ไม่น่าแปลกใจอะไรนักถ้าหากจะมีระบบที่ตอบสนองกับคุณได้ ..มันมีอยู่ในจินตนาการของคนอยู่นานแล้วโดยผ่านภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์หลายๆเรื่อง และล่าสุดเราก็ได้รู้จักกับ siri ซึ่งเป็นแอพฯ หนึ่งที่เสมือนเป็นเลขาของเรา หากเราสามารถคุยหรือพูดภาษาอังกฤษได้อย่างแม่นยำก็จะสามารถใช้มันได้อย่างสะดวกทีเดียว

ในวันนี้จะมาเล่าถึงแอพฯ หนึ่งที่ดังอยู่พักใหญ่ๆ เนื่องจากผมเห็นหน้าตาของเจ้านี่ทุกวันก็เลยสงสัยว่ามันคืออะไร สุดท้ายก็เลยได้ไปค้นหาข้อมูลจนพบว่า มันคือ Simsimi (ซิมซิมิ)

Simsimi : ซิมซิมิ แอพฯ ยียวน กวนประสาท ถามได้ตอบได้

Simsimi

นี่คือหน้าตาของ Simsimi หากคุณเข้าไปเจอมัน ในเว็บไซต์ครับ หน้าตาของมันเหมือนลูกเจี๊ยบตัวกลมๆ หน้าตาก็น่ารักดีครับ แต่เวลาที่เราพิมพ์โต้ตอบกับมันนี่ไม่น่ารักเหมือนหน้าเลยครับ คำตอบจะออกมาแบบกวนประสาท ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดจากการสร้างสรรค์ หรือทำลายของผู้เล่นเองครับ เพราะว่าเราสามารถสอนให้มันโต้ตอบได้เหมือนกัน

ปกติแล้วเราจะเห็นคนเล่นเจ้า Simsimi ในสมาร์ทโฟนเสียส่วนใหญ่ครับ แต่วันนี้ผมจะมาลองดูกันในรูปแบบของเว็บไซต์ครับ ซึ่งอารมณ์ก็คล้ายๆเล่นในโทรศัพท์นั่นแหละนะ

เห็นชาวบ้านเขาเล่นเจ้า Simsimi กันมาเยอะแล้วยังไง ถ้าเข้าเว็บไซต์แล้วไม่ลองดูหน่อยเดี๋ยวจะตกเทรนด์ ตามเขาไม่ทันยังไงก็ลองดูกันหน่อยแล้วกัน

ลองเล่น Simsimi

ลองเล่น Simsimi

วิธีเล่นก็ง่ายๆครับ ไม่ต้องคิดอะไรมาก มันจะมีหน้าตา เหมือนหน้าต่างสำหรับคุยทั่วๆไปเลย เพียงแค่เจ้า Simsimi จะทักมาก่อนโดยการเปิดบทสนทนาเป็นข้อความทักทายง่ายๆ และจากนั้นเราก็เริ่มพิมพ์อะไรสักอย่างไปก็ได้ครับ ซึ่งถ้ามันสามารถตอบได้มันก็จะแสดงคำตอบขึ้นมา

แน่นอนว่าความสอดคล้องของคำถามและคำตอบของ Simsimi นั้นมีสูงมากเพราะส่วนหนึ่งของแอพฯ นี้เขาเปิดพื้นที่ให้เราสอนมันได้ครับ สำหรับฟังชั่นสอนหรือการใส่คำตอบ สำหรับคำถามต่างๆให้มัน ในเว็บไซต์นี้ผมยังมองหาไม่เจอครับ แต่เราก็สามารถลองพิมพ์เล่นกับมันเพลินๆ ได้ครับ

และจากที่ดูมาเจ้า Simsimi นั้นเป็น Character ของแอพฯ หลายๆตัวในเครือของ Simsimi ด้วย เช่น Simsimi HD-Wallpapers , SIMSIMI CHOOCHOO Lite ด้วยความที่มันมีความน่ารักและเข้าใจง่าย มันจึงสามารถนำไปสร้างแอพฯ และเกมส์ได้หลากหลายทีเดียว แต่ยังไงคำตอบมันแต่ละอย่างก็กวนเกินหน้าตามันไปหน่อยละนะ

ผู้สนใจสามารถติดตามได้ใน : http://www.simsimi.com/

สวัสดี

ซึ่งดาราในที่นี้ก็คือ คุณจุ๋ย วรัทยา นิลคูหา ครับ ซึ่งก็มาช่วยประชาสัมพันธ์งานสัมมนาดีๆของเราให้เป็นที่ได้รับรู้และแพร่หลายมากขึ้นครับ งานนี้ผมก็ได้ร่วมถ่ายกับเขาด้วยครับการถ่ายวีดีโอกับดารามืออาชีพนี่ก็เกร็งเหมือนกันนะครับ แต่สุดท้ายก็ออกมาได้เรียบร้อยเพราะความมืออาชีพของคุณจุ๋ยครับ

ซึ่งถ้ามีรายละเอียดที่ผิดพลาดยังไงก็คงจะเป็นที่ทางผมเองครับ สำหรับวีดีโอคลิปประชาสัมพันธ์ตัวนี้สามารถเผยแพร่ได้ทั่วไปและสามารถนำไปใช้ได้กับสื่อต่างๆมากมายเช่นทีวีสาธารณะ เคเบิ้ลท้องถิ่น สำหรับผู้สนใจร่วมเผยแพร่ ถ้าต้องการช่วยประชาสัมพันธ์ก็สามารถใช้คลิปประชาสัมพันธ์ตัวนี้เป็นสื่อได้เลยครับ ขอบคุณครับ

 คุณจุ๋ยเชิญร่วมงานสัมมนา รู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดทางธุรกิจ

