ความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม
หลายวันก่อน ผมแอบสงสัยว่าทำไมถึงมียุงเข้าห้องมา ทั้งๆที่ห้องผมนั้นถูกปิดหมดด้วยมุ้งลวด รอบด้านและไร้รูเข้าออก
สิ่งที่ทำให้ผมสงสัยไม่ใช่เพราะผมเปิดประตูแล้วมียุงเข้ามา แต่เป็นเพราะยุงมันเริ่มกัดผมหลังจากผมไม่ได้เปิดประตูมา 4- 10 ชั่วโมงต่างหาก
หลายครั้งที่นั่งทำงานหรือเพิ่งตื่นนอนมาทำงานทั้่งๆที่ไม่เคยเปิดประตูออกไปจนกระทั่ง 10 โมงกว่าๆ มันถึงจะเริ่มกัดผม หรือไม่ก็ไม่ได้ออกจากห้องตั้งแต่ 6 โมงเย็น ประมาณ เที่ยงคืนถึงโดนกัดก็ยังมี
ผมกำลังสงสัยว่าทำไมยุงที่แอบเข้ามาทำไมไม่กัดโดยทันที หรือมันเพิ่งจะเข้ามาได้กันแน่ เริ่มแรกผมพยายามหาว่ามันเข้ามาจากทางไหน พบว่าดูเหมือนจะไม่มีทางลอดเข้ามาได้เลยทุกทางมีอุปสรรคอยู่ทั้งหมด ซึ่งต้องกลับมาที่สมมุติฐานแรกว่า…
…ทำไมยุงที่แอบเข้าห้องมา ต้องอดทนตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะมากัดสักที หรือเพราะมันไม่หิว หรือเพราะมันไม่คุ้่น หรือเพราะผมเพิ่งจะอาบน้ำ ด้วยนานาเหตุผลซึ่งทำให้ผมไม่ค่อยแน่ใจนัก จริงๆผมก็ไม่ได้ใส่ใจมันเท่าไหร่เกี่ยวกับความคิดยุงหรือมันอาจจะไม่ได้คิดเลยก็ได้
สิ่งที่ผมสนใจคือมันกัดทีหนึ่งแล้วมันจะคันมากๆเลยต้องหาทางป้องกันต่างหาก จะให้ทาโลชั่นกันยุงทั้งวันคงไม่ไหว บางทีมันก็จะไม่มาในเวลาที่เราคิดจะทาหรือเวลาที่ยุ่งๆนั่นเอง
ยุงหลายตัวที่ตบได้มักมีเลือดกระจายออกมามากพอให้เห็นได้ นั่นต้องเป็นเลือดของผมแน่ๆ ผมคิดอย่างนั้น ถ้าไม่ใช่เลือดผมก็ต้องเลือดแม่ผม ไม่ก็เลือดแมวของผม ไม่ก็เลือดใครหรือสัตว์อะไรสักอย่างแถวๆบ้านอย่างแน่นอน แตุ่ถ้ามันเป็นเลือดผม ยุงตัวนี้ก็คงพยายามมากพอดูกับการดูดเลือดปริมาณนี้
ผมเคยเจอยุงตัวหนึ่งซึ่งดูดเลือดผม ซึ่งผมเองพยายามตบมันหลายทีแล้วก็ตบไม่ได้สักที เพราะมันว่องไวมาก และผมทำงานอยู่ เลยไม่มีสมาธิจะตบมันเท่าไรนัก หลังจากมันกินอิ่ม มันก็บินผ่านตาผมไป ครับครั้งนี้ผมคงจะไม่ยอมปล่อยให้มันมากัดอีก ผมตบมันครั้งแรกและพลาดเฉี่ยวไป แต่การที่แค่มีแรงตบเฉี่ยวๆนั้นก็ทำให้ยุงเสียหลักได้แล้ว สำหรับยุงตัวนี้มันยังบินนิ่งอยู่เลยครับ เพราะมัน..
