Dinh Airawanwat Blog

วันก่อนฟังวิทยุ ได้ยินมาว่าหนังเรื่อง “Up” ได้รางวัล ออสการ์ ภาพยนตร์อนิเมชั่น ปี 2010…
ผมไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้จากในโรง แต่ดูที่บ้านเพราะ หลานมาบ้านแล้วเปิดเลยต้องมาดูด้วยกัน เป็นหนังที่น่ารักดีครับ ภาพสวย เนื้่อเรื่องเข้าใจง่ายดีทีเดียว เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัยจริงๆ เพราะดูกันได้ทั้งบ้าน
หลังจากที่ได้ยินวิทยุ แทนที่ผมจะคิดถึงหนังเรื่องนี้ ผมกลับคิดถึงเพลงๆหนึ่งที่สร้างมาจากหนังเรื่องนี้ นั่นคือ !!…

UPular

กดตามลิ้งไปแล้วกันนะครับ ดูตอนแรกก็เฉยๆนึกว่าเอาภาพมาต่อธรรมดาๆ แต่พอลองดูๆฟังๆดูแล้ว เขาเอาเพลงมาต่อจนเห็นภาพต่างหาก เป็นการตัดต่อเสียงในแต่ละช่วงเข้าด้วยกันจนเป็นเพลงครับ และเพลงนี้ก็ฟังเพลินดีทีเดียว ที่ผมนึกถึงเพลงนี้ทันทีที่ได้ยินข่าวของหนังเรื่อง UP ก็เพราะว่าช่วงนั้นทำงานอยู่แ้ล้วอยากได้เพลงสบายๆฟังก็เลยเปิดเจ้าเพลงนี้นี่แหละวนไปวนมาก็หลายรอบ เลยจำขึ้นใจได้ดีทีเดียว
สวัสดี

Continue Reading...

วันนี้อากาศดีทั้งวันอีกเหมือนเคย มองฟ้ามีเมฆลอยล่องไปตามปกติอย่างที่ควรจะเคยเป็น ไม่นานนักฟ้าก็เปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีเหลืองส้มอมแดดพร้อมจะเข้ากลางคืน

ผมรู้สึกตัวอีกครั้งหลังจากทำงานมาหลายชั่งโมง ผมหันไปมองข้างหน้าต่างบานเดิมซึ่งมีเปิดรับแสงอยู่บานเดียวในห้องของผม และทันทีที่ผมเห็นฟ้าสีเหลือง ผมเปิดหน้าต่างออกไปและมองดูมันอย่างรอบๆ อากาศนอกห้องปลอดโปร่งโล่งกว่าในห้องของผมอย่างมาก
อากาศที่ดูเหมือนจะไม่สัมผัสมาทั้งวัน ดูจะเป็นสิ่งที่ผมโหยหาพอสมควร ถ้าเป็นไปได้ผมอยากให้ในห้องของผมมีอากาศแบบนี้ไหลผ่าน แต่ถ้าอยากให้เป็นอย่างนั้นผมคงต้องเจาะหน้าต่างเพิ่มอีกหลายจุดเพื่อให้กระแสลมผ่านเข้าห้องผม ซึ่งมันดูจะเป็นไปไมไ่ด้เลย ทางเดียวและทางเลือกง่ายๆสำหรับผมคือชะโงกหัวออกไปสูดอากาศเท่าที่ผมต้องการในตอนนั้น

สวัสดี

Continue Reading...

วันก่อนเดินเล่นรอบๆบ้าน มองไปมองมาก็เจอ !! บอนสี ณ ที่กระถางเดิมที่ผมเคยเจอเมื่อครั้งก่อนนั่นแหละ ผ่านไปเดือนกว่าๆมีต้นใหม่ชูก้านใบโด่เด่ มองผ่านยังไงก็ยังเจอ อ่านตอนเก่าได้ที่ พักงาน เดินเล่นรอบบ้านเจอบอนสี..!
มาตอนนี้ก็จะทำแบบเดิมครับ คือขุดไปปลูก ณ จุดที่ผมดูแลได้สะดวกอันที่จริงแล้ว ผมก็ควรจะปล่อยให้มันอยู่ตรงนั้นแล้วสังเกตุการณ์น่ะแหละนะ แต่ว่ามันอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องขุดมันขึ้นมาดูว่าไอ้ต้นที่สามารถชูก้านได้สูงกว่า 1 ฟุตและมีใบที่สีสดสวยงามเพียงใบเดียวแบบนี้ จะมีรากและหัวใหญ่ขนาดไหน

ใบแรกใบเดียวที่โตเต็มที่ครับ อย่างน้อยก็ทำให้ผมได้รู้ว่า บอนสีที่มีหัวใหญ่สามารถสร้างใบที่สมบูรณ์ได้ แม้จะเป็นใบแรกที่แทงออกมา แต่ถ้าไม่ใช่ใบแรกผมก็ผิดพลาดล่ะนะ จริงๆก็เห็นอยู่ใบเดียวและไม่มีร่องรอยของใบอื่นๆเลยก็เลยคิดว่านี่แหละใบแรกๆ และอย่างมากก็คงเป็นใบที่สอง