สำหรับรายละเอียดเบื้่องต้นผมได้กล่าวไปแล้วในตอน  เตรียมตัวสู่งานสัมมนา ซึ่งก็สามารถกลับไปอ่านย้อนได้ครับ ส่วนถ้าใครอยากจะข้ามไปดูรายละเอียดต่างๆก็เข้าไปดูกันได้เลยในเว็บไซต์ 2012thaicrisisseminar.com หรือกดเข้าได้ทางรูปโปสเตอร์ด้านล่างครับ

งานสัมมนารู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ

งานสัมมนารู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ

รายละเอียดเบื้องต้น

งานสัมมนา “รู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ”
วันเสาร์ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 13:00 น – 16.00 น.
ณ อาคาร สารนิเทศ 50 ปี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน

วิทยากรและพิธีกรผู้ดำเนินรายการ
คุณกรณ์ จาติกวณิช
รศ.ดร.เสรี ศุภราทิตย์
คุณสุเวทย์ ธีรวชิรกุล
คุณดาริน คล่องอักขระ

ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมและลงทะเบียนสำรองที่นั่งได้ที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ www.2012ThaiCrisisSeminar.com

email : 2012thaicrisisseminar@gmail.com

phone : 085-950-6033, 085-950-6733

งานสัมมนาโดยนิสิตโครงการปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจภาคค่ำ รุ่นที่ 20 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

เป็นงานสัมมนาที่เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนครับ ดังนั้นเราจึงต้องจัดและเรียนรู้เรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับงานสัมมนาในครั้งนี้ครับ สัมมนาที่ผมและเพื่อนๆกำลังจะจัดนี้มีชื่อว่า

รู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ

หรือ งานสัมมนาเชิงวิชาการ รู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ ซึ่งจัดโดย นิสิตโครงการปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจภาคค่ำ รุ่น 20 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นั่นเองครับ

สำหรับเนื้อหาส่วนใหญ่นั้นก็จะเป็นการเตรียมพร้อมป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตจากธรรมชาติ หรือที่เรียกกันว่าภัยธรรมชาตินั่นเอง ซึ่งเนื้อหานั้นก็เหมาะกับหลายๆภาคส่วนด้วยกันครับ เพราะเมื่อเกิดภัยธรรมชาติครั้งหนึ่งย่อมมีผลกระทบในวงกว้างไม่เว้นแม้แต่วงการธุรกิจจนกระทั่งชีวิตประจำวัน และเมื่อทุกคนได้รับผลกระทบ การได้ีรับความรู้และแนวคิดในการเตรียมตัวรับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปนั้นถือว่ามีความจำเป็นมากทีเดียว

ยังไงผมก็จะมาอัพเดทให้ผู้ที่สนใจทราบเป็นระยะๆนะครับ และสามารถเข้าชมรายละเอียดในเว็บไซต์ได้เลยที่ : http://www.2012thaicrisisseminar.com/ สำหรับใครที่สนใจหรือมีความเห็นยังไงก็สามารถ สอบถามได้ที่บล็อกผมเลยก็ได้ครับ หรือว่าจะเข้าไปยัง Facebook  fanpage ของเราที่ http://www.facebook.com/2012ThaiCrisisSeminar ก็จะมี Admin คอยตอบคำถามของทุกๆท่านอยู่ตลอดครับ

ฝากกันไว้กับงานสัมมนาเชิงวิชาการ รู้ทันภัยธรรมชาติ เพื่อความอยู่รอดของธุรกิจ

สวัสดี

เกริ่นกันก่อน…

ประเทศไทยของเราจะเป็นประเทศที่อยู่กับดวง กับโชคชะตา กับพวกการวัดดวง เสี่ยงโชค หวย อะไรประมาณนี้มานานครับ มันเป็นอะไรที่ฝังรากลึกลงไปในจิตใจของคนไทยทุกคนที่เรียกได้ว่าจะแงะก็คงจะแงะไม่ออกกันแล้ว เพราะเรื่องความเชื่อ ดวง พวกนี้มันติดมาตั้งแต่เราเกิด ตั้งแต่เราตั้งชื่อกันเลยทีเดียว…หรือจริงๆอาจจะก่อนหน้านั้นอีกก็เป็นได้

คำทำนาย ดวง โชคชะตา ผมจะจัดอยู่ในหมวดเดียวกันนะครับ ยกตัวอย่างเช่นการดูหมอดู ซึ่งเราก็ตัดสินไม่ได้ว่าเรื่องที่เขาทำนายจะัเกิดขึ้นหรือไม่ ถ้ามันเกิดขึ้นก็บอกว่าหมอดูแม่น และถ้ามันไม่เกิดจริง เราก็จะบอกว่ามันดี รอดไป ฯลฯ โดยที่ไม่กล่าวว่าอะไรมันนัก คือเชื่อไปแบบไม่รู้จะเชื่ออะไรก็เลยหาอะไรเชื่อสักอย่าง

ผมเป็นคนที่มีประสบการณ์ในการฟังคำทำนายดวง หรือดูดวงมาบ้างเหมือนกัน เพราะมีญาติผู้ใหญ่ห่างๆเป็นหมอดูระดับเซียนอยู่ ซึ่งเขาก็บอกผมว่ามันเป็นเรื่องทางสถิติ คำตอบนี้อาจจะบอกให้ผมซึ่งค่อนข้างเชื่อในเหตุและผลเข้าใจได้ง่ายขึ้น แต่ส่วนเรื่องอื่นที่ซ่อนลึกๆนั้นผมไม่รู้….

