต่ไม้เล็กๆอย่าง cactus หรือต้นไม้ใหญ่ๆที่ต้องใช้รถหกล้อขนกันมาเลยทีเดียว ส่วนผมเล็งแต่ต้นไม้เล็กๆครับ ใหญ่ๆไม่มีที่ลงที่บ้านแล้ว

เดินเข้ามาไม่นานคุณผิงก็เริ่มหิวครับ เลยต้องไปจับจ่ายที่ร้านกล้วยปิ้งกันเป็นที่แรก…
สรุปว่าเดินต่อไปวนรอบสวนจตุจักรหนึ่งรอบก็ได้ของที่หมายตาไว้ครับ นั่นคือสัปปะรดสี และบอนสี สัปปะรดสีนี่ตอนแรกไม่ได้คิดจะซื้อครับ แต่ซื้อมาเพราะเห็นว่ามันไม่แพงอย่างที่เคยเห็นราคา เอาเป็นว่าถูกกว่าที่เคยจินตนาการไว้ล่ะนะ ก็เลยได้มาเยอะ สองสามต้นเลยทีเดียว ส่วนบอนสีก็ได้สองต้นตามรูปข้างล่างครับ

ต้นนี้ผมชอบมากๆ ชื่อพันธุ์อยู่ข้างกระถางครับ ลืมจดมาไว้ตอนหน้าแล้วกัน ต้นนี้ชอบตรงใบหน้าก้านใหญ่มาก ดูแล้วน่่าจะอึด ผมชอบอะไรที่โตไวเลี้ยงง่ายตายยาก (เอาทุกอย่าง)

ต้นนี้ได้มาแบบชอบนิดๆ จริงๆแล้วผมไม่ค่อยชอบบอนใบที่มัน ออกมันวาวเท่าไร แต่ต้นนี้ก็สีสวยดีครับเลยหยิบมา สีแบบนี้ที่บ้านยังไม่ค่อยมีด้วย
สรุปครั้งนี้ก็เหมือนมาเดินเล่นครับ [...]

Continue Reading...

ไปโคราช แวะตามทาง ครั้งนี้ไปเนื่องในโอกาสลูกพี่ลูกน้องแต่งงานครับ ครั้งนี้ผมและญาติเหมารถตู้กันไปอีกเช่นเคย…
ตื่นกันตั้งแต่ 6 โมงเช้ากว่า เพื่อลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว เพราะว่าเขานัดกันประมาณ 8 โมงครับ เราออกเดินทางกันด้วยความสดชื่นและสมาชิกประมาณ 8 คน คือแม่ป้าน้าและน้องๆของผมเอง
การเดินทางไปโคราชสำหรับครอบครัวผมถือว่าเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา และไม่น่าตื่นเต้นไปแล้ว เพราะโคราชคือถิ่นฐานบ้านเกิดของครอบครัวเรานั่นเอง

สำหรับโปรแกรมตอนเช้าเราเริ่มกันด้วยการไปแวะที่ด่านเกวียน เพื่อซื้อเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งครั้งนี้ป้าของผมซื้อเยอะเป็นพิเศษ เพราะจะซื้อไปวางที่ร้านของเขานั่นเอง ส่วนผมนั้นมองหาสิ่งที่ต้องการนั่นคือดินเผาก้อนกลมๆที่จะเอามาใส่ไว้ในกระถางต้นไม้ หรือต้นบอนสีของผมนั่นแหละ เพื่อให้มันได้เก็บกักความชื้นไว้ให้มากๆ เพราะดินเผา หรืออิฐมอญนั้นมีคุณสมบัติที่เก็บความชื้นได้ดีเยี่ยม จะเห็นได้ว่ามอสหรือตะไคร่ มักจะขึ้นที่อิฐมอญเป็นประจำ
และสุดท้ายสิ่งที่ผมตามหามันก็ไม่มี หรือไม่ผมก็หามันไม่เจอ แต่ผมไปสะดุดเอาอยู่สิ่งหนึ่งนั้นคือดินที่นุ่มๆใส่ถุงไว้ให้คนซื้อเอาไปปั้นเอง ถุงละ 20 บาท ถ้าเอาไปปั้นก็ได้กระถางหลายใบเชียวล่ะ ผมยืนนึกอยู่นานว่าจะเอาไปทำอะไรดี และแม้จะคิดออกก็ดูจะยุ่งยากไปนิดหน่อยสำหรับการซื้อมาทำเอง ของบางอย่างนั้น ซื้อสำเร็จรูปมาจะใช้ได้ดีและประหยัดเวลาที่เราต้องมาทำเองมากกว่า แม้ว่าตอนนี้ผมจะประหยัดขึ้น แต่ทางเลือกที่จะซื้อดินไปปั้นเองคงจะไม่เหมาะนัก เลยทิ้งความคิดนั้นไว้ตรงนั้นนั่นเอง

