พักงาน เดินเล่นรอบบ้านเจอบอนสี..!
วันนี้เย็นๆตื่นขึ้นมาหลังจากนอนพักสายตาอยู่นาน ตื่นมาเหมือนจะอยากทำอะไรสักอย่าง สักอย่างหนึ่ง…
ในวันที่รู้สึกว่างานหนึ่งๆนั้นกำลังจะัจบไป เป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะตั้งสมาธิทำงานใหม่ในวันนั้น เพราะหลังจากที่ทำงานอย่างต่อเนื่องมาหลายวัน ร่างกายและจิตใจต้องการ การผ่อนคลายสักระยะก่อนจะไปลุยงานใหม่อีกครั้ง วิธีง่ายๆสำหรับผมก็คือนอนให้เต็มที่และไปปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็เดินชมสวน
การนอนให้่เต็มที่สำหรับผมนั้นบางที มันก็ดูจะเกินพอดีไปสักหน่อย แต่ก็อาจจะพอเหมาะกับร่างกายในช่วงนั้นก็เป็นได้เพราะช่วงที่ทำงานการนอนของผมแทบไม่เป็นเวลาเลยครับ ไม่ใช่เพราะงานอย่างเดียว คงเพราะหลับไม่เป็นเวลาด้วย เพราะช่วงที่มีงานสมองจะทำงานมากกว่าปกติเป็นพิเศษ อธิบายง่ายๆคือผมจะคิดอะไรตลอดเวลา ทั้งเรื่องงานและไม่ใช่เรื่องงานข้อดีมีมากมาย แต่ข้อเสียคือนอนไม่หลับตามที่ตั้งใจไว้ ทำให้นอนไม่ค่อยพอในเวลาที่ควรจะนอนให้พอเหมาะนั่นเอง
วันนี้หลังจากนอนพักช่วงกลางวันแล้วก็ตื่นมาเย็นๆ ผมมองนาฬิกามันก็บอกว่าเป็นเวลา 17.30 ซึ่งก็คือ 5 โมงครึ่ง ถ้าเป็น 5 โมงเย็นของหน้าหนาวมันก็มืดไปแล้ว แต่นี้ฟ้าสว่างดีครับ ผมเลยเดินลงมาพร้อมความรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่าง และสักอย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับต้นไม้ที่จะทำให้ผ่อนกาย สบายตาได้อย่างดีแน่นอน
ผมเริ่มจากการจัดการพื้นที่บอนสีหลังบ้าน ขยายขยับให้มันได้พื้นที่มากขึ้น เอาที่วางกระถางบางส่วนออกไป เปิดให้มีพื้นที่โล่งให้สมองได้คิดว่าจะเอาอะไรไปใส่แทนดี หลังจากที่ย้ายนั่นย้ายนี่ออกจนเป็นที่ว่าง แน่นอนว่าวันนี้ผมปล่อยไว้ว่างๆตามอย่างใจที่คิดยังไม่ออก และเดินเล่นไปรอบๆบ้าน
ขณะที่เดินอยู่สังเกตุเห็นบางอย่าง แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ผมเจอบ่อยๆจากการเดินรอบๆบ้านฝั่งที่เป็นมุมต้นไม้ของแม่ ครั้งนี้ผมเจอบอนสีอีกแล้วครับ เป็นฮกหลง พันธุ์ฮกหลงอีกแล้ว ผมเจอฮกหลงมาเกือบ 7 ต้นแล้วจากกระถางต้นไม้อื่นๆรอบๆบ้านซึ่งมันก็ไม่ใช่ต้นบอนสีแต่อย่างใด เป็นต้นอะไรก็ไม่รู้ครับแม่ปลูกไว้สวยดี แต่มีบอนสีขึ้นสูงทีเดียว และมีใบเดียวโดดๆด้วย คาดว่าอาจจะได้แสงกับน้ำหรือดินที่ไม่เพียงพอ จนกลายเป็นบอนสีใบเดี่ยว ก้านใบนี่สูงประมาณ 30 เซนติเมตรเลยทีเดียว ผมขุดและย้ายมันออกมาพบว่าหัวก็ใหญ่กว่าบอนสีที่ผมเลี้ยงเป็นไหนๆ มันใหญ่มาตั้งแต่ตอนไหน ใช้เวลาเท่าไหร่ผมไม่รู้เลย..
และทำไมถึงได้มีบอนสีฮกหลงกระจายอยู่รอบๆกระถางต้นไม้ต่างๆก็ยังไม่รู้เหมือนกัน อาจจะเพราะมันเป็นพืชหัวที่มีการพักตัวก็ได้ พอมันพักตัวเจ้าของที่เลี้ยงก็นึกว่ามันตายก็เลยเอาดินทั้งหมดที่ยังมีหัวของมันอยู่ในนั้นมาปลูกต้นไม้อีกที ความคิดนี้ผมว่าน่าจะเป็นไปได้นะ เพราะแต่ก่อนที่มันพักตัวผมก็เคยคิดว่ามันตายไปเหมือนกัน
ตอนแรกนั่งคิดอยู่ครับว่าจะเอายังไงกับบอนสีสองหัวนี้ดี (มีสองต้นนะครับ) ซึ่งมีขนาดใหญ่น่าผ่าหัวเล่นเป็นอย่างมาก แม้ว่าฮกหลงจะดูเหมือนพันธุ์หาง่าย แต่ก็เป็นตัวอย่างให้ทดลองผ่าหัวอย่างดีเลยครับ
ย้อนไปหลายวันก่อนไปเดินสวนจตุจักรที่ผมได้ไปซื้อบอนสีและสัปปะรดสีมาบางส่วน ตอนนั้นก็ว่าจะไปซื้อฮกหลงต้นละ 20 มาฝึกผ่าหัวเพิ่มครับ ไปเดินดูไปๆมาๆทำไมมันกลายเป็นเปลี่ยนใส่กระถางใหญ่แล้ว เปลี่ยนราคาเป็น 60 บาทไปได้ ผมก็แอบงงๆอยู่ แต่ดูๆแล้วขนาดต้นเท่าเดิมแน่ๆครับ น่าเสียดายที่ครั้งแรกซื้อมาแค่สองต้น อาจจะต้องรอสักพักอาจจะมีของดีราคาถูกมาใหม่ก็เป็นได้
กลับมาวันนี้ครับผมยังนั่งคิดอยู่ว่าเอายังไงกับบอนสีสองหัวนี้อยู่อย่างเดิม พร้อมกับค่อยๆถอนรากที่มีอยู่นิดหน่อยทิ้งไป ในใจตอนนั้นคิดว่าจะผ่าหัวซะตอนนั้นเลย แต่พอคิดไปคิดมาเวลาคงจะไม่พอครับ คงจะมืดก่อนซึ่งอะไรๆก็คงลำบากขึ้นแน่ๆ เลยเอาไปยัดใส่กระถางและใส่ดินไว้ก่อน
ตั้งใจว่าถ้างานอีกชิ้นเสร็จแล้วก็จะมาผ่าหัวบอนสีครับ ชิ้นใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลยก็ว่าได้ แต่ก็คงต้องรอไปก่อน เพราะตอนนี้ยังยุ่งเกินที่จะหาเรื่องมาดึงสมาธิออกไปอีก
สวัสดี
บทความที่เกี่ยวข้อง
Tags: งาน, จตุจักร, ตลาดต้นไม้, นอน, นอนพัก, นอนพักสายตา, บอนสี, ผ่าหัวบอนสี, พักสายตา, หน้าหนาว, หัวบอนสี, ฮกหลง, เจอบอนสี
Hi, Stranger! Leave Your Comment...