คำทำนายเด็กชายปลาบู่…

สำหรับประวัติเด็กชายปลาบู่ที่เขาว่า กลับชาติมาเกิดและได้ทำนายเรื่องราวไว้นั้น ทุกคนสามารถอ่านได้ในเว็บไซต์ทั่วไปครับ เรื่องนี้ผมคงจะไม่เอ่ยถึง และคงไม่กล่าวถึงว่าเขาจะทำนายผิดถูกอย่างไรด้วย เพราะมันไม่จำเป็นกับชีวิตผมเลย…

ย้อนกลับไปถึงสิ่งที่สัมพันธ์กัน…

ก่อนจะมาถึงเด็กชายปลาบู่ ขอ วกกลับไปนิดหน่อย วันก่อนก็คุยในวงสนทนาเรื่อง โลกแตก 2012 วิกฤติอะไรประมาณนี้ ซึ่งตอนนี้เป็นข่าวครึกโครมกันมาก อย่างที่ผมว่าคนไทยนั้นเชื่อเรื่องดวง คำทำนาย โชคชะตา ฯลฯ เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็น พิสูจน์ไม่ได้จริง ใช้ความรู้สึกและอุปทานหมู่เป็นหลัก ดังนั้นเมื่อเกิดข่าวอะไรก็มักจะวิตกกังวลไว้ก่อน ส่วนหนึ่งผมคิดว่าการเตรียมตัวโดยไม่ประมาทนั้นดี แต่การเตรียมตัวด้วยสตินั้นดีที่สุด

ผมคุยในเรื่่องวิกฤติ 2012 นั้น แท้จริงแล้วสิ่งนี้มาจากผลพลอยได้จากภาพยนตร์เรื่อง 2012 วันสิ้นโลก มีคนในวงสนทนาบอกผมว่ามันมีมานานแล้ว 2012 ปฏิทินมายาอะไรนั่นแหละ ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ตอบออกไปซึ่งเป็นเรื่องที่แต่ละคนจะเชื่อ แต่สิ่งที่ผมจะบอกต่อจากนี้ไม่ใช่มันมีมานานหรือเพิ่งมี หรือแม่น ไม่แม่น ผมไม่ได้สนใจตรงนั้น ชนเผ่ามายา เกิดและตายไปนานแล้ว จะเขียนคำทำนายอะไรไว้ถูกไม่ถูกเขาก็ไม่ต้องรับผิดชอบ

มาถึงตอนนี้น่าจะพอนึกออกว่าผมกำลังจะบอกอะไร สิ่งที่จะบอกก็คือเรื่องเดิมว่าข่าวในไทย 2012 นั้นแท้จริงแล้วมาจากภาพยนตร์เรื่อง 2012 วันสิ้นโลก ถ้าถามผมว่าทำไม มันก็มีมานานแล้วทำไมเป็นเพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ละ?

คำตอบผมมีง่ายๆ แต่อยากจะถามกลับแทนว่าถ้าไม่มีภาพยนต์เรื่องนี้ คุณจะรู้เรื่องเกี่ยวกับวันสิ้นโลก ปี 2012 ไหม? ผมเชื่อว่าทุกคนไม่ได้สนใจหรอกว่าโลกจะแตกไม่แตก เพราะชีวิตปัจจุบันทุกวันมันก็ยุ่งพออยู่แล้ว ซึ่งโลกจะแตกไม่แตกก็ไม่ได้มีผลกับชีวิตสักเท่าไหร่เลย คือมันเป็นเรื่องที่ทำอะไรไม่ได้ก็ไม่ต้องไปสนใจมันนั่นแหละ

ที่นี้ทำไม มีภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วถึงเชื่อ? แน่นอนว่าการทำหนังสักเรื่องจำเป็นต้องเขียนบทจาก เนื้อหาจริงหรือนำเค้าโครงจริงหรืออะไรก็ตามที่ดูน่าเชื่อถือมาอ้างอิง เนื้อเรื่องมันจะได้แน่นขึ้น เพื่อการโปรโมตหนังที่ได้ประสิทธิภาพ ทั้งหมดนี่คือการออกแบบทางการตลาดอย่างชัดเจน การประโคมข่าว การพูดคุยแบบปากต่อปาก พฤติกรรมของคนต่อจากนี้ เป็นเรื่องที่เขาวางแผนไว้หมดแล้ว เอาง่ายๆว่าเรากลายเป็นเหยื่อการตลาดนั่นเอง จนถึงตอนนี้แล้วคุณยังจะมั่นใจในสิ่งที่คุณเชื่ออีกหรือ…

กลับมาที่คำทำนายเด็กชายปลาบู่

ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่ามันเป็นคำทำนาย ดังนั้นมันอาจจะถูกหรือไม่ถูกก็ได้ ซึ่งคนทำนายก็ตายไปแล้ว หรือแท้จริงแล้วเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้นก็ยังเป็นไปได้ เรื่องราวทั้งหมดนี้จะไม่เกิดปัญหาถ้าเราไม่รู้ (คำทำนาย ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงเสมอไป ถ้าเกิดก็บอกว่าแม่น ไม่เกิดก็โชคดีไป : คนไทย)

ผมกำลังจะบอกว่าถ้าวันๆหนึ่งเรารับรู้เรื่องอะไรที่มันไม่สำคัญต่อชีวิตก็ลืมมันไปเถอะ…

ผมมองว่าเกิดแก่เจ็บตายนั้นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญเกิดขึ้นทุกวัน ทุกวินาที ดังนั้นหากมันจะเกิดขึ้น ก็คงเป็นเรื่องธรรมดา…

เรื่องราวเหล่านี้ต้องพิจารณาด้วยหลักเหตุและผล ซึ่งแต่ละคนสามารถคิดกันได้อยู่แล้ว แต่ทุกวันนี้สื่อมีอิทธิพลต่อเรามากเิกินไปจนกำหนดขอบเขตในการคิดในเชิงเหตุผล จนกระทั่งต้องจำใจเชื่อในสิ่งที่สื่อตีข่าวออกมา