ต่อจากเครื่องปั้นดินเผาก็มาบ้านยายนิด บ้านยายนิดผมมาครั้งแรกนั้นก็วันเกิดคุณยายไม่กี่เดือนที่ผ่านมา สำหรับตอนนั้นรายละเอียดมันมากมายไปหมดจึงเก็บข้อมูลไม่ทัน มาคราวนี้โล่งโปร่งๆสบายๆ ทำให้เราได้ดูอะไรกันมากขึ้น
รูปข้างบนนี่เป็นผลไม้ ชื่อชมพู่มะเหมี่ยว ถ้าไม่มีใครบอกผมก็คงจะไม่รู้เหมือนกัน เพราะตั้งแต่จำความได้ มันไม่มีอยู่ในสมองผมเลยแม้แต่น้อย หรือผมอาจจะเป็นคนขี้ลืมเอามากๆก็ได้ ไม่เป็นไรเราจะมาสร้างความทรงจำใหม่กัน

ชมพู่มะเหมี่ยวเยอะมากๆ และทุกคนก็เก็บกันอย่างสนุก อย่างในรูปนี้ น้องผมต่อเก้าอี้ขึ้นไปเก็บครับ เพราะที่สูงๆนั้นยังไม่มีคนเก็บ [...]

Continue Reading...

ไปขายโปสการ์ดที่งานปล่อยแสง 5 นี่คงเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยครับ ที่ได้ไปขายของที่งานปล่อยแสง5 ชื่องานนั้นวัยรุ่นมากๆ ผมนึกภาพแรกออกทันทีหลังจากได้ิยินชื่องาน “ปล่อยแสง” ภาพในหัวนั้นเป็นภาพอุลตร้าแมนปล่อยแสง…
สำหรับงานปล่อยแสงนี้จริงๆมันก็คงเหมือนปล่อยของ หรือปลดปล่อยพลังมากกว่า เพราะในปัจจุบันทาง TCDC ซึ่งเป็นหัวเรือใหญ่สำหรับงานปล่อยแสงนี้ได้ ส่งเสริมและพัฒนาโดยมุ่งหวังการแสดงออกของคนรุ่นใหม่ที่มีความคิดสร้างสรรค์อย่างมาก ( สำหรับผมก็น่าจะอยู่ในหมวดคนรุ่นใหม่นะ ) และนี่ก็เป็นโอกาสอันดีครับที่ผมจะได้พามังกีซ์โกรฟไปโชว์โปสการ์ดกันซะเลย
งานปล่อยแสงนี้มันมีมา 4 ครั้งแล้วครับ ครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 5 ตามตีม ดนตรี อุตสาหกรรมดนตรี อย่างที่กล่าวไว้ครับ TCDC สนับสนุน Creative Content ทั้งหมด เพราะฉนั้นไม่ว่างานสร้างสรรค์แบบไหนก็มีโอกาสได้แสดงออกครับ ใครที่มีผลงานแล้วอยากปล่อยของก็ลองติดตามข่าวกันต่อไปได้ เพราะผมลองคุยกับเจ้าหน้าที่ แล้วได้ความว่าจะอีกครั้งสองครั้งในปีหน้า จะมีหนังสั้นรวมอยู่ด้วย ในความคิดของผมตอนนั้นคิดว่าจะทำอนิเมชั่นส่งสักเรื่องละนะ แต่ถ้าถึงตอนนั้นจะเป็นอย่างไรค่อยว่ากัน
ต่อจากนี้จะเป็นรูปภายในงานครับ ใครได้ไป ไม่เคยไป หรืออยากไปอย่างไรก็ัชมกันได้เลยครับ