หนักเลือดครับ ไม่แน่ใจว่า เลือดผมหนัก หรือเพราะัมันกินเยอะเกินขนาดก็ไม่ทราบ ก้นมันป่องจนมองเห็นได้ผมค่อยๆมองมันบินเอื่อยๆ และบรรจงตบอย่างช้าๆโดยไม่ปราณี ทันใดนั้นเลือดทั้งหมดก็แตก แดงเต็มมือ ผมเองไม่ได้รู้สึกอะไรนอกจากอาการคันต่อจากนี้จะหายไปเท่านั้น และเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ” ความไม่พอเพียงมักจะทำร้ายตัวเอง ” เหมือนยุงตัวนี้ที่กินจนบินไม่ขึ้นและหลบไม่พ้นมือมารของผม
กลับมาวันนี้ มีเรื่องเล่าของยุงวานก่อน ซึ่งในตามมากับกองผ้าที่ผมเก็บเข้ามาในห้อง ขณะที่ผมพับผ้ามันบินออกมาอย่างอิสระเหมือนถูกกักขังไว้นานปี ผมแอบกังวลว่ายุงตัวนี้จะเป็นอุปสรรคต่อสมาธิผมซึ่งน้อยอยู่แล้ว อาจจะหมดไปได้ มันออกมาบินไปและบินมาผ่านหน้าผมไปหลายรอบ
ผมไม่ได้ตบมันหรอกครับ เพราะงานที่ทำอยู่ข้างหน้ามันต่อเนื่อง ผมรอให้่มันมากินเลือดผมแล้วค่อยว่ากันอีกที หลังจากผ่านไปหนึ่งคืนมันก็ไม่ได้มากัดผมแม้แต่ครั้งเดียว ผมยังนอนสบายไร้กังวล และอาการคันที่เกิดขึ้นจากยุงกัด
บ่ายวันนี้ผมเห็นยุงตัวหนึ่งนอนตายอยู่ที่พื้นครับ มันนอนโดยมีสภาพสมบูรณ์ ปีกขาครบ อาจจะตายด้วยเหตุผลอะไรไม่ทราบ รู้แต่มันไม่ได้กัดผมครับ ผมเลยส่งมันไปอยู่ในกระถางต้นไม้ข้างหน้าต่างให้กลายเป็นปุ๋ยยุงอันน้อยนิดต่อไป
พริบตาที่ผมเห็นมันนอนตายอยู่นั้นก็คิดแปลกใจว่า ” มียุงที่ไม่กัดเราทั้งที่มีโอกาส อยู่ด้วยหรือนี่ ”
สวัสดี
บทความที่เกี่ยวข้อง
|
มาร่วมแบ่งปันบทความนี้
ค้นหาภายในบล็อก
อาจจะมีเนื้อหาในบทความอื่นที่ใกล้เคียงหรือเกี่ยวข้องกับ ความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม ซึ่งอาจจะอยู่ในหมวดหมู่ ชีวิตประจำวัน หรืออื่นๆอีกในบล็อกแห่งนี้ก็เป็นได้ ลอง ค้นหา ดูกันก่อนเลยครับ
Custom Search
|
Tags: ตบยุง, ยากันยุง, ยุง, ยุงกัด, ยุงบิน, เลือดยุง
ข้อควรรู้ในบล็อก
- บทความ" ความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม " ในบล็อกเป็นบทความที่มีลิขสิทธิ์ ห้ามนำไปใช้ในเชิงพานิชย์ หรือนำไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม
- หากใช้บทความ " ความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม " ในบล็อกต้องอ้างอิงแหล่งที่มาให้ชัดเจน ในกรณีเว็ปไซต์ให้ ใส่ลิ้งกลับมาที่ http://blog.monkiezgrove.com ด้วย
- ภาพทุกภาพในความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผมที่มี Watermark " DinhBlog " นั้นหมายถึงภาพที่เป็นลิขสิทธิ์ห้ามแอบอ้างในความเป็นเจ้าของหรือนำไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม
- หากใช้ภาพในบล็อก ต้องอ้างอิงแหล่งที่มาให้ชัดเจน ในกรณีเว็ปไซต์ให้ ใส่ลิ้งกลับมาที่ http://blog.monkiezgrove.com ด้วย
- ยินดีให้ใช้บทความและรูปภาพทั้งหมดในบทความความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม http://blog.monkiezgrove.com ในการอ้างอิงสำหรับการศึกษา ซึ่งสามารถนำไปใช้โดยไม่ต้องขออนุญาต
- บล็อกแห่งนี้เป็นเพียงบล็อกที่เล่าเรื่องทั่วไปเท่านั้น
ข้อแนะนำสำหรับการให้ความคิดเห็น
- เราให้อิสระในการออกความคิดเห็นในบทความความพยายามของยุง กับความคาดหมายของผม
- กรอกชื่อ,อีเมล์,และข้อความให้สมบูรณ์ สำหรับเว็ปไซต์นั้น ไม่จำเป็นต้องกรอก
- ระบบจะมีการกรองข้อความก่อนข้อความปรากฏต่อสาธารณะสำหรับผู้ที่เคยให้ความเห็นเป็นครั้งแรก ดังนั้นถ้าเป็นการให้ความเห็นครั้งแรกของคุณอาจจะต้องรอนิดหน่อย
- การพิมพ์ข้อความสั้นเกินไป อาจจะทำให้ระบบ (อัตโนมัติ) คำนวนไปว่าเป็นความคิดเห็นเชิง spam อาจจะทำให้ข้อความของท่านหายไปก็ได้
- ระบบอาจจะกันข้่อความจำพวกโฆษนาหรือข้อความที่ซ่อนลิ้งไว้เป็น Spam ดังนั้นไม่แนะนำให้ใส่ลิ้งในความคิดเห็น
- ไม่แนะนำให้ใช้ ช่องความคิดเห็นของบล็อก เป็นช่องทางการโฆษณาของท่าน เพราะเราจะไม่อนุญาตให้เผยแพร่
- สำหรับผู้ทำเว็ปไซต์ที่ต้องการลิ้งหรือแลกลิ้งให้เข้าเมนู Neighbor Link รวมเวปไซด์เพื่อนบ้านและติดต่อแลกลิ้งเลยจะดีกว่าครับ
สวัสดีผู้มาเยี่ยมชมทุกท่าน ! ,คุณสามารถฝากความคิดเห็นได้ในช่องด้านล่าง...