ก่อนอื่นเราต้องเข้าใจสื่อก่อน สื่อทุกประเภท ถ้าไม่มีข่าว ก็ไม่มีใครดู ไม่มีใครสนใจ สิ่งที่สื่อทำคือการหาข่าวที่คนสนใจมาตอบโจทย์คนดู พูดกันง่ายๆว่าสื่อทำการตลาดของเขานั่นเอง อะไรที่เป็นประเด็นที่น่าสนใจก็จะตีแผ่จนกว่าจะขายไม่ออก ซึ่งเราก็คงจะเห็นภาพนี้จนเบื่อกันแล้ว อะไรดังก็ทำใหญ่ๆ บางทีรูปดารายังใหญ่เต็มหน้าหนังสือพิมพ์ กินพื้นที่ข่าวดีๆไปหมด นั่นเพราะว่าข่าวดาราขายง่ายกว่านั่นเอง เราก็ต้องเข้าใจสื่อว่าเขาก็ต้องกินต้องใช้ ต้องมีกำไร ต้องเติบโต แล้วคุณยังจะเชื่อสื่อที่หากินกับเนื้อหาตลาดๆอีกอย่างงั้นหรือ…

ผมเป็นคนหนึ่งที่เลือกสื่อ และที่จะรับรู้ข่าวสารบางอย่างเท่าที่จำเป็น เพราะทุกวันนี้มีข่าวสารข้อมูลมากเกินความจำเป็นในชีวิตของคนหนึ่งคนจะรับได้ ข้อมูลบางอย่างรู้ไปก็แค่ได้รู้ รู้แล้วยังไง? ข้อมูลบางอย่างรู้ไปก็รู้แบบผิดๆ เพราะการเขียนข่าวต้องผ่าน ด่านอคติด่านแรกก็คือนักข่าว การตีความของนักข่าวมีผลกับข่าวที่จะส่งต่อไปยังส่วนอื่นๆจนกระทั่งมาถึงสมองของเรา ดังนั้นการอ่านข่าวหนึ่งๆ จำเป็นต้องระลึกไว้เสมอว่าเราได้รับเอาความคิดของเขาส่วนหนึ่งเข้ามาในหัวแล้ว…

เหมือนกับที่คุณอ่านบทความของผมจนจบ…

สวัสดี

วันนี้โดยจุดประสงค์หลักแล้วก็ยังเป็นการซื้ออุปกรณ์การปลูกเช่น กระถาง ส่วนผสมเครื่องปลูกเหมือนเดิม ส่วนการดูต้นไม้ ซื้อต้นไม้นั้นก็เป็นเรื่องรอง (ที่มักเสียเงินมากกว่าเรื่องหลัก) แต่ประเด็นสำหรับต้นไม้ที่ซื้อมาวันนี้นั้นก็ขอให้ตามไปอ่านได้ใน Cactus Blog และ Sansevieria Blog แล้วกันนะครับ และสำหรับตอนนี้จะมาเล่ากันถึงความเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงการปกครองตลาดนัดสวนจตุจักร

วันนี้ เป็นวันแรกที่ผมได้เข้ามาที่ ตลาดนัดต้นไม้จตุจักรหลังการเปลี่ยนแปลง สังเกตุได้ว่ารถที่กำลังจะเข้าสวนจตุจักรนั้นติด ซึ่งอาจจะติดเป็นปกติ แต่สิ่งที่แปลกไปคือ เขาไม่เก็บค่าที่จอดรถ  มีป้ายติดไว้ที่ตู้แจกบัตรจอดรถด้านหน้า สร้างความงงงวยให้ผมเล็กน้อย

ซึ่ง ระหว่างที่กำลังขับรถเข้าไปจอดที่ลาน ก็ติดอยู่พักใหญ่ๆ จึงเปิดกระจกถามเจ้าหน้าที่ ที่อยู่แถวนั้นว่าที่จอดรถเต็ม หรือไม่ เผื่อผมจะได้หักหัวกลับไปทัน เพราะยังพอจะเลี้ยวออกไปได้ เจ้าหน้าที่ก็ตอบว่าพอ ซึ่งผมก็ค่อนข้างหวั่นใจเรื่องว่ารถจะเต็มลาน เพราะวันนี้จอดรถฟรี…

ใช้เวลาสักพักก็เข้าลานจอดในลานหอนาฬิกาได้ ซึ่งวันนี้ก็โชคดีได้ที่จอดรถไวหน่อย  วนเข้าปุ๊ปมีรถออกปั๊ป เราก็เสียบทันที ซึ่งการจอดรถในลานจอดหอนาฬิกา จำเป็นต้องใช้ทักษะในการจอดในที่แคบสูง ผมเองขับรถเล็กยังว่ายาก พวกรถกระบะใหญ่ๆนี่คงลำบากกันน่าดูทีเดียว

ผม ใช้เวลาสักพักในการซื้อของที่จำเป็น เช่น กระถาง เครื่องปลูก ลวดแขวนต้นไม้  ซึ่งระหว่างที่ซื้ออยู่ เจ้าของร้านก็ชวนคุยว่าข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง (หมายถึง ถนนหนทางรอบๆสวนจตุจักรนี่แหละนะครับ เพราะคนขายส่วนใหญ่ต้องเฝ้าร้านจึงไม่รู้ว่าร้านอื่นมุมอื่นเป็นอย่างไร)

ซึ่ง จากที่ผมสังเกตุก็เห็นว่าร้านต้นไม้นั้นยังมาลงกันน้อย อาจจะเพราะไม่อยากแย่งพื้นที่ถนนกับคนกรุงเทพฯ จำนวนมหาศาลที่กำลังเดินทางกลับกรุงเทพก็เป็นได้ อีกอย่างก็น่าจะเป็นการฟื้นตัวจากน้ำท่วม ถ้าดูในข่าวหรือเห็นรูปน้ำท่วมแล้ว การที่สวนสักสวนจะหายไปจากจตุจักรตลอดไป มันก็คงจะไม่แปลกนักหรอก….

