เก้าอี้บนระเบียงตึก
เรื่องเล่าจากวันก่อนที่ผมไปเรียนเร็วไปหน่อย เร็วกว่าเวลาที่เขาจะเปิดห้องในเรียนเสียอีก เลยมานั่งมองลมมองฟ้าที่ดาดฟ้า… นั่งมองไปมองมาสักพักก็เหลือบไปเห็นเก้าอี้ตัวหนึ่ง วางอยู่อย่างโดดเดี่ยว และดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสนใจมันเลย น่าแปลกที่เก้าอี้เก่าๆตัวหนึ่งไปอยู่ในที่ๆไม่ควรอยู่ นั่นคือระเบียงตึกที่ไม่มีที่กั้นอะไรเลย แน่นอนว่ามันต้องอันตรายแน่ๆถ้ามันตกลงมา แต่คำถามคือมันไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่และ ใครเอามันไปวางไว้ นานแค่ไหนที่มันอยู่ตรงนั้น จากสภาพผุพังของมันก็คงจะพอตอบได้ว่ามันผ่านแดดผ่านฝนมาเยอะแล้ว สภาพมันตอนนี้เป็นแค่อดีตเก้าอี้ที่เหลือแต่โครงสร้าง และมีเศษไม้ติดอยู่นิดหน่อย จากจุดตรงนั้น การจะเอาเก้าอี้ไปวางได้ก็ต้องปีนออกมาจากหน้าต่างเพื่อที่จะเอาเก้าอี้มาวางไว้ ผมเห็นข้างๆมีพัดลมแอร์ อาจจะเป็นเพราะว่าช่างซ่อมแอร์เกิดอารมณ์สุนทรีเลยยกเก้าอี้มานั่งมองลมมองฟ้าเหมือนผมก็เป็นได้ แต่ยังไงก็ตาม ผมคิดว่าการที่เก้าอี้มันอยู่ตรงนั้นก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ เพราะมันสูงกว่า 5 ชั้นทีเดียว สวัสดี
เจาะกระถางดินเผา
หลังจากที่ตอนที่แล้ว ได้ไป ซื้อกระถางดินเผาที่ปากเกร็ดมา มาตอนนี้เราก็จะมาเจาะกระถางดินเผากัน ก่อนที่จะเจาะกระถางดินเผา ผมก็ต้องศึกษาหาข้อมูลกันก่อนว่าชาวบ้านเขาเจาะกระถางดินเผากันอย่างไร เพราะจากครั้งที่แ้ล้วเคยลองเจาะกระถางดินเผามาอันหนึ่งพบว่า มันก็ยากเหมือนกันนะที่จะเจาะกระถางดินเผาให้ทะลุ แต่พอไปอ่านข้อมูลในหลายๆเวปไซด์ก็พบว่า มันมีวิธีทำให้เจาะกระถางดินเผาได้ง่ายขึ้นนั่นคือเราจะำนำกระถางดินเผาไปแช่น้ำก่อนที่เราจะเจาะกระถางดินเผา แช่น้ำก่อนที่จะเจาะกระถางดินเผา จะทำให้เจาะง่ายขึ้น เอาละที่นี้ มีคำถามอื่นเข้ามาทันทีอย่างเช่น แช่นานแค่ไหน? แล้วถ้าแค่เอาน้ำใส่โอ่งดินเผาจะพอได้ไหม ผมก็เลยลองเอากะละมังมาใส่น้ำให้เต็มแล้วเอาตุ่มดินเผาเล็กไปแช่ไว้ มีทั้งแช่แบบมิดโอ่ง และแช่แบบโอ่งปริ่มน้ำ เพื่อจะดูว่าอันไหนแช่แบบไหน แล้วเราจะเจาะกระถางดินเผาได้ยากง่ายแตกต่างกันบ้าง