เวทีด้านหน้าหอศิลป์ครับ มีคอนเสริตแสดงตอนเวลาครับ ด้านหลังเป็นป้ายสลับได้ด้วย ผมนั่งมองเห็นเขาหมุนๆตลกดีครับ แต่ก็สร้างสรรค์มากทีเดียว

หุ่นยักษ์ในงานครับ ตัวนี้ไม่เกี่ยวกับงานปล่อยแสง 5 ครับ แต่มันมีปกติที่หอศิลป์ครับ ตลกดีครับลองไปดูกัน

เดินไปเดินมาเจอป้ายโฆษนา หุ่นตัวเมื่อกี้ครับ มันพ่นไฟได้ด้วย(แค่ในรูป) แต่ผมไม่ค่อยประทับใจเท่าไรครับ [...]

Continue Reading...

เตรียมออกร้านมังกีซ์โกรฟ งานปล่อยแสง 5 มากับงานล่าสุดกันเลยต่อเนื่องมาจากงานสีสรรกรุงเทพ ทำให้การเตรียมตัวครั้งนี้ ไม่ต้องเตรียมอะไรมากมายเหมือนครั้งก่อนที่งานสีสรรกรุงเทพ เพราะหลายๆอย่างได้พร้อมอยู่แล้ว
วันที่จัดงานคือ 26 – 27 ธันวาคม 2552 เวลา 11.00 – 21.00 น. ที่ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร (ตรงข้ามมาบุญครอง) และชื่อหัวข้องานเต็มๆว่า เทศกาลปล่อยแสง 5 ตอน มหกรรมเครือข่ายดนตรี
ดูหัวข้อแล้วไม่น่าจะเกี่ยวกับมังกีซ์โกรฟโปสการ์ดกันซักเท่าไหร่เลยครับ แต่เราติดต่อไปแล้วทาง TCDC ตัดสินใจให้โอกาสนี้มาครับ เราก็ยินดีรับไว้ด้วยความเต็มใจกันอย่างยิ่งยวดเลยทีเดียว เพราะจะได้ขายต่อเนื่องจากงานสีสรรกรุงเทพกันไปเลย อารมณ์จะได้ต่อเนื่อง
สำหรับงานปล่อยแสงนี่ก็เป็นงานที่จัดกันมาหลายครั้งแล้วครั้งนี้เป็นครั้งที่ 5 ผมรู้จักงานปล่อยแสงครั้งแรกที่ TCDC เพราะวันนั้นไปงานสัมมนา Thailand Creative Content ตอนเช้าถึงบ่ายแล้วพอตอนเย็นก็มีงาน คิด ทำ กิน ต่อกันเลย ตอนนั้นมีการโปรโมตปล่อยแสงครั้งที่สองอยู่ แต่ผมไม่ได้ไปหรอกครับ พอดีติดธุระ เอาเป็นว่าง่ายๆเลยคือได้ยินแต่ข่าวกับดูรูปเกี่ยวกับงานปล่อยแสงนี้มานิดหน่อยเท่านั้นเอง ครั้งนี้เลยต้องขอลองด้วยตัวเองสักหน่อย
การเดินทางสำหรับครั้งนี้นั้นไม่ยากเลย แทบจะไม่ต้องเตรียมเรื่องสถานที่กันมากมาย เพราะเราเคยมีประสบกาณ์ไปขายที่ตลาดนัดศิลปะหน้าหอศิลป์วันเสาร์มาครั้งหนึ่งแล้ว [...]

Continue Reading...