เจ้า ของร้านบอกผมว่า ที่ถามเพราะว่า วันนี้คือวันแห่งการเปลี่ยนแปลงที่การรถไฟเข้ามาควบคุมดูแลตลาดนัดสวนจตุจักร เขาว่าตอนเช้ามีตำรวจมากว่าร้อยนาย เพื่อเตรียมป้องกันการเกิดม๊อบของร้านค้าหรืออะไรก็ตาม แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดหรอกครับ บรรยากาศส่วนใหญ่นั้นยังเหมือนเดิม

แต่ผมเองคิดว่าการเปลี่ยนแปลงมันก็ต้องมี ส่วนจะมากจะน้อย จะดีจะร้อยนั้นก็ขอดูกันต่อไปครับ

สวัสดี

ผมเองเป็นศิษย์เก่า ที่ ม.รังสิตเหมือนกันครับ แต่ก่อนเรียนอยู่ คณะ ศิลปกรรม ตอนนี้เขาเปลี่ยนชื่อเป็น คณะศิลปและการออกแบบแล้วครับ วันนี้มีโอกาสกลับไปดูตึกคณะที่เคยเรียนก็แอบหดหู่เล็กน้อย… แต่ด้วยความที่ตึกเรียนค่อนข้างยกพื้นขึ้นมาสูง และคิดว่าโครงสร้างหรือสิ่งของคงไม่เสียหายมากนัก ซึ่งอาคารส่วนใหญ่ของ ม รังสิตก็จะสูงกว่าระดับพื้นถนน 1-2 เมตรทั้งนั้นเลยครับ

ทีนี้เวลาน้ำท่วมนานๆเนี่ย พวกปูน พวกตึก ก็คงจะไม่เสียหายมากนัก อาจจะต้องทาสีกันใหม่ลำบากจมูกนิดหน่อย แต่สิ่งที่เสียไประหว่างน้ำท่วมคือต้นไม้และสวนหย่อม (และเวลา) ของ มหาวิทยาลัยครับ คงไม่ต้องพูดถึงว่าต้นไม้ที่โดนน้ำท่วมเป็นเดือนนั้นจะเหลืออะไร…

น้ำท่วมแล้วยังไง?

แต่สิ่งนั้นไม่ได้สำคัญอะไรกับ ม รังสิตเลยครับ สิ่งที่ทำก็คือ เขาจะทำอย่างไรกับสิ่งที่เหลือดี โครงซากกิ่งก้านของต้นไม้นั้นเป็นสิ่งที่จะหลงเหลืออยู่แม้มันจะตายไปแล้ว และสิ่งที่ ม รังสิต ตัดสินใจทำคือสิ่งที่เห็น…

สวนสวยหลังน้ำท่วม มหาวิทยาลัยรังสิต

สวนสวยหลังน้ำท่วม มหาวิทยาลัยรังสิต

นี่เป็นเพียงมุมหนึ่งของความคิดสร้างสรรค์ที่เกิดขึ้น บนความเสียหายและความทุกข์ก้อนมหาศาล ซึ่งเปลี่ยนความสลดเสียใจ ให้เป็นความเบิกบานในพริบตาที่พบเห็น ผมไม่รู้ว่าอารมณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นที่ไหนรึเปล่า แต่ผมชอบแนวความคิดแบบนี้มากจริงๆ

การจมอยู่กับกองทุกข์ หรือซากปรักหักพังของอดีต ไม่สามารถทำอะไรให้อนาคตนั้นดีขึ้น สิ่งที่จะทำให้ดีขึ้นคือความคิดที่ว่าเราจะบริหารสิ่งที่เหลืออยู่อย่างไร เพื่อที่จะก้าวไปหาอนาคตที่ดีกว่าเดิมต่างหาก ที่จำเป็นต้องคิดและหมกมุ่นกับมัน…

ผมดีใจที่ได้กลับไปเห็นภาพและความรู้สึกแบบนี้ที่มหาวิทยาลัย มันมีความหมายมาก ซึ่งอยากให้ทุกคนมองมันในมุมที่ดี และกลั่นเอาความรู้สึกดีๆในชีวิตของตัวเองออกมาหากเจอหรือจมอยู่กับเหตุการณ์แบบนี้ ก็เท่านั้น..

สวัสดี

• บทความแนะนำ

สวนสวยด้วยสร้างสรรค์ สร้างสดใสส่งทุกข์ภัย

ใครที่อ่านข่าวหลังน้ำท่วมในช่วงนี้ ก็จะได้รับรู้ว่าหลายสถานที่ได้ทำการปรับปรุงแล้ว และพยายามให้เหมือนเดิม

ผมคิดว่าเราโชคดีมากที่มีวันปีใหม่ เพราะว่ามันเป็นจุดเปลี่ยนที่คุณสามารถสร้างโอกาสใหม่ๆได้โดยใช้วันปีใหม่นี่แหละเป็นจุดเริ่มต้นที่จะก้าวเดินใหม่อีกครั้ง เหมือนกับว่าเป็นจุดเริ่มต้นของปีนี้และเป้าหมายก็คือปีหน้า เราเดินทางกันข้ามปีแบบนี้มานานแล้วซึ่งเป้าหมายของแต่ละปีของแต่ละคนก็คงจะต่างกันออกไป…

หลายคนอาจจะเคยคิดว่า..ปีใหม่? “แล้วยังไง?” มันก็เพียงแค่วันข้ามวัน ซึ่งผมก็เคยคิดแบบนี้ครับ แต่เมื่อผมได้เติบโตขึ้น ผมกลับมองมันเป็นโอกาสที่ไม่ควรจะมองข้ามมันไป ถ้าเราไม่มีวันปีใหม่ เราก็อาจจะจมอยู่กับกิจกรรมเดิมๆ มองวันเวลาเพียงวันผ่านวันแบบเดิมๆ แล้วยังไง?  สิ่งที่ผมคิดตอนนี้คือทำอย่างไรให้วันขึ้นปีใหม่มีคุณค่าที่สุด สำหรับผมนั้นไม่ใช่การฉลอง การสังสรรค์ เฮฮา หรือความสงบ

วันปีใหม่สำหรับผมคือวันที่ผมจะตั้งเป้าหมายใหม่ ( Set Goal) และคิดว่าปีนี้จะทำอะไร (Mission) เพื่อจะตอบโจทย์เป้าหมายของชีวิต ( Vision ) อันนี้ให้ความหมายแบบคนเรียนมาหน่อยนะครับ พอดีเรียนมากลัวว่าไม่ใช้นานๆแล้วเดี๋ยวจะลืม พาลสอบตกเอาได้ง่ายๆ