ทีนี้ผมก็จะมาเล่าตามขั้นตอนกันเลยนะครับว่าทำอะไรไปบ้าง 1. นำโอ่งเล็ก โอ่งใหญ่ไปแช่น้ำ เพื่อให้เราเจาะกระถางดินเผาได้ง่ายๆตามที่เขาแนะนำกันมา 2. ลองลงมือเจาะแล้วครับ พบว่าโอ่งเล็กที่แช่ไว้จนมิดน้ำนั้นเจาะง่ายกว่าโอ่งเล็กที่เอาน้ำมาใส่เฉยๆหรือง่ายกว่าโอ่งเล็กที่วางไว้ปริ่มน้ำนั่นเอง 3. โอ่งเล็กที่เจาะเสร็จแล้ว วางโชว์ไว้ว่าเป็นรูแล้ว โอ่งเล็กนี่ผมซื้อมา 15 ใบครับตอนแรกนึกว่าจะเจาะยากแต่พอแช่น้ำแล้วก็คงจะทำให้ง่ายขึ้นจนลืมคำว่ายากไปเลย 4. ทดสอบให้ดูครับว่าผมเจาะทำไม นั่นคือผมเจาะกระถางดินเผาเผื่อให้มีรูตรงกลางระหว่างกระถาง จริงๆก็น่าจะเรียกว่าเจาะโอ่งละนะ ปกติโอ่งจะไม่มีรู้ก้น เ้อามาเลี้ยงไม้น้ำก็น่าจะพอได้ แต่อันนี้ผมเอามาเลี้ยงบอนสีครับ พอดีได้ความคิดว่าน่าจะรวมกระถางดินเผากับขันรองน้ำไปด้วยกันเลย ผลสรุปก็ออกมาว่าน่าจะเป็นโอ่งที่เจาะรูตรงกลางนั่นแหละ เพื่อที่ว่าด้านล่างจะได้เก็บน้ำได้ และด้านบนก็เป็นดินและต้นบอนสี แต่ผลจะเป็นอย่างไรนั่น ผมจำเป็นต้องดูต่อไปครับ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอย่างไร แต่มันก็น่าลองดีนะ ตอนหน้าเดี๋ยวจะเอารูปภาพประกอบมาให้ดูว่าโอ่งบอนสีนี่มันเป็นอย่างไร สวัสดี
เสร็จสิ้น dinp.org
งานช่วงนี้ของผมจะเป็นงานทำเวปไซด์เป็นส่วนใหญ่ และเวปไซด์ที่เสร็จไปล่าสุดก็คือ Dinh Art Portfolio หรือ dinp.org หลังจากที่ทำๆทิ้งๆ อยู่สองสามเดือนก็เพราะว่าคาบเกี่ยวกับช่วงสอบอยู่พอดี สมาธิเลยไม่ค่อยมี รวมถึงยังต้องดูแลและวางแผนในส่วนของเวปไซด์อื่นๆด้วย จริงๆแล้วการทำเวปไซด์ให้เกิดขึ้นสักอันนั้นไม่ยาก แต่การจะทำให้มันสมบูรณ์นี่ถือว่ายากทีเดียว เพราะงานทำเวปไซด์มักจะมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ไม่เหมือนงานเพ้นหรืออนิเมชั่นที่ทำแล้วจบไปเป็นงานๆ Dinh Art Portfolio ถูกสร้างมาเพื่อเป็นฐานเก็บผลงานของผมและเป็นที่กระจายข่าว พูดคุย แสดงงาน วิจารณ์งานทั้งหลายเกี่ยวกับงานในส่วนของศิลปะประยุกต์ต่างๆที่ผมสร้างขึ้น วันนี้ก็ถือว่าเสร็จสิ้นสมบูรณ์กับ dinp.org แล้ว และมีเนื้อหาพอสมควร หลังจากนี้ก็จะทำการใส่เนื้อหาเข้าไปเรื่อยๆรวมถึงใส่งานที่ยังไม่ได้ใส่เข้าไปอีก เพราะงานผมนั้นมีหลากหลายแนวและปริมาณเยอะมากทีเดียว เลยต้องใช้เวลาในการเพิ่มเติมเกี่ยวกับงานกันมากหน่อย แต่อย่างไรก็ตามสำหรับตอนนี้ก็ถือว่าเสร็จสิ้นไปแล้วสำหรับการปรับแต่ง code หรือการ modify theme ที่จะใช้ในเวปไซด์ ซึ่งถือว่าเป็นงานนที่ชวนงงงานหนึ่งเลยทีเดียว สวัสดี
