เทศกาลเที่ยวเมืองไทย
ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนกับงาน เทศกาลเที่ยวเมืองไทย ที่จัดที่อิมแพคอารีนา เมืองทองธานี ซึ่งจัดเพื่อกระตุ้นกระแสการท่องเที่ยวภายในประเทศของเรานั่นเอง ผมเดินทางมาถึงงานเทศกาลเที่ยวเมืองไทย ก็เกือบเที่ยง ข้าวก็ไม่ได้กินมา เพราะรีบๆเดินทาง วันนี้ดูเหมือนว่าจะมีกิจกรรมหลายอย่างและเทศกาลเที่ยวเมืองไทยก็เป็นกิจกรรมในช่วงบ่ายวันนี้ของผม ครั้งนี้ก็มากันสองคนเหมือนเดิม ผมกับคุณผิง เมื่อผมเข้ามาในงานแล้วพบว่า งานนี้น่าจะเป็นเทศกาลเที่ยวกินเมืองไทยมากกว่า เพราะบังเิอิญว่าประตูฝั่งที่เดินเข้าไปเป็นฝั่งที่จัดนิทรรศกาล แสดงอาหารวัฒนธรรมพื้นบ้านของแต่ละภาคในประเทศไทย เดินไปไหนก็เห็นแต่ของกิน ของใช้ก็มีบ้าง แต่ที่ดึงดูดคนก็มักจะเป็นของกินแปลกๆที่หากินไม่ได้ในกรุงเทพนั่นเอง ผมเดินดูไปพร้อมความหิวที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ความแปลก ความหอม บวกกับความน่าลิ้มลองของอาหารแปลกนั้นทำให้ความหิวที่มีมันยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ… ในระหว่างที่เดินไปมีผู้คนมากมายกำลังเดินดูสิ่งที่ตัวเองต้องการ การจัดร้านที่นี่ดูดีมากๆ เพราะมีการจัดสถานที่ให้เสมือนสถานที่จริงโดยดึงเอาจุดเด่นของแต่ละสถานที่นั้นๆมาแสดงให้ผู้คนได้เห็นและระลึกถึงบรรยากาศที่เคยได้รับครั้งยังสมัยไปเที่ยวสถานที่นั้นๆ เดินๆไปก็เจอขนมสายไหม ซึ่งมีเด็กๆรุมล้อมอยู่เยอะมากๆ ขนมสายไหมนี่ไม่ว่าจะตั้งที่ไหนก็ได้รับความนิยมเพราะด้วยรูปทรงของมันทำให้มันโฆษนาตัวเองไปในตัว เวลาที่เห็นคนถือกินเราก็มักจะสนใจและอยากได้บ้าง เดินต่อมาก็เจอว่าวมากมาย แต่ตอนนี้ก็คงเป็นแค่ของสะสมไปแล้ว ในกรุงเทพคงจะหาที่เล่นว่าวยากทีเดียว พอมองแล้วคิดกลับไปถึงตอนเด็กๆสมัยยังประถม แถวหน้าบ้านผมมีลานกว้างๆ อยู่ เป็นลานที่เจ้าของที่ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ทำอะไร ก็เลยกลายเป็นที่เล่นของเด็กๆอย่างผม และสมัยนั้นก็เล่นทุกอย่างเท่าที่จะหาได้ ว่าวก็เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ได้เคยเล่นมา ผมยังนึกถึงภาพที่ตัวเองนอนบนกองหินที่เขาเตรียมไว้ก่อสร้าง มือถือเชือกว่าวที่ผูกกับตัวว่าวที่ลอยอยู่สูงกว่า 50 เมตรจากพื้น ผมมองมันลอยเล่นลมไปเรื่อยๆ ไม่รู้ทำไมเวลานึกถึงแล้วถึงได้รู้สึกดีจริงๆ เดินต่อมาก็เจอทอดมัน แต่เป็นทอดมันแบบไม่ทอดเดี่ยว เพราะเขาเอามาทอดกับอย่างอื่นด้วยเช่น ไข่นกกระทา ไข่ไก่ ไข่เยี่ยวม้า แต่ไข่จะอยู่ข้างในโดยที่ทอดมันนั้นหุ้่มอยู่ข้างนอก แต่ผมว่าทีเด็ดที่ทำให้ทอดมันน่าสนใจก็คือใบกระเพรากรอบที่ประดับอยู่รอบๆนี่แหละ พอนึกถึงรสสัมผัส [...]