สำหรับตอนนี้ผมคงจะเกริ่นไว้เท่านี้ เป็นเพียงบทความนำทางเผื่อคนที่ว่างๆไม่มีอะไรทำในวันปีใหม่ ก็ลองนั่งจินตนาการถึงชีวิตตัวเองดูนะครับ

สวัสดี

Sansevieria Blog บล็อกลิ้นมังกร

ในบล็อกก็จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับลิ้นมังกรนะครับ การปลูกเลี้ยงลิ้นมังกร การขยายพันธุ์ลิ้นมังกร การดูแลลิ้นมังกร ความรู้ต่างๆเกี่ยวกับลิ้นมังกร และประสบการณ์เกี่ยวกับลิ้นมังกรมากมายที่ได้จากการทดลองด้วยตนเองนำมาแบ่งปันให้อ่านและแสดงความคิดเห็นกันครับ

ลิ้นมังกรเป็นไม้อวบน้ำที่นำมาประดับได้ค่อนข้างสวยทีเดียว เพราะมันมีรูปทรงชัดเจนแถมยังแข็งแรงอดทนอีกด้วย ใครที่ยังไม่รู้จักลิ้นมังกร ก็ตามไปดูกันได้ใน

ติดตามชม : Sansevieria Blog บล็อกลิ้นมังกร

สวัสดีปีใหม่ 2555 สวัสดีปีมังกร สวัสดีปีใหม่ผู้เยี่ยมชมบล็อกทุกท่าน!! ผมอาจจะสวัสดีปีใหม่เร็วไปนิดหน่อยสำหรับในปีใหม่นี้ นี่ก็ใกล้จะถึงวันปีใหม่แล้วสวัสดีไว้ก่อน เพราะกลัวว่าวันปีใหม่อาจจะไม่ว่างก็ได้ และด้วยความว่างในตอนนี้ก็เลยพิมพ์สวัสดีกันเสียเลย

ปีใหม่ปีมังกรทองที่กำลังจะถึงนี้ อาจจะเป็นปีที่หลายคนไม่ได้สนใจเรื่องเฉลิมฉลองกันมากนัก เพราะในหลายๆพื้่นที่สถานการณ์น้ำท่วมยังไม่คลี่คลาย ประกอบกับบรรยากาศในบ้านเราก็ยังดูชุลมุนกับการเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตหลังน้ำลดกันมากพอสมควร

ซึ่งจริงๆแล้วปีใหม่สำหรับผมนั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องงานสังสรรค์ งานฉลองสักเท่าไรนัก แต่เป็นการคิดเรื่องว่าปีใหม่นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่เราจะออกวิ่งอีกครั้ง เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ปรับทัศนคติใหม่ๆอีกครั้ง ปีใหม่เป็นโอกาสที่จะทำอะไรดีๆ หลายๆ อย่าง และมีกิจกรรมดีๆ มากมายที่ไม่ได้มีในวันปกติ เช่นการสวดมนต์ข้ามปี ผมว่ามันยอดมากเลย เพราะเป็นกิจกรรมที่ทำที่บ้านก็ได้ แถมยังสะดวกปลอดภัยอีกด้วย เป็นการข้ามปีที่ดูจะเรียบง่ายกับชีวิตมากกว่าไปฉลองโต้รุ่งกันที่ไหนสักที่

สิ่งที่เป็นห่วงก็คือ ความเสียหายหรืออุบัติเหตุในช่วงปีใหม่นี้ อาจจะไม่ได้เกิดจากความประมาทเพียงอย่างเดียว ผมคิดว่าเพราะเรานั้นเคลื่อนไหวกันมากเกินไป เมื่อทุกคนเคลื่อนไหวมากกว่าความปกติ ของชีวิตประจำวัน ก็อาจจะเกินความพอดีไปได้ และเมื่อทุกๆ คนเกินความพอดี โอกาสแห่งอุบัติเหตุก็คงจะตามมา

และในวันปีใหม่นี้…

ภาวนาขอให้ทุกท่าน

มีความปกติสุขในวันปีใหม่

และวันต่อๆไปข้างหน้า

สวัสดี

สิ่งที่ทำในหนึ่งปีนั้นอาจจะอยู่ในเป้าหมายหรือไม่ได้อยู่ในเป้าหมายที่วางไว้ ซึ่งเมื่อถึงจุดนี้แล้วคงได้แต่ทำใจและวิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นในหนึ่งปีนี้เท่านั้นและวางแผนใหม่ในอนาคตต่อไป

To do list ปีเก่าๆ ผมทำไว้เสมอเมื่อเข้าสู่ช่วงปีใหม่ ซึ่งในช่วงสิ้นปี 2554 ผมก็จะหยิบบันทึกเก่าตอนต้นปี 2554 ที่เคยเขียนไว้มาดูอีกครั้งว่าเคยทำอะไรไปบ้าง อะไรบ้างที่หลงลืม อะไรบ้างที่หล่นหายไป ซึ่งต่อจากนี้คงต้องคิดกันว่า สิ่งที่เคยประเมินไว้ว่าตัวเองน่าจะจำได้ แล้วทำไม่ได้นั้นควรจะปรับปรุงอย่างไร..