สถานที่ที่มันเกิดคือกระถางของต้นอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน สภาพดินเป็นดินแข็งๆเหมือนว่าเป็นดินเหนียวจริงๆ แต่พอรดน้ำก็สามารถขุดขึ้นมาได้ไม่ยากนัก

ดูตรงโคนต้นก็เห็นมีรากแทงออกมาเหนือผิวดินบ้าง ผมกำลังคิดว่าถ้ายอดใบของมันสูงขนาดนี้ก้านมันจะต้องมีขนาดเท่าไหร่ถึงจะรับน้ำหนักไหว ก็พบว่าก้านของมันก็หนาและใหญ่ทีเดียวครับ งานนี้หวังแน่นอนว่าเจอบอนสีหัวใหญ่เข้าแล้ว

สุดท้ายก็ขุดมาเทียบดูครับ มีสองต้นครับรอบนี้ต้นเล็กนี่หัวเล็กกว่าประมาณ 1/4 ของหัวใหญ่ พลังในการส่งใบให้สูงๆและยิ่งใหญ่คงไม่เท่าหัวที่ใหญ่กว่าแน่นอน ลองดูขนาดและความยาวของมัน ซึ่งผิดกับบอนสีซึ่งปลูกตามกระถางบ้านๆพอสมควร
จริงๆแล้วความสูงก็ถือเป็นจุดเด่นที่ดีทีเดียว แต่ถ้าหากว่ามันสูงเพราะต้องการหาแสงสว่างมาสร้างอาหาร เพียงเท่านั้นคงจะไม่ดีแน่ ผมอยากได้แบบที่มันสูงถาวรๆหน่อย หรืออะไรก็ได้ที่สามารถคงรูปแบบเดิมได้นาน ซึ่งผมคิดว่าจะลองไปจัดใส่กระถางดินเผาไปวางในมุมต่างๆของบ้านดู มันจะเป็นต้นไม้ประดับที่ดูแลไม่ยากและมีสีสันสวยงามประดับบ้านได้ดีทีเดียว
สวัสดี

Continue Reading...

เขียนย้อนหลังไปหนึ่งวันสำหรับตอนนี้ จริงๆแ้ล้วก็อยากพิมพ์ ณ ขณะนั้นเลยเพื่อคงความสดใหม่ของอารมณ์ แต่ตอนนั้นดูเหมือนจะยุ่งเหลือเกิน เพราะหลังจากเหม่อมองเมฆบนฟ้าไม่นาน ก็ต้องออกเดินทางไปเรียนแล้ว…
ช่วงนี้ชีวิตของผมไม่ค่อยอยู่ตามแผนที่วางไว้สักเท่าไหร่ ด้วยเหตุและปัจจัยหลายๆอย่าง ซึ่งส่วนใหญ่คือตัวผมเอง ทำให้่มีเวลาว่างน้อยมากๆสำหรับตอนนี้

วันนี้มองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม อย่างน้อยก็สักสองนาทีได้ นานแล้วที่ผมไม่ได้มองออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร มองเหม่อไปอย่างนั้นเอง ไม่ความหมาย แค่อยากพักสายตาไปมองอะไรไกลๆ แต่ฟ้ามันอาจจะไกลไปก็ได้ แต่ก็ยังดีที่มีเมฆให้มองอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าผมจะชอบวันที่ฟ้าปลอดเมฆก็ตาม