Creative idea Creative business
Creative idea Creative business 2010 : จุดประกายความคิดด้วยธุรกิจสร้างสรรค์ Creative idea Creative business งานสัมมนาเกี่ยวกับธุรกิจสร้างสรรค์ซึ่งจัดโดย จัดโดยนิสิตโครงการปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจภาคค่ำ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รุ่นที่ 19 ซึ่งก็คืองานของรุ่นพี่ของผมเองครับ ยังไงก็ฝากกันไว้ด้วยสำหรับผู้ที่สนใจเกี่ยวกับธุรกิจสร้างสรรค์ โครงการปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจภาคค่ำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขนขอเชิญเข้าร่วมงานสัมมนา จุดประกายความคิดด้วยธุรกิจสร้างสรรค์ Creative Idea Creative Business วันเสาร์ที่ 3 กรกฎาคม 2553 เวลา 09.00 – 12.00 น.ณ หอประชุม สุธรรม อารีกุล อาคารสารนิเทศ 50 ปี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่มาและความสำคัญของงาน Creative idea Creative business แนวคิดเรื่อง เศรษฐกิจสร้างสรรค์ [THE CREATIVE ECONOMY] มีการนำไปใช้งานกันอย่างแพร่หลายในต่างประเทศ เช่น ประเทศเกาหลีใต้ [...]
สีสัน สีปลี สีบอน
บอนสีนั้น ยิ่งต้นใหญ่ก็ยิ่ง แทงปลีใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ บางต้นสวยตั้งแต่แทงปลีเล็กๆออกมาแล้ว เรีียกได้ว่ามีเสน่ห์ทุกจังหวะ ภาพนี้ก็มาจากต้นที่ปลูกลงกระถางดินเผาที่วางไว้ใต้ต้นจั๋งครับ ผมไม่รู้ชื่นพันธุ์ของมัน คิดว่าว่างๆก็จะไปถามที่ร้านขายบอนสีที่จตุจักรดู เพื่อจะได้เรียกชื่อของมันให้ถูกๆเสียที ปลีของต้นนี้สีสวยตัดกับสีก้านและสีกระถางมาก บนรอบกระถางผมโรยกาบมะพร้าวสับไว้เพื่อคลุมหน้าดินเพื่อลดการสูญเสียความชื้นออกไปครับ พอใส่กาบมะพร้าวสับไปนานๆแล้วจากสีของกาบมะพร้าวสับที่เคยเป็นสีส้ม ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปเป็นดำเพราะมีตะไคร่และอะไรต่อมิอะไรมากมายขึ้นมานั่นเอง ปลีของบอนสีแสดงให้เห็นถึงพลังชีวิต ทำให้่ผมมองแล้วรู้สึกว่ามันจะยังเติมโตได้อีก มันจะรอดได้อีก มันมีพลังและจะสามารถเติบใหญ่กว่านี้ได้อีก โดยปกติของบอนสีที่เลี้ยงนั้น ใบก็มักจะใหญ่ขึ้นเรื่อย ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับพันธุ์ของมันด้วยนั่นเอง และตอนนี้ผมก็เริ่มชินกับบอนสีใบใหญ่ๆแล้ว เพราะที่บ้านเริ่มมีเยอะขึ้นทุกที แต่ถ้าจะให้เลือกใบเล็กมาปลูกก็คงไม่เอาดีกว่า เพราะชอบอะไรน้อยๆแต่ใหญ่ๆ ..นั่นหมายถึงใบของบอนสีนะ สวัสดี