และจากที่ดูแล้วคิดว่าผมคงต้องให้เกรด C แก่ตัวเอง เพราะงานหลายๆอย่างที่ได้วางไว้ ไม่ได้ตามเป้าหมายเลยแม้แต่น้อย ซึ่งก็ไม่อยากโทษว่าติดเรียน หรือป้ายความผิดให้กับน้ำท่วม เหตุจริงๆนั้นก็เพราะผมประเมินสถานการณ์ไว้ผิดตั้งแต่แรกนั่นเอง…

สำหรับใครที่ยังไม่เคยลองทำเป้าหมายของตัวเองไว้ ปีใหม่นี้ก็ลองดูก็ได้นะครับ เริ่มจากการทบทวนเรื่องราวเก่าๆก่อนเพื่อที่จะได้เป็นพื้นฐานในการตั้งเป้าในปีต่อๆไปของตัวเอง ส่วนเป้าหมายของใครจะท้าทายแค่ไหน ก็ขอให้ทำได้สำเร็จแล้วกันนะครับ

สวัสดี

คำตอบของผมอาจจะเป็น เลือกทั้งหมดนั่นแหละ…

การเลือกทำหรือเลือกเป็นหลายๆอย่างนั้น มักจะเป็นอะไรที่ไม่ชัดเจน ไม่เฉพาะทาง ไม่เก่งไปสักอย่าง หรือที่เขาเรียกกันว่า เป็ด … เหมือนทำได้ทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรได้ดีสักอย่าง แน่นอนว่าผมก็เป็นคนแบบเป็ดๆนั่นแหละ

บทความตอนนี้คิดจะเขียนขึ้นมานานแล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสสักที วันนี้โอกาสเหมาะ อากาศดี ก็เลยได้เขียนและบรรยายความเป็ดให้เป็นที่เข้าใจกัน ความเป็ดของแต่ละคนนั้นอาจจะแตกต่างกันออกไป ตามสิ่งแวดล้อม แต่ที่แน่ๆ มันไม่ได้เด่นสักอย่าง ซึ่งผมเองก็เป็นเป็ดอีกตัวหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ในสังคมนี้

การเก่งเฉพาะทางหรือเฉพาะอย่าง คือสิ่งที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก มันเข้าใจง่าย มันดำเนินชีวิตง่าย มันทำให้ชีวิตไปถึงเป้าหมายได้ง่ายเพราะมันชัดเจนในแนวทาง เว้นแต่ว่ามันน่าเบื่อเท่านั้นเอง…

ในบทความตอนนี้เราจะมาบรรยายความเป็ดกับการทำงานกัน

ถ้าจนถึงตอนนี้ยังนึกถึงความเป็ดไม่ออกก็ให้นึกถึงเครื่องถ่ายเอกสารมัลติฟังชั่น fax ,print ,scan ,phone อะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมด แต่ก็ทำได้แค่พอถูไถ เหมาะกับสถานที่ที่อาจจะเล็กนิดหน่อย หรือบริษัทที่งบไม่เยอะต้องการประหยัดอะไรแบบนี้

งานก็เหมือนกัน สำหรับบริษัทที่เริ่มต้นใหม่หรือมีขนาดไม่ใหญ่ก็มักจะอยากได้คนที่ทำได้หลายอย่าง ซึ่งต่างกับ บริษัทใหญ่ๆที่แบ่งแผนกชัดเจนจึงต้องการคนเฉพาะทางนั่นเอง และนี่คือกลไกง่ายๆ จากมุมมองง่ายๆของผมที่มองสังคมการทำงาน แน่นอนว่ามันคือสังคมการทำงาน เราคือฟันเฟืองที่ทำให้กิจการขับเคลื่อนไป ดังนั้นไม่ว่าเราจะเป็ดหรือไม่เป็ด ก็ขอแค่ให้มันเหมาะกับสถานที่หรือองค์กรที่เป็นอยู่ก็พอ

เมื่อการเปลี่ยนแปลงมาถึง

บางครั้งเมื่อองค์กรมีการปรับเปลี่ยนขนาด เป็ดบางตัวก็อาจจะเดือดร้อนก็ได้ เพราะความไม่ชัดเจนหรือไม่เฉพาะทางนั่น เป็ดบางตัวอาจจะได้ยกระดับเป็นผู้บริหารเพราะรู้หลายอย่าง แต่ไม่เก่งสักอย่าง ซึ่งนั่นแหละคือความเป็ด ผู้บริหารไม่ว่าจะเล็กกลางใหญ่จำเป็นต้องรู้ให้กว้าง แต่ไม่ต้องรู้ให้ลึก เพราะรู้ลึกก็ให้เป็นหน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านทำไป

ดังนั้นเมื่อรู้ตัวแล้วว่าเป็นเป็ด จึงจำเป็นต้องเพิ่มความสามารถในการบริหารให้มากขึ้นนั่นเอง เพราะเราคงจะไปเก่งสู้คนที่เก่งเฉพาะทางได้ ซึ่งการเลือกเปลี่ยนแปลงอะไรสักอย่างในชีวิตมันก็ต้องใช้เวลา และเราจึงจำเป็นต้องรู้ตัวให้ชัดว่าเป็นเป็ดแบบไหน เป็ดบ้านๆที่รอถูกเชือด (เป็ดกินเงินเดือน) เป็ดป่าที่หากินเองตามธรรมชาติ (เป็ด freelance)  ลูกเป็ดขี้เหร่ ที่ไม่รู้ตัวว่าเป็นหงส์ (เป็ดโดนดอง) ซึ่งเราอาจจะนิยามอะไรอย่างไรก็ได้เพื่อมองให้เห็นความเป็นตัวเราเอง และนั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดในความเป็ด คือรู้ว่าตนนั้นเป็นเป็ดแบบไหนและขนาดไหน…

บทความแบบเป็ดๆ คงเกริ่นกันไว้เท่านี้ ซึ่งอาจจะมีบทความเพิ่มขึ้นเรื่อยในอนาคตตามแต่ที่ผมจะจินตนาการได้

สวัสดี

หลายคนที่ปลูกเลี้ยงต้นไม้ผมเชื่อว่าไม่ค่อยได้จำกันหรอกครับ เพราะคงจะซื้อบ่อยเหมือนผมนั่นแหละ แต่ใครจะจดไว้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งนะ สำหรับผม มีการจดบันทึกไว้โดยการพิมพ์บล็อกครับ เป็นอีกข้อดีของการเขียนบล็อกคือสามารถตามค้นหาอดีตของตัวเองได้ง่ายครับ สุดท้ายเราก็จะมาทำบัญชีย้อนหลังในการซื้อต้นไม้ และอุปกรณ์ต่างๆที่เีกี่ยวข้องกับการปลูกต้นไม้ของผมกันครับ