วันนี้อากาศดีครับ อย่างน้อยก็ไม่ร้อนเกินไปกว่าปกติเท่าไหร่นัก ช่วงนี้ผมมักจะเปิดแอร์สลับกับเปิดหน้าต่างในบางช่วงเพราะถึงแม้ว่าจะปรับอุณหภูมิไปถึง 28 c ผมก็ยังรู้สึกว่าหนาวน่านอนอยู่ดีเลยต้องเปลี่ยนบรรยากาศเป็นพักๆแม้ว่าจะเสี่ยงในการเป็นหวัดเพราะการเปลี่ยนแปลงของอากาศก็ตาม
ตอนนี้เรื่องเรียนน่าจะเป็นเรื่องหลักของผมครับ ซึ่งดูๆไปในความจริงแล้วนั้นมันก็คงจะไม่ตรงกับที่เห็นเท่าไหร่ แต่ผมมั่นใจว่าในอนาคตจะต้องให้เรื่องเรียนเป็นเรื่องหลักของผมจริงๆสักทีเป็นแน่ ซึ่งผมหวังว่ามันจะเป็นไปได้ภายในไม่เกินหนึ่งอาทิตย์ต่อจากนี้
เรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องเรียนนั้นมีมากมายให้ผมเขียนตั้งแต่วันปฐมนิเทศจนถึงวันนี้ ในตอนแรกผมคิดว่ามันยาวมากๆก็เลยพักไว้ก่อน มาตอนนี้ผ่านมาหลายวันได้พบได้เจออะไรมากขึ้นกว่าเดิม เรื่องที่คิดจะเขียนรวบยอดมันก็คงมากขึ้นตามไปด้วย แต่แน่นอนว่าผมต้องยังไม่ลืมเหตุการณ์ต่างๆเหล่านั้น จริงๆแล้วสำหรับเรื่องที่พบเจอประจำวัน เรื่องต่างๆที่เข้ามาผมมักจะไม่ลืมและจำได้ค่อนข้างแม่นยำ แต่ที่แย่ในส่วนความทรงจำคือ…ผมจำชื่อกับหน้าคนไม่ค่อยได้ ซึ่งมักจะลืมประจำ มีหลายครั้งที่เพื่อนเก่าๆมาทัก แต่พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ผมอาจจะเก็บเรื่องไร้สาระในสมองมากไปก็เป็นได้ ถึงขนาดว่าลืมทั้งหน้าลืมทั้งชื่อไปก็ได้ หรือไม่ก็ผมอาจจะไม่ได้สนใจในอะไรมากมายนัก ซึ่งเป็นนิสัยที่จะไม่ค่อยดีของผมเท่าไรนัก สำหรับกลุ่มเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน ผมพยายามจะจำให้ได้ในเร็ววัน
สวัสดี

Continue Reading...

Farmville เกมส์กับการเรียนรู้ เรื่องที่จะเขียนในตอนนี้เกี่ยวกับเกมส์ล้วนๆ แต่ที่จะยกมาเป็นเรื่องให้อ่านกันก็เป็นเกมส์ที่ชื่อ Farmville ที่อยู่ใน facebook ครับ
Farmville เป็นเกมส์ทำสวนไร่น่าปลูกผักปลูกดอกไม้สร้างบ้านขยายฟาร์มเลี้ยงสัตว์ และอื่นๆอีกมากมายที่เกี่ยวกับชีวิตชาวไร่

ก่อนที่จะมาเล่น Farmville นั้นผมได้มีโอกาสเล่น Harvest moon farm ซึ่งเป็นเกมส์ปลูกผักเหมือนกัน โดยรูปแบบเกมส์นั้นแทบจะเรียกว่าถอดแบบกันมาทีเดียว แตกต่างกันตรงที่ Harvest moon farm นั้นเป็นเกมส์ที่เล่นคนเดียว แต่ ฟาร์มวิลล์นั้นเป็นเกมส์ที่ออกแบบมาเพื่อรองรับระบบ Social Network ที่กำลังมาแรงมากๆสำหรับไทยในตอนนี้

Farmville นั้นมีความยืดหยุ่นในการให้ผู้เล่นจัดรูปแบบของตัวเองที่หลากหลาย มีตัวเลือกค่อนข้างเยอะซึ่งตอบโจทย์ของผู้เล่นในยุคสมัยนี้เป็นอย่างดี และเดี๋ยวนี้เกือบทุกๆเกมส์ก็เน้นการ customize อย่างอิสระกันเต็มไปหมดเลย
เกมส์ในเฟสบุคนั้นมีมากมายหลายเกมส์ที่มีความสนุก พัฒนาไปเรื่อยๆไม่สิ้นสุด และมีปริมาณเกมส์มากพอที่จะตอบความต้องการของผู้เล่นได้ทุกแบบ ผู้เล่นไม่ได้แค่เล่นเกมส์ แต่สามารถสร้างเครือข่ายผู้เล่นเกมส์ได้ด้วย เกมส์ในเฟสบุคส่วนใหญ่นั้นออกแบบมาให้เล่นกันได้หลายคนชักชวนกันเล่น ช่วยกันเล่น ซึ่งตรงนี้เองทำให้่เกมส์บนเฟสบุคเป็นที่นิยมมากๆ
ผมเองจริงๆแล้วไม่อยากจับเกมส์มาก เพราะก่อนหน้านี้เผลอไปติดเกมส์หนึ่งนั่นคือ Dragonica ซึ่งเล่นอยู่ประมาณ 3 เดือนกว่า ซึ่งเวลาผมเล่นแล้วก็มักจะเล่นแบบบ้าระห่ำ หาข้อมูล วิเคราะห์ ศึกษา ซึ่งนั่นทำให้ผมสนุกมากๆ จนกระทั่งลืมทำมาหากินไปเกือบสามเดือนเลยทีเดียว เพื่อจะศึกษาทั้งตนเองและเกมส์ไปในเวลาเดียวกัน
ศึกษาตนเองกับเกมส์ได้อย่าง? เราสามารถเรียนรู้ตัวเราเองได้จากการสังเกตุเวลาที่เราเล่นเกมส์เรามีการวางแผนอย่างไร เราเลือกสิ่งนั้นสิ่งนี้เพราะอะไร [...]

Continue Reading...