ยิ่งคิดยิ่งเพิ่ม
สำหรับตอนนี้เป็นเรื่องของงานในชีวิตประจำวันของผมในช่วงนี้ ซึ่งช่วงนี้งานส่วนใหญ่ก็จะเป็นงานเวปไซด์นั่นเอง แต่ก่อนนี้ผมไม่คิดเลยว่าตัวเองต้องมานั่งทำเวปไซด์มากมายขนาดนี้ เพราะตั้งแต่ทำมังกีซ์โกรฟแล้ว ก่อนหน้านั้นก็มาได้แตะมาตั้งหลายปี จะมาเริ่มเอาตอนนี้ เพราะได้วิชามาใหม่ด้วย นั่นคือวิชา SEO ซึ่งดึงหลายๆเรื่องเข้ามาเกี่ยวกับการทำเวปไซด์ของผมมากมาย ถ้าจะพูดถึงเรื่องการได้รับประสบการณ์เพิ่มเติมและทักษะเพิ่มเติมนั้น ก็ถือว่าได้มากอยู่พอสมควร เพราะตอนนี้ผมสามารถเขียนเวปไซด์ได้ดีกว่าเดิมมากๆ ซึ่งตอนนี้จำนวนเวปไซด์ที่ดูแลอยู่ก็มากมายหลายหลากทีเดียว ปัญหาก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นความมากเท่านั้น แต่มันเป็นความคิดที่ยิ่งคิดยิ่งเพิ่ม ยิ่งคิดยิ่งเอ่อล้นออกมาเหมือนก๊อกน้ำนี่ชำรุด ไม่ว่าจะปิดยังไงก็มีน้ำไหลออกมานั่นเอง ไอเดียของผมตอนนี้มีอะไรอยากทำมากมายเต็มไปหมด ยิ่งคิดก็ยิ่งเพิ่ม ไม่คิดก็ไม่ทำ ถ้าคิดก็งานเพิ่ม มีไอเดียใหม่ๆให้คิดทุกวันๆ แม้ว่าช่วงนี้จะมีการเรียนที่เพิ่มเข้ามาในชีวิต แต่ก็ไม่ทำให้ธรรมชาติของผมนั้นเปลี่ยนไปได้เลย สมองมันยังทำงานตามความอยากของผมอยู่เสมอ ผมหยุดคิดไม่ได้ ซึ่งนั่นก็ดูจะเป็นข้อดีและข้อเสียอันยิ่งใหญ่ทีเดียว ที่ว่าเสียเพราะอะไร? เพราะว่ามันจะมัวคิดเยอะเกินไปจนทำไม่ทันนั่นเอง เพราะตอนนี้ไม่ว่าโปรเจคไหนที่ผมเคยออกแบบไว้ก็ยังไม่เสร็จดีสักอัน เพราะว่าคิดมากเกินไปนี่เอง ผมไม่เคยคิดอยากให้ตัวเองมีหลายๆคนหรือไม่ก็ วันหนึ่งมีหลายชั่วโมงอะไรแบบนั้น เพราะจริงๆแล้วถ้ามันเป็นแบบนั้นมันก็คงจะง่ายไม่เร้าใจ เพราะสิ่งที่น่าสนใจมากกว่าการคิดงานใหม่ๆ ตอนนี้ก็คือ การทำงานเก่าๆที่คิดไว้ให้เสร็จทันก่อนที่งานใหม่ๆจะมาถึงได้อย่างไรนั่นเอง สงสัยว่าผมต้องขยันขึ้นอีก ขยันขึ้นอีก ขยันขึ้นอีก เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ตอนนี้ก็อายุเพิ่มมาบ้างแล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่าจะทำแบบทนถึกแบบตอนสมัยเรียนที่รังสิตไม่ได้แล้ว ก็เลยต้องมาหนักใจเรื่องการวางแผนงานที่มากมายนี่แหละ อนิเมชั่น เวปไซด์ ภาพประกอบ ออกแบบตัวละคร การ์ตูนช่อง การ์ตูนรวมเล่ม มากมายหลายหลาก ไหนจะออกร้านขายของอีกช่างเป็นความวุ่นวายบนความสุขจริงๆ สวัสดี
กาบมะพร้าวสับ
วันก่อนไปซื้อกาบมะพร้าวสับมา แผนผมมีอยู่นิดหน่อยสำหรับวันนั้น เพราะต้องวนไปทำธุระที่ธนาคารด้วย ผมคิดไว้นานแล้วว่าจะไปซื้อกาบมะพร้าวสับ เลยถามแม่ว่า ที่ว่าแพงคือเท่าไหร่ แม่ก็บอกว่า ถ้าแถวๆนี้แพงๆก็น่าจะ 5 – 10 ต่อถุง นั่นหมายถึงถุงเล็กๆ และผมเองก็ทำใจไว้แล้วถ้าเส้นเลียบทางด่วนนี่หาของถูกราคากันเองนี่ก็คงยาก การเดินทางออกจากบ้านไปซื้อกาบมะพร้าวสับนั้น จำเป็นต้องวนไปทางลาดพร้าวแล้ววนกลับมาทางบ้านผม เพราะร้านประจำที่ซื้อนั้นอยู่ก่อนถึงบ้านผม และผมก็ไม่รู้ว่าร้านประจำที่ซื้อนั้นราคาเท่าไหร่ และเมื่อออกเดินทางก็ลองวนไปซื้อทางฝั่งเลียบทางด่วนรามอินทราก่อน ไปถึงก็จอดเลียบถนน มองไปก็เห็นในร้านมีแำพคๆขายอยู่เป็นถุง เมื่อลงจากรถไปก็ถามราคากาบมะพร้่าวสับ คนขายก็บอกถุงละสิบบาท ตามที่แม่ผมเคยบอกมาว่ามันเป็นราคาที่แพง แน่นอน ไหนๆก็ถามแล้วก็ซื้อมาเสียหน่อย เพื่อร้านหน้ามันไม่มี แพคหนึ่งมีสิบถุง ถุงละสิบบาท แต่ผมขอซื้อแค่ห้าถุง เพราะน่าจะพอใช้ ถ้าไม่ได้ซื้อที่อื่นอีก หลังจากคนขายดึงออกมาให้ และยื่นกาบมะพร้าวสับให้ผม ห้าถุง… ตรงนี้มีติดใจนิดหน่อย จริงๆถ้าไม่ใส่ถุงให้ก็น่าจะเดินไปส่งที่รถให้ จริงๆมันก็ไม่หนักหรอกครับ แต่มันก็เปื้อนๆพอสมควร ก็ขัดใจนิดหน่อย เพราะที่เคยซื้อเขามักจะเอาขึ้นรถให้หมด สำหรับตรงนี้ผมอาจจะต้องปรับความคิดใหม่นิดหน่อย ทีนี้ก็วนไปทางร้านประจำ เพราะต้องไปทำธุระที่ธนาคาร ร้านประจำจะอยู่ก่อนถึงธนาคาร เท่าที่จำได้เหมือนว่าจะอยู่ในซอยสหกร 1 ซึ่งต้องเข้าซอยไปสักพัก ก็สามารถจอดแอบๆข้างทางได้ เข้าไปถามราคาของกาบมะพร้าวสับก็พบว่ามันแพงกว่าอีก นั่นคือ 15 บาทต่อถุง แต่พอเดินไปดูสินค้าก็พบอีกว่ามันถุงใหญ่กว่าประมาณ 4 [...]