การลงบัญชีย้อนหลัง ที่ไม่มีหลักฐานครบถ้วนนั้น เป็นเรื่องยากมากๆ หลายรายการต้องนั่งนึกกันเอาเอง หลายรายการต้องลงไปดูว่ามีอะไรอยู่บ้างที่เคยซื้อมา เราควรทำบัญชีตั้งแต่แรกครับ เพราะการทำบัญชีย้อนหลังไม่ใช่เรื่องสนุกและไม่ได้ข้อมูลที่ครบถ้วนอีกต่างหาก แต่อย่างน้อยการทำบัญชีย้อนหลังก็ทำให้เราเรียนรู้ได้ว่าเราทำอะไรไปบ้างในช่วงเวลาเหล่านั้น

หลังจากทำบัญชีเสร็จผลที่ออกมาทำให้ ผมได้รับความรู้สึกว่า “นี่เราซื้อเยอะขนาดนี้เลยหรอ” แน่นอนครับ การซื้อไปเรื่อย ทีละน้อยๆนั้นให้ความรู้สึกที่ผ่อนคลาย แต่การซื้ออะไรหนักๆทีเดียวด้วยเงินก้อนใหญ่นี่มันน่าหนักใจจริงๆ จะเปรียบก็เหมือนซื้อเงินสดกับซื้อเงินผ่อนนั่นแหละครับ เมื่อเห็นผลดังนั้นผมเองก็คงจะต้องคิดประหยัด หรือคิดก่อนซื้อเสียบ้าง เพราะรายการซื้อในบัญชีจะแสดงจำนวนเงินที่เราจ่ายไปแล้ว ยังสะท้อนให้เห็นว่าเราได้ซื้ออะไรที่มันไม่น่าซื้อมาด้วยเหมือนกัน…

สวัสดี

ผมตื่นมากับความแห้งของลมหนาว ความเย็นและแห้งทำให้รู้สึกคอแห้งได้อย่างชัดเจน เนื่องจากผมเปิดหน้าต่างรับลมหนาวไว้ บวกกับพัดลมที่พัดเอาลมหนาวเข้าหน้า แม้ว่าจะมีผ้าห่มที่ดูหนา แต่ดูเหมือนลมหนาวและอากาศเย็นๆจะแทรกเข้ามาได้ทุกซอกของผ้าห่มทีเดียว

หลังจากที่ตื่นมาแล้วก็ออกไปยืนรับลมหนาวที่ระเบียงเสียหน่อย การปรับตัวต้อนรับหน้าหนาวกำลังจะมาถึง อาจจะเป็นหวัดบ่อยขึ้น แต่แน่นอนว่าความหนาวในบ้านจะทำให้เรานอนหลับได้ยาวนานขึ้น ผมเป็นคนไม่ค่อยได้เปิดแอร์สักเท่าไรนัก เพราะการรับอากาศธรรมชาติจะทำให้หายใจได้คล่องตัวกว่า ซึ่งทำให้ผมสามารถรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของอากาศ ผ่านผิวหนังและร่างกายของตัวเองได้ตลอดเวลา…

ผมเปิดหน้าต่างในห้อง และเปิดประตูทุกบาน ให้เกิดการไหลของอากาศที่มากขึ้น ผมมักจะทำแบบนี้ในช่วงที่ต้องทำงานติดต่อกันหลายๆชั่วโมง เพราะยิ่งอากาศไหลเวียนได้ดีเท่าไหร่ ก็จะทำให้เราสดชื่นได้มากขึ้นเท่านั้น การทำงานให้ห้องแอร์สำหรับผมมันเหมือนสร้างสภาวะที่ปิดกั้นพอสมควร ผมมักจะมีไอเดียดีๆเสมอเมื่ออยู่ในที่เปิดโล่งหรืออากาศถ่ายเทสะดวก

แม้ว่าประตูและหน้าต่างที่เปิดจะทำให้ลมหนาวพัดเข้ามากระทบร่างกายเป็นพักๆ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมต้องรู้สึกหนาวมากนัก เพราะมันคือลมหนาวแรกๆของหน้าหนาว มันหนาวไม่มากนัก หนาวให้พอเข้าใจ หนาวให้พอทำใจกับความหนาวต่อจากนี้ที่จะเกิดขึ้น…

สวัสดีความหนาว…

สวัสดี

ในปีงูใหญ่ หรือ ปีมังกร หรือ ปีมะโรง หรือปี 2555 หรืออะไรก็แล้วแต่ ซึ่งมังกีซ์โกรฟก็ได้ ปล่อยผลงานการ์ตูนปีใหม่มาแจกทุกท่านครับ ซึ่งสามารถดาวน์โหลดไปใช้กันได้ การ์ตูนปีใหม่ปีนี้วาดในแนวคิด ปีมังกรทองนั่นแหละครับ  สำหรับภาพที่ออกมาเราก็จะได้ภาพที่ออกแนวสีทองๆ ผสมกับโทนน้ำตาลครับ

มังกรหมูหมีสวัสดีปีใหม่

ภาพมังกรหมูหมีสวัสดีปีใหม่ เป็นภาพที่มังกีซ์โกรฟของเราก็แจกฟรีเหมือนกันครับ เอาไปแปะอีเมล์ หรือเอาไปทำอะไรก็ได้ยกเว้นเอาไปแอบอ้างเป็นเจ้าของหรือใช้ในเชิงพานิชย์ครับ ภาพชุดนี้เราให้สิทธิ์ในการเผยแพร่กันฟรีๆไปเลยครับ

เข้าชมภาพการ์ตูนปีใหม่จากมังกีซ์โกรฟได้ที่ : ฟรี การ์ตูนปีใหม่ 2554