จุ๊บนอนหลบฝนที่มีความหิวเป็นเพื่อน
จุ๊บนอนหลบฝนที่มีความหิวเป็นเพื่อน เป็นเรื่องของวันฝนตก กับแมวเหงาๆ หิวๆ ที่อยู่บ้านตัวเดียว ผมกลับบ้านมาพร้อมกับสายฝนที่ซาๆ วันนี้เป็นวันที่ชุ่มชื้นมากๆ ฝนตกทั้งวัน เมื่อจอดรถเสร็จแล้วก็มองไปเห็นจุ๊บที่นั่งอยู่ตัวเดียว ที่เก้าอี้หวายซึ่งเป็นหนึ่งในที่นอนสุดโปรดของมัน แต่วันนี้ไม่ได้นอนเพลินเหมือนทุกวัน จุ๊บนั่งมองเหมือนรอคอยใครสักคน นั่นอาจจะเป็นผมก็ได้ เพราะถ้ามีใครสักคนมาถึงบ้าน จุ๊บก็จะได้กินข้าว วันนี้ผมเทอาหารให้มันไปตอนเช้าและเทไม่เยอะมากเพราะคิดว่ายังไงเดี๋ยวนกพิราบก็มากินหมดก็เลยไม่ได้เทเผื่อมื้อเย็นไว้ แมวหิืวตัวหนึ่งเมื่อเห็นเจ้าของเดินมาก็รีบลุกวิ่งเข้าใส่ทันที แถมเดินนำไปยังจานข้าว เหมือนจะบอกว่า “รออยู่นะ รีบๆเทอาหารได้แล้ว” เห็นจุ๊บตอนหิวนี่น่ารักผิดกับตอนปกติเลย เพราะว่ามันจะไม่ค่อยสนใจอะไรเวลามันไม่ได้หิว จะน่ารักก็สองเวลา นั่นคือเวลาตื่นกับเวลาหิว จะเล่นด้วยได้มากหน่อย หลังจากนั้นก็เทอาหารให้มัน ตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว ไม่มีนกพิราบมากินตอนเย็น เพราะฉะนั้นมื้อเย็นก็เลยเป็นมื้อที่จุ๊บกินได้มากที่สุดนั่นเอง สวัสดี
เตาน้ำมันหอมระเหย
ผมเคยซื้อเตาน้ำมันหอมระเหย และน้ำมันหอมระเหยมาบ้าง แต่ก็ไม่ได้ใช้มันบ่อยนัก เพราะคิดว่ากลิ่นมันแรงไปนิดหน่อยสำหรับคนจมูกอ่อนแอแบบผม อาจจะเพราะว่าผมหยดน้ำมันหอมระเหยมากไปก็เป็นได้ ก่อนหน้านี้เคยซื้อกลิ่นตะไคร้มา ก็หอมเป็นเหม็นเขียวๆดี ขวดนั้นใช้จนหมดทีเดียว ซึ่งตอนนี้เหลือแต่กลิ่นดอกโมกซึ่งหอมมากๆทีเดียว ด้วยความที่มันหอมมากๆก็เลยไม่ค่อยได้จุดมันสักเท่าไหร่เพราะมันหอมออกจะมากไปหน่อย หลายวันก่อนผมได้ไปเดินสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งจำไม่ได้เหมือนกันว่าที่ไหน แต่ผมได้กลิ่นหอมๆ ก็นึกขึ้นได้ว่านั่นคือกลิ่นของน้ำอบ ซึ่งมันเ้ป็นกลิ่นที่หอมเย็นสบายมากๆเลยทีเดียว ด้วยความที่ติดใจกลิ่นหอมนี้ยิ่งนักเลยกลับมาจุดตะเกียงที่บ้านโดยใช้น้ำอบนี่แหละ มาแทนน้ำมันหอมระเหย น้ำอบไม่ใช่น้ำมันหอมระเหยก็เลยไม่น่าจะมีปัญหากับจมูกและแอร์ นั่นคือเท่าที่ผมจะคิดได้ตอนนี้ แต่เหตุผลที่แน่นอนของการจุดให้มันมีกลิ่นหอมๆเท่านั่นละนะ สวัสดี
